← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρούθ

Ρουθ 4 — με τον Clarke

Ρούθ 4Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε το σημερινό μάθημα με το Υπόμνημα του Adam Clarke σε ολόκληρη την Αγία Γραφή, στρέφοντας τις καρδιές μας στο τέταρτο κεφάλαιο της Ρουθ. Με το απλό πνεύμα του Ουεσλεϋ, αναζητούμε την πρακτική αγιότητα που πηγάζει από την ορθά ανοιγμένη Γραφή, εμπιστευόμενοι τη χάρη να διαμορφώσει κάθε συνηθισμένο καθήκον σε πράξη πιστής αγάπης.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε το τέταρτο κεφάλαιο της Ρουθ δυνατά με ήσυχη προσοχή, ακούγοντας το Πνεύμα που εξακολουθεί να οδηγεί την λυτρωμένη οικογένεια του Θεού. Δεχθείτε το κεφάλαιο ως ζωντανό λόγο, και μετά επιστρέψτε για να εξετάσετε την πιστή έκθεση του Clarke.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke ξεκινά περιγράφοντας το αρχαίο δικαστήριο στην πύλη. Στίχος 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV Ο Βοόζ συγκεντρώνει ένα συμβούλιο των πρεσβυτέρων στις πύλες της πόλης, εκθέτει την υπόθεση και προτείνει στον πλησιέστερο συγγενή να εξαγοράσει την κληρονομιά του Ελιμέλεχ και να πάρει τη Ρουθ για σύζυγο, 1-5. Ο συγγενής αρνείται και παραχωρεί το δικαίωμά του στον Βοόζ, 6. Ο τρόπος εξαγοράς σε τέτοιες περιπτώσεις, 7, 8. Ο Βοόζ εξαγοράζει την κληρονομιά παρουσία των πρεσβυτέρων και του λαού, οι οποίοι μαρτυρούν τη σύμβαση και προσεύχονται για την ευλογία του Θεού στον γάμο, 9-12. Ο Βοόζ παίρνει τη Ρουθ για σύζυγο, και αυτή γεννά έναν γιο, 13. Οι παρατηρήσεις του λαού για τη γέννηση του παιδιού, 14, 15. Δίνεται στη Ναομί για να το θηλάσει, 16. Οι γειτόνισσες ονομάζουν το παιδί, και το βιβλίο τελειώνει με τη γενεαλογία του Δαβίδ, 17-22. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. IV Στίχος Ρουθ 4:1. Τότε ανέβη ο Βοόζ εις την πύλην — Έχουμε συχνά την ευκαιρία να παρατηρήσουμε ότι η πύλη ή η είσοδος σε οποιαδήποτε πόλη ή κωμόπολη ήταν ο τόπος όπου συνήθως συνεδρίαζε το δικαστήριο. Για μια περιγραφή των αξιωματούχων σε τέτοιους τόπους, Δευτερονόμιο 16:18. Ω, τάδε! — κάθισε εδώ. — Αυτός ο οικείος τρόπος προσφώνησης χρησιμοποιείται για πρώτη φορά εδώ. Το πρωτότυπο είναι שבה פה פלני אלמני shebah poh, peloni almoni! 'Άκου, κύριε Τάδε από το τάδε μέρος! έλα και κάθισε εδώ.' Αυτό χρησιμοποιείται όταν το πρόσωπο του ατόμου είναι γνωστό, αλλά το όνομά του και η κατοικία του άγνωστα. Το אלמני almoni προέρχεται από το אלם alam, να είναι σιωπηλός ή κρυμμένος, εξ ου και οι Εβδομήκοντα το αποδίδουν με κρυφε εσύ άγνωστο πρόσωπο: το פלני peloni προέρχεται από το פלה palah, να διαχωρίζει ή να διακρίνει· εσύ από ένα συγκεκριμένο μέρος. Τέτοιοι τρόποι προσφώνησης είναι κοινοί σε όλες τις γλώσσες. Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την απλή σειρά της διαδικασίας των πρεσβυτέρων. Στίχος 2. Στίχος Ρουθ 4:2. Έλαβε δέκα άνδρας — Πιθανώς απαιτούνταν αυτός ο αριθμός για να συγκροτηθεί δικαστήριο. Πόσο απλή και πόσο λογική ήταν αυτή η διαδικασία! 1. Ο άνθρωπος που είχε μια υπόθεση πήγαινε στις πύλες της πόλης. 2. Εκεί σταματούσε μέχρι να έρθει στην πύλη ο άνθρωπος με τον οποίο είχε την υπόθεση, πηγαίνοντας στη δουλειά του. 3. Τον καλούσε με το όνομά του, και αυτός σταματούσε και καθόταν. 4. Τότε καλούσαν δέκα πρεσβυτέρους, και αυτοί έρχονταν και κάθονταν. 5. Όταν όλα αυτά γίνονταν, ο προσφεύγων υπέβαλλε την υπόθεσή του. 6. Τότε ο εναγόμενος απαντούσε. 7. Όταν οι πρεσβύτεροι άκουγαν την υπόθεση και την απάντηση του εναγομένου, εξέδιδαν απόφαση, η οποία ήταν πάντα σύμφωνη με το έθιμο του τόπου. 8. Όταν αυτό γινόταν, οι παρόντες μάρτυρες επιβεβαίωναν το αποτέλεσμα. Και έτσι η υπόθεση διευθετούνταν χωρίς δικηγόρους ή νομική καζουιστική. Μια τέτοια ερώτηση, σε ένα από τα δικαστήριά μας, σε αυτούς τους φωτισμένους καιρούς, θα απαιτούσε πολλές ημέρες προηγούμενης προετοιμασίας από τον δικηγόρο, και αρκετές ώρες συζήτησης μεταξύ του συμβούλου Μπόθερουμ και του συμβούλου Μπόρουμ, μέχρι που ακόμη και ένας φωτισμένος και ευσυνείδητος δικαστής θα δυσκολευόταν εξαιρετικά να αποφασίσει αν η Ναομί μπορούσε να πουλήσει τη γη της, και αν ο Βοόζ ή ο Πελόνι μπορούσε να την αγοράσει! Ω, ένδοξη αβεβαιότητα του σύγχρονου δικαίου! Ο Clarke στη συνέχεια εκθέτει τον νόμο του υποδήματος και τη σημασία του. Στίχος 7. Στίχος Ρουθ 4:7. Ένας άνδρας έβγαλε το υπόδημά του — Ο νόμος μιας τέτοιας περίπτωσης δίνεται αναλυτικά στο Δευτερονόμιο 25:5-9. Ήταν απλά αυτό: Εάν ένας αδελφός, ο οποίος είχε παντρευτεί, πέθαινε χωρίς παιδιά, ο μεγαλύτερος αδελφός έπρεπε να πάρει τη χήρα και να αναθρέψει μια οικογένεια για τον αποθανόντα αδελφό· και είχε το δικαίωμα να εξαγοράσει την κληρονομιά, εάν είχε αλλοτριωθεί. Αλλά εάν το πρόσωπο που είχε το δικαίωμα εξαγοράς δεν ήθελε να πάρει τη γυναίκα, αυτή έπρεπε να του βγάλει το υπόδημα και να τον φτύσει στο πρόσωπο, και αυτός θεωρούνταν έκτοτε ως ατιμασμένος άνδρας. Στην παρούσα περίπτωση αφαιρείται μόνο το υπόδημα, πιθανώς επειδή οι περιστάσεις του άνδρα ήταν τέτοιες που καθιστούσαν ακατάλληλο για αυτόν να εξαγοράσει τη γη και να πάρει τη Ρουθ για σύζυγό του· και λόγω αυτής της λογικής δικαιολογίας, παραλείπεται το περιφρονητικό μέρος της τελετής. Δευτερονόμιο 25:9. Συνεχίζει με τη δημόσια μαρτυρία και την προσευχή της διαθήκης. Στίχος 11. Στίχος Ρουθ 4:11. Είμεθα μάρτυρες. — Δεν είναι πολύ πιθανό να συντάχθηκε κάποιο έγγραφο. Έγινε έκκληση στους παρόντες ανθρώπους, αν είχαν δει και κατανοήσει τη συναλλαγή· οι οποίοι απάντησαν, Εμείς το μαρτυρήσαμε. Εάν τηρούνταν πρακτικά δικαστηρίου, τότε η συναλλαγή καταχωρήθηκε πιθανώς με κάποιες τέτοιες λέξεις: 'Την --- ημέρα του ---, ο Βοόζ αγόρασε τη γη του Ελιμέλεχ από τη Ναομί τη χήρα του, και πήρε τη Ρουθ, τη νύφη της, για σύζυγο· ο ---, ο οποίος είχε το πλησιέστερο δικαίωμα, αρνήθηκε να αγοράσει τη γη υπό τους όρους που προτάθηκαν τότε.' Ο Κύριος να κάνει αυτή τη γυναίκα - όπως τη Ραχήλ και όπως τη Λεία — Είθε η οικογένειά σου να αυξηθεί μέσω αυτής, όπως οι φυλές σχηματίστηκαν μέσω της Ραχήλ και της Λείας, συζύγων του πατριάρχη Ιακώβ! Οι οποίες δύο έκτισαν τον οίκον του Ισραήλ — Έχουμε ήδη δει ότι το בן ben, γιος, προέρχεται από τη ρίζα בנה banah, αυτός έκτισε· και εξ ου και το אבן eben, πέτρα, επειδή όπως ένα σπίτι χτίζεται από πέτρες, έτσι και μια οικογένεια από παιδιά. Υπάρχει μια παρόμοια εικόνα στον ΠΛΑΥΤΟ, Mostell. Πράξη i., ενότητα 2, στίχος 37. ___________________Nunc etiam volo Dicere, ut homines aedium esse similes arbitremini. Primum dum parentes fabri liberum sunt, Et fundamentum liberorum substruunt. 'Θα ήθελα επίσης να παρατηρήσω, ότι εσείς οι άνδρες είστε παρόμοιοι με σπίτια· εσείς οι γονείς είστε οι κατασκευαστές των παιδιών, και αυτά είναι το θεμέλιο του κτιρίου.'
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Clarke πιέζει τον απώτερο σκοπό του βιβλίου. Στίχος 17. Στίχος Ρουθ 4:17. Οι γείτονες του έδωσαν ένα όνομα — Δηλαδή, πρότειναν ένα όνομα κατάλληλο για τις περιστάσεις της υπόθεσης· και οι γονείς και η γιαγιά το υιοθέτησαν. Τον ονόμασαν Ωβήδ — עובד obed, υπηρετών, από το עבד abad, αυτός υπηρέτησε. Γιατί δόθηκε αυτό το όνομα; Επειδή επρόκειτο να είναι ο τροφός των γηρατειών της, Ρουθ 4:15. Και έτσι έπρεπε να είναι, μένοντας στην αγκαλιά της, ακόμη και αν οι υπηρεσίες στην μελλοντική ζωή παραλείπονταν εντελώς. Αυτοί οι γείτονες της Ναομί ήταν επιδέξιοι άνθρωποι. Βλέπε Ρουθ 4:16. Άλλες σημασίες, τις οποίες δεν αγνοώ, έχουν προκύψει από αυτές τις λέξεις· όσοι τις προτιμούν έχουν τη συγκατάθεσή μου. Αυτός είναι ο πατέρας του Ιεσσαί, ο πατέρας του Δαβίδ. — Και για χάρη αυτού του συμπεράσματος, για να εξακριβωθεί η γραμμή του Δαβίδ, και κατά τη βούληση του Θεού να καθοριστεί και να εξακριβωθεί η γραμμή του Μεσσία, γράφτηκε αυτό το διδακτικό μικρό βιβλίο. Κλείνει ανιχνεύοντας τη γραμμή που οδηγεί στον Μεσσία. Θα πρέπει να παρατηρήσω ότι αυτές οι προσθήκες προέρχονται από την Πολύγλωττη του Λονδίνου· δεν βρίσκονται σε αυτήν της Αμβέρσας· αλλά είναι οι ίδιες που εμφανίζονται στο Τάργκουμ της μεγάλης Βίβλου που τυπώθηκε από τον Bomberg, στη Βενετία, το 1547-49. Και ο Ιεσσαί εγέννησε τον Δαβίδ — Σε αυτό δεν προστίθεται κανένα σχόλιο από τον Τάργκουμιστ, καθώς η ιστορία αυτού του βασιλιά βρίσκεται στο επόμενο βιβλίο. Τα δέκα πρόσωπα των οποίων η γενεαλογία καταγράφεται στους πέντε τελευταίους στίχους, μπορούν να βρεθούν, με μια μικρή αλλαγή ονόματος, στον γενεαλογικό κατάλογο στο Ματθαίος 1:3-6, ως σημαντικοί κρίκοι στη γραμμή του Μεσσία. Η εισαγωγή αυτού φαίνεται να ήταν ο κύριος σκοπός του συγγραφέα, ως εισαγωγή στα ακόλουθα βιβλία, όπου η ιστορία του Δαβίδ, του βασιλικού προγόνου και τύπου του Μεσσία, περιγράφεται τόσο λεπτομερώς.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού στην καθημερινή ζωή θα μπορούσε η απλότητα της θεϊκής τάξης να μαρτυρεί ακόμα τη χάρη; 2. Πώς η άρνηση ενός συγγενή ανοίγει τον δρόμο για μεγαλύτερη λύτρωση; 3. Με ποιους τρόπους καλούμαστε να αγαπήσουμε τη γενεαλογία της πίστης που φτάνει ακόμα και σε εμάς;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ευλογημένε Λυτρωτή, σε ευχαριστούμε για τη σίγουρη γραμμή της υπόσχεσης που διατρέχει τη Ρουθ και φτάνει στις καρδιές μας. Χάρισέ μας τη χάρη να περπατήσουμε στην ίδια απλή υπακοή και γενναιόδωρη αγάπη που ο Clarke είδε σε αυτό το κεφάλαιο. Είθε κάθε πράξη λύτρωσης που βλέπουμε ή εκτελούμε να οδηγεί άλλους στον Χριστό, και είθε τα νοικοκυριά μας να γίνουν φυτώρια αγιότητας. Κράτησέ μας πιστούς μέχρι να ενωθούμε με εκείνη τη μεγάλη συντροφιά που χαίρεται στον Υιό του Δαβίδ. Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →