Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
2 Κορινθίους 7 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της ιερότητας του Wesleyan και της αρμινιανής διαβεβαίωσης, στρεφόμαστε σήμερα στο Σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Αυτό το σεβαστό έργο της Μεθοδιστικής Επισκοπικής Εκκλησίας ανοίγει τα πλούτη της 2ης Κορινθίους 7 με προσεκτική ερμηνεία και θερμή ποιμαντική διορατικότητα. Ο αδελφός Whedon μας καθοδηγεί στην κλήση του αποστόλου στην αγνότητα, στην τρυφερή του αγάπη για την εκκλησία της Κορίνθου και στη χαρά που ακολουθεί την ευσεβή μετάνοια. Καθώς μελετούμε, είθε το ίδιο Πνεύμα που παρηγόρησε τον Παύλο και τον Τίτο να ενισχύσει τις καρδιές μας για ολική αγιασμό και πιστή υπηρεσία. Ας ακούσουμε με σεβασμό τον λόγο που ακόμα μιλάει στους Μεθοδιστές σήμερα.
Διαβάστε
Με ανοιχτές Βίβλους και προσδοκώσες καρδιές ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το 7ο κεφάλαιο της 2ης Κορινθίους. Ακούστε πώς ο απόστολος ολοκληρώνει την έκκλησή του για αγιότητα, αφηγείται την αγχωτική του αγάπη και χαίρεται για τη μετάνοια της εκκλησίας. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να αντηχεί στη σιωπή. Ζητήστε από το Πνεύμα να εφαρμόσει τον λόγο στην προσωπική σας πορεία πίστης και να ανάψει νέο ζήλο για το ευαγγέλιο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινάει εξετάζοντας τον στίχο 1 και τη σύνδεσή του με το προηγούμενο κεφάλαιο.
Στίχος 1. 1. Έχοντας Αυτός ο στίχος ολοκληρώνει την τελευταία ενότητα και θα έπρεπε να ανήκει στο έκτο κεφάλαιο. Αυτές οι υποσχέσεις Στα ελληνικά η θέση αυτών των λέξεων στην πρόταση τις καθιστά εμφατικές, αυτές οι ένδοξες υποσχέσεις. Ο Παύλος αναφέρεται στις υποσχέσεις του τελευταίου στίχου του προηγούμενου κεφαλαίου, στις οποίες ο Ιεχωβά μας υπόσχεται, με την απομάκρυνσή μας από την αμαρτία, ότι θα είμαστε υιοί και θυγατέρες του. Ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας Ας ασκήσουμε τις ενεργές μας δυνάμεις για τον δικό μας καθαρισμό· όμως μέσω της χαρισματικής δύναμης που προέρχεται από τον Θεό. Ρύπος Μόλυνση, λέρωμα, κηλίδωση. Η σάρκα και το πνεύμα Οι αμαρτίες της σάρκας είναι αυτές που προκύπτουν από την ζωική ή σωματική φύση του ανθρώπου, όπως η λαιμαργία, η ασωτία, η ακολασία· οι αμαρτίες του πνεύματος είναι αυτές που προέρχονται από την πνευματική φύση του ανθρώπου, όπως η υπερηφάνεια, ο σκεπτικισμός, το ψεύδος, η ειδωλολατρία, κ.λπ. Με τις πρώτες, ο άνθρωπος συγγενεύει με τα κτήνη· με τις δεύτερες, με τους διαβόλους. Ωστόσο και αυτές οι δύο κατηγορίες αμαρτιών ο απόστολος τις στιγματίζει ως ρύπο. Μολύνουν την αγνότητα της φύσης του ανθρώπου. Έτσι στέκεται ενώπιον του απολύτως καθαρού Θεού κηλιδωμένος με ενοχή. Τελειοποίηση Η θετική διαδικασία της οποίας ο καθαρισμός είναι η αρνητική. Το να τελειοποιείς είναι να φέρνεις σε ολοκλήρωση ή κανονική ωριμότητα. Φόβος Αυτό το συναίσθημα που αποτρέπει και απομακρύνει από την αμαρτία, αλλά δεν μπορεί ποτέ να μας φέρει στην αγιότητα χωρίς την ανάμειξη και την υπεροχή της αγάπης. Σε αυτό το χωρίο μπορούμε να σημειώσουμε ότι μια τελειοποιημένη αγιότητα εδώ παρουσιάζεται ως μια πιθανή επίτευξη· ότι είναι το αποτέλεσμα μιας σωστά κατευθυνόμενης δραστηριότητας, και ότι η επίτευξή της δεν πρέπει να καθυστερήσει μέχρι τον θάνατο, αλλά πρέπει να πραγματοποιηθεί και να κατέχεται κατά τη διάρκεια της χριστιανικής ζωής.Στη συνέχεια εξετάζει τον ισχυρισμό του Παύλου για άψογη συμπεριφορά κατά την ιδρυτική επίσκεψη.
Ο Παύλος εδώ υπονοεί ότι η αγιότητά του δεν συνίστατο αποκλειστικά σε θρησκευτικά συναισθήματα, αλλά και σε απλή, ευθεία δικαιοσύνη στις συναλλαγές. Η ευσέβεια χωρίς εντιμότητα είναι ένα φτωχό προϊόν. Οι εξυψωμένες θρησκευτικές δηλώσεις είναι μια θλιβερή εξαπάτηση, εκτός αν υποστηρίζονται από αληθινή, τίμια, ευσυνείδητη συμπεριφορά στο κατάστημα, την αποθήκη, την αγορά ή το χρηματιστήριο. Η ευσέβεια έχει πολλά να κάνει με τα χρήματα. Είναι με την αληθινή έννοια ένα 'προϊόν μετρητών'.Ο Whedon στη συνέχεια αναπτύσσει τη διάκριση μεταξύ θεϊκής και κοσμικής λύπης.
Στίχος 10. 10. Θεϊκή λύπη Λύπη εν όψει του Θεού, του νόμου και της κρίσης του. Μη μετανοητή Μια αμετανόητη μετάνοια. Θάνατος Όχι μόνο ένας ορατός θάνατος, από την εξάντληση του σώματος, αλλά ένας αιώνιος θάνατος, από την αμετανόητη, κοσμική, άθεη λύπη. Θλιβερή μοίρα, όταν η πρόσκαιρη λύπη δεν κάνει τίποτα άλλο παρά να προκαλεί αιώνια λύπη!
Σκεφτείτε
Σχετικά με την επίτευξη της αγιότητας πιέζει τον αποφασιστικό ισχυρισμό.
Στίχος 1. 1. Έχοντας Αυτός ο στίχος ολοκληρώνει την τελευταία ενότητα και θα έπρεπε να ανήκει στο έκτο κεφάλαιο. Αυτές οι υποσχέσεις Στα ελληνικά η θέση αυτών των λέξεων στην πρόταση τις καθιστά εμφατικές, αυτές οι ένδοξες υποσχέσεις. Ο Παύλος αναφέρεται στις υποσχέσεις του τελευταίου στίχου του προηγούμενου κεφαλαίου, στις οποίες ο Ιεχωβά μας υπόσχεται, με την απομάκρυνσή μας από την αμαρτία, ότι θα είμαστε υιοί και θυγατέρες του. Ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας Ας ασκήσουμε τις ενεργές μας δυνάμεις για τον δικό μας καθαρισμό· όμως μέσω της χαρισματικής δύναμης που προέρχεται από τον Θεό. Ρύπος Μόλυνση, λέρωμα, κηλίδωση. Η σάρκα και το πνεύμα Οι αμαρτίες της σάρκας είναι αυτές που προκύπτουν από την ζωική ή σωματική φύση του ανθρώπου, όπως η λαιμαργία, η ασωτία, η ακολασία· οι αμαρτίες του πνεύματος είναι αυτές που προέρχονται από την πνευματική φύση του ανθρώπου, όπως η υπερηφάνεια, ο σκεπτικισμός, το ψεύδος, η ειδωλολατρία, κ.λπ. Με τις πρώτες, ο άνθρωπος συγγενεύει με τα κτήνη· με τις δεύτερες, με τους διαβόλους. Ωστόσο και αυτές οι δύο κατηγορίες αμαρτιών ο απόστολος τις στιγματίζει ως ρύπο. Μολύνουν την αγνότητα της φύσης του ανθρώπου. Έτσι στέκεται ενώπιον του απολύτως καθαρού Θεού κηλιδωμένος με ενοχή. Τελειοποίηση Η θετική διαδικασία της οποίας ο καθαρισμός είναι η αρνητική. Το να τελειοποιείς είναι να φέρνεις σε ολοκλήρωση ή κανονική ωριμότητα. Φόβος Αυτό το συναίσθημα που αποτρέπει και απομακρύνει από την αμαρτία, αλλά δεν μπορεί ποτέ να μας φέρει στην αγιότητα χωρίς την ανάμειξη και την υπεροχή της αγάπης. Σε αυτό το χωρίο μπορούμε να σημειώσουμε ότι μια τελειοποιημένη αγιότητα εδώ παρουσιάζεται ως μια πιθανή επίτευξη· ότι είναι το αποτέλεσμα μιας σωστά κατευθυνόμενης δραστηριότητας, και ότι η επίτευξή της δεν πρέπει να καθυστερήσει μέχρι τον θάνατο, αλλά πρέπει να πραγματοποιηθεί και να κατέχεται κατά τη διάρκεια της χριστιανικής ζωής.Στο τέλος σφραγίζει την αποκατασταθείσα εμπιστοσύνη μεταξύ αποστόλου και εκκλησίας.
Στίχος 16. 16. Εμπιστοσύνη Σε αυτή τη λέξη βρίσκεται η τελική σφραγίδα διευθέτησης όλων των παρεξηγήσεων μεταξύ του Αγίου Παύλου και των Κορινθίων του. Οι αγωνίες της αγωνίας και της δυσπιστίας έχουν τελειώσει, και οι καρδιές τους είναι μία. Θα τους συναντήσει ξανά ως ο βέβαιος απόστολός τους. Και τώρα θα επιδείξει την εμπιστοσύνη του στην πίστη τους, παρακινώντας τους να ανοίξουν τις τσέπες τους και να δώσουν ένα γενναιόδωρο παράδειγμα στην παροχή χρημάτων για τους φτωχούς αγίους στην Ιερουσαλήμ.
Απαντήστε
1. Πού στη ζωή μου το Πνεύμα με παροτρύνει για βαθύτερο καθαρισμό σάρκας και πνεύματος; 2. Πώς η καθημερινή μου συμπεριφορά στα χρήματα και στις συναλλαγές επιβεβαιώνει ή αντικρούει την ομολογία μου για αγιότητα; 3. Είμαι πρόθυμος να αφήσω την ευσεβή λύπη να ολοκληρώσει το καθαρτικό της έργο αντί να προσκολλώμαι στην κοσμική θλίψη;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Θεέ, Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του δούλου σου Daniel Whedon. Χάρισέ μας χάρη να δεχτούμε τον λόγο του αποστόλου και να καθαρίσουμε τους εαυτούς μας από κάθε μόλυνση σάρκας και πνεύματος. Τελειοποίησε σε εμάς αυτή την αγιότητα χωρίς την οποία κανείς δεν θα δει τον Κύριο. Όταν έρχεται η λύπη, ας είναι κατά θεϊκό τρόπο, εργαζόμενη μετάνοια που δεν χρειάζεται να μετανοηθεί. Αποκατάστησε κάθε σπασμένη εμπιστοσύνη μεταξύ του λαού σου και γέμισέ μας με την παρηγοριά με την οποία παρηγορείς τους ταπεινούς. Μέσω του ίδιου Πνεύματος που ανέστησε τον Χριστό εκ νεκρών, φέρε μας τελικά στην χαρούμενη επανένωση όλων των αγίων σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →