Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Μακκαβαίων
Α΄ Μακκαβαίων 15-16 — αντλώντας από τον Μποσσυέ (Λόγος περί των ορίων της πολιτικής επιτυχίας + Πολιτική περί ανανεώσεως)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην εξέλιξη της ιερής ιστορίας τα τελευταία κεφάλαια του Πρώτου Μακκαβαίων παρουσιάζουν τον οίκο του Σίμωνα αντιμέτωπο με την επισφαλή κορυφή της εγκόσμιας εξουσίας. Αντλώντας από τον Λόγο περί της Παγκόσμιας Ιστορίας του Μποσσουέ παρατηρούμε πώς ακόμη και οι πιο συνετές πολιτικές ρυθμίσεις παραμένουν υποκείμενες σε αιφνίδια ανατροπή όταν στηρίζονται σε ανθρώπινες συμμαχίες αντί για την αιώνια διαθήκη. Η Πολιτική Αποσπασμένη από την Αγία Γραφή του Μποσσουέ μας υπενθυμίζει ότι η ανανέωση όταν συμβαίνει προκύπτει όχι από συσσωρευμένη ισχύ αλλά από μια επιστροφή στον φόβο του Κυρίου εν μέσω των ερειπίων προηγούμενων ελπίδων. Εδώ η αφήγηση των διπλωματικών ανταλλαγών με τη Ρώμη και την αυλή των Σελευκιδών ακολουθούμενη από οικεία προδοσία απεικονίζει τα όρια που ο Μποσσουέ χάραξε διαμέσου αυτοκρατοριών η επιτυχία γεννά εφησυχασμό και ο εφησυχασμός προσκαλεί τα ίδια τα όργανα της καταστροφής. Ο αναγνώστης καλείται να ανιχνεύσει αυτά τα γεγονότα όχι ως απλή χρονική καταγραφή αλλά ως ένα προνοιακό μάθημα στην ευθραυστότητα κάθε θρόνου που δεν είναι ρητά καθιερωμένος στη θεία τάξη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε την έκδοση Ντουέ-Ρέιμς ή την Καθολική Έκδοση Δημοσίου Τομέα και διαβάστε το Α' Μακκαβαίων 15–16 ολόκληρο. Προσέξτε τα προσεκτικά διατυπωμένα γράμματα που ανταλλάσσονται μεταξύ του Σίμωνα, του Αντιόχου Ζ' και της Συγκλήτου της Ρώμης· παρατηρήστε πώς οι υποσχέσεις αυτονομίας αμέσως περιορίζονται από νέες απαιτήσεις για φόρο και έδαφος. Προσέξτε την περιγραφή του συμποσίου του Πτολεμαίου και την αιφνίδια βία που κρύβει. Σημειώστε τη γρήγορη μετάβαση από την ταφή του Σίμωνα στην ανάδυση του Ιωάννη Υρκανού, μαζί με τη σύντομη αναφορά ότι ο τελευταίος «έκανε κρίση και δικαιοσύνη». Αυτές οι λεπτομέρειες αποκαλύπτουν τόσο τις εξωτερικές πιέσεις της αυτοκρατορίας όσο και την εσωτερική ρήξη της προδοσίας, προσκαλώντας σε στοχασμό για το πώς η θεία πρόνοια επιτρέπει τον φαινομενικό θρίαμβο της ραδιουργίας πριν αποκαταστήσει την τάξη μέσω νέου ηγέτη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μποσσυέ, στον Λόγον περί της παγκοσμίου ιστορίας, ιχνηλατεί την άνοδο και την κατάρρευση των βασιλειών σύμφωνα με μία και μόνη αρχή: κάθε πολιτικό οικοδόμημα που επιζητεί μονιμότητα μακριά από τον νόμον του Θεού συναντά τελικώς το ορισμένο όριόν του. Οι διαπραγματεύσεις που καταγράφονται στο κεφάλαιον 15 αποτελούν παράδειγμα αυτού του προτύπου. Οι απεσταλμένοι του Σίμωνος λαμβάνουν από την Ρώμην ανανέωσιν της φιλίας, πλην όμως το ίδιο το έγγραφον που κολακεύει την ιουδαϊκήν ανεξαρτησίαν δεσμεύει συγχρόνως το έθνος στους μεταβαλλόμενους υπολογισμούς μιας μακρινής συγκλήτου. Όταν ο Αντίοχος Ζ΄ αργότερον ανακαλεί προηγούμενας παραχωρήσεις, ο αναγνώστης βλέπει την αστάθειαν που ο Μποσσυέ ανεγνώρισε σε πάσας τας συνθήκας θεμελιωμένας μόνον επί αμοιβαίου οφέλους. Η Πολιτική αναπτύσσει την συμπληρωματικήν επίγνωσιν ότι η αληθινή ανανέωσις έρχεται κατόπιν μετανοίας και πιστότητος και όχι κατόπιν περαιτέρω διπλωματικών ελιγμών. Ούτω η δολοφονία που σχεδιάσθηκε από τον Πτολεμαίον, γαμβρόν του Σίμωνος, συμβαίνει όχι παρά τας πολιτικάς επιτυχίας του αρχιερέως αλλά ακριβώς διότι αι επιτυχίαι αυταί επετράπη να στηριχθούν μόνον επί ανθρωπίνης επαγρυπνήσεως. Το συμπόσιον εν Δωκ γίνεται η συγκεκριμένη εικόνα του ρητού του Μποσσυέ ότι τα όργανα της κοσμικής ασφαλείας καθίστανται συχνά αφορμαί θείας κρίσεως. Πλην η διήγησις αρνείται να λήξει εις απόγνωσιν. Ο Ιωάννης Υρκανός, διαφεύγων την σφαγήν, οχυρώνει αμέσως τα Ιεροσόλυμα και λαμβάνει την υποστήριξιν του λαού. Εις την ανάγνωσιν της παγκοσμίου ιστορίας υπό του Μποσσυέ, τοιαύτη αιφνιδία αποκατάστασις σημαίνει την κεκρυμμένην χείρα η οποία εγείρει νέον όργανον αφού το προηγούμενον έχει αποσυρθεί. Η σύντομος βεβαίωσις ότι ο Ιωάννης «εποίησε κρίσιν και δικαιοσύνην» απηχεί το επαναλαμβανόμενον βιβλικόν πρότυπον κατά το οποίον ο Θεός, αφού επιτρέψει την ταπείνωσιν των δούλων αυτού, χαρίζει εις διάδοχον την χάριν της πιστότητος. Η ακολουθία αύτη δεν εορτάζει πολιτικήν οξυδέρκειαν· αποδεικνύει ότι ο λαός της διαθήκης επιβιώνει όχι τελειοποιών τας συμμαχίας αυτού αλλά δεχόμενος, εις εκάστην κρίσιν, ηγέτην πρόθυμον να θέσει τον νόμον υπεράνω πάσης εξωτερικής πιέσεως. Ο Μποσσυέ θα προέτρεπεν επομένως τον αναγνώστην να μετρά πάσαν φαινομενικήν πολιτικήν νίκην προς το μέτρον της αιωνίου πιστότητος, αναγνωρίζων ότι η αυτή πρόνοια η οποία επιτρέπει την προδοσίαν του Πτολεμαίου διαφυλάττει συγχρόνως την γραμμήν δι’ ης αι επαγγελίαι θα συνεχισθούν μέχρι της ορισμένης εκπληρώσεώς των.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Τα γεγονότα αυτών των κεφαλαίων αντιμετωπίζουν τον πιστό με την διαρκή ένταση μεταξύ της θεμιτής χρήσης εγκόσμιων μέσων και του πάντοτε παρόντος πειρασμού να θεωρεί αυτά τα μέσα επαρκή. Ο στοχασμός του Μποσσυέ για τα όρια της πολιτικής επιτυχίας προειδοποιεί ότι κανένα πλήθος ρωμαϊκής αλληλογραφίας ή στρατιωτικής προετοιμασίας δεν μπορεί να εξασφαλίσει ό,τι μόνο η θεία πιστότητα εγγυάται. Ταυτόχρονα, η γρήγορη ανάδυση του Ιωάννη Υρκανού απεικονίζει τη δυνατότητα γνήσιας ανανέωσης όταν μια νέα γενιά επιλέγει τη δικαιοσύνη αντί της εκδίκησης ή της απόγνωσης. Ο αναγνώστης οδηγείται έτσι να εξετάσει αν η σύγχρονη καθολική εμπλοκή με τη δημόσια ζωή επαναλαμβάνει το σφάλμα της απόλυτης εμπιστοσύνης σε διπλωματικές ή θεσμικές ρυθμίσεις, ή αν διατηρεί την ιεράρχηση αγαθών που ο Μποσσυέ διέκρινε στην Αγία Γραφή: ο νόμος του Θεού παραμένει το μοναδικό θεμέλιο πάνω στο οποίο μπορεί να οικοδομηθεί οποιαδήποτε διαρκής τάξη. Η αιφνιδιότητα της πτώσης του Σίμωνα προσκαλεί επιπλέον νηφάλιο στοχασμό για την πνευματική επαγρύπνηση που απαιτείται από όσους έχουν εμπιστευθεί εξουσία, μήπως η ίδια η ευημερία που δωρήθηκε από την πρόνοια γίνει αφορμή αμέλειας.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες συγκεκριμένες περιστάσεις έχω εκλάβει λανθασμένα την πολιτική ή θεσμική ασφάλεια ως την πιστότητα που μόνο ο Θεός μπορεί να εγγυηθεί; Πώς μπορεί το παράδειγμα του Ιωάννη Υρκανού, ο οποίος στράφηκε αμέσως στην υπεράσπιση του αγιαστήριου, να διαμορφώσει τη δική μου απόκριση όταν καταρρέουν δομές εμπιστοσύνης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που μόνος υψώνεις και καταβάλλεις τους ισχυρούς σύμφωνα με την κρυμμένη βουλή σου, χάρισέ μας τη σοφία να αντιληφθούμε τα όρια κάθε ανθρώπινης συμμαχίας. Όταν τα όργανα της ασφάλειάς μας μας προδώσουν, διαφύλαξέ μας από την απόγνωση και ύψωσε ανάμεσά μας ηγέτες που ζητούν πρώτα τη δικαιοσύνη σου. Ας λάβει η Υπεραγία Θεοτόκος, που διατήρησε την πίστη κάτω από τον σταυρό του Υιού της, για μας εκείνη την σταθερότητα που υπερνικά κάθε ανατροπή της τύχης. Μέσα από τη μεσιτεία των αγίων Μακκαβαίων και όλων όσοι ομολόγησαν το όνομά σου εν μέσω προδοσίας, ενίσχυσε την Εκκλησία σου να πορεύεται εν κρίσει και δικαιοσύνη μέχρι την ημέρα που κάθε επίγειος θρόνος θα υποκύψει στη δική σου αιώνια βασιλεία. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →