Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Πέτρου
Ποίμαινε το Ποίμνιο· Περιβάλλου με Ταπεινοφροσύνη
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Ο Πέτρος ολοκληρώνει την επιστολή του ως ποιμένας που μιλά σε ποιμένες, και έπειτα ως ένας ταπεινός άνθρωπος προς όλους. «Πρεσβυτέρους οὖν τοὺς ἐν ὑμῖν παρακαλῶ ὁ συμπρεσβύτερος» — αυτός που περπάτησε με τον Χριστό, που είδε τα παθήματά Του, δεν δίνει αυταρχική εντολή αλλά σκύβει για να αποκαλέσει τον εαυτό του συμπρεσβύτερό τους. Προτρέπει τους πρεσβυτέρους να ποιμαίνουν το ποίμνιο του Θεού «μὴ ἀναγκαστῶς ἀλλ᾽ ἑκουσίως», «μηδὲ αἰσχροκερδῶς ἀλλὰ προθύμως», «μηδ᾽ ὡς κατακυριεύοντες τῶν κλήρων ἀλλὰ τύποι γινόμενοι τοῦ ποιμνίου». Έπειτα προς όλους: «πάντες δὲ ἀλλήλοις ὑποτάγητε, τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε· ὅτι ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν». «Ταπεινώθητε οὖν ὑπὸ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ Θεοῦ... πᾶσαν τὴν μέριμναν ὑμῶν ἐπιρίψαντες ἐπ᾽ αὐτόν, ὅτι αὐτῷ μέλει περὶ ὑμῶν». Και η τελευταία προειδοποίηση: «Νήψατε, γρηγορήσατε· ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ». Ο μακάριος Θεοφύλακτος ερμηνεύει ολόκληρο το κεφάλαιο υπό το σημείο της ταπεινοφροσύνης — την ταπεινοφροσύνη του ίδιου του Πέτρου, την ταπεινοφροσύνη που προστάζει, και την ταπεινοφροσύνη μέσω της οποίας ο Θεός υψώνει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Α' Πέτρου 5 — «Πρεσβυτέρους οὖν τοὺς ἐν ὑμῖν παρακαλῶ ὁ συμπρεσβύτερος καὶ μάρτυς τῶν τοῦ Χριστοῦ παθημάτων»· «Ποιμάνατε τὸ ἐν ὑμῖν ποίμνιον τοῦ Θεοῦ, ἐπισκοποῦντες μὴ ἀναγκαστῶς ἀλλ᾽ ἑκουσίως», «μηδὲ αἰσχροκερδῶς ἀλλὰ προθύμως», «μηδ᾽ ὡς κατακυριεύοντες τῶν κλήρων ἀλλὰ τύποι γινόμενοι τοῦ ποιμνίου»· «Καὶ φανερωθέντος τοῦ ἀρχιποίμενος κομιεῖσθε τὸν ἀμαράντινον τῆς δόξης στέφανον»· «Πάντες δὲ ἀλλήλοις ὑποτάγητε, τὴν ταπεινοφροσύνην ἐγκομβώσασθε· ὅτι ὁ Θεὸς ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν»· «Ταπεινώθητε οὖν ὑπὸ τὴν κραταιὰν χεῖρα τοῦ Θεοῦ, ἵνα ὑμᾶς ὑψώσῃ ἐν καιρῷ»· «πᾶσαν τὴν μέριμναν ὑμῶν ἐπιρίψαντες ἐπ᾽ αὐτόν, ὅτι αὐτῷ μέλει περὶ ὑμῶν»· «Νήψατε, γρηγορήσατε· ὁ ἀντίδικος ὑμῶν διάβολος ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ, ζητῶν τίνα καταπίῃ· ᾧ ἀντίστητε στερεοὶ τῇ πίστει»· τη διαβεβαίωση ότι «ὁ Θεὸς πάσης χάριτος» θα «καταρτίσῃ, στηρίξῃ, σθενώσῃ, θεμελιώσῃ»· και τον χαιρετισμό κλεισίματος από τον Σιλουανό, με τον χαιρετισμό από «ἡ ἐν Βαβυλῶνι συνεκλεκτή» και τον Μάρκο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Θεοφύλακτος ακούει την αυτοαποκάλεση του Πέτρου ως σκόπιμη πράξη ταπεινοφροσύνης — και μάθημα για κάθε ποιμένα. Ο απόστολος που θα μπορούσε να προστάξει αποκαλεί τον εαυτό του «συμπρεσβύτερο», και ο Θεοφύλακτος αντλεί το ηθικό δίδαγμα με το πλύσιμο των ποδιών του Κυρίου πίσω του:
Ἐὰν ἐγὼ ὁ ἑρμηνευτὴς τοιούτων θείων ὁπτασιῶν ὑμῖν οὐκ ἀπαξιῶ ἐμαυτὸν καλεῖν «συμπρεσβύτερον», οὐ δίκαιον ὑμᾶς κατακυριεύειν τῶν ὑποκειμένων. Τοῦτο καὶ ὁ Κύριος εἶπε περὶ ταπεινοφροσύνης· «Εἰ οὖν ἐγὼ ὁ Κύριος καὶ ὁ Διδάσκαλος ἔνιψα τοὺς πόδας ὑμῶν», καὶ τὰ ἑξῆς.Και αναπτύσσει, φράση προς φράση, τι σημαίνει κάθε εντολή του ποιμένα στην πράξη — αυτός που δεν είναι φιλάργυρος είναι αυτός που δεν άρχει με αλαζονεία αλλά ζει ανάμεσα στο ποίμνιό του με απλότητα:
Καὶ ὁ μὴ φιλάργυρος οὐ κατακυριεύει μετ᾽ ἀλαζονείας τῶν ὑποκειμένων, ἀλλὰ ζῇ μετ᾽ αὐτῶν ἐν ἁπλότητι, μὴ ζητῶν πολυτελῆ ἱμάτια μηδὲ πολυτελῆ τράπεζαν — ἃ ἡ ἀλαζονεία ἀπαιτεῖ καὶ ἡ χορηγία τῆς αἰσχροκερδείας παρέχει.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Όταν ο Πέτρος υπόσχεται ότι ο Θεός θα «ὑψώσῃ ὑμᾶς ἐν καιρῷ», ο Θεοφύλακτος στερεώνει την ελπίδα μας εκεί που ανήκει — όχι στην ασταθή ύψωση της παρούσας ζωής, αλλά στη σταθερή δόξα του μέλλοντος αιώνος:
Προσθέτει «ἐν καιρῷ» διότι ἀναφέρεται εἰς τὴν ὕψωσιν τὴν ἀποκειμένην τῷ μέλλοντι αἰῶνι, ἥτις μόνη ἐστὶν ἀσάλευτος καὶ μένουσα. Ἡ γὰρ ὕψωσις τῆς παρούσης ζωῆς οὔτε βεβαία οὔτε ἀσφαλής ἐστιν, ἀλλὰ θᾶττον ἀφανίζεται ἢ ἔρχεται.Και έτσι η ρίψη όλης της μέριμνάς μας στον Θεό δεν είναι ανήσυχη αυτοδιαχείριση αλλά αληθινή απαλλαγή: μη φοβάστε, προτρέπει ο Θεοφύλακτος με τον απόστολο, αλλά ρίψτε πᾶσαν τὴν μέριμναν ὑμῶν ἐπ᾽ αὐτόν, διότι εἰς αὐτὸν ἀνήκει ἡ μέριμνα, καὶ ἡ φροντὶς πάντων τούτων ἀπόκειται παρ᾽ αὐτῷ. Ωστόσο το κεφάλαιο τελειώνει με εγρήγορση, διότι οι ταπεινοί δεν είναι αμελείς. Ο Θεοφύλακτος προειδοποιεί ότι ο αντίδικος θηρεύει εκείνους των οποίων οι ψυχές είναι ναρκωμένες από το χάσμα προς τη ματαιότητα, και μας προστάζει να φυλαγόμαστε από τη μυστική σπορά του εχθρού:
ὁ μαθητὴς τοῦ Χριστοῦ προτρέπει ἡμᾶς ἀεὶ γρηγορεῖν, καὶ φυλάττεσθαι τὸν σπείροντα τὰ ζιζάνια, μήπως λάθρᾳ σπείρῃ ἐφ᾽ ἡμᾶς, ἡμῶν καθευδόντων (τουτέστιν ἀμελῶς καὶ ἀργῶς ζώντων), πονηροὺς λογισμούς, δι᾽ ὧν ἀπαχθῶμεν ἀπὸ τῆς ἀληθοῦς ζωῆς.
Απαντήστε
Απόκριση
Ας ντύσει το τελευταίο κεφάλαιο της επιστολής του Πέτρου με το μοναδικό ένδυμα που προστάζει: την ταπεινοφροσύνη. Δες το πρώτα στον ίδιο τον απόστολο, ο οποίος, έχοντας δει τα παθήματα του Χριστού, αποκαλεί τον εαυτό του μόνο «συμπρεσβύτερό» σου — και αν αυτός δεν θέλει να κατακυριεύει, μάθε από αυτόν να μην κατακυριεύεις καμία ψυχή που σου εμπιστεύτηκαν. Όποιο ποίμνιο είναι δικό σου — ενορία, οικία, ένας μόνο αδελφός σε ανάγκη — ποίμαινέ το όχι αναγκαστικά αλλά εκουσίως, όχι για κέρδος αλλά προθύμως, οδηγώντας με παράδειγμα και όχι με αλαζονεία, ώστε όταν φανερωθεί ο Αρχιποίμην να λάβεις τον αμάραντο στέφανο. Ρίξε πᾶσαν τὴν μέριμνάν σου εἰς τὸν Θεόν, όχι ως αυτός που διαχειρίζεται το άγχος του αλλά ως αυτός που το παραδίδει σε Εκείνον στον οποίο ανήκει πραγματικά η μέριμνα. Και μη συγχέεις την ταπεινοφροσύνη με τον ύπνο: νήφε, γρηγόρει, διότι αντίδικος περιφέρεται που σπέρνει τα ζιζάνια του σε ψυχές ναρκωμένες από τη ματαιότητα. Αντίστησε στερεὸς τῇ πίστει, περιβεβλημένος ταπεινοφροσύνη, και ο Θεὸς πάσης χάριτος, ὁ καλέσας σε εἰς τὴν αἰώνιον αὐτοῦ δόξαν, αὐτὸς καταρτίσει, στηρίξει, σθενώσει καὶ θεμελιώσει σε.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὁ Θεὸς πάσης χάριτος, ὁ καλέσας ἡμᾶς εἰς τὴν αἰώνιον αὐτοῦ δόξαν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· περιβάλλου ἡμᾶς ταπεινοφροσύνῃ, ὅτι ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσῃ, ταπεινοῖς δὲ δίδως χάριν. Ποίησον τοὺς ποιμένας ἡμῶν, καὶ πάντας ἡμᾶς κατὰ μέτρον, βόσκειν τὸ ποίμνιόν σου μὴ ἀναγκαστῶς ἀλλ᾽ ἑκουσίως, μὴ αἰσχροκερδῶς ἀλλὰ προθύμως, μὴ κατακυριεύοντας τῶν ψυχῶν τῶν ἐμπιστευθεισῶν ἡμῖν ἀλλὰ τύποι γινόμενοι αὐτῶν, κατὰ τὸ παράδειγμα τοῦ Υἱοῦ σου ὅστις ἔνιψε τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν αὐτοῦ. Δίδαξον ἡμᾶς ἐπιρίπτειν πᾶσαν τὴν μέριμναν ἡμῶν ἐπὶ σέ, τῷ μέλοντι περὶ ἡμῶν, καὶ μὴ ζητεῖν τὴν ὕψωσιν τῆς παρερχομένης ταύτης ζωῆς, ἥτις ἀφανίζεται θᾶττον ἢ ἔρχεται, ἀλλὰ τὴν ἀσάλευτον δόξαν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Φύλαξον ἡμᾶς νήφοντας καὶ γρηγοροῦντας κατὰ τοῦ ἀντιδίκου ἡμῶν, ὅστις ὡς λέων ὠρυόμενος περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίῃ· μὴ σπείρῃ λάθρᾳ τὰ ζιζάνια αὐτοῦ ἐν ἡμῖν ἡμῶν καθευδόντων, ἀλλὰ ποίησον ἡμᾶς στερεοὺς τῇ πίστει ἀντιστῆναι αὐτῷ. Καὶ ὅταν φανερωθῇ ὁ Ἀρχιποίμην, δὸς ἡμῖν τὸν ἀμαράντινον τῆς δόξης στέφανον· ὅτι σὺ, ὁ Θεὸς πάσης χάριτος, καταρτίζεις, στηρίζεις, σθενώνεις καὶ θεμελιοῖς τοὺς ὀλίγον παθόντας. Σοὶ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →