Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
2 Σαμουήλ 1-2 — με τον Benson
Άνοιγμα
Στο θερμό πνεύμα της Γουεσλεϋανής αφοσίωσης στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Ιωσήφ Μπένσον για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Η προσεκτική έκθεση του Μπένσον για τα κεφάλαια 1 και 2 του Β' Σαμουήλ μας καλεί να ανιχνεύσουμε το χέρι του Κυρίου στην άνοδο του Δαβίδ, να νιώσουμε το βάρος της ιερής θλίψης και να μάθουμε την υπακοή που περιμένει τη θεία συμβουλή. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον σχολιαστή να καθοδηγήσει τις καρδιές μας καθώς ακούμε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 1 και 2 του Β' Σαμουήλ με ήσυχη προσοχή, επιτρέποντας στην αφήγηση της θλίψης του Δαβίδ, της δικαιοσύνης του και της υπομονετικής αναζήτησης του Κυρίου να εγκατασταθεί στην ψυχή μας πριν στραφούμε στις σκέψεις του Μπένσον.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπένσον ξεκινά αφηγούμενος την αναφορά που έφεραν στον Δαβίδ.
Εδάφιο 6. 2 Σαμουήλ 1:6 . Ιδού, ο Σαούλ ακουμπούσε στο δόρυ του Προσπαθώντας να το διαπεράσει μέσα από το σώμα του. Είναι φανερό ότι αυτό που είπε αυτός ο Αμαληκίτης στον Δαβίδ ήταν μια κατασκευασμένη ιστορία· διότι ρητά αναφέρεται, στο προηγούμενο κεφάλαιο, ότι ο Σαούλ έπεσε πάνω στο σπαθί του. Ποιος ήταν αυτός ο Αμαληκίτης δεν φαίνεται· αλλά, όπως παρατηρεί ο Delaney, υπάρχουν πάντα πολλοί περιπλανώμενοι που ακολουθούν τα στρατόπεδα, και αυτό το αγόρι πιθανότατα ήταν ένας από αυτούς. Η δουλειά τους είναι η λεηλασία και η αφαίρεση των νεκρών. Αυτός ο νεαρός, φαίνεται, γνώριζε τη δουλειά του, και πρόλαβε τους Φιλισταίους στη λεηλασία του Σαούλ. Έχοντας βρει το σώμα του, το λήστεψε από τα βασιλικά του στολίδια, και έσπευσε στον Δαβίδ με αυτά, για να τον ευχαριστήσει, καθώς ήταν πιθανό να διαδεχθεί τον θρόνο: και έπλασε μια ιστορία με τέτοιες περιστάσεις που φαντάστηκε ότι θα φαινόταν εύλογη, και θα κέρδιζε την εύνοια του Δαβίδ.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τον επίσημο θρήνο που συνέθεσε ο Δαβίδ.
Εδάφιο 17. 2 Σαμουήλ 1:17 . Ο Δαβίδ θρήνησε με αυτόν τον θρήνο Αυτός και οι υπηρέτες του είχαν θρηνήσει για τον Σαούλ και τον Ιωνάθαν πριν, 2 Σαμουήλ 1:12 . Αλλά τώρα συνέθεσε ένα τραγούδι για δημόσιο και καθολικό θρήνο, από το οποίο δεν υπάρχει τίποτα πιο κομψό και παθιασμένο σε όλη την αρχαιότητα. Οι εκρήξεις θλίψης είναι τόσο δυνατές, τόσο παθητικές, τόσο σύντομες, τόσο ποικίλες, τόσο ασύνδετες, που καμία θλίψη δεν ζωγραφίστηκε ποτέ με τόσο ζωντανά και διαρκή χρώματα. Και είναι ένα σίγουρο σημάδι και όμορφο αποτέλεσμα αυτής της θλίψης, ότι η καρδιά του Δαβίδ μαλάκωσε και έλιωσε τόσο πολύ από αυτήν ώστε να χάσει όλα τα ίχνη της σκληρότητας του Σαούλ προς αυτόν. Δεν θυμόταν τώρα τίποτα άλλο παρά τον γενναίο άνδρα, τον γενναίο ηγέτη, τον μεγαλοπρεπή πρίγκιπα, τον βασιλιά που όρισε ο Θεός, τον κάποτε επιεική κύριό του, τον πατέρα της Μιχάλ και του Ιωνάθαν.Ο Μπένσον στη συνέχεια δείχνει τον Δαβίδ να ζητά την καθοδήγηση του Κυρίου.
Εδάφιο 1. 2 Σαμουήλ 2:1 . Ο Δαβίδ ρώτησε τον Κύριο Με Ουρίμ. Όταν είχε δώσει τον δέοντα χρόνο στη θλίψη και το πένθος του για τον Σαούλ και τον Ιωνάθαν, στράφηκε στον Θεό, ο οποίος τον είχε ορίσει στο βασίλειο, για να μάθει με ποια μέσα θα μπορούσε καλύτερα να το αποκτήσει. Δεν ρώτησε αν έπρεπε να πάρει το βασίλειο· διότι ο Θεός είχε ήδη δηλώσει τον ορισμό του, και ο Δαβίδ δεν θα τον προσέβαλε ούτε θα ατιμάζε την εντολή του με περιττές ερωτήσεις· αλλά μόνο πού και πότε θα έπρεπε να εισέλθει σε αυτό· αν στην Ιούδα, όπως υπέθετε, λόγω της σχέσης του με αυτή τη φυλή και του συμφέροντός του σε αυτήν, ή σε κάποια άλλη φυλή· διότι δεν περιορίζει τον Θεό, αλλά αποφασίζει να ακολουθήσει ακριβώς τις οδηγίες του. Έτσι ο Δαβίδ ξεκινά από το σωστό τέλος, και θέτει τα θεμέλιά του στη συμβουλή και τη βοήθεια του Θεού. Έτσι, σε όλες μας τις υποθέσεις, οφείλουμε να απευθυνόμαστε στον Θεό με προσευχή και δέηση για την καθοδήγηση και τη βοήθειά του.Συνεχίζει με τη χρίση του Δαβίδ από τους άνδρες του Ιούδα.
Εδάφιο 4. 2 Σαμουήλ 2:4 . Οι άνδρες του Ιούδα ήρθαν και έχρισαν τον Δαβίδ βασιλιά Αυτό το έκαναν για δίκαιους λόγους, διότι όχι μόνο η κυριαρχία είχε υποσχεθεί σε αυτή τη φυλή, αλλά ο Δαβίδ είχε οριστεί και είχε διοριστεί από τον Θεό, και με ρητή εντολή του χρίστηκε από τον Σαμουήλ στο βασιλικό αξίωμα. Αυτό είχε πάψει προ πολλού να είναι μυστικό. Ο Ιωνάθαν το γνώριζε τέλεια. Ο ίδιος ο Σαούλ δεν ήταν ξένος σε αυτό· και ο Αβενήρ, ο στρατηγός του στρατού του, δεν το αγνοούσε, όπως φαίνεται από τα λόγια του στον Ις-Βοσθέθ, ( 2 Σαμουήλ 3:8-9 ,) και το μήνυμά του στους πρεσβυτέρους του Ισραήλ· και ήταν τώρα καθολικά γνωστό, τουλάχιστον στους άνδρες του Ιούδα, και ήταν ο δηλωμένος λόγος για τον οποίο ανέβασαν τον Δαβίδ στον θρόνο. Και ήταν επαρκής λόγος, καθώς το θέλημα του Θεού είναι υποχρεωτικό για όλους, και όλοι είναι απαραίτητα δεσμευμένοι να το υπακούσουν. Αυτό ήταν το μοναδικό θεμέλιο του τίτλου του Σαούλ στο βασίλειο, και μόνο σε αυτή τη βάση οι Ισραηλίτες τον είχαν δεχτεί ως βασιλιά τους.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Μπένσον τονίζει τη δικαιοσύνη που απαιτείται από τον χρισμένο του Κυρίου.
Εδάφιο 15. 2 Σαμουήλ 1:15 . Τον χτύπησε και πέθανε Ο Αβαρμπινέλ πιστεύει ότι, καθώς ο άνδρας ήταν Αμαληκίτης, ο Δαβίδ υπέθεσε ότι είχε σκοτώσει τον Σαούλ από εκδίκηση για τη σφαγή που είχε κάνει στους Αμαληκίτες. Αλλά, αν όχι· αν το γεγονός ήταν όπως δήλωσε αυτός ο Αμαληκίτης, και ο Σαούλ του ζήτησε να τον αποτελειώσει, 'ο Δαβίδ σωστά έκρινε ότι ο Σαούλ δεν είχε εξουσία πάνω στη δική του ζωή· και, συνεπώς, δεν έπρεπε να είχε υπακούσει σε μια τέτοια εντολή: ο Θεός και το κράτος είχαν τόσο δικαίωμα στη ζωή του όταν την είχε βαρεθεί όσο και όταν την αγαπούσε περισσότερο. Και, εκτός από όλα αυτά, έπρεπε ο Δαβίδ να υπερασπιστεί την αθωότητά του στον κόσμο, με μια τόσο δημόσια εκτέλεση: διαφορετικά, ίσως, να είχε στιγματιστεί με την ενοχή ότι χρησιμοποίησε αυτόν τον άθλιο για να δολοφονήσει τον διώκτη του. Ο Δαβίδ επίσης, αναμφίβολα, είχε ως στόχο να αποτρέψει άλλους με αυτό το παράδειγμα. Συμβουλεύτηκε τη δική του ασφάλεια σε αυτό, όπως λέγεται ότι ο Καίσαρας, αποκαθιστώντας τα αγάλματα του Πομπήιου, σταθεροποίησε τη δική του. Αυτή ήταν μια σοφή διάλεξη για τους πρίγκιπες, και πολλοί από αυτούς αναμφισβήτητα ωφελήθηκαν από αυτήν.' Delaney.Κλείνει ζυγίζοντας τα κίνητρα του Αβενήρ για την εγκαθίδρυση ενός αντίπαλου βασιλιά.
Εδάφιο 8. 2 Σαμουήλ 2:8 . Ο Αβενήρ πήρε τον Ις-Βοσθέθ Ο Αβενήρ δεν ήταν μόνο στρατηγός του Σαούλ, αλλά και στενός συγγενής του, και σε αυτή την περίπτωση το συμφέρον και η φιλοδοξία του, και ίσως και ο φθόνος, τον επηρέασαν έντονα. Γνώριζε ότι ο Ις-Βοσθέθ, αν ανέβαινε στην κυριαρχία, θα είχε μόνο το όνομα του βασιλιά, ενώ ο ίδιος θα είχε την εξουσία. Φαίνεται, ωστόσο, επαρκώς από τη συνέχεια της ιστορίας του, ότι γνώριζε καλά τον θεϊκό ορισμό του Δαβίδ στον θρόνο· αλλά αν υποτασσόταν τώρα σε αυτόν δεν έπρεπε πλέον να ελπίζει για την αρχιστρατηγία του στρατού. Ο Ιωάβ κατείχε αυτή τη θέση υπό τον Δαβίδ, και άξιζε να την κατέχει· και δεν ήταν πιθανό να τον εκτοπίσει, έναν δοκιμασμένο φίλο και στενό συγγενή, (όντας γιος της Ζερουίας, αδελφής του Δαβίδ,) για να ανοίξει τον δρόμο σε έναν αμετανόητο εχθρό που μόλις είχε συμφιλιωθεί.
Απαντήστε
Απάντησε
Πού στη ζωή μου μπαίνω στον πειρασμό να δράσω πριν ρωτήσω τον Κύριο; Πώς η θλίψη του Δαβίδ με διδάσκει να τιμώ ακόμη και αυτούς που μου έχουν αντιταχθεί; Με ποιους τρόπους ο φθόνος ή η φιλοδοξία μπορεί να διαμορφώνουν τις επιλογές μου προς τους άλλους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Κύριε, καθώς ο Μπένσον μας οδήγησε μέσα από αυτά τα κεφάλαια, χάρισέ μας καρδιές σαν του Δαβίδ που θρηνούν σωστά, κρίνουν δίκαια και περιμένουν τη συμβουλή Σου. Κράτησέ μας από τη βιασύνη που πηγάζει από φιλοδοξία ή φόβο. Είθε το ίδιο Πνεύμα που έχρισε τον Δαβίδ να χρίσει την καθημερινή μας πορεία, ώστε να Σου υπηρετούμε και τον λαό Σου με αγνότητα και θάρρος. Μέσω του Χριστού του Βασιλιά μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →