Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 17-18 — Eterniseed (Εποχής της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Ιεζεκιήλ λαμβάνει από τον Κύριο δύο διακριτά αλλά συνδεδεμένα φορτία για τους εξόριστους στη Βαβυλώνα. Το πρώτο ξεδιπλώνεται ως αίνιγμα σχετικά με δύο αετούς, έναν κέδρο και ένα αμπέλι που γίνεται προδότης. Το δεύτερο αντιμετωπίζει μια παροιμία που κυκλοφορεί μεταξύ του λαού και θα μετέθετε την ευθύνη από την παρούσα γενιά στους πατέρες της. Και τα δύο τμήματα δείχνουν τον ίδιο κυρίαρχο Κύριο που υψώνει και καταρρίπτει βασιλείς, που δεσμεύει τους ανθρώπους με όρκους διαθήκης ορκισμένους στο όνομά του, και που όμως κρατά κάθε ψυχή άμεσα υπεύθυνη ενώπιον του θρόνου του. Τα κεφάλαια μαζί αφαιρούν κάθε ψευδή βάση ασφάλειας ενώ διατηρούν την υπόσχεση ότι ο ίδιος ο Κύριος θα φυτέψει και θα ευημερήσει ένα τρυφερό βλαστάρι από τον υψηλό κέδρο. Οι αναγνώστες καλούνται να λογιστούν με τη θεία δικαιοσύνη που δεν είναι ούτε αυθαίρετη ούτε κληρονομική, αλλά μετριέται από τη σχέση διαθήκης που κάθε πρόσωπο διατηρεί με τον Θεό του Ισραήλ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προσέγγισε αυτά τα κεφάλαια με προσοχή στην κίνηση από συγκαλυμμένη ομιλία σε σαφή διακήρυξη. Παρατήρησε πώς η αλληγορία των αετών αποκαλύπτει την πολιτική προδοσία του Σεδεκία ως παραβίαση ενός όρκου που δόθηκε ενώπιον του Θεού. Σημείωσε τους ακριβείς όρους της κατάρας της διαθήκης που ακολουθεί. Έπειτα σημείωσε τη μετάβαση στο κεφάλαιο δεκαοκτώ, όπου ο Κύριος διαλύει την παροιμία των ξινών σταφυλιών και θέτει την αρχή ότι κάθε ψυχή στέκεται ή πέφτει σύμφωνα με τη δική της απόκριση στις δίκαιες απαιτήσεις του. Πρόσεξε τις επαναλαμβανόμενες προσκλήσεις σε μετάνοια και τη διαβεβαίωση ότι ο Κύριος δεν ευχαριστείται στον θάνατο του ασεβούς αλλά επιθυμεί ο ασεβής να στραφεί και να ζήσει.
Μελετήστε
Μελέτη
Η εναρκτήρια αλληγορία παρουσιάζει τον βασιλιά της Βαβυλώνας ως τον πρώτο μεγάλο αετό που στάλθηκε με θεία αποστολή στην Ιερουσαλήμ. Αυτός αφαιρεί τον ανώτατο κλάδο του κέδρου και φυτεύει έναν σπόρο της γης που γίνεται αμπέλι χαμηλού αναστήματος. Αυτό το αμπέλι δεσμεύεται από διαθήκη με τον αετό· οι ρίζες και οι κλάδοι του πρέπει να αντλούν τροφή υπό την προστασία του. Ωστόσο το αμπέλι απλώνει τα κλαδιά του προς έναν δεύτερο αετό, την Αίγυπτο, αναζητώντας πιο άφθονο πότισμα. Η πράξη αποτελεί εξέγερση κατά του όρκου που ορκίστηκε στο όνομα του Κυρίου. Επειδή η διαθήκη επικυρώθηκε με επίκληση του θείου ονόματος, η παράβασή της δεν είναι απλώς πολιτική απιστία αλλά ιεροσυλία κατά της κυριαρχίας που τάσσει τα έθνη. Ο Κύριος επομένως διακηρύσσει ότι το αμπέλι θα μαραθεί στις αυλακιές όπου φυτεύτηκε· ο ανατολικός άνεμος θα ξεράνει τον καρπό του, και το ίδιο το αμπέλι θα ξεριζωθεί. Η εξήγηση καθιστά σαφές ότι η έκκληση του Σεδεκία στον Φαραώ παραβίασε τον όρκου που δόθηκε όταν ο Ναβουχοδονόσορ τον ανέβασε στον θρόνο. Η κρίση είναι επομένως διαθηκική: ο ίδιος Κύριος που εγκατέστησε τη βαβυλωνιακή δύναμη την χρησιμοποιεί τώρα για να εκτελέσει την ορισμένη ποινή. Το κεφάλαιο κλείνει με μια υπόσχεση ότι ο ίδιος ο Κύριος θα πάρει ένα τρυφερό βλαστάρι από την κορυφή του κέδρου και θα το φυτέψει σε ένα υψηλό βουνό, όπου θα καρποφορήσει και θα γίνει ένας ευγενής κέδρος κάτω από τον οποίο κάθε πουλί θα κατοικεί. Αυτή η μελλοντική φύτευση δεν εξαρτάται από ανθρώπινη επινόηση αλλά από την ίδια την πρωτοβουλία του Κυρίου. Το κεφάλαιο δεκαοκτώ αντιμετωπίζει την προσπάθεια των εξόριστων να αποφύγουν την παρούσα ευθύνη επικαλούμενοι την ενοχή των προγόνων. Η παροιμία «Οι πατέρες έφαγαν ξινά σταφύλια και τα δόντια των παιδιών έτριξαν» απορρίπτεται ευθέως. Ο Κύριος βεβαιώνει ότι όλες οι ψυχές ανήκουν σε αυτόν· η ψυχή που αμαρτάνει θα αποθάνει. Τρεις περιπτώσεις εκτίθενται: ο δίκαιος άνθρωπος που πορεύεται στα διατάγματα και τις κρίσεις και θα ζήσει σίγουρα· ο γιος του που στρέφεται στη βία και την ειδωλολατρία και θα αποθάνει σίγουρα· και ο εγγονός που βλέπει τις αμαρτίες του πατέρα του, αποστρέφεται και φυλάει τις εντολές και θα ζήσει σίγουρα. Η αρχή δεν είναι ότι οι μεταγενέστερες γενιές δεν επηρεάζονται από τις προηγούμενες, αλλά ότι η θεία κρίση δεν μεταβιβάζεται μηχανικά· κάθε πρόσωπο μετριέται από τη δική του απόκριση στο αποκαλυφθέν θέλημα. Το κεφάλαιο περαιτέρω διακηρύσσει ότι όταν ο ασεβής στραφεί από όλες τις παραβάσεις του και κάνει ό,τι είναι νόμιμο και δίκαιο, θα σώσει την ψυχή του ζωντανή. Αντιθέτως, όταν ο δίκαιος παρεκκλίνει, η προηγούμενη δικαιοσύνη του δεν θα μνημονευθεί. Η ευαρέσκεια του Κυρίου δεν είναι στον θάνατο του ασεβούς αλλά στη στροφή και τη ζωή του. Έτσι τα δύο κεφάλαια μαζί υποστηρίζουν τόσο την εταιρική πραγματικότητα της διοίκησης της διαθήκης όσο και την ατομική λογοδοσία που απαιτεί η διαθήκη.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Αυτά τα κεφάλαια στέκονται σε συνέχεια με τις διαθηκικές προειδοποιήσεις του Δευτερονομίου και τις ιστορικές αφηγήσεις των Βασιλειών, όπου η παράβαση όρκου ορκισμένου ενώπιον του Κυρίου φέρνει εθνική ανατροπή. Προλαμβάνουν την αποστολική διδασκαλία ότι ο καθένας πρέπει να δώσει λόγο για τον εαυτό του στον Θεό και ότι το ευαγγέλιο προσκαλεί κάθε ακροατή σε μετάνοια και πίστη. Μέσα στην παράδοση της Μεταρρύθμισης το απόσπασμα έχει αναγνωστεί ως επιβεβαιώνοντας τόσο την επιμονή των εκλεκτών όσο και την αναγκαιότητα της συνεχούς μετάνοιας, φυλάγοντας από την αυθάδεια ενώ απορρίπτει κάθε ιδέα ότι η θεία δικαιοσύνη είναι αυθαίρετη ή ότι η ανθρώπινη αξία μπορεί να σταθεί ενώπιον του θρόνου. Η υπόσχεση του τρυφερού βλασταριού που φυτεύεται από τον ίδιο τον Κύριο δείχνει προς τα εμπρός στη μεσσιανική βασιλεία στην οποία η διαθήκη ανανεώνεται όχι από ανθρώπινη πιστότητα αλλά από θεία πρωτοβουλία.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες παρούσες δεσμεύσεις έχεις επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου, και πώς η επίγνωση της κυρίαρχης επίβλεψής του πάνω σε αυτές τις δεσμεύσεις διαμορφώνει την πιστότητά σου; Πού έχεις πειραστεί να μεταθέσεις την ευθύνη για την παρούσα πνευματική κατάσταση σε προηγούμενες γενιές ή περιστάσεις αντί να φέρεις τους δικούς σου τρόπους υπό το φως της Γραφής; Πώς η διακηρυγμένη ευαρέσκεια του Κυρίου στη στροφή του αμαρτωλού πληροφορεί τον τρόπο που προσεύχεσαι και μιλάς σε εκείνους που παραμένουν αδιάφοροι στις αξιώσεις της διαθήκης του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Κύριε της διαθήκης, που ορίζεις τους καιρούς των εθνών και ερευνάς κάθε καρδιά, χάρισε μας χάρη να δεχθούμε τον λόγο σου χωρίς υπεκφυγή. Αναγνωρίζουμε ότι δεν έχουμε καμία αξίωση στην εύνοιά σου εκτός από ό,τι εσύ έχεις θεμελιώσει εν Χριστώ. Φύλαξέ μας από την ανοησία να υποθέτουμε ότι η προγονική ομολογία ή το εξωτερικό προνόμιο μπορεί να μας προστατεύσει όταν απομακρυνόμαστε από τα διατάγματά σου. Εργάσου μέσα μας εκείνη τη μετάνοια που στρέφεται από την παράβαση και πορεύεται στις κρίσεις σου, ώστε να ζήσουμε ενώπιόν σου. Φύτεψε και πότισε το τρυφερό βλαστάρι της βασιλείας σου ανάμεσά μας, ώστε να καρποφορήσει προς δόξα σου μόνο. Διατήρησέ μας σταθερούς στον όρκο που ορκιστήκαμε στο όνομά σου, και όταν σκοντάψουμε, αποκατάστησέ μας σύμφωνα με το έλεός σου της διαθήκης, για χάρη εκείνου που είναι ο αληθινός και πιστός μάρτυρας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.