Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 15-16 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην σαφή ερμηνευτική παράδοση του Αμερικανικού Πρεσβυτεριανισμού στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς πάνω στη Βίβλο για τα κεφάλαια 15 και 16 του Λευιτικού. Αυτά τα κεφάλαια εκθέτουν τους νόμους της ακαθαρσίας και την κορυφαία Ημέρα του Εξιλασμού κατευθύνοντας τον λαό της διαθήκης στην αγιότητα που απαιτείται από εκείνους που θα πλησιάσουν τον Κύριο. Η προσεκτική έκθεση του Μπάρνς μας βοηθά να παρακολουθήσουμε πώς κάθε ορισμένη τελετουργία δείχνει πέρα από τον εαυτό της στον μεγαλύτερο Αρχιερέα και στην εφάπαξ θυσία που αφαιρεί την αμαρτία. Καθώς ακούμε ας χορηγήσει το Πνεύμα σε εμάς τόσο σεβασμό για τις αρχαίες διατάξεις όσο και νέα διαβεβαίωση της χάριτος που αυτές προεικονίζουν.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα το Λευιτικόν 15 και 16 ολόκληρα. Ας ακουστούν οι λεπτομερείς διατάξεις για τις σωματικές εκκρίσεις και η επίσημη τελετουργία της Ημέρας του Εξιλασμού ως ο ίδιος ο λόγος του Θεού. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες κλήσεις για αποχωρισμό από την ακαθαρσία και για τη μοναδική ετήσια είσοδο του αρχιερέα στα Άγια των Αγίων. Δεχθείτε αυτά τα κεφάλαια ως Γραφή που αποκαλύπτει την ανάγκη μας και δείχνει τον διορισμένο από τον Θεό τρόπο καθαρισμού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς περιγράφει πρώτα την αλλαγή των ενδυμάτων του αρχιερέως και τη χριστολογική σημασία της.
Εδάφιον 4. Ο αρχιερεύς όταν άλλαζε την ενδυμασία του αυτήν την ημέρα απαιτείτο να λουστεί. Με τα «χρυσά ενδύματα» του είχε, αυτήν την ημέρα, και για την προηγούμενη εβδομάδα, να προσφέρει τις τακτικές καθημερινές θυσίες, και να εκτελεί τα άλλα ιερατικά καθήκοντα του αγιαστηρίου, τα οποία συνήθως εκτελούνταν από κοινό ιερέα. Η ενδυμασία από λευκό λινό, την οποία τώρα έβαλε, φαίνεται να ήταν όμοια με τη συνήθη ενδυμασία των κοινών ιερέων, εκτός από την αντικατάσταση ενός λινού μίτρου για το κάλυμμα (ή σκούφο), και ενός απλού λινού ζωστήρα για τον ποικιλόχρωμο (Έξοδος 28:40-43 σημειώσεις). Καθώς προετοιμαζόταν να εισέλθει στα άγια των αγίων, ντύθηκε με άσπιλο λευκό ως ένδειξη της αγιότητας χωρίς την οποία κανείς, με πνευματική έννοια, δεν μπορεί να εισέλθει στη θεία παρουσία. Έτσι έγινε πιο σαφής προεικόνιση του μεγαλύτερου αρχιερέως Προς Εβραίους 7:26· Προς Εβραίους 6:19-20. Αυτή η σημασία ανήκε στον αρχιερέα μόνο με την επίσημη ιδιότητά του ως μεσίτη· στο ίδιο του το πρόσωπο είχε αδυναμία, και απαιτείτο «να προσφέρει θυσία, «πρώτα» για τις δικές του αμαρτίες, και έπειτα για του λαού.» Προς Εβραίους 7:27. Δείτε τις σημειώσεις στο Λευιτικόν 9:7-14. Για τον ίδιο λόγο ήταν ότι, μολονότι ως μεσίτης έπρεπε να εισέλθει στον άγιο τόπο, ως αμαρτωλός άνθρωπος χρειαζόταν το νέφος του θυμιάματος ως πέπλο να έρθει ανάμεσα σε αυτόν και την αγιότητα του Κυρίου. Δείτε Λευιτικόν 16:13.Αυτός κατόπιν αναπτύσσει την ρίψη των κλήρων και την ταυτότητα του Αζαζήλ.
Εδάφιον 8. Οι δύο τράγοι αποτελούσαν μία ενιαία προσφορά για αμαρτία, Λευιτικόν 16:5. Για να αναδειχθεί το νόημα της θυσίας ήταν αναγκαίο να εκτελεστεί η πράξη ενός ζωντανού όντος μετά τον θάνατο. Δείτε Λευιτικόν 16:22 σημείωση. Καθώς αυτό δεν μπορούσε οπωσδήποτε να παρασταθεί ορατά με ένα μόνο θύμα, χρησιμοποιήθηκαν δύο, όπως στην περίπτωση των πτηνών στην τελετή για τον θεραπευμένο λεπρό Λευιτικόν 14:4-6. Για τον τράγο της αποπομπής - Μάλλον, για τον Αζαζήλ. Η λέξη δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού στην Παλαιά Διαθήκη παρά μόνο σε αυτό το κεφάλαιο, και πιθανώς προέρχεται από ρίζα σε χρήση στα αραβικά, αλλά όχι στα εβραϊκά, που σημαίνει «απομακρύνω», ή «χωρίζω». Ο Αζαζήλ είναι το προμωσαϊκό όνομα ενός κακού προσωπικού όντος τοποθετημένου σε αντίθεση προς τον Κύριο. Κάθε τράγος, έχοντας παρουσιαστεί στον Κύριο πριν ριφθούν οι κλήροι, βρισκόταν σε θυσιαστική σχέση προς Αυτόν. Η ρίψη των κλήρων ήταν έκκληση στην απόφαση του Κυρίου (συγκρίνετε Ιησούς του Ναυή 7:16-17· Ιησούς του Ναυή 14:2· Παροιμίαι 16:33· Πράξεις 1:26, κ.λπ.)Ο Μπάρνς έπειτα ιχνηλατεί την ακριβή ακολουθία του ραντίσματος και του εξιλασμού εντός του αγιαστηρίου.
Εδάφια 11-25. Είναι σημαντικό, σε σχέση με το νόημα της ημέρας του εξιλασμού, να παρατηρηθεί η τάξη των τελετουργιών όπως περιγράφονται σε αυτά τα εδάφια. Λευιτικόν 16:12 Ένα θυμιατήρι - Δείτε Έξοδος 25:38 σημείωση. Το θυσιαστήριο ενώπιον του Κυρίου - δηλαδή το θυσιαστήριο του ολοκαυτώματος στο οποίο η φωτιά έκαιγε πάντοτε. Λευιτικόν 16:14 Ο αρχιερεύς πρέπει να είχε βγει από τα άγια των αγίων για να φέρει το αίμα, αφήνοντας το θυμιατήρι να καπνίζει εντός, και έπειτα να είχε εισέλθει πάλι εντός του καταπετάσματος. Ράντισε το αίμα επτά φορές επί του ιλαστηρίου, στην ανατολική πλευρά του (όχι «προς ανατολάς»), και έπειτα επτά φορές επί του δαπέδου μπροστά του. Εάν το ιλαστήριο μπορεί να θεωρηθεί ως θυσιαστήριο, το αγιότερο από τα τρία, σε αυτήν τη μία περίπτωση κατά το έτος έγινε εξιλασμός γι’ αυτό, όπως και για τα άλλα θυσιαστήρια, με θυσιαστικό αίμα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τελικά ο Barnes συγκεντρώνει ολόκληρη την τήρηση στο ευαγγελικό της νόημα για την εκκλησία.
Στίχοι 33-34. Μια σύνοψη αυτού που έγινε την ημέρα του εξιλασμού. Η ημέρα προοριζόταν ως ευκαιρία για να εκφραστεί πιο πλήρως από ό,τι μπορούσε να γίνει στις συνήθεις θυσίες η πνευματική αλήθεια του εξιλασμού, με πληρέστερη αναγνώριση της αμαρτωλότητας και της αδυναμίας του ανθρώπου και της φθαρτής φύσης όλων των επίγειων πραγμάτων, ακόμη και εκείνων που είναι πιο επίσημα αφιερωμένα και προορισμένα για την υπηρεσία του Θεού. Ανήκε στις παρατηρήσεις της ιδιαίτερα να παρουσιάσει, με την είσοδο του αρχιερέα στα άγια των αγίων, ότι ο εξιλασμός μπορούσε μόνο να επιτευχθεί ενώπιον του θρόνου του Ιεχωβά Ιδίου (συγκρίνετε Ματθαίος 9:6 · Μάρκος 2:7-10 · Εβραίους 4:16 , κ.λπ.)· και, με τον τράγο που στάλθηκε στην έρημο, ότι οι αμαρτίες για τις οποίες έγινε εξιλασμός δεν μόνο συγχωρέθηκαν, αλλά μεταφέρθηκαν ολοκληρωτικά μακριά. Δείτε Λευιτικόν 16:22 σημείωση. Οι τελετές ήταν μια επίσημη συγκέντρωση όλων των άλλων τελετών εξιλασμού, ώστε να τις κάνουν να δείχνουν πιο εκφραστικά στην αποκάλυψη που θα ερχόταν του ελεήμονος σκοπού του Θεού προς τον άνθρωπο στέλνοντας τον Υιό Του να παραδοθεί για τα παραπτώματά μας, και να αναστηθεί πάλι για τη δικαίωσή μας· να είναι ο μέγας αρχιερέας μας για πάντα κατά την τάξη του Μελχισεδέκ, και να εισέλθει για μας μέσα στο καταπέτασμα Ρωμαίους 4:25 · Εβραίους 6:20 . Η Ημέρα του Εξιλασμού επέκτεινε το νόημα κάθε προσφοράς για αμαρτία, με τον ίδιο τρόπο όπως οι ακολουθίες για τη Μεγάλη Παρασκευή και την Τετάρτη της Στάχτης επεκτείνουν το νόημα των ημερών λιτανείας μας καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, και η Ημέρα του Πάσχα, αυτό των Κυριακών μας.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η απαίτηση άσπιλου λινού για τον αρχιερέα μιλά για την αγιότητα που πρέπει να επιδιώκουμε εν Χριστώ; Με ποιους τρόπους η αποστολή του ζωντανού τράγου ενισχύει τη βεβαιότητά σας ότι οι συγχωρεμένες αμαρτίες πραγματικά απομακρύνονται; Πού αυτά τα κεφάλαια σας πιέζουν πιο καθαρά να εκτιμήσετε το τετελεσμένο έργο του μεγάλου Αρχιερέα μας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ διατάξας τὸ αἷμα τοῦ ἐξιλασμοῦ ἵνα καλύπτῃ πᾶσαν τὴν ἀκαθαρσίαν ἡμῶν καὶ ἀποφέρῃ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν, καθάρισον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τῆς δυνάμεως τοῦ Πνεύματός σου καὶ χάρισον ἡμῖν ζῶσαν πίστιν εἰς τὸ τετελεσμένον ἔργον τοῦ Υἱοῦ σου. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ ὑποθέτωμεν ἐπὶ τὸ ἔλεός σου ἢ νὰ παίζωμεν μὲ τὴν ἁγιότητά σου, καὶ ἔνδυσον ἡμᾶς καθ' ἑκάστην ἐν τῇ δικαιοσύνῃ τῇ μόνῃ διδούσῃ πρόσβασιν εἰς τὴν παρουσίαν σου. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →