Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερεμίας 15-16 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 15 και 16 του Ιερεμία αντιμετωπίζει τη σοβαρότητα της θείας κρίσης ενώ φωτίζει το μυστήριο της μεσιτείας και του υπολοίπου. Σε αυτά τα κεφάλαια ο προφήτης λαμβάνει σκληρά λόγια απόρριψης, όμως η έκθεση του Καλβίνου αποκαλύπτει πώς η προσευχή λειτουργεί ακόμα μέσα στους κυρίαρχους σκοπούς του Θεού. Οι γνώσεις του μας καθοδηγούν να κατανοήσουμε τόσο τη δικαιοσύνη όσο και το έλεος που εργάζονται όταν ένας λαός επιμένει στην ανταρσία. Μέσα από προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία ο Καλβίνος δείχνει πώς ακόμα και οι απορριφθείσες γενιές παραμένουν υπό το άγρυπνο μάτι του Κυρίου της διαθήκης. Αυτό το μάθημα μας καλεί να ακούσουμε ξανά τη φωνή του καθώς εξετάζουμε τη δική μας θέση ενώπιον του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 15 και 16 του Ιερεμία αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες ανακοινώσεις της επερχόμενης κρίσης και την πάλη του ίδιου του προφήτη με τον λόγο που πρέπει να παραδώσει. Αφήστε το βάρος του κειμένου να κατασταλάξει πριν στραφείτε στην έκθεση του Καλβίνου. Σκεφτείτε πώς τα θέματα της μεσιτείας, της απόρριψης και του υπολοίπου διατρέχουν αυτά τα κεφάλαια. Επιστρέψτε στο απόσπασμα μετά το τμήμα της μελέτης για να αφήσετε τη Γραφή και το σχόλιο να μιλήσουν μαζί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας τη διάκριση μεταξύ της ονομαστικής εκκλησίας και του εκλεκτού σπέρματος.
Ο Θεός επαναλαμβάνει ξανά αυτό που έχουμε παρατηρήσει προηγουμένως, ότι καθώς οι ασεβείες και οι αμαρτίες του λαού είχαν φτάσει στο υψηλότερο σημείο, δεν υπήρχε πλέον χώρος για συγχώρεση ή για έλεος: και παρόλο που ο Θεός φαίνεται να έχει απορρίψει εντελώς την προσευχή του υπηρέτη του, δεν πρέπει ακόμα να σκεφτούμε ότι ήταν χωρίς κανένα όφελος. Ο Ιερεμίας επιθυμούσε πράγματι να ελευθερώσει ολόκληρο τον λαό από την καταστροφή, αλλά δεν προσευχόταν έτσι απερίσκεπτα και άχρηστα, γιατί διέκρινε μεταξύ της ονομαστικής εκκλησίας, όπως λένε, και του εκλεκτού σπέρματος, γιατί ήξερε ότι πολλοί είχαν γίνει εκφυλισμένα παιδιά του Αβραάμ: ούτε ήταν άγνωστος με αυτό που λέγεται στους Ψαλμούς,Στην αναφορά του Μωυσή και του Σαμουήλ, ο Καλβίνος γράφει:
Αλλά τώρα λέγεται, Αν στέκονταν ενώπιόν μου ο Μωυσής και ο Σαμουήλ, [126] η ψυχή μου δεν θα ήταν προς αυτόν τον λαό. Το νόημα είναι ότι παρόλο που όλοι οι μεσίτες προέρχονταν για λογαριασμό τους, δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα, γιατί ο Θεός τους είχε απορρίψει. Ο Μωυσής και ο Σαμουήλ αναφέρονται εδώ, αλλά σε άλλο μέρος ονομάζονται ο Ιώβ και ο Δανιήλ, και για τον ίδιο λόγο. (Ιεζεκιήλ 14:14) Ο Μωυσής αναφέρεται εδώ, επειδή βρίσκουμε ότι προσφέρθηκε ο ίδιος και επιθυμούσε να είναι ανάθεμα για τον λαό του.Ο Καλβίνος στρέφεται στη συνέχεια στη δύναμη της προσευχής του δικαίου.
Τώρα αυτό το απόσπασμα μας διδάσκει αυτό που αναφέρει επίσης ο Ιάκωβος, ότι η προσευχή του δικαίου ωφελεί πολύ τον Θεό, και προβάλλει το παράδειγμα του Ηλία, ο οποίος έκλεισε τον ουρανό με την προσευχή του, ώστε να μην βρέχει για πολύ καιρό, και ο οποίος στη συνέχεια άνοιξε τον ουρανό με την προσευχή του, ώστε να λάβει βροχή από τον Θεό. (Ιάκωβος 5:16-18) Εξ αυτού συμπεραίνει ότι οι προσευχές των δικαίων ωφελούν πολύ, όχι μόνο όταν προσεύχονται για τον εαυτό τους, αλλά και όταν προσεύχονται για άλλους, γιατί ο Ηλίας δεν είχε ιδιαίτερη φροντίδα για τον εαυτό του, αλλά στόχος του ήταν να αποκτήσει ανακούφιση για ολόκληρο τον λαό. Είναι πράγματι βέβαιο ότι η μεσιτεία των αγίων εκτιμάται ιδιαίτερα από τον Θεό, και εξ αυτού είναι ότι μας διατάσσεται να κάνουμε γνωστές ο ένας στον άλλο τις ανάγκες μας πρόθυμα και ελεύθερα, ώστε να μπορούμε να βοηθάμε αμοιβαία και να προσευχόμαστε ο ένας για τον άλλον. Αλλά πρέπει ταυτόχρονα να παρατηρήσουμε ότι αυτοί που νομίζουν ότι συνιστώνται στον Θεό από άλλους στις προσευχές τους, δεν πρέπει εξαιτίας αυτού να γίνουν πιο ασφαλείς, γιατί είναι βέβαιο ότι, όπως οι προσευχές των πιστών ωφελούν τα μέλη του Χριστού, έτσι δεν κάνουν καλό στους ασεβείς και τους υποκριτές. Ούτε ο Θεός μας διατάζει πράγματι να εφησυχάζουμε στην πεποίθηση ότι άλλοι προσεύχονται για εμάς, αλλά διατάζει τον καθένα να προσεύχεται, και επίσης να ενώνει τις προσευχές του με εκείνες όλων των μελών της Εκκλησίας. Όποιος λοιπόν επιθυμεί να ωφεληθεί από τις προσευχές των αγίων πρέπει επίσης να προσεύχεται ο ίδιος.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος αντιμετωπίζει την κακή χρήση αυτού του αποσπάσματος από τους Παπικούς.
Αλλά εξαιρετικά γελοίοι είναι οι Παπικοί, που εφαρμόζουν αυτό το απόσπασμα σε νεκρούς αγίους: ο Μωυσής και ο Σαμουήλ, λένε, ήταν νεκροί, όταν ο Θεός δήλωσε αυτό που λέγεται εδώ, είναι λοιπόν αλήθεια ότι προσεύχονταν. Το συμπέρασμα είναι άξιο τέτοιων δασκάλων, που είναι τόσο καλό όσο το βρυχηθμό ενός γαϊδάρου. Υπάρχει εδώ μια υπόθεση που γίνεται, σαν ο Θεός να έλεγε, 'Αν ο Μωυσής και ο Σαμουήλ ήταν τώρα ζωντανοί και μεσολαβούσαν για αυτούς, θα παρέμενα ακόμα αμείλικτος.' Αλλά ο Ιεζεκιήλ αναφέρει τον Δανιήλ, που ζούσε τότε, και ονομάζει επίσης τον Ιώβ. Βλέπουμε λοιπόν ότι δεν κάνει καμία διάκριση μεταξύ των νεκρών και των ζωντανών. Επομένως οι Παπικοί είναι εξαιρετικά ανόητοι και ηλίθιοι όταν έτσι αργολογούν ότι οι νεκροί προσεύχονται για τους ζωντανούς, με βάση αυτό που λέγεται εδώ για τον Μωυσή και τον Σαμουήλ. Δεν αξίζει λοιπόν να αντικρούσουμε αυτή την αδαή δήλωση, καθώς εξαφανίζεται σχεδόν από μόνη της: μια σύντομη προειδοποίηση, μήπως κάποιος παραπλανηθεί από μια τέτοια σοφιστεία, είναι αρκετή. [127]
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις δικές σας προσευχές αισθάνεστε την ένταση μεταξύ της ευρείας μεσιτείας και των κυρίαρχων σκοπών του Θεού; Πώς η αντιμετώπιση του Καλβίνου για τις απορριφθείσες γενιές διαμορφώνει την άποψή σας για την επίμονη απιστία γύρω σας; Με ποιους τρόπους μπορείτε να φυλαχθείτε από το να βασίζεστε στις προσευχές των άλλων χωρίς προσωπική μετάνοια;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Παντοκράτορ, ὁ λαλήσας καὶ κρίσιν καὶ ἔλεος διὰ τοῦ προφήτου σου, δώρησαι ἡμῖν ταπεινὰς καρδίας ἵνα δεχώμεθα τὰς προειδοποιήσεις σου ἄνευ ἀλαζονείας καὶ τὰς παρακλήσεις σου ἄνευ ἀπογνώσεως. Διατήρησον τὸ ὑπόλοιπόν σου διὰ τῆς χάριτος τῆς διαθήκης, καὶ κίνησον ἡμᾶς νὰ προσευχώμεθα ἐκτενῶς ὑπὲρ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι εἶναι ἀκόμη μακρὰν ἀπὸ σοῦ, ἵνα συναχθῶσιν ἐν μετανοίᾳ καὶ πίστει. Στήριξον ἡμᾶς ἐν τῇ μεσιτείᾳ τοῦ Υἱοῦ σου ἕως ὅτου ἴδωμεν τὸ πρόσωπόν σου ἐν δόξῃ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →