← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Τιμόθεο

Α' Τιμ 1 — με τον Ματθαίο Χένρι

Α' Τιμόθεο 1Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο πρώτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Τιμόθεον προσφέρει σταθερή καθοδήγηση μέσα από τις αρχικές οδηγίες του αποστόλου Παύλου προς τον αγαπημένο του γιο στην πίστη. Ο Χένρι παρακολουθεί προσεκτικά την εντολή που δόθηκε στον Τιμόθεο, την ορθή χρήση του νόμου και την υπερβατική δόξα του ευαγγελίου που εμπιστεύθηκε στην εκκλησία. Η ερμηνεία του μας υπενθυμίζει ότι η ορθή διδασκαλία υπηρετεί πάντοτε την αγάπη, την καθαρότητα και την επιμονή. Καθώς ακολουθούμε την ερμηνεία του σε αυτούς τους στίχους, καλούμαστε να εξετάσουμε τόσο τις προειδοποιήσεις κατά των ματαίων στοχασμών όσο και την ενθάρρυνση που βρίσκεται στο άφθονο έλεος του Χριστού. Αυτό το μάθημα προετοιμάζει τους διακόνους και τους πιστούς να πολεμούν τον καλό αγώνα ενώ κρατούν την πίστη και την καλή συνείδηση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Τιμόθεον. Προσέξτε την σαφή εντολή του Παύλου κατά της ψευδούς διδασκαλίας, την εξήγηση του νόμιμου σκοπού του νόμου και την προσωπική του μαρτυρία ελέους. Παρατηρήστε πώς το κεφάλαιο μεταβαίνει από τον χαιρετισμό και την προειδοποίηση στην δοξολογία και την ανανεωμένη αποστολή. Αφήστε το κείμενο να ηρεμήσει πριν στραφείτε στην ερμηνεία του Χένρι για τη δομή και το νόημά του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας την επιγραφή και την ευλογία της επιστολής. Εδώ είναι, Ι. Η επιγραφή της επιστολής, από ποιον αποστέλλεται: Παύλος απόστολος του Ιησού Χριστού, που συστάθηκε απόστολος με την εντολή του Θεού Σωτήρος μας και του Κυρίου Ιησού Χριστού. Τα διαπιστευτήριά του ήταν αναμφισβήτητα. Δεν είχε μόνο αποστολή, αλλά εντολή, όχι μόνο από τον Θεό Σωτήρα μας, αλλά από τον Ιησού Χριστό: ήταν κήρυκας του ευαγγελίου του Χριστού και διάκονος της βασιλείας του Χριστού. Παρατηρήστε, ο Θεός είναι ο Σωτήρας μας.—Ιησούς Χριστός, που είναι η ελπίδα μας. Παρατηρήστε, ο Ιησούς Χριστός είναι η ελπίδα του χριστιανού· η ελπίδα μας είναι σε αυτόν, όλη η ελπίδα μας για αιώνια ζωή οικοδομείται επάνω του· ο Χριστός είναι μέσα μας η ελπίδα της δόξας, Κολ. α΄ 27. Ονομάζει τον Τιμόθεο δικό του γιο, επειδή υπήρξε όργανο της μεταστροφής του, και επειδή υπήρξε γιος που τον υπηρέτησε, υπηρέτησε μαζί του στο ευαγγέλιο, Φιλ. β΄ 22. Ο Τιμόθεος δεν υστέρησε στο καθήκον γιου προς τον Παύλο, και ο Παύλος δεν υστέρησε στη φροντίδα και την τρυφερότητα πατέρα προς αυτόν. Ο Χένρι προχωρεί να ξεδιπλώσει την εντολή που δόθηκε στον Τιμόθεο στην Έφεσο. ΙΙΙ. Ο Παύλος λέει στον Τιμόθεο ποιος ήταν ο σκοπός του διορισμού του σε αυτό το αξίωμα: Σε παρακάλεσα να μείνεις στην Έφεσο. Ο Τιμόθεος ήθελε να πάει με τον Παύλο, δίσταζε να φύγει από κάτω από την προστασία του, αλλά ο Παύλος το ήθελε έτσι· ήταν απαραίτητο για τη δημόσια υπηρεσία: Σε παρακάλεσα, λέει. Αν και μπορούσε να αναλάβει εξουσία να τον διατάξει, όμως για χάρη της αγάπης προτίμησε να τον παρακαλέσει. Τώρα το έργο του ήταν να φροντίσει να σταθεροποιήσει τόσο τους διακόνους όσο και τον λαό εκείνης της εκκλησίας: Πρόσταξε αυτούς να μη διδάσκουν άλλη διδασκαλία από αυτήν που έλαβαν, να μην προσθέτουν στη χριστιανική διδασκαλία, με πρόφαση βελτίωσής της ή συμπλήρωσης των ελλείψεών της, να μην την αλλοιώνουν, αλλά να προσκολλώνται σε αυτήν όπως παραδόθηκε σε αυτούς. Παρατηρήστε, 1. Οι διάκονοι δεν πρέπει μόνο να διατάσσονται να κηρύττουν την αληθινή διδασκαλία του ευαγγελίου, αλλά να διατάσσονται να μην κηρύττουν άλλη διδασκαλία. Αν άγγελος από τον ουρανό κηρύξει άλλη διδασκαλία, ας είναι ανάθεμα, Γαλ. α΄ 8. 2. Στους χρόνους των αποστόλων έγιναν προσπάθειες να διαφθαρεί ο χριστιανισμός (δεν είμαστε όπως πολλοί, που διαφθείρουν τον λόγο, Β΄ Κορ. β΄ 17), αλλιώς αυτή η εντολή προς τον Τιμόθεο θα μπορούσε να παραλειφθεί. 3. Δεν πρέπει μόνο να φροντίζει να μην κηρύττει ο ίδιος άλλη διδασκαλία, αλλά πρέπει να προστάζει άλλους να μην προσθέτουν τίποτε δικό τους στο ευαγγέλιο, ή να αφαιρούν τίποτε από αυτό, αλλά να το κηρύττουν καθαρό και αδιάφθορο. Πρέπει επίσης να φροντίσει να τους εμποδίσει να προσέχουν μύθους και ατέλειωτες γενεαλογίες και φιλονικίες λόγων. Αυτό επαναλαμβάνεται συχνά σε αυτές τις δύο επιστολές (όπως δ΄ 7· στ΄ 4· Β΄ Τιμ. β΄ 23), καθώς και στην επιστολή προς Τίτον. Όπως μεταξύ των Ιουδαίων υπήρχαν μερικοί που έφεραν τον ιουδαϊσμό στον χριστιανισμό· έτσι μεταξύ των εθνικών υπήρχαν μερικοί που έφεραν τον παγανισμό στον χριστιανισμό. 'Προσέχετε αυτά', λέει, 'φυλάγεστε από αυτά, ή θα διαφθείρουν και θα καταστρέψουν τη θρησκεία μεταξύ σας, γιατί προκαλούν ερωτήσεις μάλλον παρά οικοδομή'. Αυτό που προκαλεί ερωτήσεις δεν οικοδομεί· αυτό που δίνει αφορμή για αμφίβολες διαμάχες γκρεμίζει την εκκλησία μάλλον παρά την οικοδομεί. Και νομίζω, με αναλογία λόγου, κάθε άλλο πράγμα που προκαλεί ερωτήσεις μάλλον παρά θεία οικοδομή πρέπει να αποκηρύσσεται και να αγνοείται από εμάς, όπως η αδιάκοπη διαδοχή στη διακονία από τους αποστόλους μέχρι αυτούς τους χρόνους, η απόλυτη αναγκαιότητα της επισκοπικής χειροτονίας, και της πρόθεσης του διακόνου για την αποτελεσματικότητα και εγκυρότητα των μυστηρίων που χορηγεί. Αυτά είναι τόσο κακά όσο οι ιουδαϊκοί μύθοι και οι ατέλειωτες γενεαλογίες, γιατί μας εμπλέκουν σε άλυτες δυσκολίες, και τείνουν μόνο να κλονίσουν τα θεμέλια της ελπίδας του χριστιανού και να γεμίσουν τον νου του με αμηχανίες αμφιβολίες και φόβους. Η θεία οικοδομή είναι ο σκοπός που πρέπει να στοχεύουν οι διάκονοι σε όλους τους λόγους τους, ώστε οι χριστιανοί να βελτιώνονται στη θεοσέβεια και να μεγαλώνουν σε μεγαλύτερη ομοιότητα με τον μακάριο Θεό. Παρατηρήστε, περαιτέρω, η θεία οικοδομή πρέπει να είναι εν πίστει: το ευαγγέλιο είναι το θεμέλιο πάνω στο οποίο οικοδομούμε· είναι με την πίστη που ερχόμαστε στον Θεό στην αρχή (Εβρ. ια΄ 6), και πρέπει να είναι με τον ίδιο τρόπο, και με την ίδια αρχή πίστης, που πρέπει να οικοδομούμαστε. Πάλι, οι διάκονοι πρέπει να αποφεύγουν, όσο μπορούν, αυτό που θα προκαλέσει διαμάχες· και θα έκαναν καλά να επιμένουν στα μεγάλα και πρακτικά σημεία της θρησκείας, για τα οποία δεν μπορεί να υπάρξουν διαμάχες· γιατί ακόμη και διαμάχες για μεγάλες και αναγκαίες αλήθειες αποσπούν τον νου από τον κύριο σκοπό του χριστιανισμού, και κατατρώγουν τα ζωτικά της θρησκείας, που συνίστανται στην πράξη και την υπακοή καθώς και στην πίστη, ώστε να μην κρατούμε την αλήθεια με αδικία, αλλά να φυλάττουμε το μυστήριο της πίστεως με καθαρή συνείδηση. Ο Χένρι τότε δείχνει τον σκοπό και την ορθή χρήση του νόμου. 1. Ο σκοπός της εντολής είναι η αγάπη, Ρωμ. ιγ΄ 8. Η κύρια εμβέλεια και η τάση του θείου νόμου είναι να μας δεσμεύσει στην αγάπη του Θεού και ο ένας του άλλου· και οτιδήποτε τείνει να αποδυναμώσει είτε την αγάπη μας προς τον Θεό είτε την αγάπη προς τους αδελφούς τείνει να ματαιώσει τον σκοπό της εντολής: και σίγουρα το ευαγγέλιο, που μας υποχρεώνει να αγαπάμε τους εχθρούς μας, να κάνουμε καλό σε αυτούς που μας μισούν (Ματθ. ε΄ 44) δεν σχεδιάζει να παραμερίσει ή να αντικαταστήσει μια εντολή της οποίας ο σκοπός είναι η αγάπη· τόσο μακριά από αυτό που, από την άλλη πλευρά, μας λέγεται ότι αν είχαμε όλα τα πλεονεκτήματα και στερούμασταν αγάπης, είμαστε μόνο ως χαλκός που ηχεί και κύμβαλο που αλαλάζει, Α΄ Κορ. ιγ΄ 1. Από αυτό θα γνωρίσουν όλοι οι άνθρωποι ότι είστε μαθητές μου, αν αγαπάτε ο ένας τον άλλον, Ιω. ιγ΄ 35. Εκείνοι λοιπόν που καυχώνταν για τη γνώση του νόμου, αλλά τον χρησιμοποιούσαν μόνο ως πρόφαση για την ταραχή που προκαλούσαν στο κήρυγμα του ευαγγελίου (με πρόφαση ζήλου για τον νόμο, διαιρώντας την εκκλησία και αποσπώντας την), ματαίωσαν αυτό που ήταν ακριβώς ο σκοπός της εντολής, και αυτό είναι η αγάπη, αγάπη από καθαρή καρδιά, καρδιά καθαρισμένη από την πίστη, καθαρισμένη από διεφθαρμένα πάθη. Για να διατηρηθεί η αγία αγάπη οι καρδιές μας πρέπει να καθαριστούν από κάθε αμαρτωλή αγάπη· η αγάπη μας πρέπει να πηγάζει από καλή συνείδηση, φυλαγμένη χωρίς πρόσκομμα. Εκείνοι απαντούν στον σκοπό της εντολής που φροντίζουν να κρατούν καλή συνείδηση, από πραγματική πίστη στην αλήθεια του λόγου του Θεού που την επιτάσσει, εδώ ονομαζόμενη πίστη ανυπόκριτη. Εδώ έχουμε τα συνοδευτικά εκείνης της εξαίρετης χάριτος της αγάπης· είναι τρία:—(1.) Καθαρή καρδιά· εκεί πρέπει να εδρεύει, και από εκεί πρέπει να παίρνει την αφετηρία της. (2.) Καλή συνείδηση, στην οποία πρέπει να ασκούμε τον εαυτό μας καθημερινά, ώστε να μην την αποκτήσουμε μόνο, αλλά να την κρατήσουμε, Πράξ. κδ΄ 16. (3.) Πίστη ανυπόκριτη πρέπει επίσης να τη συνοδεύει, γιατί είναι αγάπη χωρίς υποκρισία: η πίστη που εργάζεται δι' αυτής πρέπει να είναι ομοίας φύσεως, γνήσια και ειλικρινής. Τώρα μερικοί που παρουσιάζονται ως διδάσκαλοι του νόμου παρεξέκλιναν από τον ίδιο τον σκοπό της εντολής: παρουσιάστηκαν ως φιλόνικοι, αλλά οι φιλονικίες τους αποδείχθηκαν μάταιη φλυαρία· παρουσιάστηκαν ως διδάσκαλοι, αλλά προσποιούνταν ότι διδάσκουν άλλους αυτά που οι ίδιοι δεν καταλάβαιναν. Αν η εκκλησία διαφθαρεί από τέτοιους διδάσκαλους, δεν πρέπει να το θεωρούμε παράξενο, γιατί βλέπουμε από την αρχή ότι ήταν έτσι. Παρατηρήστε, [1.] Όταν πρόσωπα, ιδιαίτερα διάκονοι, παρεκκλίνουν από τον μεγάλο νόμο της αγάπης—τον σκοπό της εντολής, θα στραφούν σε μάταιη φλυαρία· όταν ένας άνθρωπος χάνει τον σκοπό και την εμβέλειά του, δεν είναι παράξενο που κάθε βήμα που κάνει είναι έξω από τον δρόμο. [2.] Η φλυαρία, ιδιαίτερα στη θρησκεία, είναι μάταιη· είναι ασύμφορη και άχρηστη ως προς όλα τα καλά, και είναι πολύ ολέθρια και βλαβερή: και όμως η θρησκεία πολλών ανθρώπων συνίσταται σε λίγο άλλο εκτός από μάταιη φλυαρία. [3.] Εκείνοι που ασχολούνται πολύ με μάταιη φλυαρία είναι πρόθυμοι και φιλόδοξοι να είναι διδάσκαλοι άλλων· επιθυμούν (δηλαδή επιθυμούν διακαώς) το αξίωμα της διδασκαλίας. [4.] Είναι πολύ συνηθισμένο για ανθρώπους να εισβάλλουν στο αξίωμα της διακονίας όταν είναι πολύ αδαείς για εκείνα τα πράγματα για τα οποία πρόκειται να μιλήσουν: δεν καταλαβαίνουν ούτε τι λένε ούτε για τι βεβαιώνουν· και με τέτοια λόγια αμάθεια, χωρίς αμφιβολία, οικοδομούν τους ακροατές τους πολύ!
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα με μια δοξολογία αίνου στον αιώνιο Βασιλιά. [2.] Το αναφέρει προς δόξα του Θεού· έχοντας μιλήσει για το έλεος που βρήκε με τον Θεό, δεν μπορούσε να συνεχίσει την επιστολή του χωρίς να εισάγει μια ευγνώμων ομολογία της καλοσύνης του Θεού προς αυτόν: Τώρα στον αιώνιο Βασιλιά, αθάνατο, αόρατο, τον μόνο σοφό Θεό, ας είναι τιμή και δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν. Παρατηρήστε, Πρώτον, Εκείνη η χάρη που έχουμε την παρηγοριά του Θεού πρέπει να έχει τη δόξα του. Εκείνοι που είναι ευαισθητοποιημένοι για τις υποχρεώσεις τους στο έλεος και τη χάρη του Θεού θα έχουν τις καρδιές τους διευρυμένες στον αίνο του. Εδώ αποδίδεται αίνος σε αυτόν, ως τον αιώνιο Βασιλιά, αθάνατο, αόρατο. Δεύτερον, Όταν βρήκαμε τον Θεό καλό δεν πρέπει να ξεχάσουμε να τον ανακηρύξουμε μεγάλο· και οι ευγενικές σκέψεις του για εμάς δεν πρέπει καθόλου να μειώσουν τις υψηλές σκέψεις μας για αυτόν, αλλά μάλλον να τις αυξήσουν. Ο Θεός είχε λάβει ιδιαίτερη γνώση του Παύλου, και του έδειξε έλεος, και τον πήρε σε κοινωνία με τον εαυτό του, και όμως τον ονομάζει τον αιώνιο Βασιλιά, κ.λπ. Οι ελεήμονες συναλλαγές του Θεού με εμάς πρέπει να μας γεμίσουν με θαυμασμό για τα ένδοξα ιδιότητά του. Είναι αιώνιος, χωρίς αρχή ημερών, ή τέλος ζωής, ή αλλαγή χρόνου. Είναι ο Παλαιός των ημερών, Δαν. ζ΄ 9. Είναι αθάνατος, και η πηγή της αθανασίας· αυτός μόνο έχει αθανασία (Α΄ Τιμ. στ΄ 16), γιατί δεν μπορεί να πεθάνει. Είναι αόρατος, γιατί δεν μπορεί να ιδωθεί με θνητά μάτια, κατοικώντας στο φως στο οποίο κανείς δεν μπορεί να προσεγγίσει, τον οποίο κανείς δεν έχει δει ούτε μπορεί να δει, Α΄ Τιμ. στ΄ 16. Είναι ο μόνος σοφός Θεός (Ιούδα 25)· αυτός μόνο είναι απείρως σοφός, και η πηγή όλης της σοφίας. 'Σε αυτόν ας είναι δόξα στους αιώνες των αιώνων', ή, 'Ας είμαι για πάντα απασχολημένος στο να δίνω τιμή και δόξα σε αυτόν, όπως κάνουν οι χιλιάδες χιλιάδων', Αποκ. ε΄ 12, 13.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη δική σας ζωή ή διακονία αισθάνεστε την ανάγκη να φυλάγεστε από διδασκαλίες που προκαλούν ερωτήσεις μάλλον παρά θεία οικοδομή; Πώς η ανάμνηση του ελέους του Χριστού στον πρώτο των αμαρτωλών ενισχύει την ελπίδα σας σήμερα; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να κρατήσετε την πίστη και μια καλή συνείδηση πιο στέρεα αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Θεέ πολυεύσπλαχνε, κλίνωμεν ἐνώπιόν Σου ἵνα λάβωμεν ἐκ νέου τὴν ἐντολὴν νὰ μὴ κηρύττωμεν ἄλλην διδασκαλίαν εἰ μὴ τὸ ἔνδοξον εὐαγγέλιον τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου καθάρισον τὰς καρδίας ἡμῶν, διατήρησον τὰς συνειδήσεις ἡμῶν καθαράς, καὶ ἐνίσχυσον τὴν ἀνυπόκριτον πίστιν ὥστε νὰ περισσεύῃ ἡ ἀγάπη ἐν ἡμῖν. Ἐλευθέρωσον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ματαίας κερδοσκοπίας καὶ ἐξόπλισον ἡμᾶς νὰ ἀγωνισθῶμεν τὸν καλὸν ἀγῶνα, κρατοῦντες σταθερῶς τὴν ἀλήθειαν ποὺ τιμᾷ τὸ Ὄνομά Σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →