← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Βασιλείς

Δ' Βασιλειών 21-22 — με τον Μπάρνς

Β' Βασιλείς 21-22Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση των Σημειώσεων επί της Βίβλου του Άλμπερτ Μπαρνς το σημερινό μάθημα ανοίγει την σοβαρή καταγραφή της τελικής παρακμής του Ιούδα υπό τον Μανασσή και την ελεήμονα ανάκαμψη που άρχισε υπό τον Ιωσία. Οι προσεκτικές ερμηνείες του Μπαρνς κατά στίχο βοηθούν την εκκλησία να δει τόσο το βάθος της απιστίας στη διαθήκη όσο και το έλεος που ακόμα καλεί έναν λαό πίσω στον γραπτό Λόγο. Ακούμε με ευλάβεια ζητώντας από το Πνεύμα να εφαρμόσει αυτές τις αρχαίες προειδοποιήσεις και υποσχέσεις στην δική μας ημέρα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές προετοιμασμένες, ας διαβάσουμε Β' Βασιλειών κεφάλαια 21 και 22. Αυτά τα κεφάλαια ιχνηλατούν την μακρά, σκοτεινή βασιλεία του Μανασσή, την σύντομη διακυβέρνηση του Αμών και τις πρώιμες μεταρρυθμίσεις του νεαρού Ιωσία που κορυφώνονται στην αιφνίδια ανακάλυψη του Βιβλίου του Νόμου. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας την αντίθεση μεταξύ της επίμονης ειδωλολατρίας και του αιφνίδιου ξυπνήματος προς την Γραφή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ξεκινά εξετάζοντας τις επιρροές της αυλής στον νεαρό Μανασσή. Στίχος 2. Ο Μανασσής κατά τη διάρκεια της ανηλικιότητάς του έπεσε φυσικά υπό την επιρροή των κυρίων Ιουδαίων ευγενών, με τους οποίους η καθαρή θρησκεία του Γιαχβέ ήταν πάντα αντιδημοφιλής (συγκρίνετε Β΄ Χρονικών 24:17-18· Ιερεμίας 8:1-2). Φαίνεται ότι τον έπεισαν, όχι μόνο να αναιρέσει το έργο του Εζεκία, αλλά να προχωρήσει σε μήκη πολυθεϊσμού, μαγείας και ειδωλολατρίας, άγνωστα προηγουμένως. Οι αμαρτίες της βασιλείας του Μανασσή φαίνεται ότι ήταν εκείνες που συμπλήρωσαν το μέτρο της ανομίας του Ιούδα και κατέβασαν την τελική απόφαση της καταδίκης στο τελευταίο υπόλειμμα του εκλεκτού λαού (Β΄ Βασιλειών 23:26· συγκρίνετε Ιερεμίας 15:4). Εκείνος στη συνέχεια ιχνηλατεί την εισαγωγή και την εξάπλωση πολλαπλών ειδωλολατρικών πρακτικών. Στίχος 3. Το πρώτο βήμα στην επανεγκαθίδρυση της ειδωλολατρίας φαίνεται ότι υπήρξε η αποκατάσταση των υψηλών τόπων όπου ο Γιαχβέ λατρευόταν φαινομενικά Β΄ Βασιλειών 18:22, αλλά με ειδωλολατρικές τελετουργίες Α΄ Βασιλειών 14:23. Το επόμενο ήταν να επανεισαχθεί η αγαπημένη ειδωλολατρία του Ισραήλ, η λατρεία του Βάαλ, η οποία είχε ανθήσει προηγουμένως στην Ιουδαία υπό την Αθαλία Β΄ Βασιλειών 11:18, και τον Άχαζ Β΄ Χρονικών 28:2. Μετά από αυτό, ο Μανασσής φαίνεται ότι επηρεάστηκε ιδιαίτερα από τον Σαβαϊσμό, ο οποίος ήταν προηγουμένως άγνωστος στην Ιουδαία (συγκρίνετε Β΄ Βασιλειών 17:16 και σημείωση). Λάτρεψε όλο τον στρατό του ουρανού - Σαβαϊσμός, ή καθαρή αστρολατρία, χωρίς εικόνες, και χωρίς αστρολογικές δεισιδαιμονίες, περιλάμβανε σεβασμό για τον ήλιο, τη σελήνη, τα κύρια άστρα, και τα δώδεκα ζώδια του Ζωδιακού (Β΄ Βασιλειών 23:5 σημείωση). Η κύρια λατρεία γινόταν με βωμούς, στους οποίους καιγόταν θυμίαμα Ιερεμίας 19:13. Αυτοί οι βωμοί τοποθετούνταν είτε στο έδαφος Β΄ Βασιλειών 21:5, είτε στις στέγες των οικιών Β΄ Βασιλειών 23:12· Σοφονίας 1:5. Ο ήλιος λατρευόταν με το πρόσωπο προς την ανατολή Ιεζεκιήλ 8:16· άρματα και άλογα αφιερώνονταν σε αυτόν Β΄ Βασιλειών 23:11. Η αστρολατρία των Ιουδαίων έχει πολύ περισσότερο τον χαρακτήρα αραβικής παρά ασσυριακής ή χαλδαικής λατρείας. Απέκτησε την κυριαρχία της σε μια εποχή που η Ασσυρία και η Βαβυλωνία είχαν ελάχιστη επικοινωνία με την Ιουδαία - δηλαδή κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μανασσή. Εισχώρησε πιθανώς από την ίδια πλευρά με τη λατρεία του Μολόχ, με την οποία συνδέεται εδώ (και στο Β΄ Χρονικών 33:3-6). Ο Μπάρνς στη συνέχεια στρέφεται στην ανακάλυψη του Βιβλίου του Νόμου κατά τις επισκευές του ναού. Στίχος 8. Μερικοί έχουν συμπεράνει από αυτή την ανακάλυψη, είτε ότι κανένα «βιβλίο του νόμου» δεν είχε υπάρξει ποτέ προηγουμένως, το έργο που τώρα λέγεται ότι «βρέθηκε» έχοντας πλαστογραφηθεί για την περίσταση από τον Χελκία· είτε ότι κάθε γνώση του παλαιού «βιβλίου» είχε χαθεί, και ότι ένα έργο άγνωστης χρονολογίας και συγγραφής έχοντας βρεθεί αυτή τη στιγμή έγινε δεκτό ως ο Νόμος του Μωυσή εξαιτίας του περιεχομένου του, και έτσι έχει φτάσει σε εμάς υπό το όνομά του. Αλλά αυτό σημαίνει να βλέπουμε στην αφήγηση πολύ περισσότερα από όσα φυσικά υπονοεί. Αν ο Χελκίας ήταν αρκετά τολμηρός και αρκετά πονηρός για να πλαστογραφήσει, ή αν ήταν αρκετά ανόητος για να δεχθεί βιαστικά ως το πραγματικό «βιβλίο του νόμου» μια σύνθεση για την οποία πραγματικά δεν ήξερε τίποτα, υπήρχαν τέσσερα μέσα ανίχνευσης του λάθους ή της απάτης του: (1) Οι Ιουδαϊκές Λειτουργίες, οι οποίες ενσωμάτωναν μεγάλα τμήματα του Νόμου· (2) Η μνήμη ζώντων ανθρώπων, η οποία σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να είχε επεκταθεί σε ολόκληρα τα πέντε βιβλία, όπως συμβαίνει τώρα με τους σύγχρονους Σαμαρείτες· (3) Άλλα αντίγραφα, ολόκληρα ή αποσπασματικά, υπάρχοντα μεταξύ των πιο μορφωμένων Ιουδαίων, ή στις Σχολές των προφητών· και (4) Παραθέσεις από τον Νόμο σε άλλα έργα, ιδιαίτερα στους Ψαλμωδούς και τους προφήτες, οι οποίοι αναφέρονται σε αυτό σχεδόν σε κάθε σελίδα. Το αντίγραφο του Βιβλίου του Νόμου που βρέθηκε από τον Χελκία ήταν αναμφίβολα εκείνο που κατατέθηκε, σύμφωνα με την εντολή του Θεού, από τον Μωυσή, δίπλα στην κιβωτό της διαθήκης, και φυλασσόταν συνήθως στα άγια των αγίων (περιθωριακή αναφορά). Είχε χαθεί, ή κρυφτεί, κατά τη διάρκεια της βεβήλωσης του ναού από τον Μανασσή, αλλά δεν είχε αφαιρεθεί έξω από το κτίριο του ναού.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μπάρνς καταλήγει ζυγίζοντας τον περιορισμένο χαρακτήρα των μεταγενέστερων μεταρρυθμίσεων του Μανασσῆ όπως καταγράφονται στις Βασιλειῶν. Στίχος 17. Ο συγγραφέας των Βασιλειῶν αφηγείται σε δεκαοκτώ στίχους την ιστορία πενήντα πέντε ετών και συνεπώς παραλείπει πολυάριθμα γεγονότα μεγάλης σημασίας στη ζωή του Μανασσῆ. Μεταξύ των πιο αξιοσημείωτων από τα παραλειπόμενα γεγονότα είναι η σύλληψη του Μανασσῆ από τον βασιλιά της Ασσυρίας η μεταφορά του στη Βαβυλῶνα η μετάνοιά του εκεί η αποκατάστασή του στο βασίλειό του και οι θρησκευτικές μεταρρυθμίσεις του κατά την επιστροφή του σε αυτό. Αυτά καταγράφονται μόνο στις Χρονικῶν περιθωριακή αναφορά βλέπε τη σημείωση. Ο συγγραφέας των Βασιλειῶν πιθανώς θεώρησε τη μετάνοια του Μανασσῆ μόνο μισή μετάνοια ακολουθούμενη από μισή μεταρρύθμιση η οποία άφησε ανέγγιχτη τη ρίζα του κακού.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού βλέπουμε λεπτές ειδωλολατρίες να αποκτούν επιρροή στους δικούς μας κύκλους σήμερα; 2. Πώς η ανάκτηση της Γραφής ακόμα παράγει πεποίθηση και μεταρρύθμιση στην εκκλησία; 3. Τι διδάσκει η απόκριση του Ιωσία για την υποδοχή του Λόγου του Θεού με ταπείνωση;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, δώρησαι ἡμῖν τὴν ἔντρομον εὐλάβειαν τοῦ Ἰωσία ἣν ἐπέδειξεν ὅτε ἀνευρέθη ὁ Νόμος Σου, ἵνα καταβάλωμεν πᾶν εἴδωλον καὶ ἐπιστρέψωμεν πρὸς Σέ, μετὰ ἀδιαιρέτων καρδιῶν. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἐρεύνησον ἡμᾶς, ἔκθεσον πάντα ἀντίζηλον τῆς δόξης Σου, καὶ ὁδήγησον ἡμᾶς εἰς τὴν πλήρη μεταρρύθμισιν τὴν ἀπορρέουσαν ἐκ τοῦ εὐαγγελίου τοῦ Υἱοῦ Σου. Φύλαξον τὴν ἐκκλησίαν Σου ἀπὸ ἡμιτελῶν ὁδῶν καὶ στερέωσον ἡμᾶς ἐν χαρμόσυνῃ ὑπακοῇ εἰς τὸν Λόγον Σου. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →