← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 31-32 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 31-32Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε ξανά τις καρδιές μας στον πλούτο του έργου του Τσαρλς Σπέρτζεον, The Treasury of David, αυτού του αγαπημένου σχολίου που έχει καθοδηγήσει γενιές μέσα από τους Ψαλμούς με τρυφερή, Χριστοκεντρική διορατικότητα. Σήμερα παραμένουμε στους Ψαλμούς 31 και 32, όπου ο πρίγκιπας των κηρύκων ανιχνεύει το μονοπάτι από την απελπισμένη εμπιστοσύνη εν μέσω προδοσίας στην γλυκιά μουσική των συγχωρημένων αμαρτιών. Είθε το Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα τραγούδια να χρησιμοποιήσει την πιστή έκθεση του Σπέρτζεον για να εμβαθύνει την εμπιστοσύνη μας στον Κύριο Ιησού και να διευρύνει τη χαρά μας στην συγχωρητική χάρη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ήσυχη ευλάβεια ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 31 και 32 δυνατά, επιτρέποντας στις αναμεμειγμένες τους νότες θλίψης και χαράς να βυθιστούν στην ψυχή. Ακούστε τις κραυγές του Δαβίδ για απελευθέρωση να δίνουν τη θέση τους στην χαρούμενη μαρτυρία του συγχωρημένου ανθρώπου του οποίου η παράβαση έχει καλυφθεί. Παραμείνετε σε κάθε στίχο, ζητώντας από το Πνεύμα να κάνει αυτά τα αρχαία λόγια ζωντανά και προσωπικά για κάθε δοκιμασία και κάθε έλεος που συναντάμε σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ξεκινάει αναφερόμενος στον τίτλο και τη δημόσια ψαλμωδία αυτού του ψαλμού αναμεμειγμένης θλίψης και ελπίδας. Εισαγωγή. Τίτλος. Εις τον αρχιμουσικόν, Ψαλμός του Δαβίδ. Η αφιέρωση στον αρχιμουσικό αποδεικνύει ότι αυτό το τραγούδι αναμεμειγμένων μέτρων και εναλλασσόμενων τόνων θλίψης και πόνου προοριζόταν για δημόσια ψαλμωδία, και έτσι δίνεται ένα θανατηφόρο πλήγμα στην ιδέα ότι τίποτα άλλο εκτός από τον έπαινο δεν πρέπει να ψάλλεται. Ίσως οι Ψαλμοί, έτσι σημειωμένοι, να είχαν παραμεριστεί ως πολύ θλιβεροί για τη λατρεία του ναού, αν δεν είχε δοθεί ιδιαίτερη προσοχή από το Άγιο Πνεύμα να τους υποδείξει ως προοριζόμενους για τη δημόσια οικοδομή του λαού του Κυρίου. Μήπως δεν υπάρχει επίσης σε Ψαλμούς που ορίζονται έτσι μια ιδιαίτερη σαφής αναφορά στον Κύριο Ιησού; Σίγουρα εκδηλώνεται πολύ καθαρά στον εικοστό δεύτερο, ο οποίος φέρει αυτόν τον τίτλο· και στον προηγούμενο ακούμε καθαρά τη φωνή του που πεθαίνει στον πέμπτο στίχο. Ο Ιησούς είναι ο αρχηγός παντού, και σε όλα τα ιερά τραγούδια των αγίων του είναι ο αρχιμουσικός. Στη συνέχεια στρέφεται στον τριακοστό δεύτερο Ψαλμό και σημειώνει τον ευαγγελικό του χαρακτήρα μαζί με τον διδακτικό του τίτλο. Εισαγωγή. Τίτλος. Ψαλμός του Δαβίδ, Μασχίλ. Ότι ο Δαβίδ έγραψε αυτόν τον ένδοξα ευαγγελικό Ψαλμό αποδεικνύεται όχι μόνο από αυτήν την επικεφαλίδα, αλλά και από τα λόγια του αποστόλου Παύλου, στη Ρωμαίους 4:6-8. 'Καθώς και ο Δαβίδ περιγράφει τη μακαριότητα του ανθρώπου στον οποίο ο Θεός λογαριάζει δικαιοσύνη χωρίς έργα,' κ.λπ. Πιθανώς η βαθιά του μετάνοια για τη μεγάλη του αμαρτία ακολουθήθηκε από μια τόσο ευλογημένη ειρήνη, ώστε οδηγήθηκε να εκχύσει το πνεύμα του στην απαλή μουσική αυτού του εκλεκτού τραγουδιού. Κατά την ιστορική σειρά φαίνεται να ακολουθεί τον πεντηκοστό πρώτο. Το Μασχίλ είναι ένας νέος τίτλος για εμάς, και υποδηλώνει ότι αυτός είναι ένας διδακτικός ή διδακτικός Ψαλμός. Η εμπειρία ενός πιστού παρέχει πλούσια διδασκαλία σε άλλους, αποκαλύπτει τα βήματα του ποιμνίου, και έτσι παρηγορεί και καθοδηγεί τους αδύναμους. Στην αρχική μακαριότητα παραμένει για να δείξει πώς η συγχώρεση, όχι η αξία, ξεκινά την ευλογία του πιστού. Στίχος 2. Στίχ. 1. Μακάριος. Όπως η επί του όρους ομιλία, έτσι και αυτός ο Ψαλμός αρχίζει με μακαρισμούς. Αυτός είναι ο δεύτερος Ψαλμός ευλογίας. Ο πρώτος Ψαλμός περιγράφει το αποτέλεσμα της αγίας ευλογίας, ο τριακοστός δεύτερος αναλύει την αιτία της. Ο πρώτος απεικονίζει το δέντρο σε πλήρη ανάπτυξη, αυτός το απεικονίζει στην πρώτη του φύτευση και πότισμα. Αυτός που στον πρώτο Ψαλμό είναι αναγνώστης του βιβλίου του Θεού, εδώ είναι ικέτης στον θρόνο του Θεού, αποδεκτός και ακουστός. Μακάριος είναι αυτός του οποίου η παράβαση έχει συγχωρεθεί. Είναι τώρα μακάριος και θα είναι για πάντα. Όσο φτωχός, ή άρρωστος, ή λυπημένος κι αν είναι, είναι πραγματικά μακάριος. Η συγχωρητική ευσπλαχνία είναι από όλα τα πράγματα στον κόσμο το πιο πολύτιμο, γιατί είναι ο μόνος και σίγουρος δρόμος προς την ευτυχία. Το να ακούει κανείς από το ίδιο το Πνεύμα του Θεού τα λόγια, 'absolvo te' είναι ανείπωτη χαρά.
Σκεφτείτε
Στους πρόποδες του σταυρού ο Σπέρτζεον κατευθύνει την πίστη στη δικαιοσύνη που εξασφαλίζει κάθε ψυχή που εμπιστεύεται. Στίχος 4. Θα είναι πράγματι μια κακή μέρα για τη θρησκεία όταν η εμπιστοσύνη στον Θεό δεν φέρνει παρηγοριά και βοήθεια. Ελευθέρωσέ με με τη δικαιοσύνη σου. Δεν είσαι άδικος να εγκαταλείψεις μια ψυχή που εμπιστεύεται, ή να παραβιάσεις τις υποσχέσεις σου· θα δικαιώσεις τη δικαιοσύνη της μυστηριώδους σου πρόνοιας, και θα μου δώσεις χαρούμενη απελευθέρωση. Η πίστη τολμά να κοιτάξει ακόμη και το ξίφος της δικαιοσύνης για προστασία: όσο ο Θεός είναι δίκαιος, η πίστη δεν θα αφεθεί να αποδειχθεί μάταιη και φανατική. Πόσο γλυκά ακούγεται η δήλωση πίστης σε αυτόν τον πρώτο στίχο, αν τον διαβάσουμε στους πρόποδες του σταυρού, βλέποντας την υπόσχεση του Πατέρα ως ναι και αμήν μέσω του Υιού· βλέποντας τον Θεό με το μάτι της πίστης καθώς αποκαλύπτεται στον σταυρωμένο Ιησού. Κλείνει τονίζοντας την ευτυχισμένη βεβαιότητα ότι ο συγχωρημένος αμαρτωλός γνωρίζει ότι η συγχώρεσή του είναι πραγματική και πλήρης. Στίχος 4. Καλυμμένος από τον Θεό, όπως η κιβωτός καλύφθηκε από το ιλαστήριο, όπως ο Νώε καλύφθηκε από τον κατακλυσμό, όπως οι Αιγύπτιοι καλύφθηκαν από τα βάθη της θάλασσας. Τι κάλυμμα πρέπει να είναι αυτό που κρύβει για πάντα από το βλέμμα του παντογνώστη Θεού όλη την ακαθαρσία της σάρκας και του πνεύματος! Αυτός που έχει δει έστω και μία φορά την αμαρτία στην φρικτή της ασχήμια, θα εκτιμήσει την ευτυχία να μην την ξαναδεί ποτέ. Η εξιλέωση του Χριστού είναι ο εξιλασμός, το κάλυμμα, το τέλος της αμαρτίας· όπου αυτό φαίνεται και εμπιστεύεται, η ψυχή γνωρίζει ότι είναι τώρα αποδεκτή στον Αγαπητό, και επομένως απολαμβάνει μια συνειδητή ευλογία που είναι η προγεύση του ουρανού. Είναι σαφές από το κείμενο ότι ένας άνθρωπος μπορεί να γνωρίζει ότι έχει συγχωρεθεί: πού θα ήταν η ευλογία μιας άγνωστης συγχώρεσης; Σαφώς είναι θέμα γνώσης, γιατί είναι η βάση της παρηγοριάς.
Απαντήστε
Πού στις παρούσες σας περιστάσεις σας καλεί ο Κύριος να ρίξετε την άγκυρα της εμπιστοσύνης σας αποκλειστικά σε Αυτόν; Πώς αλλάζει η κάλυψη των αμαρτιών σας εν Χριστώ τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τόσο τη θλίψη όσο και τη χαρά σήμερα; Ποιο βήμα ταπεινής εξομολόγησης ή ευγνώμονος δοξολογίας θα κάνετε ενώπιον του θρόνου της χάριτος απόψε;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐπὶ σοὶ μόνῳ πεποιθότες, καταφεύγομεν εἰς σὲ ὡς καταφύγιον καὶ κραταιὸν λυτρωτήν, κρυπτόμενοι ἐν τῇ σκέπῃ τῆς παρουσίας σου καὶ ἀγαλλόμενοι ὅτι συγχώρησας τὰς παραβάσεις ἡμῶν καὶ ἐκάλυψας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. Διὰ τῆς χάριτος τοῦ Υἱοῦ σου, ὕψωσον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν ἀπὸ πάσης κοιλάδος λύπης πρὸς τὴν χαρὰν τῆς σωτηρίας σου καὶ ἀπόστειλον ἡμᾶς νὰ διακηρύξωμεν εἰς ἄλλους τὴν συγχωρητικὴν ἀγάπην σου. Κράτησον ἡμᾶς πλησίον τοῦ θρόνου τοῦ ἐλέους σου, ἀμετακινήτους ἕως οὗ σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →