Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 61-62 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από την Εξήγηση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ, ιδιαίτερου Βαπτιστή. Στους Ψαλμούς 61 και 62 ο ψαλμωδός χύνει την καρδιά του σε θλίψη ενώ αγκυροβολεί την ελπίδα του στον Κύριο μόνο. Τα σχόλια του Γκιλ στίχο προς στίχο μας καθοδηγούν μέσα από αυτές τις αρχαίες προσευχές, δείχνοντας πώς η κραυγή του πιστού φτάνει στον Βράχο υψηλότερο από εμάς και πώς η ψυχή μαθαίνει να περιμένει σιωπηλά τον Θεό. Καθώς ακούμε, ας διεγείρει το Πνεύμα φρέσκια εμπιστοσύνη και σταθερή υπομονή στις δικές μας δοκιμασίες σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 61 και 62 αργά. Αφήστε τα λόγια του ψαλμωδού να γίνουν δική σας προσευχή. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη λαχτάρα για καταφύγιο, τις ειλικρινείς κραυγές από τα πέρατα της γης και την σταθερή απόφαση να περιμένετε μόνο στον Θεό. Διαβάστε δυνατά αν είναι δυνατόν, επιτρέποντας στο Πνεύμα να φυτέψει αυτές τις αλήθειες βαθιά στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Γκιλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ξεκινά εξετάζοντας την ένθερμη κραυγή και προσευχή του ψαλμωδού στον στίχο 1.
Στίχος 1. Άκουσε την κραυγή μου, Θεέ,.... Όντας σε θλίψη· και η οποία εκφράστηκε φωνητικά με μεγάλη θέρμη και επιμονή· πρόσεξε την προσευχή μου· ο οποίος ψαλμός έγινε από αυτόν, και όχι για αυτόν· ενεργήθηκε στην καρδιά του από το Πνεύμα του Θεού, και αναπέμφθηκε από αυτόν με αληθινή καρδιά και πλήρη βεβαιότητα πίστεως, και σχετιζόταν με την δική του περίπτωση ιδιαιτέρως. Ο Αβέν Έζρα νομίζει ότι η πρώτη λέξη σχεδιάζει δημόσια προσευχή, φωνητικά και ανοιχτά εκφρασμένη· και ότι αυτή εννοεί προσευχή στην καρδιά, ή νοητική προσευχή· και τα δύο ο Κύριος ακούει και προσέχει, και εδώ ζητείται· το οποίο είναι θαυμαστή χάρη και συγκατάβαση σε αυτόν. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ στη συνέχεια εξερευνά την σιωπηλή αναμονή της ψυχής στον Θεό από τα πέρατα της γης.
Στίχος 2. Από το πέρας της γης θα κράξω προς εσένα,.... Όπου βρισκόταν τώρα, όπως παρατηρείται στον τίτλο, :- : αν και ήταν μακριά από το δικό του σπίτι, και από τον οίκο του Θεού, δεν συγκράτησε την προσευχή ενώπιόν του, αλλά συνέχισε να κράζει προς αυτόν, και αποφάσισε να το κάνει· και καθώς ο λαός του Θεού μερικές φορές αναγκάζεται να φύγει σε μακρινά μέρη, έχουν έναν Θεό ακόμα να προστρέξουν, ο οποίος είναι Θεός μακρινός, καθώς και κοντινός. Μπορεί ο ψαλμωδός να αντιπροσωπεύει την εκκλησία στους χρόνους του Ευαγγελίου, σε όλο τον κόσμο, ακόμα και στα περαιτέρω μέρη αυτού, στα νησιά μακριά, όπου οι άνθρωποι μπορούν και υψώνουν άγια χέρια προς τον Θεό χωρίς οργή και αμφιβολία: όταν η καρδιά μου είναι καταβεβλημένη· ή «σκεπασμένη» x· με λύπη και θλίψη για οποιαδήποτε θλίψη, εξωτερική ή εσωτερική, και έτοιμη να βυθιστεί, και να αποτύχει και να πεθάνει.Ο Γκιλ στρέφεται έπειτα στην υπομονετική αναμονή της ψυχής μόνο στον Θεό στον Ψαλμό 62.
Στίχος 1. Αληθώς η ψυχή μου περιμένει τον Θεό,.... Στη χρήση μέσων, για απαντήσεις προσευχής, για εκπλήρωση υποσχέσεων, και για απελευθέρωση από εχθρούς, και από κάθε θλίψη: ή «είναι σιωπηλή» e, όπως η Ταργκούμ· όχι ως προς την προσευχή, αλλά ως προς το γογγυσμό· υπομονετικά και ήσυχα περιμένοντας τη σωτηρία μέχρι να έρθει ο καιρός του Κυρίου να την δώσει· όντας «υποταγμένη» σε αυτόν, όπως οι εκδοχές των Εβδομήκοντα, Βουλγάτας, Αραβικής, και Αιθιοπικής· παραιτημένη στο θέλημά του, και υπομονετική κάτω από το θλιβερό χέρι του: δηλώνει μια ήσυχη, υπομονετική, αναμονή στον Κύριο, και όχι απλώς σωματική άσκηση σε εξωτερικές διατάξεις· αλλά μια εσωτερική διάθεση του πνεύματος, μια ψυχή που περιμένει τον Κύριο, και αυτό με αλήθεια και πραγματικότητα, σε αντίθεση με απλή μορφή και επίδειξη· και με σταθερότητα «περιμένει», και «μόνο» f σε αυτόν, όπως το ίδιο μόριο αποδίδεται στους Ψαλμούς 62:2· και έτσι ο Αβέν Έζρα εδώ· από αυτόν [έρχεται] η σωτηρία μου· τόσο χρονική, πνευματική, και αιώνια, και όχι από κανένα πλάσμα· η σκέψη του οποίου κάνει τον νου ήσυχο και εύκολο κάτω από θλιβερές παρέχει χρήσεις: η σύλληψη της αιώνιας σωτηρίας είναι από τον Πατέρα, η απόκτησή της από τον Υιό, και η εφαρμογή της από το Πνεύμα. e דומיה «σιωπά», Παγνίνους, Μούνστερ, Κοκκέιος· «σιωπηλός», Μοντάνους, Τιγκουρινή εκδοχή· έτσι η Ταργκούμ. f אך «μόνο», Παγνίνους, Μοντάνους, Μούσκουλος· «μόνον», Ιούνιος & Τρεμέλλιος, Σμιτ. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ περαιτέρω ξεδιπλώνει την σταθερή προσδοκία του πιστού από τον Κύριο μόνο.
Στίχος 5. Ψυχή μου, περίμενε μόνο τον Θεό,.... Γίνε σιωπηλή και υποταγμένη σε αυτόν, συναίνεσε στις προνοίες του, αναπαύσου σε αυτόν υπομονετικά και ήσυχα, περίμενε τη σωτηρία του· :-· ίσως κάποιος νέος πειρασμός να προέκυψε, και η ψυχή του Δαβίδ άρχισε να είναι ανήσυχη και ανυπόμονη· διότι οι διαθέσεις είναι πολύ μεταβλητά πράγματα· και επομένως την ενθαρρύνει να είναι ακόμα και ήσυχη, και υπομονετικά να περιμένει τον Κύριο, και σε αυτόν μόνο: διότι η προσδοκία μου [είναι] από αυτόν· ή «η ελπίδα μου», όπως η Ταργκούμ· η χάρη της ελπίδας είναι από τον Κύριο, και το πράγμα που ελπίζεται είναι από αυτόν· αυτός είναι ο συγγραφέας και το αντικείμενο αυτής· και ο λόγος της υπόσχεσής του ενθαρρύνει στην άσκησή της· ή «η υπομονή μου»· όπως οι εκδοχές των Εβδομήκοντα, Βουλγάτας, και Αραβικής. Η χάρη της υπομονής είναι από τον Κύριο· το μέσο αυτής είναι ο λόγος του· και ασκείται, δοκιμάζεται, και αυξάνεται από θλίψεις που στέλνονται και αγιάζονται από αυτόν· και «προσδοκία» δεν είναι τίποτε άλλο παρά αυτές οι χάριτες σε άσκηση, μια υπομονετική αναμονή για πράγματα που ελπίζονται Οι άγιοι της Παλαιάς Διαθήκης περίμεναν την πρώτη έλευση του Χριστού· οι άγιοι της Καινής Διαθήκης περιμένουν τη δεύτερη έλευσή του· και όλοι περιμένουν καλά πράγματα από αυτόν στον χρόνο και την αιωνιότητα· ούτε η προσδοκία τους θα αποτύχει και θα χαθεί· και επομένως είναι λόγος γιατί οι ψυχές τους πρέπει να περιμένουν μόνο στον Κύριο. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ καταλήγει δηλώνοντας τον Θεό ως τον μόνο Βράχο και σωτηρία.
Στίχος 2. Αυτός μόνο [είναι] ο Βράχος μου και η σωτηρία μου,.... Ο Βράχος πάνω στον οποίο η εκκλησία είναι χτισμένη, και κάθε πιστός· και ο οποίος ήταν η ασφάλεια, το καταφύγιο, και η σκιά του Δαβίδ, και ο οποίος τον έκανε εύκολο στην παρούσα κατάστασή του· και ήταν ο συγγραφέας της σωτηρίας του, και ο βράχος και η δύναμη αυτής, Ψαλμοί 95:1· [αυτός είναι] η άμυνά μου· ή καταφύγιο· δες Ψαλμούς 9:9· Δεν θα κινηθώ πολύ· ή «με πολλή κίνηση», όπως ο Κιμχί· ή «με μεγάλες κινήσεις», όπως ο Γιαρχί: δεν μπορούσε να κινηθεί από τον βράχο πάνω στον οποίο ήταν χτισμένος· ούτε έξω από την πόλη του καταφυγίου, όπου είχε καταφύγει για ασφάλεια· και αν και μπορεί να ήταν ταραγμένος στο πνεύμα, και κλονισμένος στον νου, και κλονισμένος στην πίστη του, και να έπεφτε από κάποιο βαθμό σταθερότητας αυτής· όμως δεν θα έπεφτε έτσι ώστε να ριχθεί εντελώς κάτω, ή τελικά και ολικά, και έτσι ώστε να χαθεί αιωνίως. Ο Αβέν Έζρα το ερμηνεύει, «δεν θα κινηθεί» στο μεγάλο βάθος· στην άβυσσο ή τον απύθμενο λάκκο· και έτσι μερικές από τις αρχαίες Μιντράσιμ εξηγούν דבה του «κόλαση» g· αλλά πολύ καλύτερα είναι η Ταργκούμ, «Δεν θα κινηθώ σε ημέρα μεγάλης θλίψης»· δες Πράξεις 20:23. g Βλ. Γιαρχί & Γιαλκούτ Σιμεόνι σε loc. Επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'Ο Γκιλ κλείνει με την πρόσκληση να εμπιστευόμαστε στον Θεό πάντα.
Στίχος 8. Εμπιστεύσου σε αυτόν πάντα, [εσείς] λαέ,.... Του οίκου του Ισραήλ, όπως η Ταργκούμ· ή του Θεού, όπως ο Αβέν Έζρα· όλοι όσοι είναι πραγματικά Ισραηλίτες, και είναι ο λαός της διαθήκης του Κυρίου· αυτοί προτρέπονται και ενθαρρύνονται να εμπιστεύονται σε αυτόν· όχι σε πλάσμα, ούτε σε κανένα εξωτερικό πράγμα, σε πλούτη, σοφία, δύναμη, γέννηση, προνόμια, τον νόμο, και τα έργα αυτού· στη δική τους δικαιοσύνη, στις καρδιές τους, στον εαυτό τους ή σε άλλους· αλλά στον Κύριο μόνο, τόσο για χρονικές όσο και πνευματικές ευλογίες: η Ταργκούμ είναι, «στον Λόγο του»· τον ουσιώδη Λόγο του, με τον οποίο ο κόσμος έγινε, και ο οποίος, στο πλήρωμα του χρόνου, έγινε σάρκα, και κατοίκησε μεταξύ μας, και ο οποίος είναι κατάλληλο αντικείμενο εμπιστοσύνης· σε αυτόν πρέπει ο λαός του Θεού να εμπιστεύεται· στο πρόσωπό του για αποδοχή από τον Θεό, στη δικαιοσύνη του για δικαίωση, στο αίμα του για συγχώρεση, στη χάρη του για προμήθεια, και στη δύναμή του για υποστήριξη, απελευθέρωση, και σωτηρία, και αυτό «πάντα»: δεν υπάρχει χρόνος που εξαιρείται· δεν υπάρχει στιγμή στην οποία ο Κύριος δεν πρέπει να εμπιστεύεται: πρέπει να εμπιστεύεται σε αυτόν σε αντιξοότητα καθώς και σε ευημερία· σε καιρούς θλίψης, όταν είναι παρών, και δεν θα εγκαταλείψει· σε καιρούς πειρασμού, όταν η χάρη του είναι επαρκής για αυτούς· και σε καιρούς σκότους, όταν θα αναστηθεί και θα εμφανιστεί σε αυτούς· χύστε την καρδιά σας ενώπιόν του: όπως έκανε η Άννα, 1 Σαμουήλ 1:15· και όπως χύνεται το νερό, Θρήνοι 2:19· εννοεί τις επιθυμίες της καρδιάς, τα παράπονα της ψυχής, όλη την περίπτωσή τους την οποία πρέπει να απλώσουν ενώπιον του Κυρίου, και να του κάνουν γνωστή· δες Ψαλμούς 102:1, τίτλος, και #Ψαλ 142: 2· η φράση δηλώνει την αφθονία της καρδιάς, και των αιτημάτων της, και την ελευθερία με την οποία πρέπει να γίνονται στον Κύριο· διότι μέσω του αίματος και της θυσίας του Χριστού ένας πιστός μπορεί να έρθει στον θρόνο της χάριτος με τόλμη και ελευθερία, και εκεί ελεύθερα να πει στον Κύριο όλο τον νου του, και ό,τι είναι στην καρδιά του· ο Θεός [είναι] καταφύγιο για εμάς· στον οποίο οι άγιοι μπορεί να προστρέξουν σε όλους τους καιρούς θλίψης τους, και όπου βρίσκουν ασφάλεια και αφθονία, Ησαΐας 33:16.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες περιστάσεις σας χρειάζεστε περισσότερο να υψώσετε την κραυγή σας στον Βράχο υψηλότερο από τον εαυτό σας; Πώς μπορεί το Πνεύμα να σας προσκαλεί να ασκήσετε σιωπηλή αναμονή αντί για ανήσυχη προσπάθεια σήμερα; Πώς θα έμοιαζε για εσάς να χύσετε όλη την καρδιά σας ενώπιον του Θεού ως το μόνο καταφύγιό σας τώρα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ἀπὸ τῶν περάτων τῆς γῆς βοῶμεν πρὸς σέ, τὸν Βράχον ἡμῶν τὸν ὑψηλότερον ἡμῶν καὶ τὸ ἀσφαλὲς καταφύγιον ἡμῶν ἐν πάσῃ θυέλλῃ. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ περιμένωμεν σιωπηλῶς ἐπὶ σοὶ μόνῳ, ἐμπιστευόμενοι τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτος τὸ φέρον σωτηρίαν διὰ τοῦ Χριστοῦ καὶ τὸ ἔλεος καὶ τὴν ἀλήθειαν τὰ διατηροῦντα ἡμᾶς. Ἡσύχασον τὰς καρδίας ἡμῶν, ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν, καὶ βοήθησον ἡμᾶς νὰ ἀναπαυώμεθα ἐν σοὶ πάντοτε καθὼς προσφέρομεν τὸν ἔπαινον τὸν ὁποῖον ὑπεσχέθημεν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →