← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 5 — με τον Gill

Ρωμαίους 5John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ. Στο πέμπτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους ο απόστολος ξεδιπλώνει τον πλούσιο καρπό της δικαίωσης διά της πίστεως, και η προσεκτική κατά στίχο πραγματεία του Γκιλ μας καθοδηγεί μέσα από την ειρήνη, την πρόσβαση, την ελπίδα και την υπερβαίνουσα αγάπη του Θεού που φανερώνεται στον σταυρό. Καθώς ακούμε την έκθεσή του, καλούμαστε να ιχνηλατήσουμε πώς κάθε ευλογία ρέει από το τετελεσμένο έργο του Χριστού και να αναπαυθούμε βαθύτερα στην ασφάλεια που φέρνει. Ας χρησιμοποιήσει το Πνεύμα αυτά τα λόγια για να ενισχύσει την πίστη και να διευρύνει τη χαρά στον Θεό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το πέμπτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Προσέξτε πώς το κεφάλαιο μεταβαίνει από την εδραιωμένη ειρήνη που φέρνει η δικαίωση, μέσω της πρόσβασης στη χάρη και της ελπίδας που υπομένει τη θλίψη, στην εκπληκτική αγάπη του Θεού που δείχθηκε ενώ ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πριν στραφούμε στην έκθεση του Γκιλ.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ανοίγει διευκρινίζοντας τη φύση και τις αιτίες της δικαίωσης διά της πίστεως. Στίχος 1. Άρα δικαιωθέντες εκ πίστεως,.... Όχι ότι η πίστις είναι στην αρχή της δικαιώσεώς μας· διότι εκείνη είναι μια απόφαση που πέρασε στον νου του Θεού από την αιωνιότητα, και που πέρασε στον Χριστό και σε όλους τους εκλεκτούς θεωρούμενους εν αυτώ, όταν ανέστη εκ νεκρών· βλέπε Προς Ρωμαίους 4:25· ούτε είναι η κύρια, ή έχει την κύρια θέση στη δικαίωση· δεν είναι η αποτελεσματική αιτία αυτής, είναι ο Θεός που δικαιώνει, και όχι η πίστις· δεν είναι η κινητήρια αιτία αυτής, εκείνη είναι η δωρεάν χάρις του Θεού· δεν είναι η ύλη αυτής, εκείνη είναι η δικαιοσύνη του Χριστού· δεν δικαιωνόμαστε διά της πίστεως, ούτε ως έργο του Θεού εν ημίν, διότι, ως τέτοια, είναι μέρος του αγιασμού· ούτε ως έργο ή πράξη μας, ως ασκούμενη υφ' ημών, διότι τότε θα δικαιωνόμασταν διά έργων, διά κάποιου ιδίου μας, και θα είχαμε τι να καυχηθούμε· αλλά δικαιωνόμαστε διά της πίστεως αντικειμενικώς και σχετικώς, ως εκείνη αναφέρεται στο αντικείμενο Χριστό, και στη δικαιοσύνη αυτού· ή ως είναι μέσο της γνώσεώς μας, και της αντιλήψεως της δικαιώσεώς μας διά της δικαιοσύνης του Χριστού, και της απολαύσεως της παρηγορίας αυτής· και έτσι ερχόμαστε να έχουμε ειρήνη προς τον Θεό διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Ο Γκιλ προχωρεί να ξεδιπλώσει την ειρήνη προς τον Θεό που ρέει από αυτή τη δικαίωση. Ο απόστολος, αφού έθεσε το δόγμα της δικαιώσεως σε σαφές φως, και απέδειξε πλήρως ότι δεν είναι διά των έργων των ανθρώπων, αλλά διά της δικαιοσύνης του Θεού· και αφού ανέφερε τις διάφορες αιτίες αυτής, προχωρεί να εξετάσει τα αποτελέσματά της, μεταξύ των οποίων η ειρήνη προς τον Θεό κατέχει την πρώτη θέση· και ονομάζεται έτσι, για να διακριθεί από την ειρήνη προς τους ανθρώπους, την οποία πρόσωπα, αν και δικαιωθέντα διά πίστεως στη δικαιοσύνη του Χριστού, μπορεί να μην έχουν· αλλά είναι βέβαια, έχοντας αίσθηση αυτής, να βρουν ειρήνη προς τον Θεό, ακόμη και προς εκείνον εναντίον του οποίου αμάρτησαν, του οποίου τον νόμο παρέβησαν, και της δικαιοσύνης του οποίου προσέβαλαν· γινομένης της συμφιλιώσεως για την αμαρτία, και εισαχθείσης δικαιωτικής δικαιοσύνης, και αυτής λογισθείσης και εφαρμοσθείσης εις αυτούς, έχουν εκείνη την 'ειρήνη του Θεού', εκείνη την ηρεμία και γαλήνη του νου, την ίδια με την 'ειρήνη προς τον Θεό' εδώ, 'η οποία υπερβαίνει πάσαν νόησιν', Προς Φιλιππησίους 4:7· και είναι καλύτερα βιωμένη παρά εκφρασμένη· και όλα αυτά διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού· πηγάζει από τη θυσία εξιλασμού αυτού, και το πολύτιμο αίμα αυτού, διά του οποίου έκανε ειρήνη· και μεταδίδεται διά της λογίσεως της δικαιοσύνης αυτού, και της εφαρμογής του αίματος αυτού· και γίνεται αισθητή και απολαμβάνεται μόνο κατά τρόπο πίστεως, βλέποντας προς αυτόν ως τον Κύριο ημών δικαιοσύνη. Ο Γκιλ στη συνέχεια δείχνει την πρόσβαση που έχουν οι πιστοί διά της πίστεως και την ελπίδα στην οποία χαίρονται. Ο Χριστός είναι ο μόνος τρόπος προσβάσεως προς τον Θεό, και αποδοχής παρ' αυτώ· είναι ο Μεσίτης μεταξύ του Θεού και ημών· εισάγει ενώπιον του Πατρός αυτού, δίδει ακρόαση στον θρόνο αυτού, και καθιστά πρόσωπα και υπηρεσίες αποδεκτά εις αυτόν· και αυτή η πρόσβαση είναι επίσης 'διά πίστεως'· και τούτο και στον Θεό τον Πατέρα, ως Θεό και Πατέρα της διαθήκης ημών· εν πίστει ενδιαφέροντος στην αγάπη και εύνοια αυτού· πιστεύοντας τη δύναμη και πιστότητα αυτού, την πληρότητα και επάρκεια αυτού, και ότι είναι Θεός ακούων και απαντών προσευχή· και επίσης εν τω Κυρίω Ιησού Χριστώ· εν τω προσώπω αυτού για αποδοχή· εν τη δικαιοσύνη αυτού για δικαίωση· εν τω αίματι αυτού για συγχώρηση· και εν τη πληρότητι αυτού για κάθε παροχή· και όσοι έχουν πρόσβαση στον θρόνο της χάριτος διά πίστεως εν Χριστώ, όντες άνετα πεπεισμένοι για τη δικαίωσή τους ενώπιον του Θεού, διά της δικαιοσύνης αυτού λογισθείσης εις αυτούς, δύνανται και χαίρονται εν ελπίδι της δόξης του Θεού· η οποία είναι άλλο αποτέλεσμα της δικαιώσεως διά της πίστεως· διά της 'δόξης του Θεού'· η οποία είναι άλλο αποτέλεσμα της δικαιώσεως διά της πίστεως· διά της 'δόξης του Θεού', δεν εννοείται η ουσιώδης δόξα του Θεού· ούτε εκείνη την οποία οφείλουμε να ζητούμε σε όλα όσα αφορούμε, και την οποία οφείλουμε να αποδίδουμε εις αυτόν ένεκα των τελειοτήτων και έργων αυτού· αλλά εκείνη την αιώνια δόξα και ευτυχία την οποία έχει ετοιμάσει για τον λαό αυτού, έχει υποσχεθεί εις αυτούς, και έχει καλέσει αυτούς διά του Χριστού, και θα αποδώσει εις αυτούς· της οποίας τους έχει δώσει καλή ελπίδα διά της χάριτος· και εν τη ελπίδι και πιστεύουσες όψεις της οποίας δύνανται, και χαίρονται, ακόμη και εν μέσω ποικιλίας θλίψεων και δοκιμασιών εν τω κόσμω τούτω. Ο Γκιλ έπειτα εξηγεί πώς η ελπίδα επιβεβαιώνεται από την αγάπη του Θεού που χύνεται διά του Πνεύματος. Στίχος 5. Και η ελπίς δεν καταισχύνει,.... Ως μάταιη ελπίς κάνει, πράγματα μη ανταποκρινόμενα στην προσδοκία, απατά, και χάνεται· αλλά η χάρις της ελπίδος είναι τέτοιας φύσεως, ώστε ποτέ δεν αποτυγχάνει, απατά, ή απογοητεύει· ούτε καταισχύνει, ούτε έχουν πρόσωπα που έχουν οποιονδήποτε λόγο να καταισχύνονται γι' αυτήν· ούτε για την ίδια τη χάρι, η οποία είναι καλή· ούτε για το έδαφος και το θεμέλιο αυτής, το πρόσωπο και τη δικαιοσύνη του Χριστού· ούτε για το αντικείμενο αυτής, την αιώνια δόξα· διότι η αγάπη του Θεού έχει χυθεί εν ταις καρδίαις ημών διά του Αγίου Πνεύματος, του δοθέντος εις ημάς. Διά της 'αγάπης του Θεού' εννοείται, όχι εκείνη η αγάπη διά της οποίας αγαπούμε τον Θεό, διότι η ελπίς δεν εξαρτάται από, ούτε υποστηρίζεται από την αγάπη και υπακοή ημών προς τον Θεό· αλλά η αγάπη του Θεού προς ημάς, της οποίας μερικά παραδείγματα δίδονται στους επόμενους στίχους· λέγεται ότι 'χύνεται εν ταις καρδίαις ημών'· το οποίο δηλώνει την αφθονία και πληθώρα αυτής, και την πλήρη και άνετη αίσθηση την οποία έχουν οι πιστοί γι' αυτήν· 'διά του Αγίου Πνεύματος'· το οποίο οδηγεί εις, και κάνει εφαρμογή αυτής· 'και δίδεται εις ημάς'· για τον σκοπό εκείνο, ως ο εφαρμοστής πάσης χάριτος, ο Παρηγορητής, και ο αρραβών του ουρανού. Τώρα η αγάπη την οποία το Πνεύμα χύνει εν τη καρδία, είναι η πηγή και η αρχή, και της ίδιας της δικαιώσεως, η οποία οφείλεται στη δωρεάν χάρι του Θεού, και όλων των αποτελεσμάτων αυτής, ως ειρήνη προς τον Θεό, πρόσβαση στον θρόνο της χάριτος, χαρά εν ελπίδι της δόξης του Θεού, η ωφελιμότητα των θλίψεων, και η σταθερότητα της ελπίδος, και αναφέρεται εδώ ως ο λόγος όλων. επιστροφή στην 'Κορυφή της Σελίδας'
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ τονίζει την απόδειξη της αγάπης του Θεού στο να στείλει τον Χριστό να αποθάνει για τους ασεβείς. Στίχος 8. Αλλά ο Θεός συνιστά την αγάπην αυτού προς ημάς,.... Δηλαδή, την έχει φανερώσει, η οποία ήταν προηγουμένως κρυμμένη εν τη καρδία αυτού· έχει δώσει σαφή απόδειξη αυτής, πλήρη απόδειξη και επίδειξη αυτής· την έχει τόσο επιβεβαιώσει διά του παραδείγματος αυτού, ώστε δεν υπάρχει χώρος ούτε λόγος να αμφιβάλλουμε γι' αυτήν· την έχει απεικονίσει και παρουσιάσει με μεγαλύτερη λαμπρότητα διά της περιστάσεως αυτής, ότι ενώ ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί ο Χριστός απέθανεν υπέρ ημών. Οι εκλεκτοί του Θεού ήταν αμαρτωλοί εν τω Αδάμ, εν τω οποίω ήταν φυσικώς και ομοσπονδιακώς, ως όλη η ανθρωπότητα ήταν· εξ ου ρυπαροί και ένοχοι· και έτσι είναι εν τοις ιδίοις προσώποις ενώ είναι αμεταμόρφωτοι· είναι νεκροί εν αμαρτία, και ζουν εν αυτή, διαπράττουν αυτήν, είναι δούλοι αυτής, και είναι υπό την εξουσία και κυριαρχία αυτής· και πολλοί εξ αυτών είναι οι κύριοι και χειρότεροι αμαρτωλοί· και τέτοιοι θεωρούνταν όταν ο Χριστός απέθανεν υπέρ αυτών· αλλά δεν είναι οι άνθρωποι του Θεού αμαρτωλοί μετά τη μεταστροφή;
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού χρειάζεστε περισσότερο την ειρήνη προς τον Θεό που εξασφαλίζει η δικαίωση σήμερα; 2. Πώς μπορεί η ελπίδα της δόξης να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζετε τις παρούσες δοκιμασίες; 3. Με ποιον νέο τρόπο ο θάνατος του Χριστού για τους ασεβείς διευρύνει την άποψή σας για την αγάπη του Θεού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τη δικαίωση που στέκεται ασφαλής εν Χριστώ και για την ειρήνη που ακολουθεί αυτήν. Δώσε μας τόλμη να πλησιάσουμε τον θρόνο σου και να χαρούμε εν ελπίδι ακόμη όταν θλίψεις πιέζουν. Ας γεμίσει η αγάπη που έχεις χύσει διά του Πνεύματός σου τις καρδιές μας εκ νέου, ώστε να αναπαυθούμε στη βεβαιότητα ότι ενώ ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί ο Χριστός απέθανεν υπέρ ημών. Φύλαξέ μας από ντροπή και ενίσχυσε την ελπίδα μας μέχρι να δούμε τη δόξα σου. Το ζητούμε τούτο εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Αμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →