Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Ατενίζοντας στον Ιησού: Ο Αγώνας, η Παιδεία και η Ασάλευτη Βασιλεία
Άνοιγμα
Το κεφάλαιο 12 της Προς Εβραίους μετατρέπει την μακρά πομπή της πίστεως σε πρόσκληση για αγώνα: 'διότι βλέποντες και ημείς τοσούτον νέφος μαρτύρων, αποτιθέμενοι πάντα όγκον και την ευπερίστατον αμαρτίαν, δι' υπομονής τρέχωμεν τον προκείμενον ημίν αγώνα, αφορώντες εις τον Ιησούν τον αρχηγόν και τελειωτήν της πίστεως'. Έπειτα πραγματεύεται την δυσκολότερη παρηγορία — ότι οι θλίψεις των τέκνων του Θεού δεν είναι σημεία απουσίας Του αλλά πατρικής αγάπης: 'ον αγαπά Κύριος παιδεύει'. Και τελειώνει στα ύψη, αντιπαραβάλλοντας τον τρόμο του Σινά, με πυρ και σκότος και θύελλα, προς την χαρά του 'όρους Σιών και πόλεως Θεού ζώντος, της ουρανίου Ιερουσαλήμ' — και με την υπόσχεση 'βασιλείας ασάλευτου'. Ο Χρυσόστομος ερμηνεύει το κεφάλαιο ως ενιαίο τόξο: τρέχε, υπέμεινε την πατρική παιδεία ως άσκηση που σε ισχυροποιεί, και στήριξε την ελπίδα σου όχι σε αυτόν τον σαλευόμενο κόσμο αλλά στην μία πόλη που ποτέ δεν πίπτει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωσε την Προς Εβραίους 12 — το μέγα νέφος μαρτύρων· την απόθεση παντός όγκου· τον αγώνα με υπομονή, 'αφορώντες εις τον Ιησούν τον αρχηγόν και τελειωτήν της πίστεως', ο οποίος 'αντί της προκειμένης αυτώ χαράς υπέμεινε σταυρόν, αισχύνης καταφρονήσας'· την προτροπή να μη λιποψυχήσωμεν υπό της παιδείας του Κυρίου, 'ον γαρ αγαπά Κύριος παιδεύει, μαστιγοί δε πάντα υιόν ον παραδέχεται'· ο Θεός μεταχειρίζεται ημάς ως υιούς, ο Πατήρ των πνευμάτων παιδεύων ημάς προς το συμφέρον, 'εις το μετασχειν της αγιότητος αυτού'· η παιδεία που φαίνεται λυπηρά αλλά κατόπιν 'αποδίδωσι καρπόν ειρηνικόν δικαιοσύνης'· η πρόσκληση να διώκωμεν την ειρήνην και την αγιότητα· η αντίθεση του πυρός, του σκότους και της θυέλλης του Σινά προς το 'όρος Σιών… την ουράνιον Ιερουσαλήμ… μυριάδας αγγέλων'· και το τέλος — 'βασιλείαν ασάλευτον παραλαμβάνοντες, έχωμεν χάριν… ο γαρ Θεός ημών πυρ καταναλίσκον'.
Μελετήστε
Μελέτη
Πώς οφείλομεν να αναγινώσκωμεν τα παθήματα του βίου του πιστού — ως αμέλειαν του Θεού, ή ως φροντίδα Του; Ο Παύλος αποκρίνεται με την εικόνα πατρός παιδεύοντος αγαπητόν υιόν, και ο Χρυσόστομος πιέζει την εικόνα μέχρις ότου αποδώση παρηγορίαν. Η παιδεία, ορθώς νοουμένη, δεν είναι τιμωρία αλλά άσκηση· είναι ακριβώς εκείνο που καθιστά την ψυχήν ισχυράν.
Άρα η παιδεία γυμνασία εστίν, ισχυρόν τον αθλητήν και ανίκητον εν τοις αγώσι, και ακαταμάχητον εν τοις πολέμοις ποιούσα.Και εξάγει το παράδοξον συμπέρασμα που ο Παύλος εννοεί: ακριβώς η απουσία παιδείας οφείλει να μας θορυβή, διότι πατήρ ασχολείται μόνον περί των αληθινών υιών.
Ει τοίνυν το μη παιδεύεσθαι νόθων εστί, χαίρειν οφείλομεν τη παιδεία, ει τούτο γνησιότητος σημείον.Οι πονηροί επίσης πάσχουσι — αλλά τιμωρούνται ως πονηροί, ουχί μαστίζονται ως υιοί. Διά το τέκνον του Θεού, λοιπόν, αι θλίψεις αι φαινόμεναι ως σημεία εγκαταλείψεως μεταστρέφονται: είναι τα σημεία της ανήκουσας, η ιδία η χειρ του Πατρός πλάττουσα υιόν διά 'τον καρπόν ειρηνικόν δικαιοσύνης'.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Αλλά πώς ο δρομεύς συνεχίζει τον αγώνα όταν η πορεία είναι μακρά και η παιδεία σκληρά; Ατενίζων εις έν μόνον. Καθώς οι αθληταί μανθάνουσι την τέχνην παρατηρούντες τους διδασκάλους, λέγει ο Χρυσόστομος, ούτω μανθάνομεν να τρέχωμεν ατενίζοντες εις τον Χριστόν, ο οποίος έτρεξεν έμπροσθεν ημών και ετέλεσε τον δρόμον.
εάν θέλωμεν τρέχειν, και καλώς τρέχειν μαθείν, εις τον Χριστόν αφορώμεν, εις τον Ιησούν τον αρχηγόν και τελειωτήν της πίστεως.Και ό,τι βλέπομεν όταν ατενίζωμεν είναι Εκείνος ο οποίος 'αντί της προκειμένης αυτώ χαράς υπέμεινε σταυρόν, αισχύνης καταφρονήσας' — ο οποίος, ουδεμίαν ανάγκην έχων, εξέλεξε τον σταυρόν δι' ημάς. Έπειτα το κεφάλαιον υψώνει τους οφθαλμούς ημών έτι ανώτερον, υπερβαίνον τον τρόμον του Σινά προς την χαράν της Σιών, και προειδοποιεί ότι ο κόσμος ούτος σαλεύεται ώστε μόνον το ασάλευτον να μείνη. Διά τι λυπούμεθα, ερωτά ο Χρυσόστομος, διά παθήματα εν κόσμω μη μένοντι, κόσμω ο οποίος συντόμως παρελεύσεται; Η βασιλεία την οποίαν παραλαμβάνομεν 'ασάλευτος' εστί — και εκεί είναι η όλη ελπίς του δρομέως εστηριγμένη.
Απαντήστε
Απόκριση
Αναγινώσκεις τας ιδίας σου θλίψεις ως απόδειξιν ότι ο Θεός απεστράφη; Η Προς Εβραίους 12 το απαγορεύει. Η παιδεία την οποίαν δυσαρεστείσαι δύναται να είναι το βεβαιότερον σημείον ότι είσαι ιδικός Του — διότι, ως λέγει ο Χρυσόστομος, 'το μη παιδεύεσθαι νόθων εστί', ενώ ο Πατήρ μαστίζει πάντα υιόν ον παραδέχεται. Δέξου λοιπόν τας θλίψεις σου, ουχί ως εγκατάλειψιν αλλά ως 'γυμνασίαν, ισχυρόν τον αθλητήν ποιούσαν'. Και τρέχε. Απόθου τους όγκους — ουχί μόνον τας προφανείς αμαρτίας, αλλά και τα νόμιμα πράγματα που σε βραδύνουσι, τας παρηγορίας αι οποίαι σιωπηρώς κατέστησαν δεσμά. Προ πάντων, ποιήσον ό,τι το κεφάλαιον προστάσσει και ο Χρυσόστομος υπογραμμίζει: συνέχισε να ατενίζης. Στήριξον τους οφθαλμούς σου εις τον Ιησούν, ο οποίος 'αντί της προκειμένης αυτώ χαράς υπέμεινε σταυρόν'. Όταν λυπήσαι διά όσα ο κόσμος ούτος αφήρεσεν από σου, ενθυμού ότι είναι 'κόσμος μη μένων'· η ελπίς σου είναι εστηριγμένη εις 'βασιλείαν ασάλευτον'. Τρέχε με υπομονήν — ο στέφανος είναι εις το τέλος του δρόμου, και Εκείνος ο οποίος ετέλεσε προ σου σε αναμένει.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, ο αρχηγός και τελειωτής της πίστεως ημών, ο αντί της προκειμένης σοι χαράς υπομείνας τον σταυρόν, αισχύνης καταφρονήσας, και εν δεξιά του θρόνου του Θεού καθίσας: δίδαξόν με να ατενίζω εις Σε. Περιεσχημένοι υπό τοσούτου νέφους μαρτύρων, ας αποθώμεθα πάντα όγκον και την αμαρτίαν την ευπερίστατον, και τρέχωμεν με υπομονήν τον προκείμενον ημίν αγώνα. Όταν με παιδεύης, μη λιποψυχήσω μηδέ καταφρονήσω την παιδείαν Σου, αλλά γινώσκω αυτήν ως άσκησιν φιλόστοργου Πατρός, γυμνάζοντος τον ίδιον υιόν και καθιστώντος με μέτοχον της αγιότητός Σου. Απόσπασον την καρδίαν μου από του κόσμου τούτου του μη μένοντος, και στήριξον την ελπίδα μου εις την πόλιν του Θεού του ζώντος, την βασιλείαν την ασάλευτον. Εις Σε, ω Χριστέ, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, του Θεού ημών του πυρός καταναλίσκοντος, δόξα, τιμή και προσκύνησις, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →