Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Β' Σαμουήλ 7-8 — με τον Σάιμων
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο πνεύμα της via media, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Τσαρλς Σάιμων, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ομιλητικής σοφίας. Μέσα από ομιλίες για το Β' Σαμουήλ 7–8, ο Σάιμων μας οδηγεί από την έκπληκτη ευγνωμοσύνη του Δαβίδ στη ζωντανή δύναμη των υποσχέσεων του Θεού, δείχνοντας πώς η καρδιά που δέχεται το θείο έλεος κινείται τόσο προς τη λατρεία όσο και προς την προσευχή. Τα λόγια του μας προσκαλούν να καθίσουμε, όπως ο Δαβίδ, ενώπιον του Κυρίου και να βρούμε στη διαθήκη το δικό μας έρεισμα για τολμηρή και υπομονετική ικεσία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 7 και 8 του Β' Σαμουήλ, προσέχοντας τη διαθήκη που κάνει ο Θεός με τον Δαβίδ και την απάντηση του βασιλιά με ταπεινή ευχαριστία και ικεσία. Καθώς ακούμε, ας προετοιμάσει το Πνεύμα τις καρδιές μας για να δεχθούμε την έκθεση του Σάιμων για τα ίδια αυτά ελέη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμων ανοίγει θέτοντας τον Δαβίδ ενώπιον του Κυρίου σε ευγνώμων έκπληξη.
Στίχοι 18-19. ΟΜΙΛΙΑ: 314 Η ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΔΑΒΙΔ Β' Σαμουήλ 7:18-19. Τότε εισήλθε ο βασιλιάς Δαβίδ και εκάθισε ενώπιον του Κυρίου, και είπε, Τι είμαι εγώ, Κύριε Θεέ; και τι είναι ο οίκος μου, ότι με έφερες μέχρι εδώ; Και αυτό ήταν ακόμη μικρό πράγμα ενώπιον των οφθαλμών σου, Κύριε Θεέ· αλλά μίλησες επίσης για τον οίκο του δούλου σου, για μεγάλο διάστημα στο μέλλον. Και είναι αυτός ο τρόπος του ανθρώπου, Κύριε Θεέ; Δεν είναι μικρή παρηγοριά να στοχάζεται κανείς ότι οι διαθέσεις των καρδιών μας γίνονται αντιληπτές από τον Θεό, και, αν είναι καλές, είναι ευάρεστες ενώπιόν του. Υπάρχουν πολλές άγιες επιθυμίες και σκοποί που δεν είμαστε σε θέση να εκπληρώσουμε· οι οποίοι όμως γίνονται δεκτοί ενώπιον του Θεού, τόσο όσο αν είχαν πραγματοποιηθεί. Ο Δαβίδ είχε συλλάβει μια επιθυμία και απόφαση να οικοδομήσει οίκο για τον Θεό, ώστε η κιβωτός, που ήταν το σύμβολο της θείας παρουσίας, να μην κατοικεί πλέον εντός παραπετασμάτων, ενώ ο ίδιος κατοικούσε σε οίκο από κέδρο.Έπειτα ξεδιπλώνει τα υποσχεμένα ελέη που υπερβαίνουν κάθε προσωπική ανύψωση.
]· εκλεγμένος προτιμότερα, όχι μόνο από όλη την οικογένειά του, αλλά και από ολόκληρο το έθνος· διατηρημένος εν μέσω αμέτρητων κινδύνων· εξυψωμένος στον κατάλληλο καιρό στον θρόνο που είχε ετοιμαστεί γι' αυτόν· νικητής επί όλων των εχθρών του· και οδηγημένος σε κατάσταση απαράμιλλης δύναμης, αφθονίας και ευημερίας [Σημείωση: εδ. 9.]. Σε μια ανασκόπηση αυτών των ελέων, δεν μπορούσε παρά να εκπλαγεί από την θεία αγαθότητα προς αυτόν, ή να απέχει από το να το διακηρύξει με ενθουσιώδη θαυμασμό.] 2. Τα ελέη που του υποσχέθηκαν περαιτέρω— [Ο Θεός είχε υποσχεθεί ότι θα είχε έναν υιό, στον οποίο θα δινόταν η τιμή να οικοδομήσει ναό· ναι, επιπλέον, ότι και ο Μεσσίας θα προερχόταν από τους λαγόνες του, και θα καθόταν στον θρόνο του για πάντα και πάντοτε [Σημείωση: εδ. 12–14 με Εβραίους 1:5 .].Στρεφόμενος στη δεύτερη ομιλία, ο Σάιμων δείχνει πώς οι υποσχέσεις γίνονται οι ίδιες το έρεισμα για προσευχή.
Στίχος 27. ΟΜΙΛΙΑ: 315 ΟΙ ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΓΙΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗ Β' Σαμουήλ 7:27. Συ, Κύριε των δυνάμεων, Θεέ του Ισραήλ, αποκάλυψες στον δούλο σου, λέγοντας, Θα οικοδομήσω οίκο για σένα· γι' αυτό ο δούλος σου βρήκε στην καρδιά του να προσευχηθεί αυτή την προσευχή προς εσένα. ΑΝ κρίναμε από την άπειρη απόσταση που υπάρχει μεταξύ του Δημιουργού και των πλασμάτων του, και ιδιαίτερα μεταξύ ενός αγίου Θεού και αμαρτωλού ανθρώπου, θα λέγαμε ότι ήταν μάταιο, αν όχι ασεβές, να φανταστούμε ότι οποιαδήποτε αίτησή μας θα μπορούσε να εισέλθει στα αυτιά του Ιεχωβά, ή ότι θα μπορούσε με οποιονδήποτε τρόπο να παρακινηθεί να την προσέξει με ευνοϊκή διάθεση. Πράγματι, αν ο Θεός δεν είχε, από τη δική του κυρίαρχη ευσπλαχνία, διατάξει εμάς να εκθέσουμε τις ανάγκες μας ενώπιόν του, και μας διαβεβαίωνε για απάντηση στις ικεσίες μας, ο ίδιος ο Βεελζεβούλ θα μπορούσε εξίσου να ελπίζει σε αποδοχή στην προσευχή, όπως εμείς.Έπειτα δηλώνει ότι οι υποσχέσεις είναι τόσο το έρεισμά μας για να ζητούμε όσο και η ασφάλειά μας για να λαμβάνουμε.
Πώς θα ήταν δυνατόν, εμείς οι αμαρτωλοί πλάσματα, να τολμήσουμε να ζητήσουμε τέτοιες ευλογίες από τα χέρια του Θεού; Αλλά ο Θεός τις έχει υποσχεθεί όλες. Δεν υπάρχει κανένα πράγμα που μια αθάνατη ψυχή μπορεί να χρειαστεί, το οποίο να μην είναι θέμα ρητής υποσχέσεως στον λόγο του Θεού — — —Επιπλέον, επιτρέπει στα αμαρτωλά πλάσματα να έρχονται σε αυτόν 'ως τους υπενθυμιστές του'. Με αυτό ακριβώς το όνομα ορίζονται ο λαός του που ικετεύει [Σημείωση: Ησαΐας 62:6-7 . Δες την περιθωριακή απόδοση.]· και καθένας από αυτούς είναι εξουσιοδοτημένος να εκθέσει τις υποσχέσεις του ενώπιόν του, λέγοντας, 'Θυμήσου τον λόγο σου στον δούλο σου, στον οποίο με έκανες να ελπίζω [Σημείωση: Ψαλμοί 119:49 .]·' και 'κάνε σε εμένα όπως είπες [Σημείωση: εδ. 11, 16.]' — — —] 2. Η ασφάλειά μας για να λαμβάνουμε— [Ο Θεός είναι απολύτως αμετάβλητος, τόσο στη φύση του [Σημείωση: Μαλαχίας 3:6 · Ιακώβου 1:17 .], όσο και στον λόγο του [Σημείωση: Εβραίους 6:17 .
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σάιμων πιέζει το θαύμα της εκλεκτικής αγάπης του Θεού ως το θεμέλιο της απάντησής μας.
Αλλά ό,τι δίνει ο Θεός, το δίνει για πάντα και πάντοτε· και ο θάνατος, μακριά από το να τερματίζει την ευτυχία μας, μας φέρνει στην πιο πλήρη και αιώνια απόλαυσή της. 'Ιδού λοιπόν, τι είδους αγάπη είναι αυτή με την οποία ο Πατέρας μας αγάπησε!' Αληθώς, αν ο Δαβίδ ήταν εντελώς καταβεβλημένος από τις χάρες που του δόθηκαν, πολύ περισσότερο μπορούμε εμείς, των οποίων οι υποχρεώσεις είναι τόσο απείρως ανώτερες, και πιο μόνιμες από τις δικές του.] 2. Πόσο αδύναμη και ψυχρή είναι η αγάπη μας προς αυτόν! [Δες τον Δαβίδ να έρχεται στην παρουσία του Θεού του, και να κάθεται στον ναό ενώπιόν του. Ο νους του είναι εντελώς καταπιεσμένος από αίσθημα ευγνωμοσύνης, και τα λόγια φαίνονται εντελώς ανεπαρκή για να εκφράσουν τα συναισθήματά του. Ωστόσο, παρόλο που οι υποχρεώσεις μας προς τον Θεό υπερβαίνουν απείρως τις δικές του, πόσο σπάνια έχει δει ο Θεός εμάς στη στάση του Δαβίδ!Τελικά προτρέπει σε υπομονετική αναμονή των υποσχέσεων μόλις αυτές έχουν δεχθεί στην καρδιά.
Αυτό θα μας δώσει θάρρος ενώπιον του Θεού· και θα μας εξασφαλίσει αλάνθαστα απάντηση ειρήνης· διότι 'αυτή είναι η θάρρος που έχουμε σε αυτόν, ότι αν ζητήσουμε οτιδήποτε σύμφωνα με το θέλημά του, μας ακούει· και, αν γνωρίζουμε ότι μας ακούει, οτιδήποτε ζητήσουμε, γνωρίζουμε ότι έχουμε τα αιτήματα που ζητήσαμε από αυτόν [Σημείωση: Α' Ιωάννου 5:14-15 .].' ] 3. Πρέπει να περιμένουμε με υπομονή για την εκπλήρωσή τους— [Ο Θεός μπορεί να μην απαντήσει, ούτε στον χρόνο, ούτε με τον τρόπο, που τα ανυπόμονα πνεύματά μας μπορεί να επιθυμούν. Αλλά παρόλο που μπορούμε να ζητούμε από αυτόν, δεν πρέπει να του υπαγορεύουμε. Πρέπει να περιμένουμε τον δικό του χρόνο, και να αφήσουμε τα πάντα στη διάθεσή του. Οι άγιοι του παρελθόντος 'είδαν τις υποσχέσεις από μακριά, και πείστηκαν γι' αυτές, και τις αγκάλιασαν [Σημείωση: Εβραίους 11:13 .].' Έτσι πρέπει να κάνουμε και εμείς. Οι καιροί και οι εποχές πρέπει να αφεθούν στον Θεό, ο οποίος μόνος γνωρίζει τι θα είναι τελικά το καλύτερο για εμάς.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού σε άφησε έκπληκτο το έλεος της διαθήκης του Θεού, όπως άφησε τον Δαβίδ; Πώς θησαυρίζεις τις υποσχέσεις ώστε να διαμορφώνουν τις προσευχές σου; Σε ποιο τομέα σε προσκαλούν να περιμένεις με υπομονετική πίστη την εκπλήρωσή τους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε των δυνάμεων, Θεέ του Ισραήλ, που μίλησες υπερβολικά μεγάλες και πολύτιμες υποσχέσεις στους δούλους σου, δώσε μας το ίδιο πνεύμα ευγνωμοσύνης και τόλμης που έδωσες στον Δαβίδ. Ας καθίσουμε ενώπιόν σου σε ταπεινή προσκύνηση, ας επικαλούμαστε τον λόγο σου με άγιο θάρρος, και ας περιμένουμε με σταθερή υπομονή μέχρι να εκπληρωθεί κάθε υπόσχεση εν Χριστώ. Έτσι διαμόρφωσε τις καρδιές μας σύμφωνα με τη δική σου, ώστε να σε τιμούμε σε όλα και να τιμούμαστε από εσένα, διαμέσου του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →