Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη
Αποκάλυψη 12 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που επικεντρώνεται στην Ειδική-Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του Τζον Γκιλ. Σήμερα στρεφόμαστε στο κεφάλαιο 12 της Αποκάλυψης, όπου ο Γκιλ αποκαλύπτει προσεκτικά τις προφητικές εικόνες της γυναίκας, του δράκοντα και του αρσενικού παιδιού. Τα σχόλιά του στίχο προς στίχο μας καθοδηγούν μέσα από την αποστολική εποχή και τις πρώιμες συγκρούσεις της εκκλησίας. Καθώς ακούμε, αναζητούμε τον φωτισμό του Πνεύματος πάνω σε αυτά τα αρχαία λόγια. Προετοιμάστε την καρδιά σας να δεχτεί τόσο την ανάγνωση της Γραφής όσο και τις γνώσεις που διατηρούνται στην πιστή έκθεση του Γκιλ.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 12 της Αποκάλυψης ολόκληρο. Ακούστε για το μεγάλο θαύμα στον ουρανό, τη γυναίκα ντυμένη με τον ήλιο, τον κόκκινο δράκοντα και το αρσενικό παιδί που αρπάχθηκε προς τον Θεό. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτα, πριν στραφούμε στην έκθεση του Γκιλ. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας την κοσμική σύγκρουση και την υπόσχεση της απελευθέρωσης. Κάντε παύση μετά από κάθε ενότητα για να αφήσετε την εικόνα να εγκατασταθεί στο νου και το πνεύμα σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει θέτοντας το συνολικό πεδίο της οπτασίας.
Στίχος 1. Και εμφανίστηκε ένα μεγάλο θαύμα στον ουρανό.... Αυτή η οπτασία αρχίζει μια νέα αφήγηση πραγμάτων, και αντιπροσωπεύει την εκκλησία στους αποστολικούς χρόνους, και τις καθαρότερες εποχές του Χριστιανισμού, και υπό τους ειδωλολατρικούς και αρειανικούς διωγμούς· μετά από τα οποία δίνεται μια αφήγηση του θηρίου, που αναφέρεται στην Αποκάλυψη 11:7, της ανόδου, της δύναμης και της βασιλείας του, και έπειτα των νικών των αγίων επάνω του και των φιαλών της οργής του Θεού επάνω του, και της πλήρους καταστροφής και αφανισμού του· όταν έρχεται ο γάμος του Αρνίου, και μετά από αυτό η πρώτη ανάσταση, και η χιλιετής βασιλεία· και το όλο κλείνει με μια πιο όμορφη περιγραφή της νέας κατάστασης της Ιερουσαλήμ, που είναι το μεγάλο σημείο και η έσχατη περίοδος στην οποία οδηγεί αυτό το προφητικό βιβλίο.Ο Γκιλ στη συνέχεια προσδιορίζει τη γυναίκα ως την καθαρή αποστολική εκκλησία.
πολύ λιγότερο είναι η εκκλησία των Ιουδαίων, ή η ιουδαϊκή συναγωγή, όπως ήταν κατά τον ερχομό και τη γέννηση εδώ σχεδιασμένη, η οποία ήταν μια κακή, πονηρή και μοιχαλίδα γενιά, και τόσο κακή ώστε να μην μπορεί να δηλωθεί από τη γλώσσα και την πένα του ανθρώπου, και επομένως μακριά από το να ανταποκρίνεται στην περιγραφή εδώ· αλλά εννοείται η καθαρή αποστολική εκκλησία, ή η εκκλησία του Χριστού, όπως ήταν στους χρόνους των αποστόλων, και τις πρώτες εποχές του Χριστιανισμού· η περιγραφή ανταποκρίνεται στην πρώτη από τις επτά εκκλησίες, την εκκλησία της Εφέσου, και στο άνοιγμα της πρώτης σφραγίδας· και η αποστολική εκκλησία εδώ ονομάζεται «γυναίκα», επειδή η εκκλησία δεν ήταν πλέον στην παιδική της ηλικία, σε ανήλικη κατάσταση, όπως υπό την προηγούμενη διαθήκη, αλλά είχε μεγαλώσει, ωριμάσει και σε πλήρη ηλικία· και επειδή ήταν αρραβωνιασμένη και παντρεμένη με τον Χριστό τον σύζυγό της, στον οποίο τώρα γέννησε πολλά παιδιά, με πνευματική έννοια, όπως θα γεννήσει πολλά περισσότερα στο μέλλον· και, λόγω της ομορφιάς της στα μάτια του Κυρίου και συζύγου της, η οποία είναι πολύ επιθυμητή, και πολύ επαινεμένη από αυτόν· επίσης λόγω της αδυναμίας της στον εαυτό της, τους διακόνους και τα μέλη της, μη μπορώντας να κάνει τίποτα χωρίς τον σύζυγό της, τον Χριστό, μέσω του οποίου μπορεί να κάνει τα πάντα.Ο Γκιλ στη συνέχεια περιγράφει την ενδυμασία της και την πνευματική της σημασία.
Και περιγράφεται περαιτέρω από τη συνήθεια και την ενδυμασία της, ντυμένη με τον ήλιο· το οποίο δεν δείχνει την μελλοντική της κατάσταση στη δόξα· βλέπε Ματθαίος 13:47· αλλά στην τότε παρούσα κατάστασή της στη γη· και εκφράζει εκείνο το καθαρό φως της ευαγγελικής διδασκαλίας, που έλαμψε επάνω της, όπως ο ήλιος στη μεσημβρινή του δόξα, και της θερμότητας της αγάπης προς τον Θεό, τον Χριστό και τον λαό του, και του ζήλου για τις αλήθειες, τα διατάγματα, τη λατρεία και την πειθαρχία του, που εμφανίστηκε σε αυτήν· και εκείνης της εσωτερικής αγιότητας της καρδιάς που την έκανε όλη ένδοξη μέσα· και της εξωτερικής καθαρότητας της ζωής και της συναναστροφής, που την στόλιζε πολύ· αλλά, πάνω απ' όλα, της δικαιοσύνης του Χριστού, που είναι ο ήλιος της δικαιοσύνης, και ο Κύριος η δικαιοσύνη της· η οποία δικαιοσύνη, όπως διδασκόταν δογματικά από αυτήν με τον πιο καθαρό τρόπο, ήταν επίσης ως ένδυμα επάνω της, για να την καλύψει, να την διατηρήσει και να την ομορφύνει· και είναι συγκρίσιμη με τον ήλιο για τη δόξα και την εξοχότητά της, υπερβαίνοντας αυτήν των αγγέλων και των ανθρώπων· και για την άσπιλη καθαρότητά της, χωρίς κανένα ελάττωμα ή έλλειψη· και για τη μονιμότητά της, όντας αιώνια, και ακόμη υπερβαίνοντας τον ήλιο σε διάρκεια.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει ιχνηλατώντας την εξύψωση του αρσενικού παιδιού.
Στίχος 5. Και γέννησε αρσενικό παιδί.... Όχι τον Χριστό, κυριολεκτικά και προσωπικά θεωρούμενο, ή τον Χριστό στην ανθρώπινη φύση του, όπως έγινε από γυναίκα, και γεννήθηκε από παρθένο, που ήταν γεγονός που είχε συμβεί χρόνια πριν· αλλά τον Χριστό μυστικώς, ή τον Χριστό στα μέλη του, που ονομάζονται με το όνομά του, επειδή διαμορφώνεται σε αυτούς, και είναι το σπέρμα της γυναίκας, της εκκλησίας· και πολλοί από αυτούς γεννήθηκαν στον Χριστό από την εκκλησία στους πρωτόγονους χρόνους, που ήταν γέννημα ανδρικό, υγιείς, δυνατοί και ρωμαλέοι Χριστιανοί· ή μάλλον αυτό το ανδρικό γέννημα μπορεί να σχεδιάζει μια πιο ένδοξη εμφάνιση και έκρηξη της βασιλείας του Χριστού στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία· διότι αν και ο Χριστός ήρθε ως Βασιλιάς, όμως η βασιλεία του δεν ήταν με παρατήρηση στις ημέρες της σάρκας του· και αν και, κατά την ανάληψή του στον ουρανό, έγινε και κηρύχθηκε Κύριος και Χριστός, και είχε βασιλεία και συμφέρον στον κόσμο, και ακόμη στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, κατά τους πρώτους τρεις αιώνες, όμως αυτό συνοδευόταν από τον σταυρό και τον διωγμό· αλλά τώρα, προς το τέλος εκείνης της περιόδου, γεννήθηκε ο Κωνσταντίνος, ένας χριστιανός αυτοκράτορας, υπό την επιρροή και την ενθάρρυνση του οποίου διαδόθηκε το Ευαγγέλιο, και η βασιλεία του Χριστού ιδρύθηκε και εδραιώθηκε στην αυτοκρατορία· και αυτό φαίνεται να είναι το πράγμα που εννοείται εδώ, όντας γενναιόδωρης, ηρωικής και ανδρικής διάθεσης· ο οποίος επρόκειτο να κυβερνήσει όλα τα έθνη με ράβδο σιδερένια· αυτό έχει φανερή αναφορά στους Ψαλμούς 2:9· ο οποίος ψαλμός, και το χωρίο που αναφέρεται σε αυτόν, ανήκουν προφανώς στον Χριστό· και καθώς αυτό παρουσιάζεται ως κάτι μελλοντικό, που θα συμβεί αργότερα, και όχι αυτό που θα γινόταν αμέσως, μπορεί να αφορά τη βασιλεία του Χριστού στους έσχατους καιρούς, της οποίας η παρούσα έκρηξη στους χρόνους του Κωνσταντίνου ήταν έμβλημα και ενέχυρο· και μπορεί να δηλώνει την καθολικότητά της, φτάνοντας σε όλα τα βασίλεια του κόσμου, και τον τρόπο με τον οποίο ο Χριστός θα κυβερνήσει, ιδιαίτερα στους εχθρούς του, τον αντίχριστο και τους οπαδούς του, τους οποίους θα καταστρέψει με την πνοή του στόματός του, και θα συντρίψει σε κομμάτια με τη ράβδο σιδερένια του, και θα διατάξει όλους όσους δεν θα ήθελαν αυτός να βασιλεύει επάνω τους να σφαγιαστούν ενώπιόν του· και καθώς αυτό μπορεί να εφαρμοστεί στον μυστικό Χριστό, το σπέρμα της εκκλησίας, και τα μέλη του Χριστού, όπως είναι στην Αποκάλυψη 2:26· μπορεί να σχετίζεται με τη βασιλεία τους με τον Χριστό στη γη, όταν θα καθίσουν σε θρόνους, και θα κρίνουν τον κόσμο, όταν η βασιλεία και η κυριαρχία, και το μέγεθος της βασιλείας κάτω από όλο τον ουρανό θα δοθεί σε αυτούς· αλλά αφού αυτό λέγεται ρητά για το αρσενικό παιδί στο κείμενο, μπορεί να είναι εκφραστικό ακόμη και της προσωρινής διακυβέρνησης του Κωνσταντίνου, που ήταν ηρωικός και νικηφόρος πρίγκιπας, και επέκτεινε τις κυριαρχίες του σε διάφορα μέρη του κόσμου· όσο μακριά η Βρετανία προς τη δύση, και όλη η Σκυθία προς τον βορρά, η Αιθιοπία προς τον νότο, και τα απομακρυσμένα μέρη της Ινδίας προς την ανατολή, ακόμη και στα έσχατα μέρη όλου του κόσμου, όπως βεβαιώνει ο Ευσέβιος, κάνοντας τη βασιλεία του τρεις φορές μεγαλύτερη από εκείνη του Μεγάλου Αλεξάνδρου· και πιο ειδικά μπορεί να περιγράφει τη βασιλεία του Χριστού στους χρόνους του· η οποία διαδόθηκε σε όλα τα έθνη της αυτοκρατορίας· όταν ο παγανισμός κατεδαφίστηκε, τόσο στην ήπειρο όσο και στα νησιά της θάλασσας, και τα οχυρά του Σατανά γκρεμίστηκαν, όχι με σαρκικά, αλλά πνευματικά όπλα· όταν πλήθη ψυχών μεταστράφηκαν από τον λόγο, τη ράβδο της δύναμης του Χριστού, και όταν οι άγιοι καθοδηγούνταν, κατευθύνονταν, τρέφονταν και παρηγορούνταν από αυτήν· διότι η αναφορά φαίνεται να είναι στη ράβδο του ποιμένα, με την οποία οδηγεί και τρέφει τα πρόβατά του· η ίδια λέξη σημαίνει τόσο να κυβερνά όσο και να τρέφει· και το παιδί της αρπάχθηκε προς τον Θεό, και [προς] τον θρόνο του· το οποίο δεν πρέπει να νοηθεί για την ανάβαση του Χριστού στον ουρανό στην ανθρώπινη φύση, όταν κάθισε στον ίδιο θρόνο με τον Πατέρα του· ούτε για τον μυστικό Χριστό, ή για τους αγίους που αρπάζονται στον αέρα, για να συναντήσουν τον Κύριο και να είναι για πάντα μαζί του, και να καθίσουν μαζί του στον ίδιο θρόνο· αλλά μάλλον για κάποια ένδοξη πρόοδο της εκκλησίας και της βασιλείας του Χριστού στη γη· διότι όπως «το να πέσει από τον ουρανό» εκφράζει ταπείνωση και ευτέλεια, και μια χαμηλή κατάσταση στην οποία φέρεται ένα πρόσωπο, Ησαΐας 14:12· έτσι μια ανάβαση στον ουρανό, όπως λένε ότι κάνουν οι δύο μάρτυρες στο προηγούμενο κεφάλαιο, δηλώνει εξύψωση, ή άνοδο σε κάποια πιο ένδοξη κατάσταση και συνθήκη, που ήταν η περίπτωση της εκκλησίας στους χρόνους του Κωνσταντίνου· και αυτό μπορεί επίσης να περιλάβει την άνοδο του ίδιου του Κωνσταντίνου στον αυτοκρατορικό θρόνο, που ήταν ο θρόνος του Θεού· διότι οι βασιλείς έχουν τα σκήπτρα, τους θρόνους και τα βασίλειά τους από αυτόν, είναι οι αντιπρόσωποί του, και σε κάποιο μέτρο αντιπροσωπεύουν και γι' αυτό ονομάζονται θεοί, και τα παιδιά του Υψίστου· ναι, αφού ο Κωνσταντίνος, όπως ανυψώθηκε στην αυτοκρατορία, ήταν τέτοιο όργανο στο χέρι του Χριστού για την ίδρυση και εδραίωση της βασιλείας του σε αυτήν, ο ίδιος ο Χριστός μπορεί να παρουσιάζεται εδώ ως βασιλεύων στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ως προμήνυμα και προοίμιο της βασιλείας του σε όλη τη γη μια άλλη ημέρα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η οπτασία της γυναίκας ενθαρρύνει την άποψή σας για την εκκλησία σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορεί η αντίθεση του δράκοντα να εμφανίζεται ακόμη σε λεπτές μορφές; Τι ελπίδα αντλείτε από το αρσενικό παιδί που αρπάχθηκε στον θρόνο του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὸν θρίαμβον τοῦ Υἱοῦ σου, τὸν ἀποκαλυφθέντα ἐν τῇ Ἀποκαλύψει ιβ΄, τὸ ἀρσενικὸν παιδίον τὸ ἁρπαχθὲν πρὸς τὸν θρόνον σου, ὅστις κατέρριψε τὸν κατήγορον διὰ τοῦ αἵματος τοῦ Ἀρνίου. Ἔνδυσον τὴν ἐκκλησίαν σου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ τοῦ Χριστοῦ, σκέπασον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ἐπιθέσεως τοῦ δράκοντος, καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τῆς χάριτος, ἕως οὗ ἡ βασιλεία σου πληρώσῃ τὴν γῆν. Ἐνίσχυσον τὴν ἐμπιστοσύνην ἡμῶν ἐν σοὶ μόνῳ, ἵνα δυνηθῶμεν νικᾶν καὶ χαίρειν ἐν τῇ σωτηρίᾳ τῇ σῇ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →