← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι

Θρήνοι 4 — με τον Ματθαίο Χένρι

Θρήνοι 4Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι στίχο προς στίχο στους Θρήνους 4 προσφέρει μια σταθερή, ποιμαντική φωνή μέσα από τα ερείπια της Ιερουσαλήμ. Το σχόλιό του ανιχνεύει τη θλίψη του προφήτη από τον βεβηλωμένο ναό μέχρι τους πεινασμένους δρόμους, πάντα αγκυροβολώντας τη λύπη στη δικαιοσύνη και το έλεος του Θεού. Σήμερα περπατάμε με τον Χένρι μέσα από αυτούς τους στίχους, επιτρέποντας στις μετρημένες παρατηρήσεις του να διαμορφώσουν τη δική μας απάντηση στον πόνο και την κρίση. Τα λόγια του μας προσκαλούν να δούμε τόσο τη φρίκη των συνεπειών της αμαρτίας όσο και την αμυδρή αλλά βέβαιη αυγή της αποκατάστασης. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να χρησιμοποιήσει τις γνώσεις του Χένρι για να εμβαθύνει την ευλάβειά μας για την αγιότητα του Θεού και την ελπίδα μας στην πιστότητα της διαθήκης Του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Βρείτε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε τους Θρήνους 4 αργά, ίσως δυνατά. Προσέξτε τις έντονες εικόνες του χρυσού που έγινε θαμπός, των παιδιών που λιποθυμούν από τη δίψα και των άλλοτε τιμημένων ηγετών που έχουν γίνει σκιές. Αφήστε το ενιαίο αλφαβητικό θρήνο του κεφαλαίου να σας πλημμυρίσει χωρίς να βιάζεστε στην εξήγηση. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σας τόσο στο βάρος της κρίσης της Ιερουσαλήμ όσο και στις πρώτες νύξεις της υποσχημένης ελέους στο τέλος του κεφαλαίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη θλιβερή και οδυνηρή αλλαγή που έχει επέλθει στην Ιερουσαλήμ. Το ελεγείο σε αυτό το κεφάλαιο αρχίζει με έναν θρήνο για την πολύ θλιβερή και οδυνηρή αλλαγή που οι κρίσεις του Θεού είχαν επιφέρει στην Ιερουσαλήμ. Η πόλη που παλαιότερα ήταν σαν χρυσός, σαν ο πιο εκλεκτός χρυσός, τόσο πλούσια και λαμπρή, η τελειότητα της ομορφιάς και η χαρά όλης της γης, έχει γίνει θαμπή και έχει αλλάξει, έχει χάσει τη λάμψη της, έχει χάσει την αξία της, δεν είναι αυτό που ήταν· έχει γίνει σκουριά. Αλίμονο! τι αλλαγή είναι εδώ! Ο Χένρι στρέφεται στη συνέχεια στην περιφρόνηση που χύθηκε στους άρχοντες και τους ιερείς της Σιών. ΙΙ. Οι άρχοντες και οι ιερείς, που ήταν με ιδιαίτερο τρόπο οι γιοι της Σιών, ποδοπατήθηκαν και κακοποιήθηκαν, εδ. 2. Και ο οίκος του Θεού και ο οίκος του Δαβίδ ήταν στη Σιών. Οι γιοι και των δύο αυτών οίκων ήταν γι’ αυτόν τον λόγο πολύτιμοι, ότι ήταν κληρονόμοι των προνομίων αυτών των δύο διαθηκών της ιερωσύνης και της βασιλείας. Ήταν συγκρίσιμοι με εκλεκτό χρυσό. Ο Ισραήλ ήταν πλουσιότερος σε αυτούς παρά σε θησαυρούς χρυσού και αργύρου. Αλλά τώρα εκτιμώνται ως πήλινα αγγεία· σπάνε ως πήλινα αγγεία, πετιούνται ως σκεύη στα οποία δεν υπάρχει ευχαρίστηση. Έχουν γίνει φτωχοί και οδηγήθηκαν σε αιχμαλωσία, και έτσι έχουν γίνει ταπεινοί και περιφρονημένοι, και ο καθένας τους πατά και τους περιγελά. Σημείωσε, η περιφρόνηση που επιβάλλεται στον λαό του Θεού πρέπει να είναι για μας αντικείμενο θρήνου. Ο Χένρι θρηνεί στη συνέχεια για την πείνα των μικρών παιδιών κατά τη διάρκεια της πολιορκίας. ΙΙΙ. Μικρά παιδιά πέθαιναν της πείνας από έλλειψη ψωμιού και νερού, εδ. 3, 4. Οι μητέρες που θήλαζαν, μη έχοντας τροφή για τον εαυτό τους, δεν είχαν γάλα για τα βρέφη στο στήθος τους, έτσι ώστε, αν και κατά διάθεση ήταν πραγματικά συμπονετικές, όμως στην πράξη φαίνονταν σκληρές, σαν τις στρουθοκαμήλους στην έρημο, που αφήνουν τα αυγά τους στη σκόνη (Ιώβ λθ΄. 14, 15)· μη έχοντας τροφή για τα παιδιά τους, αναγκάζονταν να τα παραμελούν και να κάνουν ό,τι μπορούσαν για να τα ξεχάσουν, επειδή ήταν πόνος γι’ αυτές να σκέφτονται γι’ αυτά όταν δεν είχαν τίποτα γι’ αυτά· σε αυτό ήταν χειρότερες από τις φώκιες, ή τα θαλάσσια τέρατα, ή τις φάλαινες (όπως το αποδίδουν μερικοί), γιατί αυτές τράβηξαν το στήθος και θήλασαν τα μικρά τους, κάτι που η θυγατέρα του λαού μου δεν θα κάνει. Τα παιδιά δεν μπορούν να φροντίσουν τον εαυτό τους όπως οι ενήλικες· και γι’ αυτό ήταν πιο οδυνηρό να βλέπει κανείς τη γλώσσα του θηλάζοντος παιδιού να κολλάει στον ουρανίσκο του από τη δίψα, επειδή δεν υπήρχε ούτε μια σταγόνα νερού για να την υγραίνει· και να ακούει τα μικρά παιδιά, που μόλις μπορούσαν να μιλήσουν, να ζητούν ψωμί από τους γονείς τους, που δεν είχαν να τους δώσουν, ούτε κανέναν φίλο που να μπορούσε να τους προμηθεύσει. Όσο οδυνηρές και αν είναι οι σκέψεις μας για αυτή την περίπτωση, τόσο ευγνώμονες πρέπει να είναι οι σκέψεις μας για τη μεγάλη αφθονία που απολαμβάνουμε, και την πρόσφορη τροφή που έχουμε για τον εαυτό μας και για τα παιδιά μας, και για εκείνους του οίκου μας. Ο Χένρι συνεχίζει σημειώνοντας ότι ακόμη και οι Ναζιραίοι μοιράστηκαν την κοινή συμφορά. V. Πρόσωπα που ήταν εξέχοντα για αξιοπρέπεια, μάλιστα ίσως για αγιότητα, μοιράστηκαν με άλλους την κοινή συμφορά, εδ. 7, 8. Οι Ναζιραίοι της είναι υπερβολικά φορτισμένοι. Μερικοί το κατανοούν μόνο για τους τιμημένους της, τους νεαρούς κυρίους, που ήταν πολύ καθαροί, και περιποιημένοι, και καλά ντυμένοι, πλυμένοι και αρωματισμένοι· αλλά δεν βλέπω γιατί δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε για εκείνους τους ευλαβείς ανθρώπους ανάμεσά τους που αποχωρίστηκαν τον εαυτό τους στον Κύριο με τον όρκο των Ναζιραίων, Αρ. στ΄. 2. Ότι υπήρχαν τέτοιοι ανάμεσά τους στους πιο εκφυλισμένους καιρούς φαίνεται από τον Αμώς β΄. 11, Ήγειρα από τους νέους σας για Ναζιραίους. Αυτοί οι Ναζιραίοι, αν και δεν έπρεπε να κόψουν τα μαλλιά τους, όμως λόγω της εγκρατούς διατροφής τους, των συχνών πλύσεών τους, και ιδιαίτερα της ευχαρίστησης που είχαν να αφιερώνονται στον Θεό και να συνομιλούν μαζί Του, που έκανε τα πρόσωπά τους να λάμπουν όπως του Μωυσή, ήταν καθαρότεροι από το χιόνι και λευκότεροι από το γάλα· μη πίνοντας κρασί ούτε ισχυρό ποτό, είχαν πιο υγιή χροιά και πιο χαρούμενη όψη από εκείνους που ευφραίνονταν καθημερινά με το αίμα του σταφυλιού, όπως ο Δανιήλ και οι σύντροφοί του με όσπρια και νερό. Ή μπορεί να δηλώνει τον μεγάλο σεβασμό και την ευλάβεια που είχαν όλοι οι καλοί άνθρωποι γι’ αυτούς· αν και ίσως στο μάτι δεν είχαν μορφή ούτε κάλλος, όμως, όντας αποχωρισμένοι στον Κύριο, εκτιμούνταν σαν να ήταν πιο ερυθροί από ρουμπίνια και το γυάλισμά τους ήταν από σάπφειρο. Αλλά τώρα η όψη τους έχει αλλοιωθεί (όπως λέγεται για τον Χριστό, Ησ. νβ΄. 14)· είναι πιο μαύρη από κάρβουνο· φαίνονται άθλια, εν μέρει από την πείνα και εν μέρει από τη λύπη και την αμηχανία. Δεν αναγνωρίζονται στους δρόμους· εκείνοι που τους σεβόντουσαν τώρα δεν τους προσέχουν, και εκείνοι που ήταν στενά γνωστοί μαζί τους τώρα σχεδόν δεν τους γνωρίζουν, η όψη τους είχε αλλάξει τόσο από τις δυστυχίες που συνόδευαν τη μακρά πολιορκία. Το δέρμα τους κολλάει στα οστά τους, η σάρκα τους έχει καταναλωθεί και σπαταληθεί εντελώς· έχει μαραθεί· έχει γίνει σαν ραβδί, τόσο ξερό και σκληρό όσο ένα κομμάτι ξύλου. Σημείωσε, Είναι κάτι που πρέπει να θρηνείται πολύ ότι ακόμη και εκείνοι που είναι αποχωρισμένοι στον Θεό, όταν οι ερημωτικές κρίσεις είναι έξω, συχνά εμπλέκονται με άλλους στην κοινή συμφορά.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι εισάγει τον λόγο ελπίδας στο τέλος του κεφαλαίου με αναφορά στους ψαλμούς του Δαβίδ. Οι ψαλμοί θρήνου του Δαβίδ συνήθως καταλήγουν με κάποιο λόγο παρηγοριάς, που είναι σαν ζωή από τους νεκρούς και φως που λάμπει από το σκοτάδι· έτσι κάνει και αυτός ο θρήνος εδώ σε αυτό το κεφάλαιο. Ο λαός του Θεού είναι τώρα σε μεγάλη θλίψη, οι όψεις τους όλες οδυνηρές, οι προοπτικές τους όλες τρομακτικές, και οι κακοπροαίρετοι γείτονές τους οι Εδωμίτες τους περιγελούν και κάνουν ό,τι μπορούν για να εξοργίσουν τους καταστροφείς τους εναντίον τους. Τέτοια ήταν η βία τους εναντίον του αδελφού τους Ιακώβ (Αβδ. 10), τέτοιο το μίσος τους για την Ιερουσαλήμ, για την οποία φώναζαν, Κατεδάφισέ την, κατεδάφισέ την, Ψαλμ. ρλζ΄. 7. Τώρα προλέγεται εδώ, για την ενθάρρυνση του λαού του Θεού, Ο Χένρι καταλήγει δηλώνοντας ότι η ορισμένη τιμωρία της Σιών θα ολοκληρωθεί σύντομα. Ι. Ότι θα τεθεί τέλος στις θλίψεις της Σιών (εδ. 22): Η τιμωρία της ανομίας σου έχει ολοκληρωθεί, θυγατέρα της Σιών! όχι η πληρότητα εκείνης της τιμωρίας που της αξίζει, αλλά εκείνης που ο Θεός έχει σχεδιάσει και αποφασίσει να επιβάλει, και που ήταν αναγκαία για να απαντήσει στον σκοπό, τη δόξα της δικαιοσύνης του Θεού και την αφαίρεση της αμαρτίας τους. Η αιχμαλωσία, που είναι η τιμωρία της ανομίας σου, έχει ολοκληρωθεί (Ησ. μ΄. 2), και δεν θα σε κρατά πλέον σε αιχμαλωσία· έτσι μπορεί να διαβαστεί, καθώς και, δεν θα σε φέρει πλέον σε αιχμαλωσία· θα επιστρέψει την αιχμαλωσία σου και θα εργαστεί μια ένδοξη απελευθέρωση για σένα. Σημείωσε, Οι θλίψεις του λαού του Θεού θα συνεχιστούν όχι περισσότερο από όσο χρειάζεται για να κάνουν το έργο τους για το οποίο στάλθηκαν.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

1. Πού στη δική μου ζωή ή κοινότητα βλέπω «χρυσό να γίνεται θαμπός» μέσα από την αμέλεια ή την αμαρτία; 2. Πώς η ταλαιπωρία των αθώων σε αυτό το κεφάλαιο με ωθεί σε μεσιτεία; 3. Τι ελπίδα αντλώ από την υπόσχεση ότι ο Θεός δεν θα φέρει τον λαό Του σε αιχμαλωσία για πάντα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, καθώς ἀτενίζομεν τὴν ἐρήμωσιν ποὺ ὑπέστη ὁ λαός Σου ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας, δίδαξον ἡμᾶς νὰ πενθοῦμεν διὰ τὰς ἰδίας ἡμῶν παραβάσεις καὶ νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν μεμετρημένην δικαιοσύνην τῆς χειρός Σου. Στήριξον διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ὑποφέρουν πεῖναν καὶ καταφρόνησιν σήμερον, καὶ φέρε τὴν παιδείαν τῶν τέκνων Σου εἰς τὸ τεταγμένον αὐτῆς τέλος, ἐπιστρέφων τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτῶν ἔτι μίαν φοράν. Εἴθε νὰ ζῶμεν ὡς ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἀναπαύονται τόσον εἰς τὴν αὐστηρότητα ὅσον καὶ εἰς τὴν ἀγαθότητα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, μέχρις οὗ ἐπιστρέψῃ ὁ Χριστός. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →