← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι

Θρήνοι 5 — με τον Whedon

Θρήνοι 5Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής αφοσίωσης και της Αρμινιανής-Ουεσλεϋανής έμφασης στην πιστότητα της διαθήκης και την επίμονη ελπίδα, στρεφόμαστε σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon. Αυτό το σεβαστό έργο του δέκατου ένατου αιώνα προσφέρει εδάφιο προς εδάφιο έκθεση, που χαρακτηρίζεται από προσεκτική προσοχή στο εβραϊκό κείμενο και ποιμαντική ζεστασιά. Καθώς εμβαθύνουμε στους Θρήνους 5, οι γνώσεις του Whedon μας βοηθούν να παρακολουθήσουμε την κίνηση από τον κοινοτικό θρήνο στην ακλόνητη προσευχή. Είθε το Άγιο Πνεύμα να ζωογονήσει τις καρδιές μας καθώς μελετάμε μαζί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ευλάβεια και προσδοκία, ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το πέμπτο κεφάλαιο των Θρήνων. Αφήστε τον μετρημένο ρυθμό του κειμένου να σας παρασύρει στη θλίψη και την ικεσία του αρχαίου λαού του Θεού. Σταματήστε μετά από κάθε ενότητα για να αισθανθείτε το βάρος της κραυγής τους και την ήσυχη δύναμη της έκκλησής τους στον αμετάβλητο Κύριο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει αναφερόμενος στη γενική δυσφορία. Εδάφιο 1. Η ΓΕΝΙΚΗ ΔΥΣΦΟΡΙΑ, Θρήνοι 5:1-7. 1. Τι έχει συμβεί Καλύτερα, τι μας έχει συμβεί. Αυτό εξηγείται πληρέστερα από τον όρο όνειδος· και αυτό, με τη σειρά του, από τη θλιβερή αφήγηση που ακολουθεί. Στη συνέχεια ξεδιπλώνει εξατομικευμένες απεικονίσεις του πόνου του λαού. Εδάφιο 8. ΕΞΑΤΟΜΙΚΕΥΜΕΝΕΣ ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΕΙΣ, Θρήνοι 5:8-18. 8. Δούλοι (σκλάβοι) μας κυβέρνησαν Ποιοι ήταν αυτοί οι 'δούλοι'; Οι Χαλδαίοι στρατιώτες, δούλοι του Ναβουχοδονόσορα, (Rosenmuller, κ.λπ.·) οι Χαλδαίοι, που πρόσφατα ήταν υποτελείς στους Ασσύριους, (Kaltschmidt, παρατίθεται από τον Keil,) οι Χαλδαίοι σατράπες, δούλοι του βασιλιά της Βαβυλώνας, (Ewald·) σκλάβοι που χρησιμοποιούνταν ως επιστάτες και επιστάτες των αιχμαλώτων στην πορεία, (Nagelsbach.) Καλύτερα είναι να αναγνωρίσουμε στη λέξη μια πικρή αναφορά στο γεγονός ότι στις ανατολικές χώρες, εκείνη την εποχή, δεν ήταν ασυνήθιστο για σκλάβους να φτάνουν σε υψηλά αξιώματα, όπως απεικονίζεται στις περιπτώσεις του Ιωσήφ και του Δανιήλ. Σε μια αγροτική και συγκριτικά ανοργάνωτη κατάσταση της κοινωνίας, η προσωπική δεξιότητα και η σωματική ρώμη μερικές φορές υπερισχύουν όλων των άλλων παραμέτρων, και φέρνουν τους κατόχους τους σε θέσεις εξουσίας. Ο Whedon μας οδηγεί στη συνέχεια στο τμήμα της προσευχής. Εδάφιο 19. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ, Θρήνοι 5:19-22. 19. Εσύ… μένεις για πάντα Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταιριαστό ή πιο εντυπωσιακό από αυτή την παθητική έκκληση στην αμετάβλητη κυριαρχία του Ιεχωβά. Οι άνθρωποι μπορεί να πεθάνουν, οι θεσμοί μπορεί να αποτύχουν, τα βασίλεια μπορεί να φτάσουν σε ένα αιώνιο τέλος, αλλά οι πόροι του Θεού είναι ανεξάντλητοι. Ο θρόνος Του στέκεται για πάντα, από γενιά σε γενιά. Και αν ο Θεός ζει, ο λαός Του δεν μπορεί να πεθάνει. Αν το κεφάλι είναι πάνω από το νερό, το σώμα δεν μπορεί να πνιγεί. 'Υπό τη σκιά του θρόνου Του, Ακόμα μπορούμε να κατοικούμε ασφαλείς.' Αυτός που κάθεται αιώνια ενθρονισμένος δεν θα ξεχάσει για πάντα τον λαό Του. Και όμως αυτή η ελπίδα και η εμπιστοσύνη δεν 'ανεβαίνει στα ύψη της χαρούμενης νίκης, αλλά, όπως εκφράζεται ο Gerlach, 'απλώς αχνοφέγγει από μακριά, σαν το πρωινό αστέρι μέσα από τα σύννεφα, το οποίο, πράγματι, δεν διαλύει τις σκιές της νύχτας, αν και αναγγέλλει ότι η ανατολή του ήλιου είναι κοντά, και ότι θα επιτύχει τη νίκη.' ' Keil.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Whedon τονίζει τη σοβαρή αλήθεια των κληρονομικών συνεπειών. Εδάφιο 7. 7. Οι πατέρες μας… εμείς υποστήκαμε τις ανομίες τους Αυτοί αμάρτησαν, αλλά πέθαναν πριν οι καιροί ήταν ώριμοι για την τιμωρία του έθνους, επομένως εμείς υποφέρουμε για τις αμαρτίες τους. Όχι ότι οι ίδιοι ήταν αθώοι, αλλά υποφέρουν όχι μόνο για τις δικές τους αμαρτίες αλλά και για εκείνες των προγόνων τους. Ολοκληρώνει τονίζοντας την αμετάβλητη κυριαρχία του Ιεχωβά. Εδάφιο 19. Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ, Θρήνοι 5:19-22. 19. Εσύ… μένεις για πάντα Τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο ταιριαστό ή πιο εντυπωσιακό από αυτή την παθητική έκκληση στην αμετάβλητη κυριαρχία του Ιεχωβά. Οι άνθρωποι μπορεί να πεθάνουν, οι θεσμοί μπορεί να αποτύχουν, τα βασίλεια μπορεί να φτάσουν σε ένα αιώνιο τέλος, αλλά οι πόροι του Θεού είναι ανεξάντλητοι. Ο θρόνος Του στέκεται για πάντα, από γενιά σε γενιά. Και αν ο Θεός ζει, ο λαός Του δεν μπορεί να πεθάνει. Αν το κεφάλι είναι πάνω από το νερό, το σώμα δεν μπορεί να πνιγεί. 'Υπό τη σκιά του θρόνου Του, Ακόμα μπορούμε να κατοικούμε ασφαλείς.' Αυτός που κάθεται αιώνια ενθρονισμένος δεν θα ξεχάσει για πάντα τον λαό Του. Και όμως αυτή η ελπίδα και η εμπιστοσύνη δεν 'ανεβαίνει στα ύψη της χαρούμενης νίκης, αλλά, όπως εκφράζεται ο Gerlach, 'απλώς αχνοφέγγει από μακριά, σαν το πρωινό αστέρι μέσα από τα σύννεφα, το οποίο, πράγματι, δεν διαλύει τις σκιές της νύχτας, αν και αναγγέλλει ότι η ανατολή του ήλιου είναι κοντά, και ότι θα επιτύχει τη νίκη.' ' Keil.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Με ποιους τρόπους η απώλεια της κληρονομιάς της διαθήκης εξακολουθεί να μιλάει στην αίσθηση της ταυτότητάς μας εν Χριστώ; 2. Πώς η ανάμνηση τόσο της προσωπικής όσο και της προγονικής αμαρτίας μπορεί να μας οδηγήσει σε βαθύτερη μετάνοια και μεσιτεία; 3. Πού χρειάζεται περισσότερο να αναπαυθείτε στον αμετάβλητο θρόνο του Θεού εν μέσω της παρούσας δυσφορίας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε ύψιστε, του οποίου ο θρόνος στέκεται από γενιά σε γενιά, υποκλινόμαστε ενώπιόν Σου με το υπόλοιπο των παλαιών. Δώσε μας χάρη να αναγνωρίσουμε τις αμαρτίες μας και τις αμαρτίες των πατέρων μας, αλλά να ρίξουμε τους εαυτούς μας στο ανεξάντλητο έλεός Σου. Ενίσχυσε την Εκκλησία Σου να υπομείνει το όνειδος με υπομονή και να προσεύχεται αδιάκοπα. Είθε η Αρμινιανή ελπίδα της ελεύθερης χάρης και της επίμονης πίστης να λάμψει ακόμη και στα ερείπιά μας, μέχρι να ανατείλει ο Ήλιος της Δικαιοσύνης με θεραπεία. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →