← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ

Ιεζεκιήλ 43-44 — με τον Whedon

Ιεζεκιήλ 43-44Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της ιερότητας του Wesleyan και της αρμινιανής μαρτυρίας για την ελεύθερη χάρη, ανοίγουμε το Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon στον Ιεζεκιήλ 43-44. Αυτός ο σεβαστός Μεθοδιστής Επίσκοπος λόγιος μας καθοδηγεί μέσα από το όραμα του προφήτη για τον αποκαταστημένο ναό, όπου κάθε μετρημένη λεπτομέρεια διακηρύσσει την αδιάλειπτη παρουσία του Κυρίου. Η προσεκτική έκθεση του Whedon καλεί τους πιστούς να δουν πώς επιστρέφει η θεία δόξα, πώς ο ιερός χώρος ξεχωρίζει και πώς η ιερατική υπηρεσία αντανακλά την κλήση για πλήρη αφιέρωση. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ανύψωσε τον Ιεζεκιήλ να ζωογονήσει και τις καρδιές μας καθώς μελετάμε μαζί σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ευλάβεια, στρέψτε τώρα στον Ιεζεκιήλ κεφάλαια 43 και 44. Ακούστε τον ήχο πολλών υδάτων και τη λάμψη της γης καθώς η δόξα του Κυρίου επιστρέφει από την ανατολική πύλη. Δώστε προσοχή στις μετρήσεις του θυσιαστηρίου, στις τελετές καθαγιασμού και στις αυστηρές εντολές που δίνονται σε όσους υπηρετούν στο αγιαστήριο. Αφήστε την ανάγνωση να σας διαποτίσει ως κάλεσμα στην αγνότητα και στην χαρούμενη αναγνώριση ότι ο ίδιος ο Κύριος θα κατοικήσει ανάμεσα στον λαό του για πάντα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά ανιχνεύοντας την επιστροφή της δόξας του Ιεχωβά μέσω της ανατολικής πύλης. Στίχοι 1-5. ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΣΤΟΝ ΝΕΟ ΤΟΥ ΝΑΟ, ΚΑΙ Η ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΤΟΥ. 1-5. Η δόξα του Κυρίου επιστρέφει στον ναό από την ίδια πύλη από την οποία ο προφήτης την είχε δει να αναχωρεί (Ιεζεκιήλ 43:1-2· Ιεζεκιήλ 10:19· Ιεζεκιήλ 11:23), και ο ήχος της κίνησης του άρματος ήταν σαν θόρυβος πολλών υδάτων: και η γη έλαμψε με τη δόξα του (Ιεζεκιήλ 3:23· σύγκρινε Ιεζεκιήλ 1:4-13· Ιεζεκιήλ 1:24· Ιεζεκιήλ 10:4-5). Ήταν το ίδιο όραμα που είχε δει ο Ιεζεκιήλ στον Χεβάρ (Ιεζεκιήλ 1:1), και επίσης στην Ιερουσαλήμ όταν κλήθηκε εκεί για να αναγγείλει την ανατροπή της (Ιεζεκιήλ 43:3· Ιεζεκιήλ 8:4· Ιεζεκιήλ 10:0). Κατακυριευμένος από τη δόξα πέφτει μπρούμυτα, αλλά σηκώνεται από το πνεύμα όπως προηγουμένως (βλ. σημειώσεις Ιεζεκιήλ 2:2· Ιεζεκιήλ 3:12), και μεταφέρεται από την ανατολική πύλη στην εσωτερική αυλή (Ιεζεκιήλ 43:1· Ιεζεκιήλ 43:5). Στη συνέχεια αναπτύσσει τη συμβολική σημασία που προοριζόταν για τους εξόριστους σε κάθε μέτρηση και διάταξη. Στίχοι 10-12. 10-12. Αυτοί οι στίχοι αποδεικνύουν ότι υπήρχε μια βαθιά συμβολική σημασία, η οποία θα γινόταν κατανοητή από εκείνους για τους οποίους έγραφε ο Ιεζεκιήλ, σε όλες αυτές τις λεπτομερείς ιδιαιτερότητες. Αυτή η εικόνα μιας τέλεια άγιας λατρείας είχε σκοπό να οδηγήσει τους εξόριστους σε μετάνοια. (Συγκρίνετε τη μέθοδο που χρησιμοποιείται στο βιβλίο των Εβραίων.) Ο Principal Douglas (Expository Times, Μάιος-Ιούλιος, 1898· συγκρίνετε επίσης Godet, Studies in the Old Testament) επισημαίνει ότι μεγάλο μέρος της απόκλισης από τον Λευιτικό νόμο από τον Ιεζεκιήλ οφείλεται στην αρχή που διατυπώνεται στον Ιεζεκιήλ 43:12, ότι ολόκληρο το όριο πρέπει να είναι άγιο των αγίων. Για τον λόγο αυτό, το παραπέτασμα ή η πόρτα που στη σκηνή του μαρτυρίου και στον ναό του Σολομώντα είχε χωρίσει τον άγιο από τον άγιο των αγίων αφαιρέθηκε, καθιστώντας ολόκληρο το αγιαστήριο άγιο των αγίων (συγκρίνετε Εβραίους 9:7-11· Εβραίους 10:19-23), και αφαιρώντας κάθε φραγμό μεταξύ του Θεού και των πιστών λατρευτών του. Έτσι το θυσιαστήριο, το κύριο πράγμα σε όλη τη λατρεία, γίνεται εμφανές για το ύψος του (Ιεζεκιήλ 43:13-17), και η λεκάνη και η χάλκινη θάλασσα παραλείπονται, γιατί αυτά δεν χρειάζονται πλέον όταν το άγιο καθαριστικό ρεύμα πηγάζει από τον ναό· έτσι το θυμιατήρι και το θυμίαμα γίνονται ασήμαντα παρουσία των ζωντανών χερουβείμ, και οι χρυσές λυχνίες και όλα τα αρχαία χρυσά στολίδια παύουν να είναι απαραίτητα αφού η παρουσία του Ιεχωβά γεμίζει τον οίκο με λαμπρότητα. Η μεγαλύτερη αγιότητα του ναού και η παρουσία της θείας δόξας εξηγούν, επομένως, τις κύριες διαφορές στο τελετουργικό μεταξύ του Ιεζεκιήλ και του Λευιτικού· ακόμη και ο βασιλιάς γίνεται απλώς ένας 'άρχοντας' ενώπιον αυτής της υπέρτατης μεγαλοπρέπειας. Στρέφοντας στο κεφάλαιο 44, ο Whedon διακρίνει τα καθήκοντα που ανατίθενται στους Λευίτες και στους πιστούς ιερείς του Ζαδώκ. Στίχοι 9-16. 9-16. Δεν είναι απαραίτητο να υποθέσουμε, με τον Wellhausen, ότι αυτοί οι ξένοι θρησκευόμενοι (Ιεζεκιήλ 44:7-8) είχαν ποτέ υπάρξει βοηθοί της ανώτερης τάξης των ιερέων στην εσωτερική αυλή. Είναι πολύ πιο πιθανό ότι ήταν βοηθοί των Λευιτών. Δεν έχει αποδειχθεί καθόλου ότι όλοι οι Λευίτες μέχρι αυτή την εποχή είχαν συνηθίσει να εκτελούν τα υψηλότερα καθήκοντα της ιεροσύνης, και ότι ολόκληρη η φυλή υποβιβάστηκε τώρα από τον Ιεζεκιήλ στη θέση που κατείχαν προηγουμένως αυτοί οι ξένοι. Αυτή είναι μια αναπόδεικτη υπόθεση και αντιτίθεται στις ρητές δηλώσεις της Γραφής. Οι Λευίτες, ως σύνολο, ήταν οι ίδιοι οι βοηθοί της ανώτερης ιερατικής τάξης (Αριθμοί 8:19· Αριθμοί 18:6), και είχαν την ευθύνη των σκευών, κ.λπ., που συνδέονταν με τον ναό γενικά, ενώ ο Ααρών και οι γιοι του είχαν την αποκλειστική ευθύνη των θυσιών του θυσιαστηρίου και των σκευών του αγιαστηρίου, ή του εσωτερικού ναού (Αριθμοί 18:2-6· Αριθμοί 18:23).
Σκεφτείτε
Ο Whedon τονίζει την υπέρτατη αγιότητα που αφαιρεί κάθε φραγμό μεταξύ του Θεού και του πιστού. Στίχοι 10-12. 10-12. Αυτοί οι στίχοι αποδεικνύουν ότι υπήρχε μια βαθιά συμβολική σημασία, η οποία θα γινόταν κατανοητή από εκείνους για τους οποίους έγραφε ο Ιεζεκιήλ, σε όλες αυτές τις λεπτομερείς ιδιαιτερότητες. Αυτή η εικόνα μιας τέλεια άγιας λατρείας είχε σκοπό να οδηγήσει τους εξόριστους σε μετάνοια. (Συγκρίνετε τη μέθοδο που χρησιμοποιείται στο βιβλίο των Εβραίων.) Ο Principal Douglas (Expository Times, Μάιος-Ιούλιος, 1898· συγκρίνετε επίσης Godet, Studies in the Old Testament) επισημαίνει ότι μεγάλο μέρος της απόκλισης από τον Λευιτικό νόμο από τον Ιεζεκιήλ οφείλεται στην αρχή που διατυπώνεται στον Ιεζεκιήλ 43:12, ότι ολόκληρο το όριο πρέπει να είναι άγιο των αγίων. Για τον λόγο αυτό, το παραπέτασμα ή η πόρτα που στη σκηνή του μαρτυρίου και στον ναό του Σολομώντα είχε χωρίσει τον άγιο από τον άγιο των αγίων αφαιρέθηκε, καθιστώντας ολόκληρο το αγιαστήριο άγιο των αγίων (συγκρίνετε Εβραίους 9:7-11· Εβραίους 10:19-23), και αφαιρώντας κάθε φραγμό μεταξύ του Θεού και των πιστών λατρευτών του. Έτσι το θυσιαστήριο, το κύριο πράγμα σε όλη τη λατρεία, γίνεται εμφανές για το ύψος του (Ιεζεκιήλ 43:13-17), και η λεκάνη και η χάλκινη θάλασσα παραλείπονται, γιατί αυτά δεν χρειάζονται πλέον όταν το άγιο καθαριστικό ρεύμα πηγάζει από τον ναό· έτσι το θυμιατήρι και το θυμίαμα γίνονται ασήμαντα παρουσία των ζωντανών χερουβείμ, και οι χρυσές λυχνίες και όλα τα αρχαία χρυσά στολίδια παύουν να είναι απαραίτητα αφού η παρουσία του Ιεχωβά γεμίζει τον οίκο με λαμπρότητα. Η μεγαλύτερη αγιότητα του ναού και η παρουσία της θείας δόξας εξηγούν, επομένως, τις κύριες διαφορές στο τελετουργικό μεταξύ του Ιεζεκιήλ και του Λευιτικού· ακόμη και ο βασιλιάς γίνεται απλώς ένας 'άρχοντας' ενώπιον αυτής της υπέρτατης μεγαλοπρέπειας. Τέλος, αναδεικνύει τη μεγάλη δήλωση ότι ο ίδιος ο Κύριος είναι η κληρονομιά των υπηρετών του. Στίχος 28. 28. Με μια μικρή αλλαγή διαβάστε, με τον Toy, 'Δεν θα έχουν κληρονομιά: Εγώ είμαι η Κληρονομιά τους.' Αυτή είναι μια μεγάλη δήλωση. (Βλέπε Αριθμοί 18:20· Δευτερονόμιο 10:9· Δευτερονόμιο 18:2· Ιησούς του Ναυή 13:33.)
Απαντήστε
1. Πώς η επιστροφή της δόξας του Κυρίου διεγείρει τη δική σας λαχτάρα για την αδιάλειπτη παρουσία Του; 2. Με ποιους τρόπους θα μπορούσε το κάλεσμα για πλήρη αφιέρωση να αναδιαμορφώσει την καθημερινή σας υπηρεσία στην οικία της πίστης; 3. Πού αισθάνεστε το Πνεύμα να σας καλεί να εμπιστευτείτε ότι ο ίδιος ο Κύριος είναι η αληθινή σας κληρονομιά;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε και άγιε Θεέ, σε ευχαριστούμε για το φως που έριξε ο δούλος σου Daniel D. Whedon σε αυτά τα ιερά κεφάλαια. Όπως η δόξα κάποτε γέμισε τον ναό, γέμισε τις καρδιές μας εκ νέου με τη βεβαιότητα της παρουσίας σου. Καθάρισέ μας από κάθε είδωλο και κάθε διχασμένη αγάπη. Ξεχώρισε τις ζωές μας ως ζωντανά θυσιαστήρια, καθαγιασμένα με το αίμα του Αρνίου. Δώσε να περπατάμε, εμείς που σε υπηρετούμε, με λινή αγνότητα, διδάσκοντας τον λαό σου τη διαφορά μεταξύ του αγίου και του κοινού. Πάνω απ' όλα, κράτησέ μας πάντα ενήμερους ότι εσύ είσαι η κληρονομιά μας και η υπέρτατη ανταμοιβή μας. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →