Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ
Δανιήλ 7 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα εισερχόμαστε στον βαθύ κόσμο της προφητικής οράσεως μέσω της προσεκτικής καθοδήγησης του Ιωάννη Καλβίνου. Στο σχόλιό του για το κεφάλαιο 7 του Δανιήλ, ο Καλβίνος δείχνει πώς ο Θεός προετοίμασε τους πιστούς για ταραγμένους καιρούς αποκαλύπτοντας τη διαδοχή των παγκόσμιων αυτοκρατοριών. Τα λόγια του μας υπενθυμίζουν ότι η ιστορία δεν είναι ποτέ τυχαία αλλά ξεδιπλώνεται υπό την κυρίαρχη χείρα του Κυρίου. Ο Καλβίνος οδηγεί την Εκκλησία σε βαθύτερη εμπιστοσύνη, παροτρύνοντας τους πιστούς να παραμείνουν σταθεροί ακόμη και όταν βασίλεια ανέρχονται και πέφτουν γύρω τους. Καθώς ακούμε την έκθεσή του, καλούμαστε να δούμε τον ίδιο Θεό να εργάζεται στην εποχή μας, καλώντας μας σε υπομονετική πίστη και διαρκή ελπίδα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Τώρα στρεφόμαστε στο έβδομο κεφάλαιο του Δανιήλ. Αφιερώστε χρόνο για να διαβάσετε το κεφάλαιο αργά, παρατηρώντας τα τέσσερα θηρία που αναδύονται από τη θάλασσα και τον Παλαιό των Ημερών που κάθεται σε κρίση. Επιτρέψτε στην εικόνα να μιλήσει τόσο για την επίγεια αναταραχή όσο και για την ουράνια κυριαρχία. Καθώς διαβάζετε, σκεφθείτε πώς αυτές οι οράσεις δόθηκαν όχι για να φοβίσουν αλλά για να ενισχύσουν τον λαό του Θεού για τις ημέρες που έρχονται.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος αρχίζει εξηγώντας τον ιδιαίτερο σκοπό αυτής της οράσεως για την Εκκλησία.
Ακούστε. Ο Δανιήλ αρχίζει να προσφέρει διδασκαλία ιδιαίτερη στην Εκκλησία. Διότι ο Θεός τον είχε προηγουμένως διορίσει ερμηνευτή και διδάσκαλο σε βέβηλους βασιλείς. Αλλά τώρα τον διορίζει διδάσκαλο στην Εκκλησία, ώστε να ασκεί το λειτούργημά του εντός αυτής και να διδάσκει τους υιούς του Θεού στον κόλπο της Εκκλησίας. Πρέπει να προσέξουμε αυτό πρώτα απ' όλα, διότι μέχρι τώρα οι προφητείες του επεκτείνονταν πέρα από τα όρια του οίκου της πίστεως, αλλά εδώ το καθήκον του Δανιήλ περιορίζεται στην Εκκλησία. Λέει: [2]Αυτή η όραση του δόθηκε κατά το πρώτο έτος του βασιλιά Βαλτάσαρ, πριν συμβεί εκείνη η αλλαγή που έχουμε δει προηγουμένως. Πρώτα απ' όλα, πρέπει να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε τον σκοπό του Αγίου Πνεύματος· δηλαδή, το τέλος και τη χρήση για την οποία αποκάλυψε στον Δανιήλ το υλικό αυτού του κεφαλαίου. Όλοι οι προφήτες είχαν προβάλλει στον εκλεκτό λαό την ελπίδα της απελευθέρωσης, αφού ο Θεός τους τιμώρησε για την αχαριστία και την ισχυρογνωμοσύνη τους. Όταν διαβάζουμε όσα άλλοι προφήτες αναγγέλλουν σχετικά με τη μελλοντική τους λύτρωση, θα υποθέταμε ότι η Εκκλησία υποσχέθηκε μια ευτυχή, ήρεμη και εντελώς ειρηνική κατάσταση, αφού ο λαός επέστρεψε από την αιχμαλωσία. Αλλά η ιστορία μαρτυρεί πόσο διαφορετικά εξελίχθηκαν τα πράγματα. Διότι οι πιστοί θα είχαν κουραστεί και θα είχαν απομακρυνθεί αν δεν τους είχαν προειδοποιήσει για τις διάφορες ταραχές που επρόκειτο να έρθουν. Αυτός, λοιπόν, είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίο ο Θεός αποκάλυψε στον Προφήτη του όσα θα δούμε σύντομα· δηλαδή, ότι παρέμεναν ακόμη τρεις μοναρχίες, καθεμία από τις οποίες θα διαδεχόταν την προηγούμενη, και ότι κατά τη διάρκεια όλων αυτών οι πιστοί θα έπρεπε να υπομείνουν μόνιμα και σταθερά βασιζόμενοι στις υποσχέσεις, αν και θα έβλεπαν ολόκληρο τον κόσμο να κλονίζεται και σοβαρές και οδυνηρές συγκρούσεις να επικρατούν παντού. Για αυτόν τον λόγο, η όραση του Δανιήλ σχετικά με τις τέσσερις αυτοκρατορίες παρουσιάζεται εδώ. Ίσως θα ήταν καλύτερο να αναβάλουμε την περίληψή της μέχρι ο Προφήτης να αρχίσει να πραγματεύεται κάθε θηρίο ξεχωριστά. Αλλά όσον αφορά τους δύο πρώτους στίχους, πρέπει να παρατηρήσουμε τον χρόνο του ονείρου.Ο Καλβίνος στη συνέχεια παρουσιάζει την όραση των τεσσάρων θηρίων που αναδύονται από την ταραγμένη θάλασσα.
Αφού ο Δανιήλ είδε αυτές τις μεγάλες ταραχές που κλόνιζαν τη γη σε διαφορετικά μέρη, του προσφέρθηκε μια άλλη όραση. Όσα έχουν ήδη ειπωθεί σχετικά με την ταραγμένη θάλασσα και τη σύγκρουση των ανέμων, επεκτείνονται στις τέσσερις μοναρχίες, για τις οποίες θα μιλήσουμε τώρα. Μια ορισμένη προετοιμασία εννοείται όταν ο Θεός προσφέρει στα μάτια του Προφήτη του μια ταραγμένη θάλασσα που παράγεται από τη σύγκρουση των ανέμων. Ακριβώς σαν να έλεγε — μετά από αυτές τις ταραχές θα προκύψουν άλλες· έτσι οι άνθρωποι θα περιμένουν μάταια την ειρήνη και την ηρεμία, διότι πρέπει να υποφέρουν υπό νέες ταραχές. Τώρα, το είδος της ταραχής εκφράζεται με τα λόγια, τέσσερα θηρία προέρχονται από τη θάλασσα. Ως εκ τούτου, εκείνη η σύγκρουση, εκείνες οι καταιγίδες και εκείνη η συγκεχυμένη διατάραξη ολόκληρου του κόσμου μέσω μιας βασιλείας που διαδέχεται την άλλη. Σπάνια μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε βασιλεία να αφανιστεί χωρίς να εμπλέξει άλλες στην καταστροφή της. Ένα μόνο οικοδόμημα σπάνια μπορεί να πέσει χωρίς ο κρότος να ακουστεί μακριά και η γη να φαίνεται να ανοίγεται στην πτώση του. Τότε, τι πρέπει να συμβεί όταν οι πιο ισχυρές μοναρχίες αφανίζονται τόσο ξαφνικά; Ως εκ τούτου, σε αυτόν τον στίχο ο Δανιήλ δείχνει πώς ο κόσμος μοιάζει με ταραγμένη θάλασσα, αφού βίαιες αλλαγές μεταξύ των αυτοκρατοριών του ήταν τότε επικείμενες. Η σύγκριση των αυτοκρατοριών με θηρία εξηγείται εύκολα. Γνωρίζουμε πώς η δόξα και η δύναμη του Θεού λάμπουν σε όλες τις βασιλείες, αν διευθύνονται σωστά σύμφωνα με τον νόμο της δικαιοσύνης. Αλλά επειδή συχνά βλέπουμε την αλήθεια αυτού που ειπώθηκε στον Αλέξανδρο, — Οι μεγαλύτερες βασιλείες είναι οι μεγαλύτερες ληστείες, και πολύ λίγοι απορροφούν όλη την εξουσία σε μια μεγάλη αυτοκρατορία και ασκούν μια σκληρή και υπερβολική τυραννία. Εδώ ο Προφήτης συγκρίνει τις αυτοκρατορίες με μεγάλα και άγρια θηρία, για τα οποία θα μιλήσει αργότερα. Τώρα κατανοούμε το νόημα των λέξεων: και μπορούμε να μάθουμε αυτό το μάθημα από όσα συνήθως συμβαίνουν στις αυτοκρατορίες του κόσμου· από μόνες τους, όπως είπα, είναι οι ωραιότερες αντανακλάσεις της θείας σοφίας, αρετής και δικαιοσύνης, αν και όσοι αποκτούν την υπέρτατη εξουσία πολύ σπάνια αναγνωρίζουν ότι δημιουργήθηκαν θεϊκά για την εκπλήρωση του λειτούργηματός τους. Επομένως, καθώς οι βασιλείς είναι κυρίως τύραννοι, γεμάτοι σκληρότητα και βαρβαρότητα, και λησμονούν την ανθρωπιά, ο Προφήτης σημειώνει αυτό το κακό ως πηγάζον από τους ίδιους και όχι από την ιερή διάταξη του Θεού. Ας προχωρήσουμε, —Για το πρώτο θηρίο, ο Καλβίνος γράφει σχετικά με την ομοιότητά του με τη Χαλδαϊκή αυτοκρατορία.
Είναι σαφές ότι οι τέσσερις μοναρχίες απεικονίζονται εδώ. Αλλά δεν συμφωνούν όλοι οι συγγραφείς για το ποια μοναρχία είναι η τελευταία και ποια η τρίτη. Όσον αφορά την πρώτη, όλοι συμφωνούν στην κατανόηση της οράσεως της Χαλδαϊκής Αυτοκρατορίας, η οποία ενώθηκε με την Ασσυριακή, όπως είδαμε προηγουμένως. Διότι η Νινευή απορροφήθηκε από τους Χαλδαίους και Βαβυλώνιους· αλλά ο Προφήτης πραγματεύεται εκτενώς την Ασσυριακή και Χαλδαϊκή Αυτοκρατορία, η οποία τότε άνθιζε. Κανείς, όμως, δεν θα είχε σκεφτεί ότι ήταν τόσο κοντά στο τέλος της· και την ίδια τη νύχτα κατά την οποία ο Βαλτάσαρ σκοτώθηκε, είδαμε πόσο ασφαλής και υπερήφανος ήταν βυθισμένος στις απολαύσεις του, και τι μεγάλη και αδιάφορη ασφάλεια υπήρχε σε ολόκληρη την πόλη. Αυτή η μοναρχία, λοιπόν, πρέπει να τεθεί ενώπιόν μας πρώτα. Όπως στο δεύτερο κεφάλαιο εκείνη η αυτοκρατορία ονομάστηκε χρυσή κεφαλή του αγάλματος, έτσι και τώρα ονομάζεται λιοντάρι· δηλαδή, συγκρίνεται με ένα γενναιόδωρο ζώο. Περιλαμβάνεται στην εικόνα ενός θηρίου, και η αγριότητά του και η θηριωδία του, όπως είπα, δηλώνονται έτσι· αλλά σε σχέση με την άλλη βασιλεία, κάποια υπεροχή της παραχωρείται, αφού ο κόσμος πάντα χειροτερεύει. Και παρόλο που ο Κύρος ήταν πολύ συνετός πρίγκιπας, δεν έφτασε την εγκράτεια των προηγούμενων εποχών· διότι η φιλοδοξία, η απληστία και η σκληρότητά του ήταν ακόρεστες. Διότι ο Ησαΐας επίσης, όταν μιλά για τους Πέρσες, λέει, Δεν επιθυμούν ούτε ασήμι ούτε χρυσό, αλλά διψούν για ανθρώπινο αίμα. (Ησαΐας 13:17.)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος στοχάζεται πάνω στο νόημα των τεσσάρων ανέμων που αγωνίζονται πάνω στη θάλασσα.
Στη συνέχεια προσθέτει, Ιδού! οι τέσσερις άνεμοι του ουρανού αγωνίστηκαν σε μια μεγάλη θάλασσα. Προτιμώ πολύ περισσότερο αυτή την απόδοση. Οι ερμηνευτές διαφέρουν σχετικά με τους ανέμους, αλλά η γνήσια έννοια φαίνεται να είναι αυτή· ο Δανιήλ υποθέτει μια παρομοίωση παγκοσμίως γνωστή, διότι σε στερεό έδαφος σπάνια ακούγεται τέτοια ταραγμένη σύγκρουση όπως στη θάλασσα, όταν προκύπτει κάποια ισχυρή καταιγίδα. Αναμφίβολα, εδώ προτείνει την εικόνα μιας μαινόμενης θάλασσας για να προειδοποιήσει τους πιστούς για επικείμενη φοβερή ταραχή, ακριβώς όπως, αν η θάλασσα ταρασσόταν με καταιγίδες και μαινόταν με θύελλες από όλες τις πλευρές. Αυτό είναι το νόημα της φράσης. Ως εκ τούτου, ονομάζει τέσσερις ανέμους, για να δείξει στους πιστούς πώς η κίνηση που θα συνέτριβε την υφήλιο δεν θα ήταν μοναδική και απλή, αλλά ότι διάφορες καταιγίδες θα προέκυπταν μαζί από όλες τις πλευρές — ακριβώς όπως συμβαίνει. Μερικές φορές μπορεί να δούμε τη γη να κινείται ακριβώς σαν να ήταν μια καταιγίδα που ταλαντεύει τη θάλασσα προς όλες τις κατευθύνσεις, αλλά η κίνηση θα είναι ακόμη μοναδική. Αλλά ο Θεός ήθελε να δείξει στον Προφήτη του όχι μόνο μια απλή σύγκρουση, αλλά πολλές και διαφορετικές, ακριβώς σαν όλοι οι άνεμοι να συναντιούνταν σε μια γενική σύγκρουση. Οι φιλόσοφοι, πράγματι, απαριθμούν περισσότερους ανέμους από τέσσερις όταν επιθυμούν να πραγματευτούν τον αριθμό με ακρίβεια, αλλά είναι η κοινή φράση να μιλάμε για τέσσερις ανέμους που πνέουν από τις τέσσερις γωνίες ή περιοχές της υφηλίου. Η έννοια, ωστόσο, είναι σαφής και καθόλου βεβιασμένη — ο κόσμος που μοιάζει με ταραγμένη θάλασσα, όχι ταραγμένη από μια μόνο καταιγίδα ή άνεμο, αλλά από διαφορετικές συγκρουόμενες ριπές, σαν ολόκληροι οι ουρανοί να συνωμοτούσαν για να προκαλέσουν ταραχές. Αυτή η όραση με την πρώτη ματιά ήταν πολύ πικρή για τους πιστούς, διότι μετρούσαν τα χρόνια που είχαν οριστεί από τον Ιερεμία· το εβδομηκοστό έτος ήταν τώρα κοντά, και ο Θεός είχε τότε υποσχεθεί σε αυτούς ένα τέλος των θλίψεών τους. Τώρα ο Θεός αναγγέλλει ότι δεν πρέπει να επιδίδονται στην ελπίδα της ανάπαυσης και της χαράς, αλλά μάλλον να προετοιμαστούν για να υπομείνουν την ορμή των πιο σφοδρών ανέμων, καθώς ο κόσμος θα ταρασσόταν παντού από διαφορετικές καταιγίδες. Ίσως να υποπτεύονταν ότι ο Θεός δεν εκπληρώνει τις υποσχέσεις του, αλλά αυτό θα έπρεπε να είναι αρκετό για να κατευνάσει το μυαλό τους και να τους στηρίξει με την ελπίδα της λύτρωσης, όταν έβλεπαν ότι τίποτα δεν συμβαίνει ούτε βιαστικά ούτε τυχαία. Πάλι ο Θεός ήρθε να συναντήσει τους πειρασμούς τους μήπως η γενναιότητά τους αποτύχει, διδάσκοντάς τους ότι η μέθοδος της λύτρωσής τους δεν ήταν τόσο εύκολη όσο είχαν προηγουμένως συλλάβει από προηγούμενες προφητείες. Ο Θεός πράγματι δεν είχε αλλάξει τα σχέδιά του, διότι παρόλο που είχε περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα από τότε που μίλησε μέσω του Ησαΐα και των άλλων προφητών, ωστόσο ήθελε να προετοιμάσει τους Ιουδαίους ενάντια στην καθυστέρηση, μήπως αυτή καταρρίψει το θάρρος που θα απαιτούνταν για να αντιμετωπίσουν τόσο μεγάλες θλίψεις. Αλλά όταν η λύτρωση πλησίαζε πραγματικά, τότε ο Θεός εξήγησε τη μέθοδό της πιο πλήρως και οικεία, και έδειξε πόσο μεγάλες και σοβαρές ήταν οι εναπομείνασες δοκιμασίες. Ως εκ τούτου, οι πιστοί, διδαχθέντες από τέτοιες προφητείες, θα αγωνίζονταν σθεναρά και όμως θα προχωρούσαν σταθερά στην πορεία της πίστεως και της υπομονής τους. Τώρα ακολουθεί, —
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πώς σας βοηθά το να γνωρίζετε ότι ο Θεός αποκαλύπτει μελλοντικές αναταραχές να αντιμετωπίσετε την αβεβαιότητα σήμερα;
2. Με ποιους τρόπους μπορεί να πειραχθείτε να τοποθετήσετε την ελπίδα σας σε επίγειες δυνάμεις αντί στον Θεό που κυριαρχεί πάνω τους;
3. Ποια βήματα μπορείτε να κάνετε αυτή την εβδομάδα για να αυξηθείτε στην υπομονετική εμπιστοσύνη ενώ ο κόσμος γύρω σας συνεχίζει να αλλάζει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Παντοκράτορ, Ἀρχαῖε τῶν ἡμερῶν, ὁ καθήμενος ἐν ἀμεταβλήτῳ δόξῃ καὶ δίδων αἰώνιον κυριαρχίαν τῷ Υἱῷ τοῦ ἀνθρώπου, προσκυνοῦμεν τὴν δικαίαν Σου βασιλείαν ἐπὶ πάσης ἀναβαινούσης καὶ καταπιπτούσης βασιλείας. Διὰ τῆς διαθηκικῆς Σου χάριτος ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ἐμπιστευθῶμεν ὅτι πᾶσαι αἱ ἐπίγειοι ἐξουσίαι ὑπηρετοῦν τὸν αἰώνιον Σου σκοπόν, καὶ διατήρησον ἡμᾶς σταθεροὺς ἐν ἐλπίδι μέχρι τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν οἱ ἅγιοι θὰ λάβουν τὴν βασιλείαν τὴν ἀκατάλυτον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →