← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κριτές

Κριταί 21 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Κριτές 21Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το βιβλίο των Κριτών. Σήμερα στρεφόμαστε στο κεφάλαιο 21 και ακούμε με τη βοήθεια του Σχολίου της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ μιας πολύτιμης συλλογής καθολικής διορατικότητας που συγκεντρώνει τη σοφία προηγούμενων ερμηνευτών. Το κεφάλαιο κλείνει το βιβλίο με μια νηφάλια αφήγηση της φυλετικής κρίσης και της εύθραυστης αποκατάστασης. Οι σημειώσεις του Χέιντοκ μας βοηθούν να διαβάσουμε αυτά τα γεγονότα υπό το φως της πιστότητας στη διαθήκη και της ανάγκης για σοφή ηγεσία. Καθώς προσευχόμαστε και μελετούμε μαζί είθε το Άγιο Πνεύμα να φυτέψει αιώνιους σπόρους στις καρδιές μας ώστε η Γραφή να μας διαμορφώσει πιο βαθιά στην πίστη την ελπίδα και την αγάπη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά το κεφάλαιο 21 των Κριτών. Παρατηρήστε τη διαρκή θλίψη μετά τον εμφύλιο πόλεμο, τη δεσμευτική δύναμη των όρκων και την απεγνωσμένη αναζήτηση για μια πορεία προς τα εμπρός. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτο· μην βιάζεστε σε συμπεράσματα. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σας σε ό,τι επιθυμεί να σας δείξει μέσα από αυτή την αρχαία αλλά πάντα επίκαιρη ιστορία του λαού του Θεού που αγωνίζεται, αποτυγχάνει και ζητά έλεος.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιδοκ ανοίγει εξετάζοντας τον όρκο που ορκίστηκαν οι Ισραηλίτες. Ο Χέιδοκ Καθολικό Σχόλιο Βίβλου Ορκισμένοι, (juraverunt.) Η αναφορά της Μασφά, φαίνεται να καθορίζει ότι αυτός ο όρκος λήφθηκε πριν τη μάχη· αν και διαφορετικά θα φαινόταν, ότι οι Ισραηλίτες δεσμεύτηκαν να εξαλείψουν τη φυλή στη ζέση του θυμού τους, και αφού κατέστρεψαν τις γυναίκες του Βενιαμίν. Αν μπορούσαν νόμιμα να σκοτώσουν τους αδελφούς τους αδιακρίτως, ως συνδεδεμένους στην ίδια πονηρή υπόθεση, (Χέιδοκ) θα μπορούσαν σίγουρα να αρνηθούν τις κόρες τους σε οποιονδήποτε από αυτούς (Μενοχίους) που μπορεί να τύχαινε να διαφύγουν. (Χέιδοκ) --- Αλλά έπρεπε πρώτα να έχουν συμβουλευτεί τον Κύριο, καθώς αυτό ήταν θέμα τόσο μεγάλης σημασίας όσο να γνωρίζουν ποιος ήταν πρώτος να πάει στη μάχη. Φαίνεται ότι ανακάλυψαν την προπέτεια των διαδικασιών τους, και να έχουν μετανοήσει όταν ήταν πολύ αργά· και προσπαθούν γελοία να αποφύγουν την υποχρέωση του όρκου, που βάραινε τις συνειδήσεις τους. (Σάλιεν) --- Θεωρούν αρκετό να προσκολλώνται στο γράμμα, ενώ παραμελούν το πνεύμα του όρκου τους. (Χέιδοκ) --- Οι αρχαίοι είχαν ευλαβή σεβασμό για τους όρκους, και δεν επέτρεπαν στον εαυτό τους την ελευθερία να τους ερμηνεύουν μακριά, Γένεσις κδ΄. 5., Ιησούς του Ναυή θ΄. 15., και Α΄ Βασιλειών ιδ΄. 24. (Καλμέτ) --- Αλλά εδώ οι Ισραηλίτες επιθυμούν να κρατήσουν και να αποφύγουν τον όρκο ταυτόχρονα. (Χέιδοκ) --- Ο Σεράριος, κ.λπ., δηλώνουν ότι ο όρκος τους ήταν νόμιμος, καθώς δεν εξέτασαν τις δυσχέρειες που θα συνόδευαν την εκτέλεσή του. Μόλις τις αντιλήφθηκαν, η υποχρέωση έπαυσε· αν και, αν η εσφαλμένη συνείδησή τους υπαγόρευε το αντίθετο σε αυτούς, ήταν υποχρεωμένοι να την ακολουθήσουν, (Τιρίνους) αν δεν μπορούσαν να λάβουν πιο βέβαιη πληροφορία. (Χέιδοκ) --- Ο Τοστάτ και άλλοι υποστηρίζουν ότι ο όρκος ήταν άκυρος, ως παράνομος, και συνεπώς χωρίς ισχύ. Ο Γκρότιους (Jur. ii. 2, 21,) θέτει ως δικαίωμα της φύσης, για τους λαούς να παντρεύονται με τους γείτονές τους, (Καλμέτ) αν και ένα άτομο μπορεί να αρνηθεί τέτοιες σχέσεις· (Χέιδοκ) και ο Άγιος Αυγουστίνος (de C. ii. 17.) επιτρέπει, ότι οι Ρωμαίοι είχαν «δικαίωμα, ίσως, να αρπάξουν τις Σαβίνες γυναίκες, σε πόλεμο που κηρύχθηκε λόγω της άδικης άρνησης.» Μπορούμε να δικαιολογήσουμε τους Βενιαμίτες για τη λήψη των γυναικών της Σηλώ, με βία, μόνο με άλλο επιχείρημα, (Καλμέτ) εκτός αν η συγκατάθεση των γονέων και των παρθένων παρενέβη. (Χέιδοκ) (Στ. 22.) --- Αν, επομένως, οι Ισραηλίτες δεν μπορούσαν νόμιμα να αρνηθούν τις κόρες τους σε γάμο στους Βενιαμίτες, ο όρκος τους ήταν άδικος, και καθόλου υποχρεωτικός. (Καλμέτ) --- Δεν είχαν δικαίωμα να τιμωρήσουν τους αθώους με τους ενόχους, καθώς δεν είχαν λάβει εντολή από τον Θεό· (Σάλιεν) και επομένως δεν έπρεπε να έχουν σκοτώσει τις αθώες γυναίκες του Βενιαμίν, ή της Ιαβείς, στ. 11. Δεν είναι απαραίτητο για εμάς να υπερασπιστούμε τους προπετείς όρκους ή τη συμπεριφορά των Ισραηλιτών στην εξόντωση των συνανθρώπων τους, που ήταν αθώοι· ούτε στη βιασύνη, κ.λπ. Το σχόλιο στη συνέχεια αντανακλά στις κακές συνέπειες και τη μετάνοια του λαού. Κακό. Έτσι ονομάζουν τη δική τους σκληρότητα, στην καταστροφή των γυναικών και των παιδιών, και στο να πάρουν όρκο για να εμποδίσουν τους εναπομείναντες Βενιαμίτες να έχουν οποιαδήποτε απογόνους, εκτός αν παντρεύονταν με ξένους, που ο νόμος απαγόρευε, (Καλμέτ) αν και δύσκολα θα δέσμευε σε περιπτώσεις τέτοιας ανάγκης. (Χέιδοκ) --- Εξ ου και οι γιοι της Νοεμί δικαιολογούνται από το να εισέλθουν σε τέτοιους γάμους, Ρουθ α΄. 4. (Τιρίνους) --- Εβραϊκό και Εβδομήκοντα δεν αναφέρουν, τόσο μεγάλο κακό, αλλά μόνο αυτό. Το πλαίσιο ωστόσο δείχνει, ότι ο λαός θεωρούσε την εξόντωση ολόκληρης φυλής, ως φοβερή συμφορά· και, καθώς επρόκειτο να συμβεί συνέπεια του όρκου τους, εκτός αν κάποιο μέσο μπορούσε να ανακαλυφθεί για να το αποτρέψει, χωρίς την ενοχή της επιορκίας, συγκινήθηκαν με μετάνοια, και προσπάθησαν να κατευνάσουν την οργή του Θεού με πληθώρα θυμάτων. Πόσο καλύτερα θα ήταν να μην έχουν κάνει τάμα, παρά αφού το έκαναν, να προσπαθούν να το καταστήσουν αναποτελεσματικό! (Εκκλησιαστής ε΄. 3, 4.) Δεν φαίνεται ότι ο Θεός τους έδωσε καμία απάντηση σε όλη αυτή την υπόθεση· και ο καταληκτικός στίχος φαίνεται να υποδεικνύει, ότι η συμπεριφορά τους ήταν δυσάρεστη σε Αυτόν. Ίσως τιμώρησε αυτό, καθώς και τα άλλα σφάλματα του λαού Του, παραδίδοντάς τους στον Χουσάν για οκτώ χρόνια, καθώς ο Σάλιεν και ο Ούσερ τοποθετούν το πρώτο έτος δουλείας αμέσως μετά το τέλος αυτού του ατυχούς πολέμου, που θα επέτρεπε στους Χαναναίους να αποκτήσουν νέα δύναμη, και να χαρούν για τις εμφύλιες διαμάχες του Ισραήλ, κεφ. γ΄. 8. Ο Αώδ, που σκότωσε τον Εγλών, περίπου 94 χρόνια αργότερα, δεν είχε γεννηθεί ακόμα. (Χέιδοκ) Ο Χέιδοκ στη συνέχεια διερευνά τη συμβουλή που δόθηκε σχετικά με τις κόρες της Σηλώ. Να χορέψουν· όχι με ασελγή τρόπο, όπως θα ήθελε ένας ορισμένος αιρετικός ερμηνευτής, αλλά από θρησκευτικό κίνητρο. (Μενοχίους) --- Τέτοιοι χοροί ήταν παλαιότερα πολύ συνηθισμένοι μεταξύ όλων των εθνών. Οι Θεραπευτές, που υποτίθεται ότι ήταν οι πρώτοι Ιουδαίοι προσήλυτοι στην Χριστιανική πίστη, στην Αίγυπτο, και ήταν αξιοσημείωτοι για τη σεμνότητα και τη σοβαρή συμπεριφορά τους, χόρευαν ωστόσο στις θρησκευτικές συνάξεις τους, πρώτα σε δύο ξεχωριστές ομάδες, και αργότερα άνδρες και γυναίκες μαζί. (Φίλων, contemplat.) Οι γυναίκες ακόμα χορεύουν γύρω από τους τάφους των συγγενών τους, στην Παλαιστίνη, με επίσημους θρήνους. (Ροζέ, και Ταξίδια του Λε Μπρυν) --- Έλα. Ο Ιώσηπος υπαινίσσεται, ότι οι γυναίκες επρόκειτο να συλληφθούν καθώς έρχονταν από διαφορετικά μέρη στην πανήγυρη. Αλλά φαίνεται ότι έρχονταν έξω από την πόλη· (Καλμέτ) αν και είναι πολύ πιθανό ότι οι παρθένοι δεν ανήκαν όλες σε αυτήν, αλλά ήρθαν από όλο τον Ισραήλ· γιατί να αναγκαστούν οι άνθρωποι της Σηλώ να προμηθεύσουν συζύγους για αυτούς τους επιζώντες Βενιαμίτες, εναντίον των οποίων χαρακτήρων θα μπορούσαν εύλογα να τρέφουν τόσο ισχυρές αντιρρήσεις; Αλλά, αν όλη η συνάθροιση συμφώνησε ότι οι Βενιαμίτες θα επέλεγαν από τις κόρες τους όποια μπορούσαν να πιάσουν, δεν μπορούσαν να παραπονεθούν ότι αντιμετωπίστηκαν με ιδιαίτερη αυστηρότητα. (Χέιδοκ) --- Αλλά δεν αμάρτησαν οι Ισραηλίτες δίνοντας αυτή τη συμβουλή, τόσο αντίθετη με την έννοια του τάματός τους; Και δεν ήταν εξίσου ένοχοι οι Βενιαμίτες ακολουθώντας τέτοια συμβουλή; Απαντάται ότι, σε απεχθή θέματα οι λέξεις πρέπει να λαμβάνονται σε όλη τους την αυστηρότητα, και το πρόσωπο που τάσσεται να μην δώσει, δεν δεσμεύεται να ανακτήσει αν το πράγμα ληφθεί. Εκείνοι που έδωσαν τη συμβουλή δεν είναι ίσως άξιοι συγγνώμης, εξαιτίας της τεχνικής που χρησιμοποιούν για να απαλλαγούν από το τάμα τους· αλλά οι υπόλοιποι, που δεν ενημερώθηκαν γι' αυτό μέχρι μετά την εκτέλεση, ήταν σίγουρα χωρίς κατηγορία· και οι Βενιαμίτες, που ακολούθησαν τη συμβουλή σεβαστών ανδρών, σε τέτοιες περιστάσεις, δεν μπορούν να θεωρηθούν ένοχοι βιασμού, κ.λπ. (Γκρότιους, Jur. ii. 13.· Κορνήλιος α Λαπίδη) (Καλμέτ) --- Ο Άγιος Αμβρόσιος (επ. 6,) φαίνεται να είναι αυτής της γνώμης. Ο Τοστάτ και άλλοι δεν μπορούν, ωστόσο, να εγκρίνουν αυτά τα επιχειρήματα. «Καθώς εσφαλμένα υπέθεσαν ότι ήταν δεσμευμένοι από το τάμα τους, στράφηκαν συνετά για να συμβουλεύσουν τη βιασύνη.» (Τιρίνους) --- Έτσι ο Λιράνους, κ.λπ. --- Αλλά αυτό ήταν μόνο ανθρώπινη σύνεση. (Χέιδοκ) --- Οι αρχαίοι έδωσαν συμβουλή στους Βενιαμίτες, να ζητήσουν από τους ανθρώπους της Σηλώ να τους δώσουν τις κόρες τους σε γάμο, γνωρίζοντας ότι δεν θα χορηγούσαν το αίτημα, ώστε να μπορέσουν αργότερα να καταφύγουν στο τέχνασμα της λήψης τους με βία. «Αναμφίβολα δεν ήταν χωρίς κατηγορία. Διότι καθώς πίστευαν ότι το τάμα τους ήταν δεσμευτικό, δεν έπρεπε ούτε να κάνουν ούτε να συμβουλεύσουν τίποτα, με το οποίο θα μπορούσε να παραβιαστεί.» (Σάλιεν, κατά το έτος του κόσμου 2622.) --- Η βιασύνη στη Σηλώ προηγήθηκε εκείνης των Σαβίνων, στη Ρώμη, περίπου 700 χρόνια, και και οι δύο συνέβησαν πιθανώς τον Σεπτέμβριο. (Τιρίνους)
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Τέλος, ο Χέιντοκ εξετάζει την κατάσταση του Ισραήλ χωρίς καθοδηγητικό κριτή. Αυτός. Αυτή η παρατήρηση έχει γίνει δύο φορές προηγουμένως, σχετικά με τη συμπεριφορά του Μιχά και του Δαν, και οι δύο άξιες επίπληξης. Φαίνεται να προστίθεται εδώ για τον ίδιο σκοπό, ώστε να μην εκπλαγούμε τόσο πολύ από την αφήγηση τέτοιων παράξενων ενεργειών. Λίγο μετά από αυτό το γεγονός, ο άγγελος ήρθε για να ελέγξει τους Ισραηλίτες, κεφ. β'. 1. (Χέιντοκ) --- Δεν υπήρχε ίσως κριτής, αλλά τότε επικρατούσε αναρχία. (Ντυχαμέλ) --- Τουλάχιστον ο λαός βρισκόταν υπό μεγαλύτερο περιορισμό όταν είχαν βασιλείς, (Γουόρθινγκτον) ή κριτές θεϊκά διορισμένους επικεφαλής τους. (Χέιντοκ)
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς επηρεάζει ακόμη το βάρος των προπετών όρκων τις κοινότητες σήμερα; Πού βλέπετε την ανάγκη για σοφή πνευματική ηγεσία στους δικούς σας κύκλους; Με ποιους τρόπους μπορεί ο Κύριος να σας προσκαλεί σε μεγαλύτερη πιστότητα αντί για έξυπνη αποφυγή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε τῆς διαθήκης, ὁ βλέπων τὰς περιπεπλεγμένας λύπας καὶ τὰς προπετεῖς εὐχὰς τοῦ λαοῦ σου, ἴασαι τὴν συντριβήν ἡμῶν καὶ ἐπίστρεψον ἡμᾶς εἰς τὴν ἀκεραιότητα τοῦ λόγου σου. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, φύτευσον ἐν ἡμῖν τὸν σπόρον τῆς ἀληθείας σου, ἵνα ζητῶμεν τὴν συμφιλίωσιν, ἀγαπῶμεν τοὺς πιστοὺς ποιμένας, καὶ ἀναπαυώμεθα ἀσφαλῶς ἐν τῷ ἐλέει σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →