Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Νεεμίας
Κλαίοντας τη Νύχτα: Η Θλίψη, η Προσευχή και η Κρυφή Επιθεώρηση των Κατεστραμμένων Τειχών του Νεεμία
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ένας οινοχόος στέκεται στην ακρόπολη των Σούσων, μακριά από την πόλη των πατέρων του, και ακούει ότι το τείχος της Ιερουσαλήμ είναι κατεστραμμένο και οι πύλες της καμένες με φωτιά. Δεν σπεύδει να ενεργήσει. Κάθεται, κλαίει, νηστεύει και προσεύχεται για πολλές ημέρες. Οι Πατέρες μας διδάσκουν να διαβάζουμε αυτό όχι μόνο ως ιστορία αλλά ως πορτρέτο της ψυχής, της Εκκλησίας και του Κυρίου που την παρηγορεί — και έτσι ερχόμαστε σε αυτό με την ίδια υπομονή που κράτησε ο ίδιος ο Νεεμίας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε αργά τα κεφάλαια 1 και 2 του Νεεμία: την είδηση για το κατεστραμμένο τείχος, το μακρό θρήνο του Νεεμία και την προσευχή του· έπειτα την ερώτηση του βασιλιά, τα γράμματα και τα ξύλα που δόθηκαν για τις πύλες, και τέλος την αθόρυβη νυχτερινή ιππασία για να επιθεωρήσει τις ρωγμές, την οποία δεν είπε σε κανέναν. Αφήστε τη θλίψη και την κρυφότητά της να μείνουν μαζί σας πριν διαβάσετε τι βλέπει ο Βέδας κάτω από τις πέτρες.
Μελετήστε
Μελέτη
Τα δάκρυα του Νεεμία για την πεσμένη πέτρα γίνονται, στην ερμηνεία του Βέδα, το μέτρο του πόσο περισσότερο οφείλουμε να θρηνούμε για τις πεσμένες ψυχές. Γράφει:
Αν ένας άγιος άνθρωπος, ακούγοντας ότι κτίρια από πέτρα και ξύλο είχαν καταστραφεί, θρήνησε, νήστεψε και προσευχήθηκε δικαίως, και αυτό για πολύ καιρό, καθισμένος στη λύπη, πόσο περισσότερο πρέπει εμείς να επιμένουμε σε συνεχή θρήνο, δάκρυα και προσευχές στην καταστροφή και την ερείπωση ψυχών που γίνεται μέσω της αμαρτίας. Αυτή είναι η καρδιά του ποιμένα, και του Χριστού: θλίψη που δεν απελπίζεται αλλά μεσιτεύει. Διότι το ίδιο το όνομα Νεεμίας, μας λέει ο Βέδας, σημαίνει ο Παρηγορητής του Κυρίου, και οι άγιοι κήρυκες μοιράζονται το αξίωμά του, αφού
διότι μετά την πτώση της αμαρτίας, υποσχόμενοι στους μετανοούντες την ελπίδα της συγγνώμης και του θείου ελέους, αποκαθιστούν, ως ένα είδος, τα τείχη και τα προτειχίσματα της Ιερουσαλήμ που είχαν ριχθεί κάτω από τον εχθρό.Το κλάμα και η ανοικοδόμηση είναι ένα έργο: το να θρηνήσει κανείς την ερείπωση ορθώς είναι ήδη η αρχή της ανύψωσής της.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Βασιλιάς που στέλνει τον Νεεμία με γράμματα και ξύλα για τις πύλες είναι, για τον Βέδα, τύπος του Βασιλιά του ουρανού που εφοδιάζει τους διακόνους του με κάθε μέσο για να ανοικοδομήσουν. Για τον Αρταξέρξη γράφει ότι
μπορούμε ορθώς να λάβουμε τον διάδοχό του στην ίδια αυτοκρατορία, τον Αρταξέρξη, ο οποίος με την ίδια ευλάβεια διέταξε να ανοικοδομηθεί η πόλη της Ιερουσαλήμ, ως τύπο του Κυρίου, ο οποίος οικοδομεί για τον εαυτό του μια πόλη ζωντανών λίθων, δηλαδή μία Εκκλησία από όλους τους εκλεκτούς, μέσω της διακονίας των κηρύκων.Αλλά πριν από την οικοδόμηση έρχεται η επιθεώρηση — η νυχτερινή ιππασία πέρα από τις ρωγμές, που δεν ειπώθηκε σε κανέναν στην αρχή. Ο Βέδας ερμηνεύει αυτή την κρυφή διάκριση ως τον κόπο κάθε αληθινού ποιμένα:
Έτσι ανήκει επίσης στους πνευματικούς διδασκάλους να σηκώνονται συχνά τη νύχτα και, ενώ οι άλλοι αναπαύονται, να επιθεωρούν με έμπειρη έρευνα την κατάσταση της αγίας Εκκλησίας, ώστε να αναζητούν αγρυπνώντας πώς εκείνα που έχουν μολυνθεί ή ριχθεί κάτω σε αυτήν από τους πολέμους των παθών μπορεί να διορθωθούν με παιδεία και να υψωθούν.Το έργο της επισκευής αρχίζει στο σκοτάδι, σε ταπεινή και προσεκτική θέαση, πριν αγγιχθεί οποιοδήποτε τείχος.
Απαντήστε
Απόκριση
Πριν σπεύσουμε να διορθώσουμε ό,τι είναι σπασμένο στον εαυτό μας ή σε εκείνους γύρω μας, ο Νεεμίας μας διδάσκει να θρηνήσουμε πρώτα και να κοιτάξουμε ειλικρινά δεύτερον. Αφιερώστε μια ήσυχη ώρα, όπως εκείνος αφιέρωσε πολλές ημέρες, και αφήστε την καρδιά σας να αισθανθεί την αληθινή κατάσταση της δικής σας ψυχής χωρίς να διστάζει και χωρίς να απελπίζεται — ονομάζοντας τις ρωγμές στο τείχος, τις πύλες που έχουν παγώσει. Αυτή είναι η νυχτερινή επιθεώρηση: μια ταπεινή, κρυφή απογραφή που γίνεται ενώπιον του Θεού μόνο, χωρίς να ανακοινώνεται, χωρίς να εκτελείται για τους άλλους. Και μεταφέρετε την ίδια υπομονετική θλίψη για εκείνους που είναι κοντά σας και ακόμη υπόκεινται στην αμαρτία, μεσιτεύοντας για αυτούς όπως ο Νεεμίας έκλαψε για μια πόλη που δεν είχε ακόμη δει. Ο Κύριος που εφοδίασε τα ξύλα και τα γράμματα θα εφοδιάσει και εσάς· η ανοικοδόμηση είναι δική του, αρχισμένη τη στιγμή που αρχίζετε να θρηνείτε ορθώς και να βλέπετε καθαρά.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Χριστέ Θεέ μας, αληθινέ Παρηγορητά απεσταλμένε από τον Πατέρα, που κλαίεις για τους ερειπωμένους και χαίρεσαι για την ψυχή που αποκαθίσταται: δώσε μας τα δάκρυα του Νεεμία, ώστε να θρηνήσουμε ορθώς για τα σπασμένα τείχη των καρδιών μας και για εκείνους που ακόμη υπόκεινται στην αμαρτία. Στείλε μας, εφοδιασμένους από τη χάρη Σου, να ανοικοδομήσουμε ό,τι ο εχθρός έχει ρίξει κάτω· και δίδαξέ μας πρώτα να σηκωνόμαστε τη νύχτα και να επιθεωρούμε την αληθινή μας κατάσταση με ταπείνωση ενώπιόν Σου, ώστε τίποτε να μην επισκευάζεται με υπερηφάνεια ή βιασύνη. Ύψωσε τους πεσμένους, σύναξε τους διασκορπισμένους, και θεράπευσε τους συντετριμμένους της καρδιάς· διότι Εσύ είσαι ο οικοδόμος της Ιερουσαλήμ και ο φιλάνθρωπος, και σε Σένα αναπέμπουμε δόξα, μαζί με τον άναρχο Πατέρα Σου και το πανάγιο και αγαθό και ζωοποιό Πνεύμα Σου, νυν και αεί, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →