Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεση 17-18 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Σε αυτές τις σελίδες για τη Γένεση 17-18, ο Μακλάρεν παρακολουθεί τη μακρά πορεία πίστης του Αβραάμ, τη νέα αποκάλυψη του παντοδύναμου χαρακτήρα του Θεού και την πρόσκληση να ζούμε ενώπιόν Του με ακεραιότητα. Καθώς μένουμε με τις σκέψεις του, ας αναζωπυρώσουν οι αρχαίες υποσχέσεις της διαθήκης νέα ελπίδα και σταθερή εμπιστοσύνη σε Εκείνον που εξακολουθεί να τηρεί κάθε λόγο που μιλά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθίστε άνετα στα κεφάλαια 17 και 18 της Γένεσης με ανοιχτή καρδιά. Ακούστε την αυτοαποκάλυψη του Κυρίου στον Αβραάμ, τα σημεία της διαθήκης που δόθηκαν και την τρυφερή συζήτηση για τον Ισαάκ και τον Ισμαήλ. Αφήστε τις βαριές υποσχέσεις και τα ερευνητικά ερωτήματα της αφήγησης να σας προετοιμάσουν να δεχθείτε την έκθεση του Μακλάρεν με νέα προσοχή.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά σημειώνοντας την αποκάλυψη του χαρακτήρα του Θεού που προηγείται της ανανέωσης της διαθήκης.
1. Σημειώστε την αποκάλυψη του χαρακτήρα του Θεού και του συνακόλουθου καθήκοντός μας, που προηγήθηκε της επανάληψης της διαθήκης. 'Εγώ είμαι ο Παντοδύναμος Θεός.' Η όψη της θείας φύσης που προβάλλεται σε κάθε αποκάλυψη του Εαυτού Του συνδέεται στενά με τις περιστάσεις ή την ψυχική κατάσταση του αποδέκτη. Έτσι, όταν ο Θεός εμφανίστηκε στον Αβραάμ μετά τη σφαγή των βασιλέων, αποκαλύφθηκε ως 'η Ασπίδα σου' σε σχέση με τον κίνδυνο νέας επίθεσης από τις τρομερές δυνάμεις που είχε αντιμετωπίσει και νικήσει. Στην παρούσα περίπτωση η έμφαση δίνεται στην παντοδυναμία του Θεού, που δείχνει προς αμφιβολίες που ψιθυρίζουν στην καρδιά του Αβραάμ, εξαιτίας της καθυστέρησης του Θεού να εκπληρώσει τον λόγο Του και των προχωρημένων χρόνων και της μειούμενης δύναμής του. Ο Παύλος αναδεικνύει το νόημα της αποκάλυψης όταν δοξάζει την πίστη που αυτή άναψε ξανά στον Αβραάμ, 'πεπεισμένος πλήρως ότι ό,τι είχε υποσχεθεί, ήταν επίσης ικανός να το εκτελέσει' Ρωμ. 4:21. Όποτε η 'πίστη μας έχει αποκοιμηθεί' και είμαστε έτοιμοι να αφήσουμε το ιδανικό του Θεού και να εγκατασταθούμε στα χαμηλά επίπεδα του πραγματικού, ή να ντρεπόμαστε κάπως για τις επιδιώξεις μας προς κάτι που φαίνεται τόσο αργό στην πραγματοποίηση, ή να υψώνουμε συνετούς υπολογισμούς πιθανότητας πάνω από τους τολμηρούς ενθουσιασμούς της χριστιανικής ελπίδας, ο αρχαίος λόγος που φυσήχτηκε στην ησυχασμένη καρδιά του Αβραάμ πρέπει να μιλήσει νέα δύναμη στη δική μας. 'Εγώ είμαι ο Παντοδύναμος Θεός-πάρε τη δύναμή Μου σε όλους τους υπολογισμούς σου και λογάριασε βεβαιότητες με αυτήν ως τον κύριο παράγοντα. Η μόνη αδυναμία είναι να αποτύχει κάποιος λόγος Μου. Η μόνη απρονοησία είναι να αμφιβάλεις για τον λόγο Μου.'Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη ζωή που πηγάζει από την πραγματοποίηση της παντοδυναμίας του Θεού και της συνεχούς ανοιχτότητάς μας ενώπιόν Του.
Τι είδους ζωή θα πηγάσει από τη διπλή πραγματοποίηση της παντοδυναμίας του Θεού και του ότι βρισκόμαστε πάντα ενώπιόν Του; 'Γίνε τέλειος.' Τίποτα λιγότερο από άψογη συμμόρφωση με το θέλημά Του δεν μπορεί να ικανοποιήσει το βλέμμα Του. Η επιθυμία Του για εμάς πρέπει να είναι ο στόχος και η επιθυμία μας για τον εαυτό μας. Το πρότυπο της επιδίωξης και της προσπάθειας δεν μπορεί να χαμηλώσει για να συναντήσει την αδυναμία. Αυτή είναι η ευγένεια της ζωής-να στοχεύουμε στο ανέφικτο και να προσεγγίζουμε συνεχώς τον στόχο μας. Είναι πιο ευλογημένο να πληγώνεσαι από τη λαχτάρα να κερδίσεις το ακατάκτητο παρά να λιμνάζεις σε άδοξη ικανοποίηση με μερικές κατακτήσεις. Καλύτερα να ανεβαίνεις, με πρόσωπα στραμμένα προς την απρόσιτη κορυφή, παρά να ξαπλώνεις άνετα στις παχιές κοιλάδες! Είναι το αλάτι της ζωής να έχουμε τους στόχους μας σταθερά στραμμένους προς την ιδανική τελειότητα και να λέμε, 'Δεν θεωρώ ότι έχω καταλάβει: αλλά...πιέζω προς τον στόχο.' Προς αυτόν τον στόχο είναι καλύτερα παρά προς οποιονδήποτε χαμηλότερο. Η ηθική μας τελειότητα είναι, κατά κάποιον τρόπο, η αντανάκλαση στην ανθρωπότητα της θείας παντοδυναμίας.Ο Μακλάρεν εξετάζει στη συνέχεια το σημείο της ανανεωμένης διαθήκης μέσω της απονομής ενός νέου ονόματος.
Το όνομα που απονέμεται ερμηνεύεται ότι σημαίνει 'Πατέρας Πλήθους'. Ήταν η συμπύκνωση σε μια λέξη της θείας υπόσχεσης. Τι δοκιμασία της πίστης του Αβραάμ ήταν να του ζητηθεί να πάρει ένα όνομα που θα ακουγόταν στα αυτιά των ανθρώπων περισσότερο σαν ειρωνεία παρά σαν υπόθεση! Αυτός, κοντά στα εκατό χρόνια, με μόνο ένα παιδί που ήταν γνωστό ότι δεν ήταν ο κληρονόμος, να ονομάζεται πατέρας πολλών! Πόσο συχνά οι Χαναναίοι και το ίδιο του το σπιτικό θα χαμογελούσαν καθώς το χρησιμοποιούσαν! Τι κομμάτι γεροντικής αυθάδειας θα φαινόταν σε αυτούς! Πόσο συχνά ο ίδιος ο Αβραάμ θα πειραζόταν να σκεφτεί το νέο του όνομα φάρσα παρά σημείο! Αλλά το πήρε ταπεινά από τον Θεό και το φόρεσε, είτε έφερνε χλευασμό από άλλους είτε βεβαιότητα στην καρδιά του. Χρειάζεται κάποιο θάρρος για οποιονδήποτε από εμάς να αυτοαποκαλούμαστε με ονόματα που στηρίζονται στην υπόσχεση του Θεού και φαίνεται να έχουν μικρή δικαίωση στα παρόντα γεγονότα. Ο κόσμος αρέσκεται να γελά με τους 'αγίους', αλλά οι χριστιανοί πρέπει να εξοικειωθούν με τις υψηλές ονομασίες που δίνει ο Θεός στα παιδιά Του και να δουν σε αυτές όχι μόνο μια πρόσκληση σε αντίστοιχη ζωή, αλλά και ενέχυρο και προφητεία της τελικής κατοχής όλων όσων αυτές συνεπάγονται. Ο Θεός καλεί 'τα πράγματα που δεν υπάρχουν σαν να υπάρχουν' και είναι σοφία, πίστη και ταπείνωση-όχι αυθάδεια-που αποδέχεται τα ονόματα ως οιωνούς αυτού που θα γίνει μια μέρα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν κλείνει το τμήμα δείχνοντας πώς η υποταγή στον τρόπο του Θεού μετατρέπει την υποσχεμένη ευλογία σε παρούσα χαρά.
Αδελφοί, αν θέλετε να είστε δυστυχείς, υψώστε το δικό σας θέλημα ενάντια στο θέλημα του Θεού. Αν θέλετε να είστε ευλογημένοι, συμφωνήστε με όλα όσα στέλνει, με όλα όσα έχει στείλει και, εκ των προτέρων, με όλα όσα θα στείλει. Διότι, να είστε βέβαιοι, το μυστικό του να βρίσκετε ηλιαχτίδες σε όλα είναι απλώς να αφήνετε τον Θεό να έχει τον δικό Του τρόπο και να κάνετε το θέλημά σας το ηχείο και την ηχώ του δικού Του. Αν ο Αβραάμ είχε κάνει όπως έπρεπε να κάνει, εκείνη θα ήταν η πιο χαρούμενη στιγμή της ζωής του. Εσείς και εγώ μπορούμε να κάνουμε από τις βαθύτερες λύπες μας αφορμές καθαρής, αν και ήσυχης, χαράς, αν μόνο έχουμε μάθει να λέμε, 'Όχι το θέλημά μου, αλλά το δικό Σου θέλημα ας γίνει.' Αυτό είναι το φυλακτό που μετατρέπει τα πάντα σε χρυσάφι και κάνει τη λύπη να ξεχνά τη φύση της και σχεδόν να προσεγγίζει την ιερή χαρά.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες περιστάσεις σας σας προσκαλεί ο Θεός να λογαριάσετε με τη δική Του παντοδυναμία αντί με τους δικούς σας υπολογισμούς; Πώς μπορεί η πρόσκληση να περπατάτε ενώπιόν Του και να είστε ολόκληροι να διαμορφώσει μία συνηθισμένη επιλογή που αντιμετωπίζετε σήμερα; Ποιο 'Ισμαήλ' πειράζεστε να κρατήσετε αντί να δεχθείτε την υπόσχεση που ο Θεός έχει πραγματικά μιλήσει;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Παντοδύναμε Θεέ, Σε ευχαριστούμε για τη σταθερή μαρτυρία της μακράς αναμονής του Αβραάμ και για τη νέα αποκάλυψη της δύναμής Σου που στερέωσε την καρδιά του. Δίδαξέ μας να περπατάμε ενώπιόν Σου με ανοιχτές ζωές, εμπιστευόμενοι ότι ο λόγος Σου δεν μπορεί να αποτύχει. Όταν τα δικά μας σχέδια φαίνονται πιο αγαπητά από τις υποσχέσεις Σου, γύρνα απαλά τα μάτια μας προς το καλύτερο δώρο που σκοπεύεις. Ας δεχθούμε κάθε σημείο της διαθήκης Σου με ταπεινή πίστη και ας βρούμε τη βαθύτερη χαρά μας στο να λέμε ναι στον τρόπο Σου. Στο ισχυρό όνομα του Ιησού προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →