Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 27-28 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο σημερινό μάθημα ακούμε ξανά τη φωνή του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει τις προφητικές προειδοποιήσεις του Ιερεμία. Η υπομονετική εργασία του Καλβίνου στίχο προς στίχο μας βοηθά να ακούσουμε τόσο τη σοβαρότητα όσο και το έλεος που υφαίνονται μέσα από τις συναλλαγές του Θεού με έθνη και βασιλιάδες. Το σχόλιό του μας εισάγει στην αρχαία αίθουσα του δικαστηρίου όπου η υπερηφάνεια αντιμετωπίζεται και η ταπεινή εμπιστοσύνη προσκαλείται. Δεν ερχόμαστε απλώς ως μαθητές της ιστορίας αλλά ως εκείνοι που ακόμα χρειαζόμαστε τον ίδιο λόγο που καλεί κάθε καρδιά να υποταχθεί. Είθε η προσεκτική έκθεση του Καλβίνου να σταθεροποιήσει τις ψυχές μας και να διευρύνει την ευλάβειά μας για τον Κύριο που κυβερνά πάνω από κάθε θρόνο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχη προσοχή, διαβάστε τα κεφάλαια 27 και 28 του Ιερεμία. Προσέξτε τον ζυγό που τοποθετείται σε πολλά έθνη και την επαναλαμβανόμενη κλήση να υπηρετήσετε τον βασιλιά της Βαβυλώνας. Παρατηρήστε πώς οι ψεύτικες φωνές υπόσχονται έναν ευκολότερο δρόμο ενώ ο αληθινός λόγος επιμένει στην ταπεινή αποδοχή του διορισμένου χρόνου του Θεού. Αφήστε τα κεφάλαια να εγκατασταθούν στο νου σας πριν στραφούμε στην καθοδήγηση του Καλβίνου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει απευθυνόμενος στο διάταγμα του Θεού πάνω στα έθνη.
Ο Θεός, αφού διεκδίκησε για τον εαυτό του την κυβέρνηση ολόκληρης της γης, και έδειξε ότι είναι στη δύναμή του να μεταφέρει βασίλεια σε όποιον ευαρεστείται, τώρα διακηρύττει το διάταγμά του — ότι θα υπέτασσε στον βασιλιά της Βαβυλώνας όλες τις γειτονικές χώρες, ακόμα και την Τύρο και τη Σιδώνα, τη χώρα του Μωάβ, τη χώρα του Αμμών, τη χώρα του Εδώμ, και ακόμα την ίδια την Ιουδαία. Αν ο Ιερεμίας είχε αρχίσει λέγοντας ότι ο Θεός είχε δώσει στον βασιλιά Ναβουχοδονόσορ αυτές τις χώρες, η πρόρρηση δεν θα γινόταν τόσο εύκολα δεκτή, γιατί η υπερηφάνεια θα ήταν σαν εμπόδιο για να κλείσει τα μυαλά και τις καρδιές τους. Αλλά ο πρόλογος, όπως έχει ειπωθεί, χρησίμευσε για να δείξει ότι δεν έπρεπε να νομίζουν ότι μπορούσαν να σταθούν ενάντια στο θέλημα του Θεού. Αφού λοιπόν κατέβασε το μεγάλο ύψος που φαινόταν σταθερό στις καρδιές τους, τώρα διακηρύττει ότι ο βασιλιάς Ναβουχοδονόσορ θα ήταν ο κύριος πάνω από την Ιουδαία καθώς και πάνω από όλες τις γύρω χώρες, γιατί ο Θεός τον είχε θέσει πάνω από αυτές τις χώρες.Στη συνέχεια ταυτοποιεί τον Ναβουχοδονόσορ ως υπηρέτη του Θεού.
Ο Ναβουχοδονόσορ καλείται στη συνέχεια υπηρέτης του Θεού, όχι ότι ήταν άξιος τέτοιας τιμής, αφού ποτέ δεν ήταν σκοπός του να εργαστεί για τον Θεό· αλλά ονομάστηκε υπηρέτης, επειδή ο Θεός σχεδίασε να τον χρησιμοποιήσει στην υπηρεσία του, όπως εκείνοι που καλούνται στον Ψαλμό υιοί του Θεού, στους οποίους απευθύνθηκε ο λόγος του Θεού, δηλαδή σε εκείνους στους οποίους έδωσε εξουσία να κυβερνούν. (Ψαλμός 82:6· Ιωάννης 10:35.) Έτσι και ο Ναβουχοδονόσορ ήταν υπηρέτης του Θεού, επειδή είχε θεϊκά προικιστεί με κυρίαρχη εξουσία. Αυτό δεν το γνώριζε, ούτε ειπώθηκε για χάρη του, ούτε τιμήθηκε με τέτοιο όνομα, σαν ο Θεός να τον θεωρούσε ως έναν από τον λαό του· αλλά αυτό είχε αναφορά στους Ιουδαίους και σε όλα τα άλλα έθνη, ώστε να πεισθούν πλήρως ότι υπάκουαν στον Θεό ταπεινώνοντας τους εαυτούς τους και αναλαμβάνοντας τον ζυγό του βασιλιά της Βαβυλώνας, γιατί αυτό ευαρεστούσε τον Θεό. Δεν υπάρχει εξουσία, λέει ο Παύλος, παρά από τον Θεό, (Ρωμαίους 13:1,) και αυτή η πρόταση προέρχεται από αυτή την αρχή, ότι όλη η εξουσία είναι από τον Θεό· γιατί δίνει την εξουσία να κυβερνά και να διοικεί σε όποιον ευαρεστείται. Όποιοι λοιπόν είναι προικισμένοι με την εξουσία του ξίφους και τη δημόσια αρχή, είναι υπηρέτες του Θεού, ακόμα κι αν ασκούν τυραννία και είναι ληστές. Είναι υπηρέτες, όχι σε σχέση με τους εαυτούς τους, αλλά επειδή ο Θεός θα ήθελε να αναγνωρίζονται ως υπουργοί του μέχρι να έρθει ο καιρός τους, σύμφωνα με όσα ακολουθούν —Ο Καλβίνος προσθέτει στη συνέχεια την απειλή για εκείνους που αντιστέκονται.
Αφού δημοσίευσε το διάταγμά του από το στόμα του Ιερεμία, ο Θεός τώρα προσθέτει μια απειλή, ώστε οι Ιουδαίοι καθώς και άλλοι να αναλάβουν πρόθυμα, και με παραιτημένους και ταπεινούς νόες, τον ζυγό που τους επιβλήθηκε. Ο προφήτης, πράγματι, όπως είπαμε, είχε τους Ιουδαίους περισσότερο ειδικά υπόψη· αλλά επέκτεινε, σαν τυχαία, την πρόρρησή του σε ξένους. Βλέπουμε λοιπόν γιατί προστέθηκε αυτή η καταγγελία τιμωρίας. Πράγματι, θα έπρεπε να ήταν αρκετό να πει ότι ο Ναβουχοδονόσορ ήταν υπηρέτης του Θεού για να υποτάξει την Ιουδαία· αλλά επειδή ήταν δύσκολο πράγμα για τους Ιουδαίους να δεχτούν αυτόν τον εχθρό, ούτε μπορούσαν να πεισθούν να υποταχθούν σε αυτόν, έγινε αναγκαίο να προστεθεί αυτή η απειλή, «Δείτε τι κάνετε, γιατί δεν μπορείτε να είστε ισχυρότεροι από τον Θεό.» Αυτή η απειλή περιλαμβάνεται πράγματι στον προηγούμενο στίχο· αλλά γνωρίζουμε πόσο αργοί είναι οι άνθρωποι να μάθουν, ειδικά όταν κάποια ψεύτικη εντύπωση έχει προκαταλάβει τον νου τους. Καθώς, λοιπόν, οι Ιουδαίοι αρνήθηκαν την εξουσία του Ναβουχοδονόσορ, αν και ο προφήτης τους είχε μαρτυρήσει ότι ήταν υπηρέτης του Θεού, δεν θα δίσταζαν ακόμα να αποφύγουν και να είναι απείθαρχοι, αν η σκληρότητα και η αναισθησία τους δεν είχαν σπάσει από αυτή την απειλή.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος στοχάζεται στον διορισμένο χρόνο για απελευθέρωση.
Αλλά αυτό δεν είναι το κύριο πράγμα· γιατί ο προφήτης μιλάει για τον χρόνο της Χαλδαϊκής μοναρχίας καθώς και του βασιλιά, μέχρι τον χρόνο της γης του να έρθει. Ο χρόνος της γης ήταν εκείνος που καθορίστηκε από τον ουρανό· γιατί όπως για τον καθένα μας υπάρχει ένα όριο σταθερό πέρα από το οποίο κανείς δεν μπορεί να περάσει, έτσι πρέπει να κρίνουμε για τα βασίλεια. Καθώς, λοιπόν, η ζωή κάθε ατόμου έχει τα σταθερά όριά της, έτσι ο Θεός έχει καθορίσει σε σχέση με τις αυτοκρατορίες ολόκληρης της γης· έτσι η ζωή και ο θάνατος κάθε βασιλείου και έθνους είναι στο χέρι και κατά το θέλημα του Θεού. Για αυτόν τον λόγο λέγεται τώρα ότι ο χρόνος της Χαλδαίας θα ερχόταν, και τότε προστίθεται, και του ίδιου του βασιλιά. [182] Αυτό δεν πρέπει να περιοριστεί στον ίδιο τον Ναβουχοδονόσορ· αλλά καθώς ο εγγονός του τον αντιπροσώπευε, ο χρόνος, αν και όχι αυστηρά, μπορεί όμως να ειπωθεί κατάλληλα ότι ήταν εκείνος, όταν ο Θεός έβαλε τέλος σε αυτόν και στη δύναμή του όταν η Βαβυλώνα καταλήφθηκε από τους Μήδους και τους Πέρσες. Αυτό ήταν, ωστόσο, ταυτόχρονα για την παρηγοριά των ευσεβών· γιατί δεν ήταν σκοπός του Θεού να αφήσει τους πιστούς χωρίς κάποια ανακούφιση στον κόπο τους, μήπως η λύπη τους καταβάλει· όταν έβρισκαν τους εαυτούς τους καταπιεσμένους από τους Χαλδαίους, και με τρόπο καταβεβλημένους, αναμφίβολα η απελπισία μπορεί να είχε εισχωρήσει, και εξαιτίας αυτού μπορεί να ακολουθούσαν γογγυσμοί και βλασφημίες. Ήταν, λοιπόν, σκοπός του Θεού να μετριάσει σε κάποιο μέτρο την πικρία τους όταν πρόσθεσε ότι ο χρόνος του ίδιου του Ναβουχοδονόσορ θα ερχόταν, δηλαδή ο χρόνος στον οποίο επρόκειτο να χαθεί. Όταν, λοιπόν, οι πιστοί τον έβλεπαν να καταλαμβάνει όλες τις χώρες, και να τον φοβούνται όλα τα έθνη, δεν έπρεπε να απελπίζονται, αλλά μάλλον να επεκτείνουν τις σκέψεις τους σε εκείνον τον χρόνο για τον οποίο είχε προφητεύσει ο Ιερεμίας, ώστε να λάβουν κάποια ανακούφιση στη λύπη τους, και να μπορέσουν να υπομείνουν με περισσότερη παραίτηση τον σταυρό που τους επιβλήθηκε. Σε αυτή την έκφραση, λοιπόν, περιλαμβάνεται μια υπόσχεση· γιατί η ελπίδα της απελευθέρωσης τέθηκε μπροστά τους, όταν κατάλαβαν ότι σύντομα θα συνέβαιναν αντιστροφές στον βασιλιά Ναβουχοδονόσορ.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας αισθάνεστε έναν ζυγό που πειράζεστε να αρνηθείτε; Πώς μπορεί η ανάμνηση του κυρίαρχου διορισμού των χρόνων από τον Θεό να αλλάξει τον τρόπο που προσεύχεστε για τις τρέχουσες πιέσεις; Ποιες ψεύτικες φωνές είστε πιο επιρρεπείς να εμπιστευθείτε αντί του σαφούς λόγου της Γραφής;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Παντοκράτορ, ὁ διορίζων πᾶν ἔθνος καὶ ἄρχοντα κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ θελήματός σου, δώρησαι ἡμῖν ταπεινὰς καρδίας ἵνα βαστάζωμεν τὸν ζυγὸν ὃν ἐπέθηκας ἡμῖν καὶ ἐμπιστευώμεθα τὴν σοφὴν καὶ ἀγαπητήν σου παιδείαν. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ παντὸς κολακευτικοῦ λόγου ὃς θὰ ἀπέστρεφεν ἡμᾶς ἀπὸ τῆς διαθηκικῆς σου πιστότητος, καὶ στερέωσον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν ἐπὶ τῆς σωτηρίας ἣν ἤδη προώρισας ἐν Χριστῷ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου μόρφωσον ἐν ἡμῖν ἥσυχον ὑποταγὴν καὶ ἑτοίμην μετάνοιαν ἕως οὗ ἀναπαυθῶμεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐπηγγελμένης σου λυτρώσεως. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →