← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Μάρκος 16 — με τον Μακλάρεν

Μάρκος 16Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν για το κεφάλαιο 16 του Μάρκου. Η προσεκτική του έκθεση μας εισάγει στις πρώτες αναφορές για τον αναστημένο Χριστό και στον αγώνα των μαθητών να πιστέψουν. Μέσα από τα λόγια του παρακολουθούμε τη σκηνή του πρώτου πρωινού να ξεδιπλώνεται και ακούμε την αγγελική αναγγελία που αλλάζει τα πάντα. Ο Μακλάρεν μας βοηθά να δούμε πώς η αγάπη των γυναικών και η αμφιβολία των μαθητών μαζί δείχνουν το αξιόπιστο θεμέλιο της πίστης στην ανάσταση. Ακούμε για την ίδια ζωντανή ελπίδα που ακόμη μας συναντά σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 16 του Μάρκου. Προσέξτε τα βιαστικά βήματα των γυναικών, τον κενό τάφο και το σαφές μήνυμα του αγγέλου. Αφήστε την έκπληξη και τη σύγχυση των πρώτων μαθητών να γίνουν πραγματικές για εσάς. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά σας στην ίδια αναγγελία που τους συνάντησε εκείνο το πρωί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά περιγράφοντας το πρωινό ταξίδι των πιστών γυναικών προς τον τάφο. Η θλίψη ξυπνά νωρίς και η αγάπη είναι ανυπόμονη να προσφέρει τον φόρο της. Έτσι μπορούμε να δούμε αυτές τις τρεις γυναίκες να εγκαταλείπουν την κατοικία τους μόλις το θλιβερό γκρίζο του πρωινού επέτρεπε, να περνούν κρυφά από τους σιωπηλούς δρόμους και να φτάνουν στον λαξευμένο στον βράχο τάφο ενώ ο ήλιος ανέτελλε πάνω από το Όρος των Ελαιών. Πού ήταν τώρα οι φιλόδοξες ελπίδες της Σαλώμης για τους δύο γιους της; Νεκρές και θαμμένες στον τάφο του Διδασκάλου. Η πληρότητα της απελπισίας των γυναικών, καθώς και η πιστότητα της αγάπης τους, μαρτυρείται από τον σκοπό τους. Είχαν έρθει για να αλείψουν το σώμα Εκείνου στον οποίο στη ζωή είχαν διακονήσει. Δεν είχαν σκέψη για ανάσταση, παρόλο που τους είχε ειπωθεί ξεκάθαρα. Τα κύματα της θλίψης είχαν ξεπλύνει από το μυαλό τους την ανάμνηση των διαβεβαιώσεών Του πάνω σε αυτό το θέμα. Η αλήθεια που μόνο μισοκατανοείται, όσο ξεκάθαρα κι αν λέγεται, πάντα ξεχνιέται όταν έρχεται η ώρα να εφαρμοστεί. Στη συνέχεια εξετάζει το απροσδόκητο εμπόδιό τους και την επίλυσή του. Η ίδια απουσία «ήρεμης πρακτικής κοινής λογικής» φαίνεται στην πολύ αργοπορημένη σκέψη, που δεν συνέβη ποτέ στις τρεις γυναίκες παρά μόνο όταν πλησίαζαν τον τάφο, σχετικά με το πώς θα μπουν σε αυτόν. Δεν φαίνεται να είχαν ακούσει για τη φρουρά· αλλά γνωρίζουν ότι η πέτρα είναι πολύ βαριά για να τη μετακινήσουν και κανένας από τους άνδρες μεταξύ των μαθητών δεν είχε μυηθεί στην εμπιστοσύνη τους. «Γιατί δεν το σκέφτηκαν αυτό νωρίτερα; τι έλλειψη προνοητικότητας!» λέει ο ψυχρός παρατηρητής. «Πόσο όμορφα αληθινό στη φύση!» λέει μια σοφότερη κρίση. Το να υπακούει κανείς στην παρόρμηση της αγάπης και της θλίψης χωρίς να σκέφτεται και μετά να σταματά στον δρόμο του από μια δυσκολία που θα μπορούσε να είχε σκεφτεί από την αρχή αλλά δεν το έκανε μέχρι να βρεθεί κοντά της, είναι σίγουρα ακριβώς αυτό που θα περίμενε κανείς από τέτοιους πενθούντες. Ο Μάρκος δίνει μια γραφική εικόνα με εκείνη τη μία λέξη «σηκώνοντας τα μάτια» και τη συνεχίζει με παραστατικούς ενεστώτες χρόνους. Είχαν κοιτάξει κάτω ή η μία την άλλη με αμηχανία, όταν σήκωσαν τα μάτια τους προς τον τάφο, που ήταν πιθανώς σε ύψωμα. Τι αστραπή θα περνούσε από το μυαλό τους όταν τον είδαν ανοιχτό! Τι μπορεί να σήμαινε αυτό θα ήταν πρόθυμες να σπεύσουν να μάθουν· αλλά, σε κάθε περίπτωση, η δυσκολία τους είχε τελειώσει. Όταν η αγάπη προς τον Χριστό φτάνει σε αδιέξοδο στις τολμηρές της επιχειρήσεις από δυσκολίες που εμφανίζονται για πρώτη φορά στο νου, είναι καλό να πλησιάζει κανείς κοντά τους· και συχνά συμβαίνει ότι όταν το κάνουμε και τις κοιτάζουμε σταθερά, βλέπουμε ότι έχουν κυλιστεί και το πέρασμα που φοβόμασταν ότι ήταν απελπιστικά φραγμένο έχει καθαρίσει. Στη συνέχεια ο Μακλάρεν τονίζει την αγγελική διακήρυξη της ανάστασης. Τα λόγια του αγγέλου είναι μια διαδοχή σύντομων προτάσεων, που έχουν μια ορισμένη αξιοπρέπεια και σπάνε την εκπληκτική αποκάλυψη που έχει να κάνει σε μικρά κομμάτια, τα οποία τα μπερδεμένα μυαλά των γυναικών μπορούν να συλλάβουν. Ηρεμεί την ταραχή του πνεύματός τους. Τους δείχνει ότι γνωρίζει την αποστολή τους. Προσκυνώντας ονομάζει τον Κύριό του και δικό τους με τα ονόματα που θυμίζουν την ανθρώπινη φύση Του, την ταπεινή κατοικία Του και τον ατιμωτικό θάνατό Του. Επιμένει στη σκέψη, που για αυτόν καλύπτει τόσο βαθύ μυστήριο θείας αγάπης, ότι ο Κύριός του είχε γεννηθεί, είχε ζήσει στο άσημο χωριό και είχε πεθάνει στον Σταυρό. Έπειτα, με μία λέξη, διακηρύσσει το συγκλονιστικό γεγονός της ανάστασής Του ως δική Του πράξη—«Ανέστη». Αυτό το στέμμα όλων των θαυμάτων, που φέρνει στο φως ζωή και αθανασία και αλλάζει όλη την προοπτική της ανθρωπότητας, που μετατρέπει τον Σταυρό σε νίκη και χωρίς το οποίο ο Χριστιανισμός είναι όνειρο και ερείπιο, αναγγέλλεται με μία μόνο λέξη—την ισχυρότερη που ειπώθηκε ποτέ εκτός από τα ίδια τα χείλη του Χριστού. Ήταν ταιριαστό τα χείλη αγγέλου να διακηρύξουν την Ανάσταση, όπως διακήρυξαν και τη Γέννηση, αν και και στα δύο «δεν λαμβάνει τους αγγέλους» και είχαν μόνο δευτερεύοντα μερίδιο στις ευλογίες. Ωστόσο εκείνος ο κενός τάφος άνοιξε στις «αρχές και εξουσίες στους ουράνιους τόπους» μια νέα αποκάλυψη της ποικίλης σοφίας και αγάπης του Θεού.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει υπογραμμίζοντας τη σημασία της αρχικής απιστίας των μαθητών. Εκείνη η τερατώδης θεωρία είναι ευάλωτη σε όλα τα σημεία, αλλά μία επαρκής απάντηση είναι—οι μαθητές δεν περίμεναν ο Χριστός να αναστηθεί και ήταν τόσο μακριά από αυτό που δεν πίστεψαν ότι είχε αναστηθεί όταν τους το είπαν. Η αρχική τους απιστία είναι ισχυρό επιχείρημα για την αξιοπιστία της τελικής τους πίστης. Τι τους ανέστησε από τον λήθαργο της απελπισίας και της απιστίας; Μόνο μία απάντηση είναι «ψυχολογικά» λογική: πίστεψαν τελικά επειδή είδαν. Είναι απίστευτο ότι ήταν συνειδητοί απατεώνες· γιατί τέτοιες ζωές όπως έζησαν και τέτοιο ευαγγέλιο όπως κήρυξαν δεν προήλθαν ποτέ από ψεύτες. Είναι εξίσου απίστευτο ότι ήταν ασυνείδητα πλανημένοι· γιατί ήταν εντελώς απροετοίμαστοι για την Ανάσταση και αρνήθηκαν πεισματικά όλους τους μάρτυρες γι’ αυτήν, μέχρι που είδαν με τα ίδια τους τα μάτια και είχαν «πολλές αδιάψευστες αποδείξεις».
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη δική σας ζωή η αγάπη για τον Ιησού σας προχώρησε ακόμη και όταν η ελπίδα ένιωθε μακρινή; Πώς η ειλικρινής απιστία των μαθητών σας ενθαρρύνει να φέρετε τις αμφιβολίες σας στον αναστημένο Κύριο; Ποιο βήμα εμπιστοσύνης μπορεί να σας προσκαλέσει σήμερα το μήνυμα του αγγέλου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Αναστημένε Κύριε, Σε ευχαριστούμε για τις γυναίκες που Σε αναζήτησαν νωρίς και για τον άγγελο που ανήγγειλε τη νίκη Σου. Σε ευχαριστούμε που οι αμφιβολίες μας δεν Σε εκπλήσσουν και ότι μας συναντάς με υπομονετική αγάπη. Ενίσχυσε την πίστη μας για να δεχθούμε το ίδιο λόγος που ειπώθηκε στους πρώτους μαθητές. Βοήθησέ μας να μεταφέρουμε τα καλά νέα σε άλλους που ακόμη κάθονται στη θλίψη. Ανανέωσε την ελπίδα μας στη ζωή που δεν τελειώνει ποτέ. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →