← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ησαΐας 53-54 — με Whedon

Ησαΐας 53-54Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής παράδοσης στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Με ειλικρινή Αρμινιανή εμπιστοσύνη παρακολουθούμε την πρόθυμη ταπείνωση του Δούλου και την επακόλουθη δόξα της Εκκλησίας στον Ησαΐα 53–54. Η προσεκτική έκθεση του Whedon καλεί κάθε πιστό να δει το αναπληρωματικό πάθος που αγοράζει την ειρήνη και την αιώνια διαθήκη που εξασφαλίζει τη Σιών. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον προφήτη να καθοδηγήσει την ανάγνωση και την ανταπόκρισή μας.
Διαβάστε
Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στο ίδιο το ιερό κείμενο. Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, διαβάστε αργά τον Ησαΐα 53 και 54, επιτρέποντας στην προφητική εικόνα του πάσχοντος Δούλου και της ανανεωμένης διαθήκης με τη Σιών να μιλήσει απευθείας στη συνείδηση. Ακούστε τη φωνή Εκείνου που βάσταξε τις λύπες μας και που τώρα συγκεντρώνει τον λαό του με αιώνια έλεος.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά τοποθετώντας την προφητική στροφή του κεφαλαίου πενήντα-τρία. Εισαγωγή. Αυτό το κεφάλαιο συνεχίζει το θέμα από τον Ησαΐα 52:13 του προηγούμενου κεφαλαίου, αλλά η αναπαράσταση παίρνει άλλη τροπή. Αν και σαφώς αναγγελθείς στην προφητεία, ο Μεσσίας (δούλος του Ιεχωβά) αναγνωρίζεται απρόθυμα όταν, στην προφητική προοπτική, έρχεται. Η νέα στροφή εδώ συνίσταται σε αυτό: ότι υποφέρει μια αυτοεπιβαλλόμενη ταπείνωση, και ότι είναι αναπληρωματική. Υποφέρει για άλλους, και εκούσια, όχι τυχαία· ούτε από, ούτε λόγω, δικού του σφάλματος. Στη συνέχεια αναπτύσσει λεπτομερώς το νόημα του πέμπτου στίχου. Στίχος 5. 5. Αυτός πληγώθηκε Είτε σωματικά, πολύ συντετριμμένος, είτε ψυχικά, συντετριμμένος στο πνεύμα. (Gesenius.) Ο Gesenius το αναφέρεται στο δεύτερο· ο Furst, γενικά, στο πρώτο, που είναι ίσως η αληθινή έννοια. Το πάθος ως επί το πλείστον είναι εξωτερικό, αλλά όχι χωρίς τρομερό εσωτερικό συναίσθημα. Ο Πάσχων πεθαίνει κάτω από αυτό, αν και αθώος, όχι ένοχος, πάσχων. Στη φύση της περίπτωσης, λοιπόν, είναι ανυπόφορο πάθος, άρα εκούσια υπομένον. Αυτός συνετρίβη Εφαρμόζεται στο σώμα, συντετριμμένος· εφαρμόζεται στο νου, υπονοείται έντονη εσωτερική αγωνία. Τιμωρία Ένα βάρος θλίψης, ό,τι κι αν ήταν, που αναλήφθηκε για να εξασφαλίσει τη συμφιλίωση και την ειρήνη μας. Μώλωπες Ή, κάτι ανάλογο. Το πλησιέστερο στην επίτευξη της έννοιας εδώ είναι, να υποθέσουμε σημάδια από χτυπήματα στο πρόσωπό του που δέχτηκε αντικαταστατικά για εμάς. Λόγω αυτών θεραπευόμαστε. Η πρώτη σοβαρή σωματική πράξη πάθους εκ μέρους του Σωτήρα μας ήταν η μαστίγωση που υπέστη πριν από την εκτέλεση στον σταυρό. Η λέξη 'μώλωπες', λοιπόν, πρέπει να είναι ένας συλλογικός όρος, (που αντιπροσωπεύει το πρώτο στάδιο της αντικατάστασής του,) που απεικονίζει ό,τι είχε υπομείνει μέχρι τότε ως αντικαταστάτης μας. Με τους 'μώλωπές του', ως σύνολο, δηλαδή, με τα πάθη του συλλογικά θεωρούμενα, θεραπευόμαστε, συμφιλιωνόμαστε και σωζόμαστε. Δεν είναι αυτό το νόημα του δεύτερου μέλους του παραλληλισμού; Ο Whedon στη συνέχεια παρακολουθεί το νικηφόρο αποτέλεσμα που αναγγέλλεται στον δωδέκατο στίχο. Στίχος 12. 12. Γι' αυτό Δηλαδή, για όλο αυτό το μεσιτικό πάθος και έργο· για όλη αυτή τη νικηφόρα μάχη με τις δυνάμεις της αμαρτίας. Θα τον μοιράσω Εβραϊκά, σε αυτόν. Με τους μεγάλους Ή, μεταξύ των μεγάλων. Η εικόνα είναι, λαφύρων από μεγάλες κατακτήσεις, και η σημασία της όπως εφαρμόζεται σε έναν πάσχοντα Μεσσία είναι, ότι οι νίκες του θα είναι πολύ μεγάλες. Η γλώσσα είναι αναμεμειγμένη με ελλείψεις, και είναι επομένως ασαφής. Το να την οργανώσουμε σε τακτική σκέψη είναι δύσκολο. Μια δίκαιη θεωρία της πορείας της σκέψης στον στίχο είναι, ότι κινείται σε μια γραμμή ένδοξης υπόσχεσης μεταξύ του Μεσσία, της ταπείνωσης και της εξύψωσης, που πρόκειται τώρα να εισέλθει. Από τη δοκιμασία, το πάθος και τη μάχη, πρόκειται να βγει νικητής. Θα οικοδομήσει ένα πνευματικό βασίλειο που θα συντρίψει όλες τις άλλες δυνάμεις, που δεν πρόκειται ποτέ να μειωθεί, και θα είναι ατελείωτο. Και όλα αυτά, επειδή, πρώτον, έχυσε ελεύθερα τη ζωή του, δηλαδή, το αίμα του, γιατί η ζωή είναι στο αίμα, (Λευιτικό 17:11)· δεύτερον, επειδή υποβλήθηκε σε έναν ατιμωτικό θάνατο· και τρίτον, επειδή είναι ένας αποτελεσματικός μεσίτης για τους ανθρώπους. Τα δύο πρώτα έχουν ήδη επιτευχθεί, και το τρίτο εξακολουθεί να ενεργεί. Αυτά τον καθιστούν τέλειο μεσίτη. Ο χρόνος που θα σταματήσει η μεσιτεία δεν έχει έρθει ακόμα, και τότε θα παραδώσει το βασίλειό του με θρίαμβο αιώνια πλήρη. Στρεφόμενος στο κεφάλαιο πενήντα-τέσσερα, εισάγει την αποκατεστημένη κατάσταση του Ισραήλ. Εισαγωγή. Στο πεντηκοστό τρίτο κεφάλαιο, η αντίληψη του 'Δούλου του Θεού' κορυφώθηκε στον ατομικό Μεσσία, ο οποίος προφητικά απεικονίζεται να έχει εξιλεώσει την αμαρτία του λαού του με τη θυσία του εαυτού του. Ο Ισραήλ, επίσης, απεικονίζεται εκεί να ομολογεί το λάθος της απόρριψης της αληθινής αντίληψης του Μεσσία. Ο Ισραήλ, οι πνευματικοί, οι άνδρες και οι γυναίκες της αληθινής πίστης στο έθνος, είναι η Εκκλησία. Σε αυτό το κεφάλαιο, ο Ισραήλ βρίσκεται σε κατάσταση, μέσω μετάνοιας και πίστης, να εισέλθει στην κατοχή της δόξας της λυτρωμένης Εκκλησίας. Εξ ου και η ξαφνική έκρηξη της ακόλουθης προτροπής.
Σκεφτείτε
Ο Whedon πιέζει την τελική υπόσχεση του θριάμβου του μεσίτη. Στίχος 12. 12. Γι' αυτό Δηλαδή, για όλο αυτό το μεσιτικό πάθος και έργο· για όλη αυτή τη νικηφόρα μάχη με τις δυνάμεις της αμαρτίας. Θα τον μοιράσω Εβραϊκά, σε αυτόν. Με τους μεγάλους Ή, μεταξύ των μεγάλων. Η εικόνα είναι, λαφύρων από μεγάλες κατακτήσεις, και η σημασία της όπως εφαρμόζεται σε έναν πάσχοντα Μεσσία είναι, ότι οι νίκες του θα είναι πολύ μεγάλες. Η γλώσσα είναι αναμεμειγμένη με ελλείψεις, και είναι επομένως ασαφής. Το να την οργανώσουμε σε τακτική σκέψη είναι δύσκολο. Μια δίκαιη θεωρία της πορείας της σκέψης στον στίχο είναι, ότι κινείται σε μια γραμμή ένδοξης υπόσχεσης μεταξύ του Μεσσία, της ταπείνωσης και της εξύψωσης, που πρόκειται τώρα να εισέλθει. Από τη δοκιμασία, το πάθος και τη μάχη, πρόκειται να βγει νικητής. Θα οικοδομήσει ένα πνευματικό βασίλειο που θα συντρίψει όλες τις άλλες δυνάμεις, που δεν πρόκειται ποτέ να μειωθεί, και θα είναι ατελείωτο. Και όλα αυτά, επειδή, πρώτον, έχυσε ελεύθερα τη ζωή του, δηλαδή, το αίμα του, γιατί η ζωή είναι στο αίμα, (Λευιτικό 17:11)· δεύτερον, επειδή υποβλήθηκε σε έναν ατιμωτικό θάνατο· και τρίτον, επειδή είναι ένας αποτελεσματικός μεσίτης για τους ανθρώπους. Τα δύο πρώτα έχουν ήδη επιτευχθεί, και το τρίτο εξακολουθεί να ενεργεί. Αυτά τον καθιστούν τέλειο μεσίτη. Ο χρόνος που θα σταματήσει η μεσιτεία δεν έχει έρθει ακόμα, και τότε θα παραδώσει το βασίλειό του με θρίαμβο αιώνια πλήρη. Ολοκληρώνει επιβεβαιώνοντας την άρρηκτη διαθήκη με την Εκκλησία. Στίχοι 9-10. 9, 10. Όπως τα ύδατα του Νώε σε μένα Και αυτή η αιωνιότητα είναι τόσο βέβαιη όσο μπορεί να την κάνει ο θείος όρκος· τόσο βέβαιη όσο ότι η γη δεν θα πλημμυρίσει πια· το σημάδι του ουράνιου τόξου στους ουρανούς είναι μια αιώνια υπόσχεση γι' αυτό. Γένεση 8:21-22. Αυτό αναφέρεται εδώ, όχι μόνο επειδή ο όρκος και η υπόσχεση είχαν δοθεί, αλλά και επειδή είχαν τηρηθεί. Να μην οργιστεί, κ.λπ. Επειδή η αιώνια Μεσσιανική διαθήκη, που έγινε μεταξύ του Ιεχωβά και της Εκκλησίας του, το εξασφαλίζει αυτό· αν και η Εκκλησία μπορεί συχνά να διώκεται και να πειθαρχείται, δεν θα σαρωθεί ποτέ. Άλλα πράγματα, όπως βουνά και λόφοι, θα απομακρυνθούν, αλλά η καλοσύνη του Θεού και η διαθήκη ειρήνης ποτέ. Πρέπει πάντα να έχουμε κατά νου ότι η Εκκλησία είναι η ανανεωμένη πνευματική Ιερουσαλήμ. Αυτή θα σταθεί, αν και από τους τοίχους της κυριολεκτικής πόλης 'δεν θα μείνει πέτρα πάνω σε πέτρα'. Ματθαίος 24:2.
Απαντήστε
Πώς το εκούσιο πάθος του Δούλου αναμορφώνει την κατανόησή σας για τη θεία αγάπη; Με ποιους τρόπους η υπόσχεση μιας αιώνιας διαθήκης ενισχύει την ελπίδα σας εν μέσω των σημερινών δοκιμασιών; Πού σας καλεί το Πνεύμα να διευρύνετε τον τόπο της σκηνής σας για χάρη εκείνων που δεν έχουν ακόμη πιστέψει;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία του Δούλου σου που βάσταξε τις λύπες μας και εξασφάλισε την ειρήνη μας. Χάρισε μας, με το ίδιο Πνεύμα που αναπαύθηκε στους προφήτες, μια ζωντανή πίστη να δεχτούμε αυτή την αναφορά και να περπατήσουμε στην ελευθερία που αγοράστηκε για εμάς. Κράτησε την Εκκλησία σου υπό την σκέπη της διαθήκης σου· διεύρυνε τα όριά της, ενίσχυσε τους πασσάλους της, και ας εγκαθιδρυθεί η δικαιοσύνη μέσα στα τείχη της. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος ζει και βασιλεύει με εσένα και το Άγιο Πνεύμα, ένας Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →