Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 11-12 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Σήμερα εισερχόμαστε στην Ιδιαίτερο-Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ για ένα εστιασμένο ταξίδι μέσα από τα κεφάλαια έντεκα και δώδεκα του Εκκλησιαστή. Η ερμηνεία του Γκιλ στίχο προς στίχο τονίζει την έκκληση του Ιεροκήρυκα για γενναιόδωρη ζωή ενώ θυμόμαστε τη συντομία των ημερών κάτω από τον ήλιο. Η έκθεσή του μας καλεί να δεχθούμε την αρχαία συμβουλή με φρέσκια προσοχή, αφήνοντας το Πνεύμα να εφαρμόσει κάθε διορατικότητα στο παρόν μας περπάτημα. Καθώς ακούμε, ας διαμορφώσει η ίδια σοφία που διαμόρφωσε την πένα του Γκιλ τις καρδιές μας προς πιστή διαχείριση και χαρούμενη εμπιστοσύνη στον Δημιουργό που κρατά κάθε εποχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοιμάστε την καρδιά σας για να ακούσετε το πλήρες κείμενο του Εκκλησιαστή έντεκα και δώδεκα. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις λέξεις του Ιεροκήρυκα για γενναιοδωρία, αβεβαιότητα και τις επερχόμενες ημέρες σκότους να εγκατασταθούν. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη έκκληση να ενεργήσετε ενώ παραμένει το φως και να θυμηθείτε τον Δημιουργό πριν προχωρήσουν τα χρόνια. Αφήστε το απόσπασμα να μιλήσει πρώτα· έπειτα θα ακούσουμε μαζί την έκθεση του Γκιλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει εξετάζοντας την εντολή του στίχου πρώτου.
Στίχος 1. Ρίξε τον άρτο σου πάνω στα ύδατα ,.... Όπως ο σοφός άνθρωπος είχε συχνά υποδείξει ότι τίποτα δεν ήταν καλύτερο για έναν άνθρωπο από το να απολαμβάνει ο ίδιος το αγαθό του μόχθου του, εδώ συμβουλεύει να αφήσουν και άλλοι, οι φτωχοί, να έχουν μερίδιο μαζί του· και όπως είχε κατευθύνει στο προηγούμενο κεφάλαιο πώς πρέπει να συμπεριφέρονται οι άνθρωποι προς τους ανωτέρους τους, εδώ τους διδάσκει τι προσοχή πρέπει να δείχνουν στους κατωτέρους τους· και όπως είχε προειδοποιήσει κατά της πολυτέλειας και της ακρασίας, εδώ φυλάει κατά της φιλαργυρίας και της απληστίας, και προτρέπει σε ευεργεσία και ελευθεριότητα: αυτό που πρέπει να δοθεί είναι «άρτος», που τίθεται για όλες τις αναγκαίες ανάγκες της ζωής, τροφή και ένδυμα· ή χρήματα που απαντούν σε όλα τα πράγματα, ό,τι μπορεί να είναι προμήθεια αναγκών, υποστήριξη προσώπων σε δυσχέρεια· ό,τι είναι χρήσιμο, ωφέλιμο και επωφελές· όχι λίθοι ή σκορπιοί, ή ό,τι θα είναι άχρηστο ή βλαβερό: και πρέπει να είναι «ο δικός σου» άρτος, ιδιόκτητος ενός ανθρώπου· όχι ανεξάρτητος από τον Θεό που του τον δίνει· αλλά όχι ξένος, ό,τι οφείλει σε άλλον, ή έχει αποκτήσει δολίως· αλλά ό,τι έχει αποκτήσει με τον δικό του μόχθο, ή βρίσκεται μέσω της θείας Πρόνοιας σε νόμιμη κατοχή· εξ ου και η ελεημοσύνη στην εβραϊκή γλώσσα ονομάζεται «δικαιοσύνη»: και πρέπει να είναι τέτοιος άρτος που είναι κατάλληλος και ταιριαστός για τον ίδιο τον άνθρωπο, όπως αυτός ο ίδιος και η οικογένειά του τρώγουν, και αυτός πρέπει να ρίξει, πρέπει να είναι ιδία πράξη ενός ανθρώπου, και εκούσια· ο άρτος του δεν πρέπει να ληφθεί και να αποσπασθεί από αυτόν· πρέπει να δοθεί ελεύθερα, και με τέτοιο τρόπο ώστε να μην αναμένεται πάλι· και γενναιόδωρα και άφθονα, όπως ένας άνθρωπος ρίχνει σπόρο στη γη· αλλά εδώ λέγεται ότι ρίχνεται «πάνω στα ύδατα»· άρτος πρέπει να δίνεται σε όσους βρίσκονται σε δυσχέρεια και θλίψη, που έχουν ύδατα πλήρους ποτηρίου στριμωγμένα σε αυτούς, των οποίων τα πρόσωπα ποτίζονται με δάκρυα, και είναι βρόμικα από το κλάμα, από τους οποίους τίποτα δεν πρέπει να αναμένεται πάλι, που δεν μπορούν να κάνουν επιστροφές· ώστε ό,τι δίνεται σε αυτούς φαίνεται ότι ρίχνεται μακριά και χάνεται, όπως ό,τι ρίχνεται σε ποτάμι, ή στο μέσο της θάλασσας· και ακόμη πρέπει να δίνεται σε όσους αποδεικνύονται αχάριστοι και αευγνώμονες, και πάνω στους οποίους δεν γίνεται κανένα σημάδι ή εντύπωση της καλοσύνης και δεν αφήνεται, όχι περισσότερο από πάνω στο νερό· ναι, πρέπει να δίνεται σε ξένους που δεν έχουν ιδωθεί ποτέ πριν ούτε μετά, όπως γλιστρώντας νερό· έτσι η Λατινική Βουλγάτα απόδοση το αποδίδει, «διερχόμενα ύδατα»: ή αλλιώς σε όσους μπορούν να συγκριθούν με καλά ποτισμένο έδαφος, ή «υγρό έδαφος», όπως ο κ.Συνεχίζει με την εντολή να δοθεί μερίδιο σε επτά και οκτώ.
Στίχος 2. Δώσε μερίδιο σε επτά, και επίσης σε οκτώ ,.... Ή, ένα «μέρος» q· όχι το σύνολο της περιουσίας ενός ανθρώπου, γιατί πρέπει να έχει για να υποστηρίξει τον εαυτό του και την οικογένειά του· αυτός που δεν φροντίζει γι' αυτό είναι χειρότερος από άπιστο· ένας άνθρωπος μπορεί να δώσει όλα τα αγαθά του στους φτωχούς, και να μην έχει αγάπη· αν και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπήρχε αληθινή αγάπη, ή αγάπη, στη φτωχή χήρα που έριξε όλη την περιουσία της στο θησαυροφυλάκιο, που ήταν μια εξαιρετική περίπτωση, 1 Τιμόθεος 5:8 · αλλά ένας άνθρωπος πρέπει να δίνει από τέτοια πράγματα που έχει, συνήθως, και όχι όλα όσα έχει, Λουκάς 11:41 · πρέπει να δίνει σύμφωνα με την ικανότητά του, και ό,τι μπορεί να περισσεύσει από την υπηρεσία του εαυτού του και της οικογένειας· και αυτό πρέπει να διανέμεται, και να δίνεται σε μέρη στους φτωχούς, σύμφωνα με τις ανάγκες τους· όχι όλα σε έναν, αλλά κάτι σε καθέναν, «σε επτά, και επίσης σε οκτώ»: αν επτά πρόσωπα προσέλθουν, δώσε σε καθέναν ένα μέρος· και, αν έρθει ένα όγδοο πρόσωπο, μην τον αποστείλεις άδειο· δώσε σε καθέναν που ζητά, Λουκάς 6:30 · σύγκρινε με αυτή τη φράση Μιχαίας 5:5 · Μερικοί νομίζουν ότι αυτό αφορά τον χρόνο, έτσι ο Άμπεν Έζρα· ότι ένας άνθρωπος πρέπει να δίνει συνεχώς και αδιαλείπτως, πρέπει να δίνει καθημερινά, όλες τις επτά ημέρες της εβδομάδας, και όταν έρχεται η όγδοη ημέρα, ή η εβδομάδα αρχίζει πάλι, να συνεχίζει στην ίδια πορεία.Ο Γκιλ έπειτα ασχολείται με την προειδοποίηση κατά της παρατήρησης του ανέμου πριν τη σπορά.
Στίχος 4. Αυτός που παρατηρεί τον άνεμο δεν θα σπείρει ,.... Πριν σπείρει τον σπόρο του είναι προσεκτικός να παρατηρήσει πού είναι ο άνεμος, από ποια γωνία φυσά, και απέχει από τη σπορά μέχρι να πέσει ή να αλλάξει, μήπως του είναι ενοχλητικός στη σπορά, ή φυσήξει μακριά τον σπόρο του, και περιμένει καλύτερη εποχή· ένας τέτοιος άνθρωπος μπορεί να χάσει τον καιρό της σποράς του και να μην σπείρει καθόλου, και το σιτάρι του στον αχυρώνα του μπορεί να καταβρωθεί από παράσιτα, ή να καταστραφεί από ένα ατύχημα ή άλλο, και έτσι μπορεί να χάσει και τον σπόρο και την καλλιέργειά του· και αυτός που προσέχει τα σύννεφα δεν θα θερίσει · που είναι αβέβαια σημάδια καιρού· και αν ένας άνθρωπος δίνει προσοχή σε αυτά, και αναβάλλει τη σπορά του από καιρό σε καιρό, για χάρη καλύτερου καιρού, όπως μπορεί ποτέ να μην σπείρει, έτσι είναι αδύνατο να θερίσει· και αν σπείρει, και όταν το σιτάρι του είναι ώριμο και απέχει από το θερισμό εξαιτίας των συννεφών, μήπως το σιτάρι του βραχεί, μπορεί ποτέ να μην θερίσει καθόλου: και έτσι είναι σε σχέση με την ελευθεριότητα· αν ένας άνθρωπος θα εγείρει δυσκολίες, και θα κάνει αντιρρήσεις, και θα προσέξει σε αυτές· αν αναβάλλει το δόσιμο μέχρι να αφαιρεθεί από αυτόν και την οικογένειά του μια τέτοια θλίψη, ή να μεγαλώσει εκείνο· ή να αποκτηθεί μια τέτοια περιουσία, ή να έχει φτάσει σε τέτοιο ποσό πλούτου, ή μέχρι να παρουσιαστούν πιο κατάλληλα και άξια αντικείμενα, με είκοσι πράγματα περισσότερα του ίδιου είδους· αν αναβάλλει το δόσιμο για τέτοιους λόγους, ή από φόβο έλλειψης, που μπορεί να κατέχει τον νου του για διάφορους λόγους, μπορεί ποτέ να μην δώσει ούτε να αποκτήσει, ναι, ποτέ να μην κάνει κανένα καλό έργο· γιατί, αν τίποτα δεν γίνεται μέχρι να αφαιρεθούν όλες οι δυσκολίες, κανένα καλό πράγμα δεν θα γίνει ποτέ. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα αντανακλώντας στις ημέρες του σκότους.
Το Ταργκούμ είναι, «σε όλα αυτά του αρμόζει να χαίρεται, και να μελετά στον νόμο του Κυρίου·» όμως ας θυμάται τις ημέρες του σκότους, γιατί θα είναι πολλές · ή, «μπορεί να είναι» x· εννοώντας είτε, ότι αν και τα πρόσωπα μπορεί να ζήσουν πολύ, και να απολαύσουν πολλή υγεία και ευημερία· όμως, εν μέσω όλων, πρέπει να θεωρήσουν, ότι είναι δυνατόν ημέρες αντιξοότητας και δυσχέρειας να έρθουν πάνω τους, και να συνεχιστούν· και επομένως δεν πρέπει να ευαρεστούνται, όπως έκανε ο Ιώβ, ότι θα πεθάνουν στη φωλιά τους στο ύψος της ευημερίας τους, αφού δεν γνωρίζουν ποιες ημέρες κακού μπορεί να έρθουν, και πόσο θα διαρκέσουν· ή, οπωσδήποτε, πρέπει να θυμούνται τη νύχτα του θανάτου, που επείγει, τη γη του σκότους, και τη σκιά του θανάτου, προς την οποία πηγαίνουν· τον σκοτεινό τάφο, στον οποίο θα τεθούν σύντομα, όπου θα παραμείνουν πολλές ημέρες· πολλές περισσότερες από εκείνες στις οποίες έχουν ζήσει, απολαμβάνοντας το φως του ήλιου, ακόμη και μέχρι να μην υπάρχουν πλέον οι ουρανοί· αν και αυτές οι ημέρες δεν θα είναι άπειρες, θα έχουν τέλος, και θα υπάρξει ανάσταση από τους νεκρούς: και ιδιαίτερα αν ένας άνθρωπος είναι πονηρός άνθρωπος, που έχει ζήσει μακρά και ευημερούσα ζωή, δεν πρέπει μόνο να θυμάται τα παραπάνω πράγματα· αλλά επίσης εκείνο το εξωτερικό σκότος, εκείνη τη μαυρίλα του σκότους που είναι αποθηκευμένη γι' αυτόν, το σκότος του αιώνιου θανάτου, που θα είναι το μερίδιό του για πάντα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην τρέχουσα εποχή σας προτρέπει το Πνεύμα σε γενναιόδωρη δράση πριν περάσει η ευκαιρία; Πώς αλλάζει η θύμηση των πολλών ημερών του σκότους τον τρόπο που διαχειρίζεστε ό,τι έχετε σήμερα; Ποιο μοναδικό βήμα υπακοής θα κάνετε αυτή την εβδομάδα υπό το φως της συμβουλής του Ιεροκήρυκα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, δίδαξον ἡμᾶς νὰ ρίπτουμε τὸν ἄρτον ἡμῶν ἐπὶ τῶν ὑδάτων μὲ εὐφρόσυνες καρδίες, ἐμπιστευόμενοι τὸν κυρίαρχον χρόνον Σου καὶ τὴν χάριν τῆς ἀνταμοιβῆς Σου. Δώρησαι ἡμῖν θάρρος νὰ σπείρωμεν τὸ πρωὶ καὶ νὰ μὴ ἀποσύρωμεν τὸ χέρι ἡμῶν τὸ βράδυ, ζῶντες κάθε ἡμέραν μὲ ἁγίαν ἐπείγουσαν ἀνάγκην, καθὼς ἐνθυμούμεθα τὰς ἡμέρας τοῦ σκότους ποὺ ἔρχονται. Στήριξον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ μόνου, ὥστε πᾶσα πρᾶξις γενναιοδωρίας νὰ πηγάζῃ ἀπὸ τὴν χαρὰν τοῦ εὐαγγελίου Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →