Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Βασιλείς
Όταν οι Βωμοί Σχίζονται
Άνοιγμα
Στο βιβλίο Προφήτες και Βασιλείς η Έλεν Γ. Γουάιτ ανοίγει την επίσημη καταγραφή της διαίρεσης του Ισραήλ και της ανόδου του Ιεροβοάμ, ανιχνεύοντας πώς οι επιλογές ενός ανθρώπου παρέσυραν ολόκληρο έθνος στη μεγάλη διαμάχη μεταξύ πίστης στον Θεό και του πειρασμού της αυτοδημιούργητης λατρείας. Τα λόγια της μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε την αλληλεπίδραση της θείας υπομονής και της ανθρώπινης α defiance, δείχνοντας πάντα προς την ευλογημένη ελπίδα ότι ο Θεός δεν εγκαταλείπει ποτέ τον σκοπό Του να λυτρώσει έναν λαό για τον εαυτό Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές ανοιχτές στο Πνεύμα, ας διαβάσουμε Α' Βασιλειών 13-14, ακούγοντας τη φωνή του Κυρίου που στέλνει αγγελιαφόρους, σχίζει βωμούς και ακόμη ικετεύει τις αποστάτριες ψυχές. Κάντε συχνά παύση για να αφήσετε την αφήγηση να μιλήσει τόσο για προειδοποίηση όσο και για έλεος.
Μελετήστε
Μελέτη
Η Γουάιτ μας οδηγεί στην αίθουσα του θρόνου όπου ο Ιεροβοάμ στρέφεται πρώτα από την εμπιστοσύνη.
Εικονογράφηση © Review and Herald Publ. Assoc. Τοποθετημένος στον θρόνο από τις δέκα φυλές του Ισραήλ που είχαν επαναστατήσει κατά του οίκου του Δαβίδ, ο Ιεροβοάμ, ο πρώην υπηρέτης του Σολομώντα, βρισκόταν σε θέση να επιφέρει σοφές μεταρρυθμίσεις τόσο στα πολιτικά όσο και στα θρησκευτικά ζητήματα. Υπό την ηγεμονία του Σολομώντα είχε δείξει ικανότητα και ορθή κρίση· και η γνώση που είχε αποκτήσει κατά τα χρόνια πιστής υπηρεσίας τον καθιστούσε ικανό να κυβερνά με σύνεση. Αλλά ο Ιεροβοάμ απέτυχε να κάνει τον Θεό εμπιστοσύνη του.Η Γουάιτ στέκεται με τον προφήτη μπροστά στον νεοανεγερθέντα βωμό στη Βαιθήλ.
'Ο Ιεροβοάμ όρισε εορτή τον όγδοο μήνα, τη δέκατη πέμπτη ημέρα του μηνός, όμοια με την εορτή που είναι στον Ιούδα, και προσέφερε επάνω στον βωμό. Έτσι έκανε στη Βαιθήλ, θυσιάζοντας στα μοσχάρια που είχε κάνει· και τοποθέτησε στη Βαιθήλ τους ιερείς των υψηλών τόπων που είχε κάνει.' Στίχος 32. Η τολμηρή α defiance του βασιλιά κατά του Θεού με το να παραμερίζει έτσι θεϊκά ορισμένους θεσμούς δεν επιτράπηκε να περάσει χωρίς έλεγχο. Ακόμη και ενώ ιερουργούσε και έκαιγε θυμίαμα κατά την αφιέρωση του ξένου βωμού που είχε στήσει στη Βαιθήλ, εμφανίστηκε μπροστά του ένας άνθρωπος του Θεού από το βασίλειο του Ιούδα, σταλμένος να τον καταγγείλει επειδή τόλμησε να εισαγάγει νέες μορφές λατρείας. Ο προφήτης 'φώναξε κατά του βωμού, . . . και είπε, Ω βωμέ, βωμέ, τάδε λέγει ο Κύριος· Ιδού, παιδίον θα γεννηθεί στον οίκο του Δαβίδ, Ιωσίας ονομαζόμενο· και επάνω σου θα προσφέρει τους ιερείς των υψηλών τόπων που καίνουν θυμίαμα επάνω σου, και οστά ανθρώπων θα καούν επάνω σου.Η Γουάιτ ακολουθεί τον βασιλιά καθώς σκληραίνει την καρδιά του κατά του λόγου που στάλθηκε από τον Ιούδα.
Μάταιη υπήρξε η προσπάθεια του Ιεροβοάμ να επενδύσει με επισημότητα την αφιέρωση ενός ξένου βωμού, ο σεβασμός προς τον οποίο θα οδηγούσε σε ασέβεια προς τη λατρεία του Ιεχωβά στον ναό της Ιερουσαλήμ. Με το μήνυμα του προφήτη, ο βασιλιάς του Ισραήλ έπρεπε να οδηγηθεί σε μετάνοια και να απαρνηθεί τους πονηρούς σκοπούς του, που απομάκρυναν τον λαό από την αληθινή λατρεία του Θεού. Αλλά σκλήρυνε την καρδιά του και αποφάσισε να ακολουθήσει έναν δρόμο της δικής του επιλογής.Η Γουάιτ ανιχνεύει τη μακρά σκιά που πέφτει όταν η παρακοή μένει αμετανόητη.
Η ποινή που έπληξε τον άπιστο αγγελιαφόρο ήταν ακόμη περαιτέρω απόδειξη της αλήθειας της προφητείας που εκφωνήθηκε επάνω στον βωμό. Αν, αφού παρακούσει τον λόγο του Κυρίου, ο προφήτης είχε επιτραπεί να συνεχίσει με ασφάλεια, ο βασιλιάς θα χρησιμοποιούσε αυτό το γεγονός σε μια προσπάθεια να δικαιολογήσει τη δική του παρακοή. Στον σχισμένο βωμό, στο παραλυμένο χέρι, και στη φοβερή μοίρα εκείνου που τόλμησε να παρακούσει ρητή εντολή του Ιεχωβά, ο Ιεροβοάμ έπρεπε να διακρίνει την ταχεία δυσαρέσκεια ενός προσβεβλημένου Θεού, και αυτές οι κρίσεις έπρεπε να τον προειδοποιήσουν να μην επιμείνει στην αδικία. Αλλά, μακριά από το να μετανοήσει, ο Ιεροβοάμ 'έκανε πάλι από τους κατώτατους του λαού ιερείς των υψηλών τόπων· όποιος ήθελε, τον καθιέρωνε, και γινόταν ένας από τους ιερείς των υψηλών τόπων.' Έτσι όχι μόνο αμάρτησε πολύ ο ίδιος, αλλά 'έκανε τον Ισραήλ να αμαρτήσει·' και 'αυτό το πράγμα έγινε αμαρτία στον οίκο του Ιεροβοάμ, ακόμη και να τον αποκόψει, και να τον καταστρέψει από το πρόσωπο της γης.' Στίχοι 33, 34· 14:16.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Η Γουάιτ μας οδηγεί στην καρδιά του Θεού που επιδιώκει να σώσει παρά να καταστρέψει.
Ο Κύριος επιδιώκει να σώσει, όχι να καταστρέψει. Ευχαριστιέται στη διάσωση των αμαρτωλών. 'Ζω εγώ, λέγει ο Κύριος ο Θεός, δεν έχω ευχαρίστηση στον θάνατο του ασεβούς.' Ιεζεκιήλ 33:11. Με προειδοποιήσεις και παρακλήσεις καλεί τον πλανημένο να παύσει από την κακία του και να επιστρέψει σε Αυτόν και να ζήσει. Δίνει στους εκλεκτούς αγγελιαφόρους Του άγιο θάρρος, ώστε όσοι ακούν να φοβηθούν και να οδηγηθούν σε μετάνοια. Πόσο σταθερά ο άνθρωπος του Θεού ήλεγξε τον βασιλιά! Και αυτή η σταθερότητα ήταν ουσιώδης· με κανέναν άλλο τρόπο δεν θα μπορούσαν να ελεγχθούν τα υπάρχοντα κακά. Ο Κύριος έδωσε στον δούλο Του θάρρος, ώστε να γίνει μόνιμη εντύπωση σε όσους άκουσαν. Οι αγγελιαφόροι του Κυρίου δεν πρέπει ποτέ να φοβούνται το πρόσωπο του ανθρώπου, αλλά να στέκονται ακλόνητα για το ορθό. Εφόσον εμπιστεύονται τον Θεό, δεν χρειάζεται να φοβούνται· διότι Αυτός που τους δίνει την αποστολή τους δίνει επίσης τη διαβεβαίωση της προστατευτικής φροντίδας Του.Η Γουάιτ υψώνει τα μάτια μας προς το πιστό υπόλοιπο μέσω του οποίου ο αιώνιος σκοπός θα εκπληρωθεί ακόμη.
Μέσω των προφητών Του τους έδωσε κάθε ευκαιρία να αναχαιτίσουν το ρεύμα της αποστασίας και να επιστρέψουν σε Αυτόν. Κατά τα έτη που θα ακολουθούσαν το σχίσιμο του βασιλείου, ο Ηλίας και ο Ελισσαίος επρόκειτο να ζήσουν και να εργαστούν, και οι τρυφερές εκκλήσεις του Ωσηέ και του Αμώς και του Οβδιού επρόκειτο να ακουστούν στη γη. Ποτέ το βασίλειο του Ισραήλ δεν επρόκειτο να μείνει χωρίς ευγενείς μάρτυρες της ισχυρής δύναμης του Θεού να σώζει από την αμαρτία. Ακόμη και στις πιο σκοτεινές ώρες κάποιοι θα παρέμεναν πιστοί στον θεϊκό τους Άρχοντα και εν μέσω ειδωλολατρίας θα ζούσαν άμεμπτοι ενώπιον ενός αγίου Θεού. Αυτοί οι πιστοί αριθμούνταν μεταξύ του καλού υπολοίπου μέσω του οποίου ο αιώνιος σκοπός του Ιεχωβά επρόκειτο τελικά να εκπληρωθεί.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχω επιτρέψει στον φόβο να διαμορφώσει τη λατρεία μου αντί να αναπαύομαι στις υποσχέσεις του Θεού;
Πώς ανταποκρίνομαι όταν ο Κύριος στέλνει διόρθωση μέσω του λόγου Του ή των αγγελιαφόρων Του;
Με ποιους τρόπους μπορώ να ενισχύσω την ελπίδα του υπολοίπου παραμένοντας πιστός στον Χριστό σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε των δυνάμεων, Σε ευχαριστούμε για τις προειδοποιήσεις που ακόμη αντηχούν από τον σχισμένο βωμό. Φύλαξέ μας από τον δρόμο που επέλεξε ο Ιεροβοάμ, και φύτεψε μέσα μας το θάρρος του ανθρώπου του Θεού που μίλησε την αλήθεια χωρίς φόβο. Σε αυτή τη μεγάλη διαμάχη, κράτησέ μας κοντά στον Ιησού, τη μόνη μας ασφάλεια και την ευλογημένη μας ελπίδα. Ας αριθμηθούμε μεταξύ του πιστού υπολοίπου που αρνείται κάθε χρυσό μοσχάρι και ζει μόνο για να δοξάζει το όνομά Σου μέχρι την ημέρα που Εκείνος θα επιστρέψει. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →