← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 18 — με τον Κόουκ

Ιωάννης 18Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες αυτής της ημέρας στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό της Αγίας Γραφής του Τόμας Κόουκ. Ως έμπιστος σύντροφος του Γουέσλεϋ και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Κόουκ έγραψε με ποιμαντική θέρμη και προσεκτική μάθηση, ώστε οι απλοί πιστοί να συναντήσουν τον Κύριό τους βαθύτερα στο ιερό κείμενο. Οι σκέψεις του για το πάθος μας καλούν να παραμείνουμε εκεί όπου η ευαγγελική ιστορία γίνεται πιο επίσημη, εμπιστευόμενοι ότι το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον ευαγγελιστή θα καθοδηγήσει τις καρδιές μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το δέκατο όγδοο κεφάλαιο του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, ακούγοντας για άλλη μια φορά πώς ο Κύριος προδόθηκε, εξετάστηκε και παραδόθηκε στον κυβερνήτη. Διαβάστε αργά και με προσευχή, επιτρέποντας στην αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη, ώστε το βάρος αυτών των ωρών να αναπαυθεί στην ψυχή και να μας προετοιμάσει για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κόουκ ξεκινάει εισάγοντας το κεφάλαιο. Εισαγωγή. ΚΕΦ. ΙΗ'. Ο Ιούδας προδίδει τον Ιησού. Οι αξιωματικοί πέφτουν στο έδαφος. Ο Πέτρος κόβει το αυτί του Μάλχου. Ο Ιησούς συλλαμβάνεται και οδηγείται στον Άννα και τον Καϊάφα. Η άρνηση του Πέτρου. Ο Ιησούς εξετάζεται ενώπιον του Καϊάφα: η παραπομπή του ενώπιον του Πιλάτου: η βασιλεία του. Οι Ιουδαίοι ζητούν να αφεθεί ελεύθερος ο Βαραββάς. Έτος Κυρίου 33. Στη συνέχεια εξετάζει την προγνώση του Κυρίου για κάθε περίσταση. Εδάφιο 4. Ιωάννης 18:4. Ο Ιησούς γνωρίζοντας όλα όσα επρόκειτο να συμβούν, κ.λπ.— Αυτά που έρχονταν. Ο Κύριός μας όχι μόνο γνώριζε γενικά ότι θα υπέφερε θάνατο, αλλά φυσικά, ως ο Θεάνθρωπος, ήταν ενήμερος για όλες τις ιδιαίτερες περιστάσεις ατιμίας και φρίκης που θα συνόδευαν τα πάθη του· τα οποία και προείπε εκτενώς· (Βλέπε Ματ 20:18-19 και τα παράλληλα χωρία)· αν και πολλές από αυτές τις περιστάσεις ήταν τόσο τυχαίες όσο μπορεί κανείς να φανταστεί. Είναι αδύνατο να εισέλθει κανείς σωστά στην ηρωική συμπεριφορά του Κυρίου μας Ιησού, χωρίς να λάβει υπόψη του αυτή την περίσταση. Οι κριτικοί είναι ενθουσιασμένοι με την ανδρεία του Αχιλλέα, που πήγε στον Τρωικό πόλεμο, όταν γνώριζε, σύμφωνα με τον Όμηρο, ότι θα έπεφτε εκεί. Αλλά πρέπει να έχει πολύ χαμηλό τρόπο σκέψης όποιος δεν βλέπει απείρως περισσότερη ανδρεία στη συμπεριφορά του Κυρίου μας σε αυτή τη μεγάλη περίσταση, όταν η παρούσα περίσταση, τόσο συνετά, αν και τόσο μετριοπαθώς υποδεικνυόμενη από τον Άγιο Ιωάννη, λαμβάνεται δεόντως υπόψη. Στη συνέχεια αναλογίζεται τη δύναμη που εκδηλώθηκε ενώπιον της ομάδας σύλληψης. Εδάφιο 6. Ιωάννης 18:6. Πήγαν πίσω και έπεσαν στο έδαφος. — Καθώς υπήρχαν γραμματείς και ιερείς ανάμεσά τους, πρέπει να είχαν διαβάσει για την καταστροφή εκείνων των ομάδων, που ήρθαν να συλλάβουν τον προφήτη Ηλία, Β' Βασιλέων 1:10· Β' Βασιλέων 1:12.—ένα γεγονός, το οποίο έφερε τόσο μεγάλη ομοιότητα με το παρόν, ώστε είναι ένα εκπληκτικό παράδειγμα της πιο σκληρής κακίας, που τόλμησαν να ανανεώσουν την επίθεση στον Χριστό μετά από μια τόσο αισθητή εμπειρία τόσο της δύναμής του όσο και του ελέους του. Τίποτα δεν φαίνεται πιο πιθανό, από το ότι αυτοί οι άνδρες μπορεί να προσπάθησαν να πείσουν τον εαυτό τους και τους συνοδούς τους, ότι αυτή η παράξενη απώθηση επιτεύχθηκε από κάποιο δαίμονα, σε συμμαχία με τον Ιησού, ο οποίος εναντιώθηκε στην εκτέλεση της δικαιοσύνης επάνω του· και μπορεί ίσως να το απέδωσαν στην ειδική πρόνοια του Θεού, παρά στην επιείκεια του Ιησού, ότι δεν είχαν υποστεί περαιτέρω ζημιά. Η πιο διεφθαρμένη καρδιά έχει συνήθως τους συλλογισμούς της για να την υποστηρίξει στις πιο παράλογες αντιλήψεις της και στις πιο εγκληματικές πράξεις της. Ωστόσο, για όλα τα αμερόληπτα μυαλά, αυτή η άσκηση και αναστολή της θείας του δύναμης ήταν επαρκείς αποδείξεις ότι ο Κύριός μας δεν μπορούσε να είχε συλληφθεί χωρίς τη δική του συγκατάθεση, και ότι ο θάνατός του ήταν μια εκούσια θυσία. Τέλος, εξετάζει τη δημόσια μαρτυρία του Κυρίου ενώπιον του αρχιερέα. Εδάφια 19-21. Ιωάννης 18:19-21. Ο αρχιερέας τότε ρώτησε τον Ιησού — Το δικαστήριο έχοντας συγκροτηθεί δεόντως, και ο κρατούμενος τοποθετημένος στο εδώλιο, η δίκη άρχισε με το χάραμα της ημέρας. Βλέπε Λουκά 22:0. 66. Ο αρχιερέας ρώτησε τον Κύριό μας, ποιοι ήταν οι μαθητές του; για ποιο σκοπό τους είχε συγκεντρώσει; αν ήταν για να γίνει βασιλιάς; και ποια ήταν η διδασκαλία που τους δίδασκε; Σε αυτές τις ερωτήσεις υπήρχε μεγάλη τέχνη· διότι καθώς το έγκλημα που αποδόθηκε στον Κύριό μας ήταν, ότι είχε αυτοανακηρυχθεί Μεσσίας, και είχε παραπλανήσει τον λαό, περίμεναν ότι θα διεκδικούσε αυτή την αξιοπρέπεια ενώπιόν τους, και έτσι, χωρίς περαιτέρω κόπο, θα τον είχαν καταδικάσει αμέσως με τη δική του ομολογία. Αλλά το να υποχρεώνεις έναν κρατούμενο να ομολογήσει κάτι που θα μπορούσε να του αφαιρέσει τη ζωή, όντας μια άδικη μέθοδος διαδικασίας, ο Ιησούς διαμαρτυρήθηκε γι' αυτό με το δίκιο του, και τους είπε να αποδείξουν αυτό που του απέδιδαν με μάρτυρες. 'Εγώ μίλησα φανερά, ως προς τον τρόπο· πάντοτε, ή συνεχώς, ως προς τον χρόνο· στην συναγωγή και στο ναό, ως προς τον τόπο· εν κρυπτώ δεν είπα τίποτα·—κανένα σημείο διδασκαλίας που δεν δίδαξα δημόσια.' Ήταν μεγάλη τιμή για τον χαρακτήρα του Κυρίου μας, ότι όλες οι πράξεις του έγιναν δημόσια, υπό το βλέμμα ακόμη και των εχθρών του· διότι, αν διενεργούσε κάποια απάτη, οι λάτρεις της αλήθειας και της αγαθότητας είχαν έτσι άφθονες ευκαιρίες να τον εντοπίσουν. Στην υπεράσπισή του, λοιπόν, επικαλέστηκε, με όμορφη ακρίβεια, αυτό το μέρος του χαρακτήρα του.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Κόουκ τονίζει τη σημασία της καλής ομολογίας ενώπιον του Πιλάτου. Βασιλευς ει συ :— Τρίτον, μπορούμε να παρατηρήσουμε, ο Σωτήρας μας δηλώνει ότι το μεγάλο του έργο, το να έρθει στον κόσμο, ήταν να μαρτυρήσει και να επιβεβαιώσει αυτή την σημαντική και θεμελιώδη αλήθεια,—ότι ήταν βασιλιάς· ή με άλλα λόγια, ότι ήταν ο Μεσσίας: Τέταρτον, ότι όποιοι ήταν οπαδοί της αλήθειας, και βρήκαν τον δρόμο της αλήθειας και της ευτυχίας, θα δέχονταν αυτή τη διδασκαλία σχετικά με αυτόν, ότι ήταν ο Μεσσίας. Αυτό είναι που ο Άγιος Παύλος αποκαλεί την καλή ομολογία, την οποία λέει στον Τιμόθεο, ο Ιησούς μαρτύρησε ενώπιον του Ποντίου Πιλάτου. Α' Τιμόθεον 6:13. Και δικαίως την αποκαλεί έτσι· διότι ο Κύριός μας δεν αρνήθηκε την αλήθεια για να σώσει τη ζωή του, αλλά έδωσε σε όλους τους οπαδούς του ένα παράδειγμα άξιο μίμησης. Ολοκληρώνει προτρέποντας σε προσεκτική αγάπη για την αλήθεια που ήρθε να φέρει ο Χριστός. Μια προσεκτική προσοχή και μίμηση της καλής του ομολογίας, θα είναι η καλύτερη απόδειξη που μπορούμε να δώσουμε, ότι αγαπάμε την αλήθεια, και η καλύτερη μέθοδος που μπορούμε να ακολουθήσουμε για να εξοικειωθούμε με αυτήν: Και τόσο άπειρης σημασίας είναι η αλήθεια για όλα τα καλύτερα και πιο αγαπητά μας συμφέροντα, ώστε σίγουρα αξίζει την προσεκτική έρευνα και την ένθερμη υποστήριξη των μεγαλύτερων και πιο πολυάσχολων ανθρώπων.
Απαντήστε

Απάντησε

Πού στη ζωή μου μπαίνω στον πειρασμό να κρύψω αυτό που ο Χριστός έχει κάνει φανερό; Πώς η υπομονή του Ιησού κάτω από άδικα χτυπήματα μιλάει στις δικές μου αντιδράσεις όταν αδικηθώ; Με ποιους τρόπους καλούμαι να αγαπήσω την αλήθεια περισσότερο από τη δική μου ασφάλεια ή φήμη;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ευλογημένε Κύριε, καθώς διαβάσαμε και μελετήσαμε αυτές τις ιερές ώρες, χάρισέ μας την ίδια σταθερή αγάπη που στήριξε τον Υιό σου. Είθε η μαρτυρία του Τόμας Κόουκ να μας υπενθυμίσει ότι η αλήθεια δεν πρέπει ποτέ να αρνηθείται από φόβο των ανθρώπων. Ενίσχυσε τις καρδιές μας να σε ομολογήσουμε ανοιχτά, να υπομείνουμε τον τραυματισμό με πραότητα, και να εκτιμήσουμε πάνω απ' όλα τη βασιλεία που δεν είναι από αυτόν τον κόσμο. Κράτησέ μας κοντά στον σταυρό αυτή την ημέρα, ώστε να περπατήσουμε στο φως της αλήθειας σου και να φέρουμε άλλους στην ίδια σωτήρια γνώση. Μέσω του Χριστού του Βασιλιά μας προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →