Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Εβρ 13 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στην προς Εβραίους 13 προσφέρει έναν πλούσιο καταληκτήριο λόγο προς την επιστολή, μεταβαίνοντας από υψηλή διδασκαλία στην πρακτική έκφραση της πίστης. Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ακολουθούμε τον Χένρι καθώς ιχνηλατεί τις τελικές προτροπές του αποστόλου, δείχνοντας πώς η γνήσια πίστη παράγει πάντοτε ορατή αγάπη, φιλοξενία, αυτάρκεια και σεβασμό προς τους πιστούς ηγέτες. Οι γνώσεις του μας βοηθούν να δούμε ότι ο ίδιος αμετάβλητος Χριστός που εξασφάλισε τη σωτηρία μας μας καλεί τώρα να ζήσουμε αυτή τη σωτηρία στις καθημερινές σχέσεις και υποχρεώσεις. Καθώς ακούμε τη φωνή του Χένρι, καλούμαστε να εξετάσουμε αν η δική μας ζωή φέρει τον καρπό της χάριτος που ομολογούμε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το δέκατο τρίτο κεφάλαιο της προς Εβραίους. Προσέξτε πώς το κεφάλαιο μεταβαίνει από τη μεγαλειώδη διδασκαλία για την ιεροσύνη του Χριστού σε μια σειρά άμεσων εντολών σχετικά με την αγάπη, τη φιλοξενία, την καθαρότητα και την υποταγή. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν πριν στραφείτε στους στοχασμούς του Χένρι για το ίδιο χωρίο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει συνοψίζοντας τον σκοπό του αποστόλου να καλεί τους πιστούς στα πρακτικά καθήκοντα που πηγάζουν από την πίστη.
Ο σκοπός του Χριστού στο να δώσει τον εαυτό του για εμάς είναι να αγοράσει για τον εαυτό του έναν ιδιαίτερο λαό, ζηλωτή σε καλά έργα. Τώρα ο απόστολος καλεί τους πιστούς Εβραίους στην εκτέλεση πολλών εξαιρετικών καθηκόντων, στα οποία αρμόζει στους χριστιανούς να υπερέχουν.Στη συνέχεια στρέφει την προσοχή του στο συνεχές καθήκον της αδελφικής αγάπης μεταξύ του λαού του Θεού.
Ι. Στην αδελφική αγάπη (εδ. 1), με την οποία δεν εννοεί μόνο μια γενική στοργή προς όλους τους ανθρώπους, ως αδελφούς μας κατά φύση, όλους φτιαγμένους από το ίδιο αίμα, ούτε εκείνη την πιο περιορισμένη στοργή που οφείλεται σε όσους είναι από τους ίδιους άμεσους γονείς, αλλά εκείνη την ιδιαίτερη και πνευματική στοργή που πρέπει να υπάρχει μεταξύ των τέκνων του Θεού. 1. Εδώ υποτίθεται ότι οι Εβραίοι είχαν αυτή την αγάπη ο ένας για τον άλλον. Αν και, εκείνη την εποχή, εκείνο το έθνος ήταν θλιβερά διαιρεμένο και ταραγμένο μεταξύ τους, τόσο για ζητήματα θρησκείας όσο και για την πολιτική κατάσταση, υπήρχε αληθινή αδελφική αγάπη μεταξύ εκείνων από αυτούς που πίστεψαν στον Χριστό· και αυτή εμφανίστηκε με πολύ εξέχοντα τρόπο αμέσως μετά την έκχυση του Αγίου Πνεύματος, όταν είχαν όλα κοινά και πούλησαν τα υπάρχοντά τους για να δημιουργήσουν ένα γενικό ταμείο συντήρησης για τους αδελφούς τους. Το πνεύμα του χριστιανισμού είναι πνεύμα αγάπης. Η πίστη ενεργεί μέσω της αγάπης. Η αληθινή θρησκεία είναι ο ισχυρότερος δεσμός φιλίας· αν δεν είναι έτσι, έχει το όνομά της για το τίποτα. 2. Αυτή η αδελφική αγάπη κινδύνευε να χαθεί, και μάλιστα σε καιρό διωγμού, όταν θα ήταν πιο αναγκαία· κινδύνευε να χαθεί από εκείνες τις διαμάχες που υπήρχαν μεταξύ τους σχετικά με τον σεβασμό που όφειλαν ακόμη να έχουν προς τις τελετουργίες του μωσαϊκού νόμου. Οι διαμάχες για τη θρησκεία πολύ συχνά προκαλούν παρακμή της χριστιανικής στοργής· αλλά αυτό πρέπει να φυλάγεται, και να χρησιμοποιούνται όλα τα κατάλληλα μέσα για να διατηρηθεί η αδελφική αγάπη. Οι χριστιανοί πρέπει πάντοτε να αγαπούν και να ζουν ως αδελφοί, και όσο περισσότερο μεγαλώνουν στην ευλαβή στοργή προς τον Θεό τον ουράνιο Πατέρα τους, τόσο περισσότερο θα μεγαλώνουν στην αγάπη ο ένας προς τον άλλον για χάρη του.Στη συνέχεια ο Χένρι εξερευνά την κλήση στη φιλοξενία και τις απροσδόκητες ανταμοιβές που συχνά τη συνοδεύουν.
ΙΙ. Στη φιλοξενία: Μη λησμονείτε να φιλοξενείτε ξένους για χάρη του, εδ. 2. Πρέπει να προσθέσουμε στην αδελφική καλοσύνη την αγάπη. Εδώ παρατηρήστε, 1. Το απαιτούμενο καθήκον—να φιλοξενείτε ξένους, τόσο εκείνους που είναι ξένοι στην πολιτεία του Ισραήλ, όσο και ξένους προς τα πρόσωπά μας, ιδιαίτερα εκείνους που γνωρίζουν ότι είναι ξένοι εδώ και ζητούν άλλη πατρίδα, που είναι η περίπτωση του λαού του Θεού, και ήταν έτσι εκείνη την εποχή: οι πιστοί Ιουδαίοι βρίσκονταν σε απελπιστική και θλιβερή κατάσταση. Αλλά φαίνεται να μιλά για ξένους ως τέτοιους· αν και δεν γνωρίζουμε ποιοι είναι, ούτε από πού έρχονται, όμως, βλέποντας ότι δεν έχουν κανένα βέβαιο τόπο κατοικίας, πρέπει να τους παραχωρούμε χώρο στις καρδιές μας και στα σπίτια μας, ανάλογα με την ευκαιρία και τη δυνατότητά μας. 2. Το κίνητρο: Έτσι μερικοί φιλοξένησαν αγγέλους χωρίς να το γνωρίζουν· έτσι έκανε ο Αβραάμ (Γεν. ιη'), και ο Λωτ (Γεν. ιθ'), και ένας από εκείνους που φιλοξένησε ο Αβραάμ ήταν ο Υιός του Θεού· και, αν και δεν μπορούμε να υποθέσουμε ότι αυτό θα συμβεί ποτέ στη δική μας περίπτωση, όμως ό,τι κάνουμε στους ξένους, υπακούοντας σε αυτόν, θα το λογαριάσει και θα το ανταμείψει ως γινόμενο σε αυτόν τον ίδιο. Ματθ. κε' 35, Ήμουν ξένος, και με φιλοξενήσατε. Ο Θεός έχει συχνά αποδώσει τιμές και χάρες στους φιλόξενους υπηρέτες του, πέρα από όλες τις σκέψεις τους, χωρίς να το γνωρίζουν.Αργότερα ο Χένρι πραγματεύεται τη χάρη της χριστιανικής αυτάρκειας και την υπόσχεση που την στηρίζει.
V. Στη χριστιανική αυτάρκεια, εδ. 5, 6. Εδώ παρατηρήστε, 1. Η αμαρτία που είναι αντίθετη σε αυτή τη χάρη και το καθήκον—η πλεονεξία, μια υπερβολικά έντονη επιθυμία για τον πλούτο αυτού του κόσμου, φθονώντας εκείνους που έχουν περισσότερα από εμάς. Αυτή την αμαρτία δεν πρέπει να επιτρέπουμε κανένα χώρο στη συναναστροφή μας· γιατί, αν και είναι κρυφή επιθυμία που κρύβεται στην καρδιά, αν δεν υποταχθεί θα εισέλθει στη συναναστροφή μας και θα φανερωθεί στον τρόπο που μιλάμε και ενεργούμε. Πρέπει να προσέχουμε όχι μόνο να κρατάμε αυτή την αμαρτία κάτω, αλλά να την ξεριζώσουμε από τις ψυχές μας. 2. Το καθήκον και η χάρη που είναι αντίθετα στην πλεονεξία—το να είμαστε ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι με όσα έχουμε· τα παρόντα πράγματα, γιατί τα παρελθόντα δεν μπορούν να ανακληθούν, και τα μελλοντικά είναι μόνο στο χέρι του Θεού. Ό,τι μας δίνει ο Θεός από μέρα σε μέρα πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι, ακόμη κι αν υπολείπεται από όσα απολαύσαμε προηγουμένως, και ακόμη κι αν δεν φτάνει στις προσδοκίες μας για το μέλλον. Πρέπει να είμαστε ικανοποιημένοι με τη σημερινή μας μοίρα. Πρέπει να φέρουμε το νου μας στην παρούσα κατάστασή μας, και αυτός είναι ο σίγουρος δρόμος προς την αυτάρκεια· και όσοι δεν μπορούν να το κάνουν αυτό δεν θα ήταν ικανοποιημένοι ακόμη κι αν ο Θεός ανέβαζε την κατάστασή τους στο νου τους, γιατί ο νους θα ανέβαινε μαζί με την κατάσταση. Ο Αμάν ήταν ο μεγάλος αυλικός ευνοούμενος, και όμως όχι ικανοποιημένος—ο Αχαάβ στον θρόνο, και όμως όχι ικανοποιημένος—ο Αδάμ στον παράδεισο, και όμως όχι ικανοποιημένος· ναι, οι άγγελοι στον ουρανό, και όμως όχι ικανοποιημένοι· αλλά ο Παύλος, αν και ταπεινωμένος και κενός, είχε μάθει σε κάθε κατάσταση, σε οποιαδήποτε κατάσταση, να είναι ικανοποιημένος μαζί της. 3. Ποιο λόγο έχουν οι χριστιανοί να είναι ικανοποιημένοι με τη μοίρα τους. (1.) Ο Θεός έχει πει, 'Δεν θα σε αφήσω ποτέ, ούτε θα σε εγκαταλείψω', εδ. 5, 6. Αυτό ειπώθηκε στον Ιησού του Ναυή (κεφ. α' 5), αλλά ανήκει σε όλους τους πιστούς υπηρέτες του Θεού. Οι υποσχέσεις της Παλαιάς Διαθήκης μπορούν να εφαρμοστούν στους αγίους της Καινής Διαθήκης. Αυτή η υπόσχεση περιέχει το άθροισμα και την ουσία όλων των υποσχέσεων. 'Δεν θα σε αφήσω ποτέ, όχι, ποτέ, ούτε θα σε εγκαταλείψω ποτέ'. Εδώ υπάρχουν όχι λιγότερες από πέντε αρνήσεις συσσωρευμένες μαζί, για να επιβεβαιώσουν την υπόσχεση· ο αληθινός πιστός θα έχει την ελεήμονα παρουσία του Θεού μαζί του στη ζωή, στον θάνατο και για πάντα. (2.) Από αυτή την περιεκτική υπόσχεση μπορούν να βεβαιωθούν για βοήθεια από τον Θεό: 'Ώστε να μπορούμε με θάρρος να λέμε, Ο Κύριος είναι βοηθός μου· δεν θα φοβηθώ τι θα μου κάνει άνθρωπος', εδ. 6. Οι άνθρωποι δεν μπορούν να κάνουν τίποτα εναντίον του Θεού, και ο Θεός μπορεί να κάνει όλα όσα κάνουν οι άνθρωποι εναντίον του λαού του να στραφούν προς το καλό τους.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι οδηγεί τη μελέτη προς ένα ισχυρό συμπέρασμα δείχνοντας στο αμετάβλητο πρόσωπο του Χριστού ως τη σίγουρη άγκυρα του πιστού.
Πρώτον, Από την αμεταβλητότητα και την αιωνιότητα του Κυρίου Ιησού Χριστού. Αν και οι λειτουργοί τους ήταν άλλοι νεκροί, άλλοι ετοιμοθάνατοι, όμως ο μεγάλος κεφαλή και αρχιερέας της εκκλησίας, ο επίσκοπος των ψυχών τους, ζει πάντοτε, και είναι πάντοτε ο ίδιος· και πρέπει να είναι σταθεροί και αμετακίνητοι, σε μίμηση του Χριστού, και πρέπει να θυμούνται ότι ο Χριστός ζει πάντοτε για να παρατηρεί και να ανταμείβει την πιστή προσήλωσή τους στις αλήθειες του, και να παρατηρεί και να τιμωρεί την αμαρτωλή απομάκρυνσή τους από αυτόν. Ο Χριστός είναι ο ίδιος την ημέρα της Παλαιάς Διαθήκης, την ημέρα του ευαγγελίου, και θα είναι έτσι για τον λαό του για πάντα.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Σε ποιες από τις τρέχουσες σχέσεις μου κινδυνεύει να ψυχρανθεί η αδελφική αγάπη, και ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να την προστατεύσω;
2. Πώς θα μπορούσα να ασκήσω φιλοξενία αυτή την εβδομάδα χωρίς να περιμένω αναγνώριση ή ανταμοιβή;
3. Σε ποιο τομέα της ζωής μου πειράζομαι περισσότερο από την πλεονεξία, και πώς μιλά σε αυτόν τον αγώνα η υπόσχεση 'Δεν θα σε αφήσω ποτέ';
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς ὥστε νὰ διατηροῦμε τὴν φιλαδελφίαν, νὰ φιλοξενοῦμε τοὺς ξένους, καὶ νὰ εὑρίσκουμε τὴν πληρότητά μας ἐν τῇ ἀδιαλείπτῳ παρουσίᾳ σου. Στήριξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἐπὶ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, τοῦ αὐτοῦ χθὲς καὶ σήμερον καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης ξένης διδασκαλίας, ἡ ὁποία θὰ ἀνεστάτωνε τὴν πίστιν μας. Ἐνίσχυσον ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀγρυπνοῦν ἐπὶ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, καὶ καθιστᾶ ἡμᾶς ταχεῖς εἰς τὸ νὰ ὑπακούωμεν καὶ νὰ προσευχώμεθα δι' αὐτούς, πρὸς ἔπαινον τῆς δόξης σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →