Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αββακούμ
Αββακούμ 1-2 — με τον Κόουκ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της πρώιμης Μεθοδιστικής αφοσίωσης, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Τόμας Κόουκ για την Αγία Γραφή. Ως έμπιστος συνεργάτης του Γουέσλεϋ και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Κόουκ έφερε τόσο επιστημονική φροντίδα όσο και θερμή ευαγγελική καρδιά στον προφητικό λόγο. Η προσέγγισή του στα κεφάλαια 1 και 2 του Αββακούμ μας προσκαλεί να παραμείνουμε εκεί όπου η διαμαρτυρία συναντά τη θεία απάντηση και όπου η κρίση υποχωρεί στην υπόσχεση της ζωής δια της πίστεως. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον προφήτη να σταθεροποιήσει τις ψυχές μας καθώς ακούμε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχες καρδιές ας διαβάσουμε τα κεφάλαια 1 και 2 του Αββακούμ. Ακούστε την ειλικρινή κραυγή του προφήτη, την εκπληκτική απάντηση του Κυρίου και την πρόσκληση να περιμένουμε με πίστη μέχρι να μιλήσει το όραμα. Διαβάστε αργά, αφήνοντας κάθε στίχο να κατασταλάξει· μετά επιστρέψτε ξανά στο απόσπασμα, ακούγοντας τον λόγο που συντηρεί τους δικαίους σε δύσκολους καιρούς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Κόουκ ξεκινά παρουσιάζοντας την εισαγωγή στο πρώτο κεφάλαιο.
Εισαγωγή. ΚΕΦ. Α'. Στον Αββακούμ, που παραπονιέται για την ανομία της γης, δείχνεται η φοβερή εκδίκηση από τους Χαλδαίους: αυτός παραπονιέται ότι η εκδίκηση θα εκτελεστεί από αυτούς που είναι πολύ χειρότεροι. Πριν από τον Χριστό 690.Συνεχίζει με την εισαγωγή του δεύτερου κεφαλαίου.
Εισαγωγή. ΚΕΦ. Β'. Στον Αββακούμ, που περιμένει απάντηση, δείχνεται ότι πρέπει να περιμένει με πίστη. Η κρίση επί των Χαλδαίων για την ακόρεστη φύση, για την απληστία, για τη σκληρότητα, για τη μέθη και για την ειδωλολατρία. Πριν από τον Χριστό 690.Ο Κόουκ στη συνέχεια παρέχει τις αρχικές σκέψεις για το πρώτο κεφάλαιο.
Στίχος 17. Αββακούμ 1:17 . Θα το κάνουν λοιπόν, κ.λπ.— Επομένως, συνεχώς αδειάζει το δίχτυ του [για να τραφεί με αυτή την εκλεκτή τροφή], και δεν διστάζει να σκοτώνει τα έθνη. Houbigant. Άλλοι το αποδίδουν, Θα βγάλει λοιπόν το δίχτυ του, και αυτό συνεχώς, για να σκοτώνει τα έθνη, και χωρίς έλεος; ΣΚΕΨΕΙΣ.— 1η, Αυτή η προφητεία ονομάζεται βάρος, καθώς περιέχει μια βαριά απειλή οργής για προκλητικές ανομίες. 1. Ο προφήτης θρηνεί την άθλια κατάσταση της γης, όπου η βία μαινόταν, η ανομία βασίλευε ατιμώρητα, η αρπαγή και η αδικία εμφανίζονταν χωρίς πέπλο· και ενώ οικογένειες και γείτονες διαφωνούσαν από αυτούς που προκαλούν έριδες και φιλονικίες, το βασίλειο ήταν διαλυμένο από εσωτερικές διαιρέσεις, που υποδαυλίζονταν από τους πονηρούς, οι οποίοι αγαπούσαν να ψαρεύουν σε αυτά τα ταραγμένα νερά.Συνεχίζει με τις σκέψεις που ανοίγουν το δεύτερο κεφάλαιο.
Η πομπή που βγαίνει από το Σεράι, με αυτή την ευκαιρία, είναι ένα από τα ωραιότερα θεάματα στην Ευρώπη. Αποτελείται από τους βεζίρηδες, τους πασάδες, τους μεγιστάνες, και όλους τους κύριους πολιτικούς και στρατιωτικούς αξιωματούχους της πόλης, οι οποίοι πηγαίνουν να αποδώσουν τα σέβη τους στον αυτοκράτορά τους. Αρχίζουν να βγαίνουν στις τέσσερις το πρωί, και συνεχίζουν να το κάνουν μέχρι περίπου τις εννέα. Όταν εμφανίζεται ο Μεγάλος Σουλτάνος, επικρατεί βαθιά σιωπή. Οι Γενίτσαροι παρατάσσονται στους δρόμους από το παλάτι μέχρι το τζαμί· είναι χωρίς κανενός είδους όπλα· στέκονται με τα χέρια σταυρωμένα, και υποκλίνονται μόνο στον Μεγάλο Σουλτάνο και στους βεζίρηδες, οι οποίοι ανταποδίδουν τον χαιρετισμό:—αλλά πόσο απείρως πιο άξιος σεβασμού είναι ο μέγας ΙΕΧΩΒΑΣ! ΣΚΕΨΕΙΣ.— 1η, Έχουμε εδώ, 1. Τον προφήτη να περιμένει με πίστη απάντηση στην προσευχή του.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Εν κατακλείδι, εξάγει το βαρύτερο συμπέρασμα σχετικά με τη ζωή της πίστης.
Και σε αυτό πρέπει να αποδειχθεί η αλήθεια της χάριτος, Ιδού, η ψυχή του, η οποία είναι υπερήφανη, δεν είναι ευθεία μέσα του: αυτοί που περιφρονούν το όραμα, ή δυσπιστούν στην υπόσχεση, και, αντί να περιμένουν τον Θεό, προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους, βασιζόμενοι στα δικά τους σχέδια, δείχνουν την ανειλικρίνεια των καρδιών τους. Αλλά ο δίκαιος θα ζήσει εκ πίστεως: αυτοί που εμπιστεύτηκαν τον Θεό, ακόμη και εν μέσω των συμφορών τους, θα διατηρηθούν· και στην αιχμαλωσία τους, η προσδοκία του Μεσσία θα τους υποστηρίξει· και μόνο με την επίμονη πίστη θα μπορούσαν να σωθούν. Τα λόγια παρατίθενται τρεις φορές από τον Απόστολο ως απόδειξη της μεγάλης διδασκαλίας της δικαίωσης μόνο δια της πίστεως· και μας διδάσκουν, (1.) Ότι κανένας άνθρωπος δεν δικαιώνεται ενώπιον του Θεού, με κανένα έργο ή καθήκον δικό του, αλλά με πίστη στον Ιησού. (2.) Η αιτία της χάριτος ή της δόξας της ζωής μας δεν είναι η πίστη μας, αλλά το αντικείμενό της, ο Χριστός Ιησούς—η δίκαιη υπακοή του μέχρι τον θάνατο του σταυρού.
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πού στις παρούσες μου περιστάσεις μπαίνω στον πειρασμό να αμφισβητήσω τον χρόνο του Θεού; 2. Πώς η πρόσκληση να ζήσω με πίστη με καλεί να περιμένω διαφορετικά σήμερα; 3. Ποια μοναδική πράξη εμπιστοσύνης μπορώ να προσφέρω στον Κύριο πριν τελειώσει αυτή η μέρα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων και αιώνιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για τον προφητικό λόγο που διατηρήθηκε για τη μάθησή μας. Χάρισέ μας την υπομονή του Αββακούμ και τη σταθερή πίστη που εμπιστεύεται τον καθορισμένο σου χρόνο. Όταν η βία και η σύγχυση μας περιβάλλουν, κράτα τα μάτια μας στο όραμα που σίγουρα θα μιλήσει. Δημιούργησε μέσα μας αυτή την ευθεία καρδιά που αναπαύεται μόνο στη δικαιοσύνη σου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενδυνάμωσε τον προφήτη να ενδυναμώσει την εκκλησία σου, μέχρι η γη να γεμίσει με τη γνώση της δόξας σου. Το ζητούμε για χάρη του Ιησού. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →