← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 15-16 — με τον Clarke

Ιώβ 15-16Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Υπόμνημα του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Clarke μας καθοδηγεί μέσα από τις έντονες ανταλλαγές μεταξύ του Ελιφάζ και του Ιώβ, δείχνοντας πώς η απλή έννοια της Γραφής μιλά στις δοκιμασίες των πιστών. Οι προσεκτικές του σημειώσεις ανοίγουν το κείμενο για κάθε πιστό που αναζητά πρακτική αγιότητα εν μέσω του πόνου, υπενθυμίζοντάς μας ότι η χάρη συντηρεί την ψυχή ακόμα και όταν οι φίλοι αποτυγχάνουν και η θλίψη πιέζει σκληρά.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στον Ιώβ κεφάλαια 15 και 16. Αφήστε τα λόγια της Γραφής να αναπαυθούν στην καρδιά σας καθώς ο Ελιφάζ πιέζει τις κατηγορίες του και ο Ιώβ απαντά από τα βάθη του πόνου του. Διαβάστε αργά, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος που μας συναντά σε κάθε εποχή δοκιμασίας και μας καλεί να κρατηθούμε σταθερά στον Θεό που γνωρίζει την αθωότητά μας και την ανάγκη μας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke ξεκινά απευθυνόμενος στην επίπληξη του Ελιφάζ για την ομιλία του Ιώβ. Στίχος 4. Στίχος Ιώβ 15:4. Σύ απορρίπτεις τον φόβον — Δεν έχεις σεβασμό προς τον Θεό. Και εμποδίζεις την προσευχήν — Αντί να ταπεινωθείς και να κάνεις δέηση στον Κριτή σου, ξοδεύεις τον χρόνο σου κατηγορώντας την πρόνοιά του και δικαιολογώντας τον εαυτό σου. Όταν ένας άνθρωπος έχει αμφιβολίες αν έχει λυπήσει το Πνεύμα του Θεού, και το μυαλό του αισθάνεται ταραγμένο, είναι πολύ καλύτερο γι' αυτόν να πάει αμέσως στον Θεό και να ζητήσει συγχώρεση, παρά να ξοδέψει χρόνο βρίσκοντας δικαιολογίες για τη συμπεριφορά του, ή προσπαθώντας να την απαλλάξει από την φαινομενική της στρέβλωση. Η συγκράτηση ή η καταστολή της προσευχής, προκειμένου να βρεθούν δικαιολογίες ή ελαφρυντικά για αδυναμίες, απροσεξίες ή ακαταλληλότητες οποιουδήποτε είδους, που φαίνεται να παραβιάζουν τα ιερά όρια της ηθικής και της ευσέβειας, μπορεί να είναι για έναν άνθρωπο το χειρότερο από τα κακά: η ταπείνωση και η προσευχή για έλεος και συγχώρεση δεν μπορούν ποτέ να είναι εκτός τόπου για οποιαδήποτε ανθρώπινη ψυχή που, περιτριγυρισμένη από κακά, είναι πάντα επιρρεπής στο να προσβάλει. Ο Clarke συνεχίζει με την περιγραφή της ανθρώπινης διαφθοράς. Στίχος 16. Στίχος Ιώβ 15:16. Πόσον μάλλον βδελυρός και ακάθαρτος είναι ο άνθρωπος — Όπως στον προηγούμενο στίχο λέγεται, 'δεν εμπιστεύεται τους αγίους του', έχει φανεί τόσο σε μεταφραστές όσο και σε σχολιαστές ότι οι πρωτότυπες λέξεις, אף כי aph ki, θα πρέπει να αποδοθούν 'πόσο ΛΙΓΟΤΕΡΟ', όχι 'πόσο ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ': Πόσο λιγότερο θα εμπιστευόταν τον άνθρωπο, ο οποίος είναι ακάθαρτος και βδελυρός στις φύσεις του και ασελγής στην πράξη του, καθώς 'πίνει την ανομία σαν νερό'; Ένας άνθρωπος που βρίσκεται υπό την εξουσία αμαρτωλών τάσεων διαπράττει την αμαρτία τόσο άπληστα όσο ο διψασμένος άνθρωπος ή η καμήλα πίνει νερό. Νομίζει ότι δεν μπορεί ποτέ να χορτάσει. Αυτός είναι ένας ολοκληρωμένος χαρακτήρας ενός ΚΑΚΟΥ ανθρώπου· πεινά και διψά για ΑΜΑΡΤΙΑ: αντίθετα, ο ΚΑΛΟΣ άνθρωπος πεινά και διψά για ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Ο Clarke στρέφεται στη συνέχεια στις πνευματικές δυνάμεις που παρατάσσονται εναντίον του πάσχοντος. Στίχος 9. Στίχος Ιώβ 16:9. Με κατασπαράσσει εν τη οργή αυτού — Το πρόσωπο για το οποίο γίνεται λόγος σε αυτόν τον στίχο, και μέχρι το τέλος του δεκάτου τετάρτου, ήταν ένα ερώτημα στο οποίο οι σχολιαστές διέφεραν πολύ. Κάποιοι πιστεύουν ότι εννοείται ο Θεός, άλλοι ο Ελιφάζ: Εγώ δεν πιστεύω κανένα από τα δύο. Πιθανώς ο Θεός επέτρεψε στον Σατανά να εμφανιστεί στον Ιώβ, και η φρικτή μορφή που αυτός και οι δαίμονές του πήραν αύξησε τη δυστυχία από την οποία ο Ιώβ είχε ήδη υποφέρει τόσο πολύ. Όλες οι εκφράσεις, από αυτόν τον στίχο μέχρι το τέλος του δεκάτου τετάρτου, μπορούν εύκολα να γίνουν κατανοητές με αυτή την αρχή· π.χ., Ιώβ 16:9: 'Αυτός (ο Σατανάς) τρίζει τα δόντια του εναντίον μου· ο εχθρός μου ακονίζει τα μάτια του εναντίον μου.' Ιώβ 16:10: 'Αυτοί (οι δαίμονες) άνοιξαν το στόμα τους εναντίον μου·—συγκεντρώθηκαν εναντίον μου.' Ιώβ 16:11: 'Ο Θεός με παρέδωσε στους ασεβείς, (עויל avil, στον ΠΟΝΗΡΟΝ,) και με παρέδωσε στα χέρια των ασεβών.' Με εγκατέλειψε να βασανίζομαι από τον πειραστή και τον στρατό του. Αν θεωρήσουμε όλες αυτές τις εκφράσεις ως αναφερόμενες στους τρεις φίλους του Ιώβ, πρέπει, σε αυτή την περίπτωση, να αναγνωρίσουμε ότι οι εικόνες είναι όλες τεντωμένες σε αφόρητο ύψος, ώστε να μην δικαιολογούνται από κανένα σχήμα λόγου.
Σκεφτείτε
Ο Clarke κλείνει το κεφάλαιο πιέζοντας το πλήρες βάρος των δοκιμασιών του Ιώβ. Στίχος 35. Στίχος Ιώβ 15:35. Συλλαμβάνουν κακόν — Η εικόνα εδώ είναι και κομψή και εντυπωσιακή. Οι ασεβείς συλλαμβάνουν κακόν, από τον σπόρο που ο Σατανάς σπέρνει στις καρδιές τους· στην παραγωγή του οποίου κοπιάζουν με πολλούς πόνους, (γιατί η αμαρτία είναι σκληρή εργασία,) και τελικά η μήτρα τους παράγει απάτη ή εξαπάτηση. Αυτή είναι μια καταραμένη γέννηση, από μια άδικη σύλληψη. Ο Άγιος Ιάκωβος δίνει την εικόνα σε πλήρη έκταση, αγγισμένη με τον πιο όμορφο τρόπο σε όλα της τα μέρη: Όταν η επιθυμία συλλάβει, γεννά την αμαρτία· και η αμαρτία, όταν ολοκληρωθεί, γεννά τον θάνατο· Ιακώβου 1:15, όπου βλέπε τη σημείωση. Καημένε Ιώβ! τι αγώνα θλίψης είχε να αντιμετωπίσει! Το σώμα του εξαντλημένο και βασανισμένο από σοβαρή ασθένεια· το μυαλό του ταλαιπωρημένο από τον Σατανά· και η καρδιά του σφιγμένη από την αγένεια και τις ψευδείς κατηγορίες των φίλων του. Δεν είναι περίεργο που ήταν πολύ ταραγμένος, συχνά αποπροσανατολισμένος, και μερικές φορές ακόμη και εκτός ελέγχου. Ωστόσο, όλοι οι εχθροί του ήταν αλυσοδεμένοι· και πέρα από αυτή την αλυσίδα δεν μπορούσαν να πάνε. Ο Θεός ήταν ο αόρατος Προστάτης του, και δεν επέτρεψε στον πιστό του δούλο να ταραχθεί πολύ. Ο Clarke καταλήγει με την ακλόνητη δήλωση του Ιώβ ενώπιον του Θεού. Στίχος 17. Στίχος Ιώβ 16:17. Ουχί διά τινα αδικίαν — Πρέπει να επιβεβαιώσω, ακόμη και με την τελευταία μου πνοή, ότι οι κατηγορίες των φίλων μου εναντίον μου είναι αβάσιμες. Υποφέρω μέχρι θανάτου, αλλά όχι λόγω των ανομιών μου. Επίσης η προσευχή μου είναι καθαρά. — Δεν είμαι υποκριτής, ο Θεός το γνωρίζει.
Απαντήστε
Πού στην ομιλία ή τη σιωπή σας έχετε συγκρατήσει την προσευχή αντί να φέρετε κάθε βάρος στον Θεό; Πώς η επίγνωση της ανθρώπινης αδυναμίας σας φέρνει πιο κοντά στο έλεος που μόνο αυτό μας καθαρίζει; Σε ποιο κρυφό μέρος σας καλεί το Πνεύμα να εμπιστευτείτε τη γνώση του Θεού για την καρδιά σας αντί για τις κρίσεις των άλλων;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του δούλου σου Adam Clarke, ο οποίος άνοιξε τον λόγο σου με τόση φροντίδα για τους απλούς πιστούς. Χάρισέ μας το ίδιο ταπεινό πνεύμα που στρέφεται γρήγορα στην προσευχή παρά στην αυτοάμυνα. Όταν οι φίλοι παρεξηγούν και η θλίψη πολλαπλασιάζεται, κράτα τις καρδιές μας προσηλωμένες στο έλεός σου. Ενδυνάμωσέ μας να περπατάμε σε πρακτική αγιότητα, εμπιστευόμενοι ότι γνωρίζεις την υπόθεσή μας και θα μας οδηγήσεις μέσα από κάθε σκιά στο φως της παρουσίας σου. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →