Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Γ' Βασιλειών 19-20 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν ανοίγουν ένα παράθυρο στην ακατέργαστη ανθρωπιά του Ηλία μετά τον θρίαμβό του στο Κάρμηλ. Σε αυτά τα κεφάλαια ο Μακλάρεν παρακολουθεί την ξαφνική κατάρρευση του προφήτη, την φυγή του στην έρημο και τις ήπιες αλλά διεισδυτικές συναντήσεις με τον Θεό που ακολουθούν. Η προσεκτική έκθεσή του μας καλεί να παρακολουθήσουμε πώς η θεία υπομονή συναντά την αθυμία και πώς νέες αποστολές αναδύονται από τις στάχτες της αποθάρρυνσης. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε ότι ακόμη και οι ισχυρότεροι υπηρέτες του Θεού στηρίζονται όχι από τον δικό τους ζήλο αλλά από τον στηριχτικό λόγο και την παρουσία του Κυρίου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε αργά το Γ' Βασιλειών 19-20. Αφήστε την αφήγηση να σας μεταφέρει από την απειλή της Ιεζάβελ μέσα από το μοναχικό ταξίδι του Ηλία, την παροχή του αγγέλου, την απαλή μικρή φωνή στο Χωρήβ και την απροσδόκητη συνέχιση των σκοπών του Θεού. Προσέξτε τις εναλλαγές μεταξύ απελπισίας και ανανεωμένης κλήσης. Ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για όσα θα ξεδιπλώσει ο Μακλάρεν από αυτές τις αρχαίες σκηνές.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει παρακολουθώντας την φυγή του προφήτη.
Ι. Μπορούμε να σημειώσουμε πρώτα την φυγή του προφήτη Γ' Βασιλειών 19:3 - Γ' Βασιλειών 19:8. Η Βηρσαβεέ, στο νότιο σύνορο του βασιλείου του Ιούδα, ήταν εύγλωττη με αναμνήσεις των πατριαρχών, αλλά μολονότι απείχε σχεδόν εκατό μίλια από την Ιεζραέλ, το χέρι της Ιεζάβελ ήταν αρκετά μακρύ για να φτάσει τον φυγά εκεί, και γι' αυτό βυθίστηκε βαθύτερα στην θλιβερή νότια έρημο. Άφησε πίσω του τον υπηρέτη του, τον «νεαρό άνδρα» του, όπως λέει το πρωτότυπο, τον οποίο η ραβινική παράδοση ταύτισε με τον θαυματουργικά αναζωογονημένο γιο της χήρας της Σαρεπτά και υποστήριξε ότι έγινε αργότερα ο προφήτης Ιωνάς. Έτσι μόνος πλην της συντροφιάς των δικών του ζοφερών σκέψεων, και κουρασμένος από τον κοπιαστικό ταξίδι στον ηλιοκαμένο έρημο, βρήκε καταφύγιο κάτω από τη σκιά ενός μοναχικού θάμνου που ο Εβραίος τον ονομάζει εμφατικά «ένα άρκευθο» ή μάλλον «φυτό σκούπας», και εκεί τα κύματα της κατάθλιψης πέρασαν πάνω του.Ο Μακλάρεν εξετάζει στη συνέχεια το παράπονο του προφήτη.
Το παράπονό του δεν είναι να απορεί κανείς, μολονότι ήταν λάθος. Η υπερβολική ένταση της σκηνής στο Κάρμηλ έφερε αντίδραση. Το ύψος της κορυφής ενός κύματος μετρά το βάθος της κοιλάδας του επόμενου, και κανένα θνητό πνεύμα δεν μπορεί να διατηρηθεί στο υψηλό επίπεδο που έφτασε ο Ηλίας όταν μόνος αντιμετώπισε και μετέστρεψε ένα έθνος. Η υποτιθέμενη ανάγκη φυγής, που ήρθε τόσο αμέσως μετά την φαινομενική νίκη, του έδειξε πόσο κενή ήταν η αλλαγή στον λαό. Τι έγινε με όλη την θέρμη της κραυγής τους, «Ο Κύριος, αυτός είναι ο Θεός!» αν μπορούσαν να αφήσουν στην Ιεζάβελ τη δύναμη να εκτελέσει την απειλή της; Η μοναξιά και η φοβερή έρημος αύξησαν το σκότος του. Ο ισχυρός άνδρας έγινε αδύναμος, και ήταν άμπωτη μαζί του. Η προσευχή του ήταν ιδιότροπη, ανυπόμονη, αυθάδης. Τι δικαίωμα είχε να αποφασίσει τι ήταν «αρκετό»; Αν πραγματικά ήθελε να πεθάνει, θα μπορούσε να βρει θάνατο στην Ιεζραέλ, και δεν χρειαζόταν να ταξιδέψει εκατό μίλια για να ζητήσει τάφο. Ήταν κουρασμένος από το έργο του, και βαθιά απογοητευμένος από αυτό που βιαστικά συμπέρανε ότι ήταν αποτυχία του, και σε μια κρίση άπιστης αθυμίας ξέχασε την ευλάβεια, την υποταγή και την υπακοή.Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στο όραμα στο Χωρήβ.
ΙΙ. Το δεύτερο στάδιο είναι το όραμα στο Χωρήβ Γ' Βασιλειών 19:9 - Γ' Βασιλειών 19:14. Η ιστορία του Ισραήλ δεν άγγιξε ποτέ το Χωρήβ από τότε που το άφησε ο Μωυσής, και δεν είναι χωρίς σημασία ότι βρισκόμαστε ξανά σε αυτόν τον ιερό τόπο. Η παραλληλία μεταξύ Μωυσή και Ηλία είναι πολύ πραγματική. Αυτά τα δύο ονόματα ξεχωρίζουν πάνω από όλα τα άλλα στην ιστορία της θεοκρατίας, ο ένας ως ιδρυτής της, ο άλλος ως ανανεωτής της· και οι δύο διακρίθηκαν από ειδικές αποκαλύψεις, και οι δύο προικισμένοι με εξαιρετική δύναμη χαρακτήρα και δύναμη του Πνεύματος· ο ένας ο νομοθέτης, ο άλλος η κεφαλή της προφητικής τάξης· και οι δύο έχοντας κάτι ιδιαίτερο στην αναχώρησή τους, και οι δύο στεκόμενοι μαζί, σε μαρτυρία της υπεροχής τους στο παρελθόν, και της κατωτερότητάς τους στο μέλλον, δίπλα στον Ιησού στο Όρος της Μεταμορφώσεως. Οι συνειρμοί του τόπου σημειώνονται με τη χρήση του οριστικού άρθρου, που λείπει από την Εξουσιοδοτημένη Μετάφραση, — «το σπήλαιο», εκείνη η ίδια σχισμή στον βράχο όπου είχε σταθεί ο Μωυσής. Σημειώστε επίσης ότι η λέξη που αποδίδεται «κατασκήνωσε» είναι κυριολεκτικά «πέρασε τη νύχτα», και ότι επομένως μπορούμε να υποθέσουμε ότι το όραμα ήρθε στον Ηλία στο σκοτάδι.Ο Μακλάρεν συνεχίζει με τις θεϊκές φανερώσεις που ακολουθούν.
Πόσο διαφορετικό είναι αυτό το αδύναμο και αμαρτωλό θρήνημα για τη μοναξιά του από την ηρωική αναφορά της στο Κάρμηλ, όταν μόνο ενίσχυσε το θάρρος του! Ο θείος φανέρωση που ακολούθησε προφανώς προορίζεται να θυμίσει εκείνη που δόθηκε στον Μωυσή στον ίδιο τόπο. «Ο Κύριος πέρασε» είναι σχεδόν κατά λέξη παράθεση από Έξοδος 34:6, και η αλήθεια που είχε διακηρυχθεί με λόγια στον Μωυσή επιβλήθηκε με σύμβολο στον Ηλία. Αν το όραμα ήταν τη νύχτα, όπως υποδηλώνει το Γ' Βασιλειών 19:9, γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακό. Ο άγριος άνεμος που βρυχόταν ανάμεσα στις άγριες κορυφές, ο κλονισμός που έκανε τα βουνά να ταλαντεύονται, και οι αστραπές που φώτιζαν το άγριο τοπίο, ήταν όλα φαινόμενα ενός είδους, και ταυτόχρονα εξέφραζαν την κυριαρχία του Θεού πάνω σε όλες τις καταστροφικές δυνάμεις της φύσης, και συμβόλιζαν τις πιο σφοδρές και ταραχώδεις μορφές ενέργειας, που χρησιμοποιούνται από Αυτόν για την προώθηση των σκοπών Του στον τομέα της ιστορίας ή της αποκάλυψης. Η διακονία του Ηλία ήταν τέτοιου είδους, και τώρα έπρεπε να μάθει τους περιορισμούς του έργου του, και την υπεροχή ενός άλλου τύπου, που αντιπροσωπεύεται από τον «ήχο της ήπιας ησυχίας».
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν αντλεί το μάθημα της πραότητας από το όραμα.
Είναι το ίδιο μάθημα που έμαθε ο Μωυσής εκεί, όταν άκουσε ότι ο Κύριος είναι «Θεός γεμάτος ευσπλαχνία και ελεήμων, βραδύς στην οργή, και πλούσιος σε έλεος και αλήθεια». Εκφράστηκε στον ήπιο Ελισαίο, τον διάδοχο του Ηλία. Έφτασε πολύ πέρα από τον τότε παρόντα χρόνο, και ήταν πράγματι μια μεσσιανική προφητεία, δηλώνοντας τον ενδότατο χαρακτήρα Εκείνου στον οποίο «ο Κύριος είναι», με εντελώς ιδιαίτερη έννοια. Ο Ηλίας ως προφήτης δεν έφερε νέα γνώση, και δεν εξέφρασε μακρινές προβλέψεις· αλλά έλαβε μία από τις βαθύτερες και σαφέστερες προφητείες για την πραότητα του υψηλότερου Απεσταλμένου του Θεού, και στο Χωρήβ είδε από μακριά αυτό που είδε να εκπληρώνεται στο Όρος της Μεταμορφώσεως. Ούτε εξαντλείται το όραμά του από την μεσσιανική αναφορά του. Περιέχει μια αιώνια αλήθεια για όλους τους υπηρέτες του Θεού. Καταιγίδα, σεισμός και φωτιά μπορεί να είναι οι πρόδρομοι του Θεού, και χρειάζονται μερικές φορές για να προετοιμάσουν τον δρόμο Του· αλλά η πραότητα είναι «η κατοικία του θρόνου Του», και Τον υπηρετούν καλύτερα, και είναι πλησιέστεροι σε Αυτόν που υπηρετούν, όσοι είναι ταπεινοί στην καρδιά και ήπιοι ανάμεσα σε εχθρούς, «ως τροφός που περιθάλπει τα παιδιά της». Η αγάπη είναι ο νικητής, και τα πιο κοφτερά όπλα του χριστιανού είναι η αγάπη και η ταπεινότητα.Ο Μακλάρεν κλείνει αναστοχαζόμενος τους κρυμμένους πιστούς.
Τέλος, η αποκάλυψη των επτά χιλιάδων — ένας στρογγυλός αριθμός, που εκφράζει την ιερότητα καθώς και την πολυπληθότητα των εκλεκτών, κρυμμένων — ελέγχει την βιαστική υπόθεση ότι έχει μείνει μόνος, «πιστός ανάμεσα στους άπιστους». Ο Θεός έχει περισσότερους υπηρέτες από όσους γνωρίζουμε. Ας προσέξουμε να μην τρέφουμε ούτε την αυτοδικαιοσύνη μας ούτε την στενότητα μας ούτε την ολιγοψυχία μας με τη φαντασία ότι έχουμε μονοπώλιο στην πιστότητα, ή ότι έχουμε μείνει μόνοι να μαρτυρούμε για τον Θεό.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην δική σας ιστορία ακολούθησε ξαφνική αποθάρρυνση μια περίοδο πνευματικής έντασης; Πώς μπορεί η ήσυχη πρόνοια του Κυρίου να σας συναντά ακόμη και όταν αισθάνεστε πιο μόνοι; Ποια νέα αποστολή μπορεί να ετοιμάζει ο Θεός για εσάς μόλις περάσουν η καταιγίδα και η φωτιά;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε φιλάνθρωπε, ὅταν ἡ ἀπογοήτευσις μᾶς ὁδηγῇ εἰς ἐρήμους τόπους ὅπως τὸν Ἠλίαν, στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς ἰδικῆς Σου χειρὸς καὶ λάλησον εἰς τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ ψιθύρου τῆς γαλήνης ἀντὶ τῆς θυέλλης. Ἀνακαίνισον τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἀποστολήν μας διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, φυλάσσων ἡμᾶς ἀπὸ τὴν ὑπερηφάνειαν καὶ ἀποκαλύπτων τὸ πιστὸν ὑπόλοιπον τὸ ὁποῖον ἐφύλαξας διὰ Σένα. Διαμόρφωσον ἡμᾶς ἐν ἐλέει ἵνα περιπατῶμεν ταπεινῶς ἐνώπιόν Σου, μέχρις οὗ Σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →