Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Ιωάννης
Α' Ιωάννου 3 — Eterniseed (ευαγγελικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Όταν ο απόστολος βάζει την πένα του στο χαρτί σε αυτή την επιστολή, γράφει ως κάποιος που έχει δει την αιώνια ζωή να γίνεται ορατή στον Ιησού και τώρα ποθεί οι αναγνώστες του να γευτούν την ίδια πραγματικότητα στις δικές τους καρδιές. Η πρώτη επιστολή του Ιωάννου κεφάλαιο τρία ανοίγει με μια έκρηξη θαυμασμού για την αγάπη του Πατέρα που φτάνει κάτω και μας ονομάζει δικά του παιδιά. Αυτό το ονοματοδοσία δεν είναι απλός τίτλος· αλλάζει τα πάντα σχετικά με το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας και πώς περπατάμε μέσα στις μέρες που έρχονται. Το κεφάλαιο μετακινείται από αυτό το εκπληκτικό δώρο κατευθείαν στην πρακτική μορφή που δίνει στις ζωές μας: μια ελπίδα που αρνείται να συμβιβαστεί με οτιδήποτε λιγότερο από την καθαρότητα Εκείνου που μας κάλεσε. Στην πορεία συναντάμε ξανά τον Κύριο Ιησού, Εκείνον που μπήκε στον κόσμο μας για να απομακρύνει την αμαρτία και να μην αφήσει κανένα ίχνος της στον εαυτό του. Η επιστολή συνεχίζει να κυκλώνει πίσω στην αγάπη, επειδή τα παιδιά του ίδιου Πατέρα φυσικά αρχίζουν να αγαπούν ο ένας τον άλλον. Αυτό δεν είναι αφηρημένη διδασκαλία· είναι ο ζωντανός παλμός του ευαγγελίου εφαρμοσμένος σε συνηθισμένα πρωινά και βράδια. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να αφήσουμε την αγάπη του Πατέρα να εγκατασταθεί βαθύτερα, να αφήσουμε την ελπίδα να κάνει το καθαριστικό της έργο, και να αφήσουμε τον αναμάρτητο Υιό να διαμορφώσει τον τρόπο που φερόμαστε στους αδελφούς και τις αδελφές γύρω μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο με ολόκληρο το κεφάλαιο. Ακούστε για την αγάπη του Πατέρα που ξεκινά και μετατρέπει ξένους σε παιδιά. Παρατηρήστε πώς αυτή η αγάπη φυτεύει μια ελπίδα μέσα μας που συνεχίζει να φτάνει για καθαρότητα. Προσέξτε τον τρόπο που η επιστολή παρουσιάζει τον Ιησού ως Εκείνον που εμφανίστηκε για να αφαιρέσει την αμαρτία και που ο ίδιος δεν γνώρισε αμαρτία. Δώστε προσοχή στην επαναλαμβανόμενη κλήση να αγαπάμε ο ένας τον άλλον ως το σαφέστερο σημάδι ότι πραγματικά ανήκουμε στην οικογένεια του Θεού. Αφήστε τις αντιθέσεις μεταξύ φωτός και σκότους, δικαιοσύνης και ανομίας, να βυθιστούν. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας δείξει πού θέλουν αυτές οι αλήθειες να προσγειωθούν στη δική σας ιστορία σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ξεκινά με θαυμασμό για το είδος της αγάπης που έχει δώσει ο Πατέρας. Δεν είναι μια μακρινή στοργή αλλά μια υιοθετική αγάπη που πραγματικά μας φέρνει στο σπίτι του. Ήμασταν κάποτε έξω, όμως ο Πατέρας έχει μιλήσει ένα νέο όνομα πάνω μας. Αυτό το όνομα φέρει τόσο αξιοπρέπεια όσο και προορισμό: είμαστε τώρα παιδιά του, και τι θα είμαστε όταν εμφανιστεί δεν έχει ακόμη φανερωθεί πλήρως, αν και γνωρίζουμε ότι θα είμαστε όμοιοι με αυτόν. Αυτή η μελλοντική ομοιότητα γίνεται το παρόν καύσιμο για την καθημερινή ζωή. Η ελπίδα σε εκείνη την ερχόμενη ημέρα δεν μας αφήνει αδρανείς· μας θέτει σε έργο να καθαρίζουμε τον εαυτό μας. Το πρότυπο δεν είναι τίποτα λιγότερο από την καθαρότητα του ίδιου του Ιησού. Η επιστολή δεν το αντιμετωπίζει αυτό ως αδύνατο βάρος αλλά ως τη φυσική έκβαση του ανήκειν σε έναν άγιο Πατέρα. Επειδή έχουμε δει τον Υιό και γνωρίζουμε την καρδιά του, θέλουμε να περπατήσουμε το ίδιο μονοπάτι που περπάτησε εκείνος. Ο Ιησούς ήρθε στον κόσμο με σαφή σκοπό: να αφαιρέσει τις αμαρτίες. Το έκανε αυτό προσφέροντας τον εαυτό του, και η επιστολή τονίζει ότι καμία αμαρτία δεν προσκολλήθηκε ποτέ σε αυτόν. Η αναμαρτησία του είναι τόσο ο λόγος που η θυσία του λειτουργεί όσο και το πρότυπο που τώρα ακολουθούμε. Εκείνοι που παραμένουν σε αυτόν δεν συνεχίζουν να ασκούν την αμαρτία ως εγκατεστημένο τρόπο ζωής· η νέα φύση που φυτεύει διακόπτει συνεχώς τα παλιά πρότυπα. Το κεφάλαιο πιέζει αυτό το σημείο αντιπαραθέτοντας τα παιδιά του Θεού με εκείνους που συνεχίζουν στην ανομία. Η διαφορά δεν είναι απλώς εξωτερική συμπεριφορά αλλά εσωτερική ανήκουσα. Μία οικογένεια φέρει την οικογενειακή ομοιότητα της δικαιοσύνης· η άλλη όχι. Από αυτή την ανήκουσα ρέει η πρακτική εντολή να αγαπάμε ο ένας τον άλλον. Η ιστορία του Κάιν ανακαλείται ως προειδοποίηση για το τι παράγει το μίσος, ενώ η θυσία της ζωής του Ιησού στέκεται ως το μέτρο της γνήσιας αγάπης. Δεν αφήνουμε να αναρωτιόμαστε τι μοιάζει η αγάπη· μοιάζει με την κάλυψη πραγματικών αναγκών όταν τις βλέπουμε. Το κεφάλαιο κλείνει υπενθυμίζοντάς μας ότι η τήρηση των εντολών του Θεού δεν είναι βαρύ όταν ο σπόρος του παραμένει σε εμάς. Η ζωή του Υιού που εργάζεται μέσα μας κάνει την υπακοή μονοπάτι ελευθερίας αντί για μόχθο. Σε όλη τη διάρκεια, η επιστολή κρατά τα μάτια μας στον Ιησού: τον αναμάρτητο που αφαιρεί την αμαρτία, τον μεγαλύτερο αδελφό του οποίου την ομοιότητα θα μοιραστούμε πλήρως μια μέρα, και τον Κύριο του οποίου η αγάπη τώρα μας υποχρεώνει να αγαπάμε την οικογένεια που μας έχει δώσει.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Αυτό το κεφάλαιο βρίσκεται μέσα στη μεγαλύτερη ιστορία της Γραφής όπου το σχέδιο του Θεού ήταν πάντα να συγκεντρώσει έναν λαό για τον εαυτό του. Ο ίδιος Πατέρας που μίλησε τη δημιουργία σε ύπαρξη τώρα μιλά υιοθεσία πάνω σε εκείνους που πιστεύουν στον Υιό. Ακούμε απόηχους της υπόσχεσης που δόθηκε στον Αβραάμ ότι όλα τα έθνη θα ευλογηθούν, τώρα εκπληρωμένης καθώς άνθρωποι από κάθε υπόβαθρο γίνονται δεκτοί ως παιδιά. Η ελπίδα του να γίνουμε όμοιοι με τον Ιησού όταν εμφανιστεί συνδέεται με τη μεγαλύτερη μαρτυρία που τρέχει από τους προφήτες μέσα από τα ευαγγέλια και στις επιστολές: ο Θεός αποκαθιστά την εικόνα του σε εμάς. Η κλήση στην καθαρότητα αντικατοπτρίζει τη γλώσσα της αγιότητας του νόμου και των συγγραμμάτων της σοφίας, όμως τώρα ενδυναμώνεται από το ενοικών Πνεύμα αντί μόνο εξωτερικής ρύθμισης. Η έμφαση στην αγάπη ως απόδειξη νέας γέννησης αντηχεί με τα ίδια τα λόγια του Ιησού στο υπερώο και με τη διδασκαλία του Παύλου ότι η αγάπη εκπληρώνει τον νόμο. Η προειδοποίηση κατά της συνέχισης στην αμαρτία στέκεται δίπλα στην επαναλαμβανόμενη επιμονή της Καινής Διαθήκης ότι η χάρη μας εκπαιδεύει να απαρνηθούμε την ασεβεια. Με αυτόν τον τρόπο το κεφάλαιο συνδέει τη μεγάλη ιστορία της απολύτρωσης: η εκλεκτική αγάπη του Πατέρα, το εξιλαστήριο έργο του Υιού, και η αγιαστική παρουσία του Πνεύματος όλα συγκλίνουν για να παράγουν μια οικογένεια σημαδεμένη από δικαιοσύνη και αγάπη.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η απόφαση του Πατέρα να σας καλέσει παιδί του αναδιαμορφώνει τον τρόπο που σκέφτεστε τις συνηθισμένες ευθύνες και σχέσεις σας αυτή την εβδομάδα; Σε ποια περιοχή της ζωής σας η ελπίδα να δείτε τον Ιησού πρόσωπο με πρόσωπο σας προσκαλεί να αφήσετε κάτι που δεν ταιριάζει πλέον σε παιδί του Θεού; Πού μπορεί το Πνεύμα να σας προτρέπει να δείξετε απτή αγάπη σε έναν αδελφό ή αδελφή του οποίου την ανάγκη έχετε παρατηρήσει αλλά δεν έχετε ακόμη καλύψει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πατέρα, ευχαριστούμε για την αγάπη που μας κοίταξε και μας ονόμασε παιδιά σου. Δεν την κερδίσαμε και δεν θα μπορούσαμε ποτέ να την είχαμε φανταστεί, όμως μίλησες το όνομα πάνω μας και μας έφερες στο σπίτι. Κράτα αυτό το θαύμα ζωντανό μέσα μας ώστε να μην παρασυρθούμε πίσω σε παλιούς τρόπους σκέψης. Άφησε την ελπίδα να δούμε τον Ιησού να καθαρίζει τις καρδιές μας και να αναδιατάσσει τις ημέρες μας. Ας γίνει η αναμάρτητη ζωή του το πρότυπο που ακολουθούμε με χαρά, και ας ξεχειλίσει η αγάπη του για εμάς στον τρόπο που φροντίζουμε ο ένας τον άλλον. Φύλαξέ μας από κάθε συνήθεια που αντιφάσκει με το νέο μας όνομα, και ενδυνάμωσέ μας να περπατάμε στην ελευθερία που φέρνουν οι εντολές σου. Ζητάμε αυτό στο όνομα του Υιού που πήρε τις αμαρτίες μας μακριά, αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.