Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 99-100 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από τους Ψαλμούς 99 και 100, δύο ύμνους που γιορτάζουν την κυρίαρχη βασιλεία του Κυρίου και προσκαλούν κάθε γη σε χαρούμενη λατρεία. Ο Χένρι μας βοηθά να δούμε πώς η αποκάλυψη της Παλαιάς Διαθήκης για την αγιότητα και τη διακυβέρνηση του Θεού προετοιμάζει τον δρόμο για τη χαρά του ευαγγελίου. Καθώς ακούμε, μας υπενθυμίζεται ότι η αληθινή δοξολογία πηγάζει από τη γνώση του ποιος είναι ο Θεός και πώς κυβερνά τον λαό του με δικαιοσύνη και έλεος. Ας τραβήξουν οι γνώσεις του τις καρδιές μας να υψώσουμε μαζί τον Κύριο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τον ζωντανό λόγο του Θεού στους Ψαλμούς 99 και 100. Διάβασε τα κεφάλαια αργά, επιτρέποντας στην πρόσκληση να τρέμουμε μπροστά στον άγιο Βασιλιά και στην εντολή να τον υπηρετούμε με χαρά να εγκατασταθούν βαθιά μέσα σου. Παρατήρησε πώς και οι δύο ψαλμοί μετακινούνται από τη βασιλεία του Κυρίου στην χαρούμενη ανταπόκριση του λαού του. Ζήτα από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά σου και τη φωνή σου για λατρεία σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά θεμελιώνοντας τη βασιλεία του Κυρίου ως το θεμέλιο όλης της θρησκείας.
Το θεμέλιο όλης της θρησκείας τίθεται σε αυτή την αλήθεια, ότι ο Κύριος βασιλεύει. Ο Θεός κυβερνά τον κόσμο με την πρόνοιά του, κυβερνά την εκκλησία με τη χάρη του, και τα δύο με τον Υιό του. Πρέπει να πιστεύουμε όχι μόνο ότι ο Κύριος ζει, αλλά ότι ο Κύριος βασιλεύει. Αυτό είναι το θρίαμβο της χριστιανικής εκκλησίας, και εδώ ήταν το θρίαμβο της ιουδαϊκής εκκλησίας, ότι ο Ιεχωβάς ήταν ο Βασιλιάς τους· και από αυτό συνάγεται, Ας τρέμει ο λαός, δηλαδή 1. Ας τρέμουν ακόμη και οι υπήκοοι αυτής της βασιλείας· γιατί η Παλαιοδιαθηκική οικονομία είχε πολλά από τρόμο. Στο Όρος Σινά ο Ισραήλ, και ακόμη και ο Μωυσής ο ίδιος, φοβήθηκαν και έτρεμαν υπερβολικά· και τότε ο Θεός ήταν τρομερός στους αγίους τόπους του. Ακόμη και όταν εμφανιζόταν υπέρ του λαού του, έκανε τρομερά πράγματα. Αλλά τώρα δεν ερχόμαστε σε εκείνο το όρος που καιγόταν με φωτιά, Εβρ. ιβ΄ 18. Τώρα που ο Κύριος βασιλεύει ας χαίρεται η γη. Τότε κυβερνούσε περισσότερο με τη δύναμη του ιερού φόβου· τώρα κυβερνά με τη δύναμη της ιερής αγάπης. 2. Πολύ περισσότερο ας τρέμουν οι εχθροί αυτής της βασιλείας· γιατί θα τους φέρει είτε σε υπακοή στο χρυσό σκήπτρο του είτε θα τους συντρίψει με τη σιδερένια ράβδο του. Ο Κύριος βασιλεύει, αν και ο λαός ταράσσεται με αγανάκτηση γι' αυτό· αν και ξοδεύουν όλο το πνεύμα τους σε παράπονα, η οργή τους είναι μάταιη. Θα στήσει τον Βασιλιά του στον άγιο λόφο της Σιών παρά την αντίθεσή τους (Ψαλμ. β΄ 1-6)· πρώτα ή τελευταία, θα τους κάνει να τρέμουν, Αποκ. στ΄ 15 κ.εξ. Ο Κύριος βασιλεύει, ας κινηθεί η γη. Εκείνοι που υποτάσσονται σε αυτόν θα εδραιωθούν και δεν θα κινηθούν (Ψαλμ. ϞϚ΄ 10)· αλλά εκείνοι που τον αντιτίθενται θα κινηθούν. Ο ουρανός και η γη θα σεισθούν, και όλα τα έθνη· αλλά η βασιλεία του Χριστού είναι κάτι που δεν μπορεί να κινηθεί· τα πράγματα που δεν μπορούν να σεισθούν θα παραμείνουν, Εβρ. ιβ΄ 27. Σε αυτά υπάρχει συνέχεια, Ησ. ξδ΄ 5.Προχωρά περιγράφοντας την προεδρία του Θεού τόσο στις ιερές όσο και στις πολιτικές υποθέσεις μεταξύ του λαού του.
Ι. Δύο πράγματα βεβαιώνει ο ψαλμωδός:—1. Ο Θεός προήδρευε στις υποθέσεις της θρησκείας: Κάθεται μεταξύ των χερουβίμ (εδ. 1), ως στον θρόνο του, για να δίνει νόμο μέσω των χρησμών που παραδίδονταν από εκεί—ως στο ιλαστήριο, για να δέχεται δεήσεις. Αυτή ήταν η τιμή του Ισραήλ, ότι είχαν μεταξύ τους τη Σεκινά, ή την ειδική παρουσία του Θεού, συνοδευόμενη από τους αγίους αγγέλους· ο ναός ήταν το βασιλικό παλάτι, και τα Άγια των Αγίων ήταν η αίθουσα παρουσίας. Ο Κύριος είναι μέγας στη Σιών (εδ. 2)· εκεί είναι γνωστός και δοξαζόμενος (Ψαλμ. οϚ΄ 1, 2)· εκεί υπηρετείται ως μέγας, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού. Είναι υψηλός εκεί πάνω από όλους τους λαούς· όπως αυτό που είναι υψηλό εκτίθεται στην όραση και προς αυτό κοιτάζουν, έτσι στη Σιών οι τελειότητες της θείας φύσης εμφανίζονται πιο εμφανείς και πιο λαμπρές από οπουδήποτε αλλού. Επομένως ας δοξάζουν όσοι κατοικούν στη Σιών και λατρεύουν εκεί το μέγα και τρομερό όνομά σου, και ας σου δώσουν τη δόξα που του ανήκει, γιατί είναι άγιο. Η αγιότητα του ονόματος του Θεού το κάνει αληθινά μέγα στους φίλους του και τρομερό στους εχθρούς του, εδ. 3. Αυτό είναι που λατρεύουν εκείνοι πάνω—Άγιος, άγιος, άγιος. 2. Ήταν τα πάντα στην πολιτική τους διακυβέρνηση, εδ. 4. Όπως στην Ιερουσαλήμ ήταν η μαρτυρία του Ισραήλ, όπου ανέβαιναν οι φυλές, έτσι υπήρχαν θρόνοι κρίσεως, Ψαλμ. ρκβ΄ 4, 5. Η διακυβέρνησή τους ήταν θεοκρατία. Ο Θεός ανέστησε τον Δαβίδ για να βασιλεύσει πάνω τους (και μερικοί νομίζουν ότι αυτός ο ψαλμός γράφτηκε με αφορμή την ήσυχη και ευτυχή εγκατάστασή του στον θρόνο) και αυτός είναι ο βασιλιάς του οποίου η δύναμη αγαπά την κρίση. Είναι ισχυρός· όλη η δύναμή του την έχει από τον Θεό· και η δύναμή του δεν καταχράται για την υποστήριξη κανενός αδικήματος, όπως συχνά γίνεται με τη δύναμη των μεγάλων ηγεμόνων, αλλά αγαπά την κρίση. Κάνει δικαιοσύνη με τη δύναμή του, και το κάνει με ευχαρίστηση· και σε αυτό ήταν τύπος του Χριστού, στον οποίο ο Θεός θα έδινε τον θρόνο του πατέρα του Δαβίδ, για να κάνει κρίση και δικαιοσύνη. Έχει δύναμη να συντρίψει, αλλά η δύναμή του αγαπά την κρίση· δεν κυβερνά με σκληρότητα, αλλά με μετριοπάθεια, με σοφία και με τρυφερότητα. Ο λαός του Ισραήλ είχε καλό βασιλιά· αλλά εδώ διδάσκονται να κοιτάζουν προς τον Θεό ως αυτόν από τον οποίο βασιλεύει ο βασιλιάς τους: Εσύ θεμελιώνεις την ισότητα (δηλαδή ο Θεός τους έδωσε εκείνους τους εξαιρετικούς νόμους με τους οποίους κυβερνώνταν), και εσύ εκτελείς κρίση και δικαιοσύνη στον Ιακώβ· όχι μόνο με τις άμεσες προνοίες του συχνά εκτελούσε και ενίσχυε τους δικούς του νόμους, αλλά φρόντιζε για τη διοίκηση της δικαιοσύνης μεταξύ τους από πολιτικούς άρχοντες, οι οποίοι βασίλευαν από αυτόν και με αυτόν αποφάσιζαν δικαιοσύνη. Οι κριτές τους έκρινan για τον Θεό, και η κρίση τους ήταν δική του, Β΄ Χρον. ιθ΄ 6.Στρέφοντας στον Ψαλμό 100, ο Χένρι πιέζει την πρόσκληση για όλες τις γαίες να υπηρετήσουν τον Κύριο με χαρά.
Εδώ, Ι. Οι προτροπές για δοξολογία είναι πολύ επίμονες. Ο ψαλμός πράγματι ανταποκρίνεται στον τίτλο, Ψαλμός δοξολογίας· αρχίζει με εκείνη την πρόσκληση που συναντήσαμε αρκετές φορές πρόσφατα (εδ. 1), Κάντε θορυβώδη χαρά στον Κύριο, όλες οι γαίες, ή όλη η γη, όλοι οι κάτοικοι της γης. Όταν όλα τα έθνη θα γίνουν μαθητές, και το ευαγγέλιο κηρυχθεί σε κάθε πλάσμα, τότε αυτή η πρόσκληση θα απαντηθεί πλήρως. Αλλά, αν θεωρήσουμε τον προηγούμενο ψαλμό (όπως τον ανοίξαμε) ως πρόσκληση προς την ιουδαϊκή εκκλησία να χαίρεται στη διοίκηση της βασιλείας του Θεού, υπό την οποία βρίσκονταν (καθώς οι τέσσερις ψαλμοί πριν από αυτόν υπολογίζονταν για τις ημέρες του Μεσσία), αυτός ο ψαλμός, ίσως, προοριζόταν για προσήλυτους, που ήρθαν από όλες τις γαίες στη θρησκεία των Ιουδαίων. Ωστόσο, έχουμε εδώ, 1. Μια ισχυρή πρόσκληση να λατρεύσουμε τον Θεό· όχι ότι ο Θεός μας χρειάζεται, ή οτιδήποτε έχουμε ή μπορούμε να κάνουμε, αλλά είναι το θέλημά του να υπηρετούμε τον Κύριο, να αφιερωθούμε στην υπηρεσία του και να απασχοληθούμε σε αυτήν· και ότι δεν πρέπει μόνο να τον υπηρετούμε σε όλες τις περιπτώσεις υπακοής στον νόμο του, αλλά να ερχόμαστε ενώπιον της παρουσίας του στις διατάξεις που έχει ορίσει και στις οποίες έχει υποσχεθεί να φανερωθεί (εδ. 2), να εισέλθουμε στις πύλες του και στις αυλές του (εδ. 4), να παραστούμε σε αυτόν μεταξύ των δούλων του, και να παραμείνουμε εκεί όπου κρατά αυλή. Σε όλες τις πράξεις θρησκευτικής λατρείας, είτε μυστικά είτε στις οικογένειές μας, ερχόμαστε στην παρουσία του Θεού, και τον υπηρετούμε· αλλά ιδιαίτερα στη δημόσια λατρεία εισερχόμαστε στις πύλες του και στις αυλές του. Ο λαός δεν επιτρεπόταν να εισέλθει στον άγιο τόπο· εκεί εισέρχονταν μόνο οι ιερείς για να λειτουργήσουν. Αλλά ας είναι ευγνώμων ο λαός για τη θέση του στις αυλές του οίκου του Θεού, όπου του επιτρεπόταν η είσοδος και όπου έδινε την παρουσία του. 2. Μεγάλη ενθάρρυνση μας δίνεται, στη λατρεία του Θεού, να το κάνουμε με χαρά (εδ. 2): Υπηρετείτε τον Κύριο με χαρά. Αυτό υπονοεί μια πρόβλεψη ότι στους ευαγγελικούς χρόνους θα υπήρχε ειδική αφορμή για χαρά· και το ορίζει αυτό ως κανόνα λατρείας: Ας υπηρετείται ο Θεός με χαρά. Με την ιερή χαρά υπηρετούμε πραγματικά τον Θεό· είναι τιμή γι' αυτόν να χαίρεται κανείς σε αυτόν· και οφείλουμε να τον υπηρετούμε με ιερή χαρά. Οι ευαγγελικοί λατρευτές πρέπει να είναι χαρούμενοι λατρευτές· αν υπηρετούμε τον Θεό με ευθύτητα, ας τον υπηρετούμε με χαρά. Πρέπει να είμαστε πρόθυμοι και πρόθυμοι γι' αυτό, χαρούμενοι όταν καλούμαστε να ανεβούμε στον οίκο του Κυρίου (Ψαλμ. ρκβ΄ 1), θεωρώντας το ως την παρηγοριά της ζωής μας να έχουμε κοινωνία με τον Θεό· και πρέπει να είμαστε ευχάριστοι και χαρούμενοι σε αυτό, να λέμε, Καλό είναι να είμαστε εδώ, πλησιάζοντας τον Θεό, σε κάθε καθήκον, ως προς τον Θεό την υπερβάλλουσα Χαρά μας, Ψαλμ. μγ΄ 4. Πρέπει να ερχόμαστε ενώπιον της παρουσίας του με άσμα, όχι μόνο τραγούδια χαράς, αλλά τραγούδια δοξολογίας. Εισέλθετε στις πύλες του με ευχαριστία, εδ. 4. Δεν πρέπει μόνο να παρηγορούμε τους εαυτούς μας, αλλά να δοξάζουμε τον Θεό, με τη χαρά μας, και ας έχει αυτός τον έπαινο για αυτό που έχουμε την ευχαρίστηση. Ευχαριστείτε τον και ευλογείτε το όνομά του· δηλαδή, (1.) Πρέπει να το θεωρούμε εύνοια το να γινόμαστε δεκτοί στην υπηρεσία του, και να τον ευχαριστούμε που έχουμε ελευθερία πρόσβασης σε αυτόν, ότι έχουμε ορισμένες διατάξεις και συνεχιζόμενη ευκαιρία να περιμένουμε τον Θεό σε αυτές τις διατάξεις. (2.) Πρέπει να αναμειγνύουμε δοξολογία και ευχαριστία με όλες τις υπηρεσίες μας. Αυτό το χρυσό νήμα πρέπει να διατρέχει κάθε καθήκον (Εβρ. ιγ΄ 15), γιατί είναι το έργο των αγγέλων. Σε όλα δίνετε ευχαριστία, σε κάθε διάταξη, καθώς και σε κάθε πρόνοια.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει την έκθεση θέτοντας τα πλούσια κίνητρα για δοξολογία που βρίσκονται στον χαρακτήρα και τη διαθήκη του Θεού.
ΙΙ. Το περιεχόμενο της δοξολογίας, και τα κίνητρα γι' αυτήν, είναι πολύ σημαντικά, εδ. 3, 5. Γνωρίστε τι είναι ο Θεός στον εαυτό του και τι είναι για εσάς. Σημείωσε, Η γνώση είναι η μητέρα της ευλάβειας και όλης της υπακοής: τυφλές θυσίες δεν θα ευαρεστήσουν ποτέ έναν Θεό που βλέπει. «Γνώρισε το· σκέψου και εφάρμοσέ το, και τότε θα είσαι πιο στενός και σταθερός, πιο εσωτερικός και σοβαρός, στη λατρεία του.» Ας γνωρίσουμε λοιπόν αυτά τα επτά πράγματα σχετικά με τον Κύριο Ιεχωβά, με τον οποίο έχουμε να κάνουμε σε όλες τις πράξεις θρησκευτικής λατρείας:—1. Ότι ο Κύριος αυτός είναι Θεός, ο μόνος ζωντανός και αληθινός Θεός—ότι είναι ένα Ον άπειρα τέλειο, αυτοϋπάρχον και αυτάρκες, και η πηγή όλης της ύπαρξης· είναι Θεός, και όχι άνθρωπος όπως εμείς. Είναι αιώνιο Πνεύμα, ακατανόητο και ανεξάρτητο, η πρώτη αιτία και το τελευταίο τέλος. Οι εθνικοί λάτρευαν το πλάσμα της δικής τους φαντασίας· ο τεχνίτης το έκανε, επομένως δεν είναι Θεός. Εμείς λατρεύουμε αυτόν που μας έκανε και όλο τον κόσμο· αυτός είναι Θεός, και όλες οι άλλες υποτιθέμενες θεότητες είναι ματαιότητα και ψέμα, και τέτοιες που αυτός έχει θριαμβεύσει. 2. Ότι είναι ο Δημιουργός μας: Αυτός μας έκανε, και όχι εμείς οι ίδιοι. Βρίσκω ότι υπάρχω, αλλά δεν μπορώ να πω, Εγώ είμαι αυτός που είμαι, και επομένως πρέπει να ρωτήσω, Από πού είμαι; Ποιος με έκανε; Πού είναι ο Θεός ο Ποιητής μου; Και είναι ο Κύριος Ιεχωβά. Μας έδωσε ύπαρξη, μας έδωσε αυτή την ύπαρξη· είναι και ο πλάστης των σωμάτων μας και ο Πατέρας των πνευμάτων μας. Εμείς δεν κάναμε, δεν μπορούσαμε να κάνουμε τους εαυτούς μας. Είναι προνόμιο του Θεού να είναι η δική του αιτία· η ύπαρξή μας είναι παράγωγη και εξαρτημένη. 3. Ότι επομένως είναι ο νόμιμος ιδιοκτήτης μας. Οι Μασορίτες, αλλάζοντας ένα γράμμα στα εβραϊκά, το διαβάζουν, Μας έκανε, και δικοί του είμαστε, ή σε αυτόν ανήκουμε. Βάλτε και τις δύο αναγνώσεις μαζί, και μαθαίνουμε ότι επειδή ο Θεός μας έκανε, και όχι εμείς οι ίδιοι, επομένως δεν είμαστε δικοί μας, αλλά δικοί του. Έχει αδιαμφισβήτητο δικαίωμα, και ιδιοκτησία σε εμάς και σε όλα τα πράγματα. Δικοί του είμαστε, για να ενεργοποιούμαστε από τη δύναμή του, να διατιθέμεθα από το θέλημά του, και να αφιερωνόμαστε στην τιμή και τη δόξα του. 4. Ότι είναι ο κυρίαρχος άρχοντάς μας: Είμαστε ο λαός του ή υπήκοοί του, και αυτός είναι ο πρίγκιπάς μας, ο ρήτορας ή κυβερνήτης μας, που δίνει νόμο σε εμάς ως ηθικούς πράκτορες, και θα μας καλέσει σε λογοδοσία για ό,τι κάνουμε. Ο Κύριος είναι ο κριτής μας· ο Κύριος είναι ο νομοθέτης μας. Δεν είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ό,τι θέλουμε, αλλά πρέπει πάντα να έχουμε συνείδηση να κάνουμε όπως μας διατάσσεται. 5. Ότι είναι ο γενναιόδωρος ευεργέτης μας. Δεν είμαστε μόνο τα πρόβατά του, στα οποία έχει δικαίωμα, αλλά τα πρόβατα της βοσκής του, τα οποία φροντίζει· το κοπάδι της βοσκής του (έτσι μπορεί να διαβαστεί)· επομένως τα πρόβατα του χεριού του· στη διάθεσή του επειδή είναι τα πρόβατα της βοσκής του, Ψαλμ. ϞΕ΄ 7. Αυτός που μας έκανε μας συντηρεί, και μας δίνει όλα τα αγαθά πλουσίως για απόλαυση. 6. Ότι είναι Θεός άπειρου ελέους και αγαθότητας (εδ. 5): Ο Κύριος είναι αγαθός, και επομένως κάνει αγαθά· το έλεός του είναι αιώνιο· είναι πηγή που δεν μπορεί ποτέ να στερευτεί. Οι άγιοι, που τώρα είναι τα αγιασμένα σκεύη ελέους, θα είναι, στην αιωνιότητα, τα δοξασμένα μνημεία ελέους. 7. Ότι είναι Θεός απαραβίαστης αλήθειας και πιστότητας: Η αλήθειά του διαρκεί σε όλες τις γενεές, και κανένας λόγος του δεν θα πέσει στο έδαφος ως παρωχημένος ή ανακληθείς. Η υπόσχεση είναι βέβαιη σε όλο το σπέρμα, από γενιά σε γενιά.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πώς διαμορφώνει η αλήθεια ότι ο Κύριος βασιλεύει την καθημερινή σου ευλάβεια και χαρά; Με ποιους τρόπους μπορείς να φέρεις χαρά αντί για απλή υποχρέωση στην επόμενη πράξη λατρείας σου; Ποια πτυχή της αγαθότητας, του ελέους ή της αλήθειας του Θεού σε κινεί περισσότερο να ευλογήσεις το όνομά του σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ἅγιε Θεέ, σὺ βασιλεύεις ἐν ἀπροσίτῳ μεγαλειότητι ὑπὲρ τὰ ἔθνη, κι ὅμως ἔκαμες τὸν λαό σου τὰ πρόβατα τῆς βοσκῆς σου καὶ μᾶς ἐκάλεσες νὰ προσκυνοῦμε στὸν ἅγιό σου λόφο. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, δίδαξέ μας νὰ τρέμουμε ἐνώπιον τῆς δικαιοσύνης καὶ τῆς ἁγιότητός σου, ἐνῶ σὲ ὑπηρετοῦμε μὲ τὴν ὑπερχειλίζουσα ἀγαλλίαση ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴν αἰώνιά σου ἔλεος. Εἴθε κάθε καρδιὰ καὶ συνάθροιση νὰ ὑψώνει τὸ μέγα καὶ φοβερό σου ὄνομα μόνον, μέχρι νὰ σὲ ἰδοῦμε πρόσωπο πρὸς πρόσωπο. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →