Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξοδος 15-16 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θεολογίας που διαμορφώθηκε για την καθημερινή τροφή της Εκκλησίας. Σε αυτές τις σελίδες ο Συμεών ιχνηλατεί το άσμα του Μωυσή και την επακόλουθη δοκιμασία στη Μάρρα, επιτρέποντας στο κείμενο της Εξόδου να αποκαλύψει τόσο την αγιότητα που εμπνέει δέος όσο και το έλεος που αποκαθιστά την ψυχή. Η μέθοδός του παραμένει πάντοτε η ίδια: υπομονετική προσοχή στην ιερή αφήγηση, ακολουθούμενη από απλή εφαρμογή στη συνείδηση. Καθώς εισερχόμαστε σε αυτά τα κεφάλαια, ζητούμε από το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Συμεών να ανοίξει τις καρδιές μας, ώστε τα αρχαία ελέη να γίνουν και πάλι παρούσα χάρη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσοχή στον λόγο του Θεού στην Έξοδο κεφάλαια δεκαπέντε και δεκαέξι. Ακούστε τον θριαμβευτικό ύμνο στην Ερυθρά Θάλασσα, τα πικρά νερά που γλυκαίνονται στη Μάρρα και την παροχή του μάννα στην έρημο. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να αντηχήσει στη σιωπή, και σημειώστε πώς ο Κύριος αποκαλύπτει τον εαυτό του ως ένδοξο στην αγιότητα και τρυφερό στη φροντίδα της διαθήκης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει θέτοντας τον εμπνευσμένο ύμνο και την άμεση περίστασή του.
Οι δύο πρώτοι στίχοι αποτελούν ένα είδος προλόγου, δηλώνοντας την περίσταση και την απόφαση του εμπνευσμένου συγγραφέα να την εορτάσει [Σημείωση: Κάπως παρόμοιο με αυτό στους Ψαλμούς 45:1.]. Το έλεος τότε εκτίθεται με τον πιο ζωηρό τρόπο· και έπειτα, τα αποτελέσματά του, τόσο άμεσα όσο και μακρινά, προβλέπονται λεπτομερώς. Αλλά, μεταξύ της έκθεσης του ελέους και των αποτελεσμάτων του, εισάγεται μια αποστροφή, απευθυνόμενη προς την ίδια τη Θεότητα, και αποδίδουσα σε Αυτόν τη δόξα που οφείλεται στο όνομά Του. Σε αυτό το μέρος του ύμνου θα στρέψουμε τώρα την ιδιαίτερη προσοχή σας. Δηλώνει ότι ο Θεός είναι, Ι. Άξιος θαυμασμού για την αγιότητά Του— Ο Θεός είναι ουσιωδώς και υπέρτατα άγιος— [Δεν ονομάζεται μόνο, κατά τρόπο εξέχοντα, «Ο Άγιος», αλλά αυτό το γνώρισμα λέγεται ότι ανήκει αποκλειστικά σε Αυτόν· «Μόνος Εσύ είσαι άγιος.»Προχωρεί στην ανάπτυξη του γνωρίσματος της θείας δύναμης που φανερώνεται στην καταστροφή του Φαραώ.
Άξιος φόβου για τη δύναμή Του— Ο Θεός είναι Θεός απαράμιλλης δύναμης— [Οι θεοί των εθνών δεν μπορούν να ακούσουν, ή να δουν, ή να κινηθούν· αλλά η δύναμη του Ιεχωβά είναι άπειρη. Τι λιγότερο από παντοδυναμία θα μπορούσε να έχει επιτελέσει τα «θαύματα» που εορτάζονται εδώ; Δείτε πόσο εύκολα οι προσδοκίες των εχθρών Του διαψεύστηκαν, και οι αιματηροί σκοποί τους ματαιώθηκαν, με μία πνοή της δυσαρέσκειάς Του [Σημείωση: 10. Η εικόνα εδώ είναι ιδιαίτερα επεξεργασμένη. Η επέκταση στον προηγούμενο στίχο και η συντομία του επόμενου σχηματίζουν μια όμορφη αντίθεση· ενώ η εικόνα που κλείνει την περιγραφή σημειώνει έντονα την πληρότητα της εκτελεσθείσας κρίσης.] ! — — —] Γι’ αυτό είναι πολύ να φοβάται— [Για αυτή την άσκηση της δυνάμεώς Του πράγματι δοξάστηκε· όπως και έπρεπε για μια τόσο ελεήμονα και πλήρη απελευθέρωση.Ο Συμεών στη συνέχεια στρέφει την προσοχή στη δοκιμασία του λαού στα νερά της Μάρρας.
Αλλά από αυτό μπορούμε να αντλήσουμε πολλή ωφέλιμη διδασκαλία· ενώ σημειώνουμε, Ι. Τη δοκιμασία τους— Αυτή ήταν πράγματι σκληρή— [Δεν έχουμε γενικά ιδέα πόσο η ευτυχία μας, και ακόμη και η ίδια η ζωή μας, εξαρτώνται από τις κοινές δωρεές της Πρόνοιας. Το αναγνωρίζουμε αυτό πράγματι με λόγια· αλλά δεν έχουμε ανάλογη αίσθηση των υποχρεώσεών μας προς τον Θεό για μια τακτική παροχή νερού. Οι Ισραηλίτες είχαν ταξιδέψει τρεις ημέρες και δεν είχαν βρει κανένα· μέχρι που, φτάνοντας στη Μάρρα, βρήκαν άφθονη παροχή· αλλά, ιδού, το νερό ήταν τόσο πικρό, ώστε να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί για γενική χρήση. Όταν οι Ισραηλίτες, εκτός από την έλλειψή τους, βίωσαν αυτή την οδυνηρή απογοήτευση, ξέσπασαν σε γογγυσμούς και παράπονα.] Αλλά ο γογγυσμός τους ήταν λανθασμένος— [Αν η ερώτηση που έθεσαν στον Μωυσή δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια απλή ερώτηση, θα ήταν αρκετά αθώα· αλλά ήταν ένα άπιστο, παθιασμένο παράπονο.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Συμεών κλείνει την ομιλία πιέζοντας τη βεβαιότητα κάθε ανθρώπινης εξέγερσης κατά του Υψίστου.
Η μακροθυμία του Θεού μπορεί να ασκείται για πολύ καιρό· και οι εχθροί Του μπορεί να φαίνονται για ένα διάστημα ότι έχουν πετύχει τον σκοπό τους· αλλά στον κατάλληλο χρόνο, ο άδης θα ανοίξει πλατιά τα σαγόνια του για να τους καταπιεί, και θα γίνουν οι άθλιοι θύματα της ίδιας τους της ασέβειας. Εναντίον του Θεού και της Εκκλησίας Του, δεν υπάρχει μηχάνημα, ούτε βουλή που θα σταθεί. Η Εκκλησία Του είναι θεμελιωμένη σε βράχο, και οι πύλες του άδη δεν θα υπερισχύσουν εναντίον της. Οι εχθροί των ψυχών μας μπορεί να μας ακολουθούν ακόμη και μέχρι την τελευταία στιγμή της ζωής μας· αλλά όταν φτάσει η ορισμένη στιγμή για την εκπλήρωση όλων των υποσχέσεων του Θεού προς εμάς, οι ψυχές μας θα ελευθερωθούν από κάθε επίθεση, και «ο θάνατος και ο άδης, με όλους τους οπαδούς τους, θα ριφθούν στη λίμνη του πυρός [Σημείωση: Αποκάλυψη 20:14.].»Κλείνει με μια τελική πρόσκληση να θέσουμε πλήρη εξάρτηση στον Κύριο που δεν αποτυγχάνει ποτέ τον λαό Του.
«Το όραμα είναι ακόμη για ορισμένο καιρό· γι’ αυτό, αν και αργεί, περίμενε αυτό· διότι στον ορισμένο καιρό θα έρθει, και δεν θα αργήσει [Σημείωση: Αββακούμ 2:3.].» Είτε οι θλίψεις μας είναι προσωρινής είτε πνευματικής φύσεως, μπορούμε να είμαστε βέβαιοι γι’ αυτή την ευλογημένη αλήθεια, ότι «όσοι περιμένουν σε Αυτόν δεν θα ντροπιαστούν ποτέ.»
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην προσωπική μου ιστορία χρειάζομαι περισσότερο να ανακτήσω τον μεικτό δέος και ευγνωμοσύνη που αφυπνίζει το άσμα του Μωυσή; Σε ποια παρούσα πικρία πειράζομαι να γογγύσω αντί να προσευχηθώ; Πώς μπορεί το καθημερινό δώρο του μάννα να με προσκαλέσει σε μια πιο σταθερή εμπιστοσύνη που περιμένει τον ορισμένο καιρό του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε υπέρτατα άγιε, φοβερέ εν αίνων, που κάποτε οδήγησες τον λαό σου διαμέσου της θαλάσσης και γλύκανες τα νερά της Μάρρας, χάρισε μας χάρη να ψάλλουμε τα θαύματά Σου με αδιαίρετες καρδιές. Φύλαξέ μας από την απιστία που γογγύζει κατά της πρόνοιάς Σου, και δίδαξέ μας να ρίχνουμε κάθε δοκιμασία στο δέντρο του σταυρού Σου. Καθώς έδεσες τον Ισραήλ με τον εαυτό Σου με νόμο και διάταγμα, δέσε και εμάς σε πρόθυμη υπακοή. Θεράπευσε τις ψυχές μας από κάθε πνευματική ασθένεια, και κράτησέ μας στον στενό δρόμο μέχρι να ενωθούμε με το άσμα του Μωυσή και του Αρνίου στη αιώνια βασιλεία Σου· διαμέσου Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →