← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ

Β΄ Σαμουήλ 17-18 — με τον Brown

Β' Σαμουήλ 17-18Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το μάθημα του Eterniseed, αντλημένο από το Υπόμνημα για ολόκληρη την Αγία Γραφή των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown. Η κλασική τους εξέταση στίχο προς στίχο του Β΄ Σαμουήλ 17-18 παρακολουθεί την αποκάλυψη της εξέγερσης του Αβεσσαλώμ μέσα από τις ανταγωνιστικές συμβουλές του Αχιτόφελ και του Χουσί, το τραγικό τέλος του σφετεριστή και την πατρική θλίψη του Δαβίδ. Καθώς ακούμε την μετρημένη τους έκθεση, είθε το Πνεύμα να μας χαρίσει τόσο ιστορική σαφήνεια όσο και εφαρμογή που ερευνά την καρδιά για τον δικό μας περίπατο πίστης.
Διαβάστε
Ανοίξτε την Αγία Γραφή σας στα κεφάλαια 17 και 18 του Β΄ Σαμουήλ. Διαβάστε αργά την αφήγηση της αντίπαλης συμβουλής στην αυλή του Αβεσσαλώμ, τη φυγή του Δαβίδ, τον απαγχονισμό του Αχιτόφελ, τη μάχη στο δάσος του Εφραίμ και τα θλιβερά νέα που έφτασαν στον βασιλιά. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, σημειώνοντας κάθε στροφή της πρόνοιας.
Μελετήστε
Οι Jamieson, Fausset και Brown αρχίζουν αναφέροντας την αποφασιστική πρόταση του Αχιτόφελ. Στίχος 1. 1-11. Και είπεν ο Αχιτόφελ προς τον Αβεσσαλώμ —Η σύσταση να ληφθούν άμεσα και αποφασιστικά μέτρα πριν συγκεντρωθούν και οργανωθούν οι βασιλικές δυνάμεις, απέδειξε τη βαθιά πολιτική οξυδέρκεια αυτού του συμβούλου. Η υιοθέτηση της συμβουλής του θα είχε σβήσει την υπόθεση του Δαβίδ· και αποτελεί μια τρομερή απόδειξη των ακροτήτων στις οποίες ο άκαρδος πρίγκιπας ήταν, για να εξασφαλίσει τους φιλόδοξους στόχους του, έτοιμος να φτάσει, ότι η πατροκτόνος συμβουλή 'ευχαρίστησε τον Αβεσσαλώμ και όλους τους πρεσβυτέρους του Ισραήλ'. Ευτυχώς όμως, ανατράπηκε από την επιδεξιότητα του Χουσί, ο οποίος είδε τον επικείμενο κίνδυνο στον οποίο θα εξέθετε τον βασιλιά και τη βασιλική υπόθεση. Επέμεινε στον πολεμικό χαρακτήρα και τη στρατιωτική εμπειρία του γέρου βασιλιά—τον παρουσίασε αυτόν και τους οπαδούς του ως ισχυρούς άνδρες, οι οποίοι θα πολεμούσαν με απελπισία· και οι οποίοι, πιθανότατα, ασφαλείς σε κάποιο οχυρό, θα ήταν απρόσιτοι, ενώ η μικρότερη απώλεια ανδρών του Αβεσσαλώμ στην αρχή θα μπορούσε να είναι μοιραία για την επιτυχία της συνωμοσίας. Αλλά η επιδεξιότητά του εκδηλώθηκε κυρίως σε εκείνο το μέρος της συμβουλής του που συνέστησε μια γενική επιστράτευση σε όλη τη χώρα· και ότι ο Αβεσσαλώμ θα έπρεπε να αναλάβει την αρχηγία της αυτοπροσώπως—κολακεύοντας έτσι ταυτόχρονα την υπερηφάνεια και τη φιλοδοξία του σφετεριστή. Το δόλωμα πιάστηκε από τον ματαιόδοξο και κακό πρίγκιπα. Στη συνέχεια δείχνουν πώς η συμβουλή του Χουσί επικράτησε στο συμβούλιο. Στίχος 14. 14. Η συμβουλή του Χουσί του Αρχίτη είναι καλύτερη από τη συμβουλή του Αχιτόφελ —Οι λόγοι που αναφέρθηκαν ήταν εξαιρετικά εύλογοι και εκφράστηκαν στην ισχυρή υπερβολική γλώσσα που ήταν κατάλληλη για να θαμπώσει μια ανατολίτικη φαντασία, το συμβούλιο δήλωσε υπέρ της συμβουλής του Χουσί· και η απόφασή τους ήταν η άμεση αιτία της ήττας της εξέγερσης, αν και το ίδιο το συμβούλιο ήταν μόνο ένας κρίκος στην αλυσίδα της αιτιότητας που κρατούσε το κυρίαρχο χέρι του Κυρίου. :- . ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΤΑΛΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΔΑΒΙΔ. Ο Brown καταγράφει στη συνέχεια την τελευταία εντολή του Δαβίδ στους διοικητές. Στίχος 5. 5. Φερθείτε ευγενικά για χάρη μου στον νεαρό, στον Αβεσσαλώμ —Αυτή η συγκινητική εντολή, την οποία ο βασιλιάς έδωσε στους στρατηγούς του, προήλθε όχι μόνο από την υπερβολική του αγάπη για τα παιδιά του, αλλά και από τη συνείδησή του ότι αυτή η εξέγερση ήταν η τιμωρία των δικών του εγκλημάτων, με τον Αβεσσαλώμ να είναι απλώς ένα όργανο στα χέρια της τιμωρητικής Πρόνοιας·—και επίσης από την ευσέβειά του, μήπως ο δυστυχισμένος πρίγκιπας πεθάνει με τις αμαρτίες του αμετανόητες.
Σκεφτείτε
Για την αυτοκτονία του απορριφθέντος συμβούλου, τονίζουν το σοβαρό αποτέλεσμα. Στίχος 23. 23. όταν ο Αχιτόφελ είδε ότι η συμβουλή του δεν ακολουθήθηκε —Η ματαιοδοξία του πληγώθηκε, η υπερηφάνειά του ταπεινώθηκε διαπιστώνοντας ότι η υπεροχή του είχε χαθεί· αλλά αυτή η απογοήτευση επιδεινώθηκε από άλλα συναισθήματα—μια οδυνηρή πεποίθηση ότι μέσω της καθυστέρησης που είχε αποφασιστεί, η υπόθεση του Αβεσσαλώμ είχε χαθεί. Βιαζόμενος λοιπόν στο σπίτι, τακτοποίησε τις ιδιωτικές του υποθέσεις, και γνωρίζοντας ότι η θύελλα της τιμωρητικής εκδίκησης θα έπεφτε κυρίως πάνω του ως υποκινητή και στήριγμα της εξέγερσης, απαγχονίστηκε. Μπορεί να σημειωθεί ότι οι Ισραηλίτες δεν αρνούνταν, εκείνη την εποχή, τα τελετουργικά της ταφής ακόμη και σε εκείνους που πέθαναν από τα ίδια τους τα χέρια. Είχε έναν μιμητή στον Ιούδα, ο οποίος του έμοιαζε στην προδοσία του, καθώς και στο άδοξο τέλος του. Τέλος, σταθμίζουν την αποφασιστική ενέργεια του Ιωάβ ενάντια στην εντολή του βασιλιά. Στίχος 16. 16. Ο Ιωάβ σάλπισε, . . . και συγκράτησε τον λαό —Γνωρίζοντας ότι με τον θάνατο του σφετεριστή δεν υπήρχε λόγος για περαιτέρω αιματοχυσία, έβαλε τέλος στην καταδίωξη και έτσι απέδειξε τη μετριοπαθή πολιτική της συμπεριφοράς του. Όσο σκληρός και άκαρδος κι αν φαίνεται ο Ιωάβ στον βασιλιά, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ενήργησε ως σοφός πολιτικός, θεωρώντας την ειρήνη και την ευημερία του βασιλείου πιο σημαντικά από τις ιδιωτικές κλίσεις του κυρίου του, οι οποίες ήταν αντίθετες στην αυστηρή δικαιοσύνη καθώς και στα δικά του συμφέροντα. Ο Αβεσσαλώμ άξιζε να πεθάνει σύμφωνα με τον θείο νόμο (Δευτερονόμιο 21:18· Δευτερονόμιο 21:21), καθώς ήταν και εχθρός του βασιλιά και της χώρας του· και κανένας χρόνος δεν ήταν πιο κατάλληλος από όταν συνάντησε αυτόν τον θάνατο σε ανοιχτή μάχη.
Απαντήστε
1. Σε ποιες δικές μου αποφάσεις είμαι πιο πολύ πειρασμένος να εμπιστευτώ έξυπνες συμβουλές αντί για ταπεινή εξάρτηση από τον Κύριο; 2. Πώς η θλίψη του Δαβίδ για τον Αβεσσαλώμ αμφισβητεί τον τρόπο με τον οποίο διατηρώ τόσο τη δικαιοσύνη όσο και το έλεος προς εκείνους που μου αντιτίθενται; 3. Ποια στοιχεία βλέπω ότι το χέρι του Θεού τελικά κατευθύνει ακόμη και τα μπερδεμένα κίνητρα της ανθρώπινης εξέγερσης;
Προσευχηθείτε
Ουράνιε Πατέρα, καθώς συλλογιζόμαστε την πτώση της επανάστασης του Αβεσσαλώμ στον Λόγο Σου, φύλαξε τις καρδιές μας από την υπερηφάνεια που επιζητεί τον δικό της θρόνο και δίδαξέ μας να αναπαυόμαστε στην σοφή και κυρίαρχη πρόνοιά Σου. Χάρισέ μας θάρρος να Σε υπακούμε ακόμα και όταν η υπακοή είναι δαπανηρή, και γέμισέ μας με συμπόνια να θρηνούμε για εκείνους που χάνονται στις αμαρτίες τους. Είθε κάθε νίκη να τίθεται στα πόδια του Χριστού και μόνο, και ενδυνάμωσέ μας με το Πνεύμα Σου να περπατάμε ταπεινά ενώπιόν Σου. Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →