Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 67-68 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις ήσυχες ώρες της καθημερινής λατρείας πλησιάζουμε τη φωνή του Ιωάννη Καλβίνου, του οποίου η προσεκτική ερμηνεία της Γραφής συνεχίζει να καθοδηγεί την εκκλησία. Το υπόμνημά του στους Ψαλμούς ανοίγει παράθυρα στα ελέη της διαθήκης του Θεού που εκτείνονται από την αρχαία Ισραήλ έως τα πέρατα της γης. Ο Καλβίνος μας δείχνει πώς το Πνεύμα οδηγεί τους πιστούς να προσεύχονται για ευλογία που θα υπερχειλίσει σε κάθε έθνος. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να ακολουθήσουμε το ίδιο μονοπάτι αίνου και εμπιστοσύνης που αυτός ακολούθησε πριν από αιώνες. Ας στερεώσουν αυτές οι σκέψεις τις καρδιές μας και ας διευρύνουν το όραμά μας για τη βασιλεία του Θεού σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανοίγουμε τώρα τις σελίδες των Ψαλμών 67 και 68. Αυτά τα άσματα εορτάζουν τον σωτηριώδη τρόπο του Θεού που έγινε γνωστός μεταξύ όλων των λαών και τις ισχυρές πράξεις του υπέρ του εκλεκτού του. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στις λέξεις να διαμορφώσουν τις προσευχές σας για τα έθνη και την εμπιστοσύνη σας στην προστασία του Κυρίου. Προσέξτε πώς ο ψαλμωδός μεταβαίνει από την ικεσία στον αίνο και από την ανάμνηση της απελευθέρωσης στην χαρούμενη προσδοκία. Ας προετοιμάσει το Πνεύμα τον νου σας για τις γνώσεις που θα φέρει ο Καλβίνος.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά απευθυνόμενος στην προσευχή για θεία ευλογία επί των Ιουδαίων.
1 Ο Θεός ας μας ελεήσει και ας μας ευλογήσει Ο ψαλμός περιέχει μια πρόρρηση για τη βασιλεία του Χριστού, υπό την οποία ολόκληρος ο κόσμος επρόκειτο να υιοθετηθεί σε προνομιακή σχέση με τον Θεό· αλλά ο Ψαλμωδός αρχίζει προσευχόμενος για τη θεία ευλογία, ιδιαίτερα επί των Ιουδαίων. Αυτοί ήταν οι πρωτότοκοι, (Έξοδος 4:22,) και η ευλογία επρόκειτο να τελειώσει επάνω τους πρώτα, και έπειτα να εξέλθει σε όλα τα γύρω έθνη. Χρησιμοποίησα την προστακτική διάθεση σε όλο τον ψαλμό, όπως έκαναν και άλλοι μεταφραστές, αν και ο μέλλοντας χρόνος, που είναι αυτός που χρησιμοποιείται στα εβραϊκά, θα ταίριαζε επαρκώς καλά, και το χωρίο θα μπορούσε να νοηθεί ως ενθάρρυνση των νόων του λαού του Κυρίου να εμπιστευθούν στη συνέχεια και αύξηση της θείας εύνοιας. Οι λέξεις, ωστόσο, γενικά ερμηνεύονται με τη μορφή προσευχής, και απλώς το ανέφερα αυτό ως υπόδειξη. Μιλώντας, όπως κάνει ο Ψαλμωδός, για εκείνους που ανήκαν στην Εκκλησία του Θεού, και όχι για εκείνους που ήταν έξω, είναι αξιοσημείωτο ότι όμως ιχνηλατεί όλες τις ευλογίες που έλαβαν στην ελεύθερη εύνοια του Θεού· και από αυτό μπορούμε να μάθουμε, ότι όσο είμαστε εδώ, οφείλουμε την ευτυχία μας, την επιτυχία μας και την ευημερία μας εξ ολοκλήρου στην ίδια αιτία. Όντας έτσι τα πράγματα, πώς θα μπορούσε κανείς να σκεφθεί να προλάβει την αγαθότητά του με δικά του προσόντα; Το φως του προσώπου του Θεού μπορεί να αναφέρεται είτε στην αίσθηση της αγάπης του που χύνεται στις καρδιές μας, είτε στην πραγματική εκδήλωσή της έξω, όπως, από την άλλη πλευρά, το πρόσωπό του μπορεί να ειπωθεί ότι είναι συννεφιασμένο, όταν προκαλεί τρόμο στη συνείδησή μας εξαιτίας των αμαρτιών μας, ή αποσύρει τα εξωτερικά σημάδια της εύνοιάς του.Στον στίχο 2, ο Καλβίνος γράφει:
2 Για να γνωρίσουν τον τρόπο σου επί της γης. Εδώ έχουμε μια σαφή προφητεία εκείνης της επέκτασης της χάριτος του Θεού με την οποία τα έθνη ενώθηκαν σε ένα σώμα με τους απογόνους του Αβραάμ. Ο Ψαλμωδός προσεύχεται για κάποια εμφανή απόδειξη εύνοιας που θα δειχθεί στον εκλεκτό λαό του, η οποία θα μπορούσε να προσελκύσει τα έθνη να ζητήσουν συμμετοχή στην ίδια μακαρία ελπίδα. [4] Με τον τρόπο του Θεού εννοείται η διαθήκη του, που είναι η πηγή ή η πηγή της σωτηρίας, και με την οποία αποκάλυψε τον εαυτό του με τον χαρακτήρα του Πατέρα στον αρχαίο λαό του, και αργότερα πιο καθαρά υπό το Ευαγγέλιο, όταν το Πνεύμα της υιοθεσίας χύθηκε σε μεγαλύτερη αφθονία. [5] Συνεπώς, βρίσκουμε τον ίδιο τον Χριστό να λέει,Ο Καλβίνος στρέφεται έπειτα στην πρόσκληση για όλους τους λαούς να αινέσουν τον Θεό.
3 Ας σε αινέσουν οι λαοί, Θεέ! Αφού μίλησε για τη συμμετοχή όλων των εθνών στη σωτήρια γνώση του Θεού, μας λέει έπειτα ότι θα διακήρυτταν την αγαθότητά του, και τους προτρέπει στην άσκηση της ευγνωμοσύνης. Η επανάληψη που χρησιμοποιείται δείχνει σαφώς από μόνη της ότι αναφέρεται σε ένα γεγονός νέου και πρωτόγνωρου είδους. Αν η αναφορά ήταν σε κάποια τέτοια εκδήλωση της εύνοιάς του όπως συνήθως έκανε στους Ιουδαίους, δεν θα αναζητούσαμε την ίδια ένταση έκφρασης. Πρώτα λέει, Ας σε αινέσουν οι λαοί· έπειτα προσθέτει, Ας σε αινέσουν όλοι οι λαοί. Έπειτα επαναλαμβάνει την έκκληση για άλλη μια φορά. Αλλά αναφέρει κατάλληλα, ενδιάμεσα, τη χαρά, και την αφορμή που υπήρχε γι' αυτήν, αφού είναι αδύνατο να αινέσουμε τον Θεό ορθά, εκτός αν οι νόες μας είναι ήρεμοι και ευχάριστοι -- εκτός αν, ως πρόσωπα συμφιλιωμένα με τον Θεό, είμαστε εμψυχωμένοι με την ελπίδα της σωτηρίας, και 'η ειρήνη του Θεού, που υπερβαίνει κάθε νόηση,' βασιλεύει στις καρδιές μας, (Φιλιππησίους 4:7.) Η αιτία που αποδίδεται για τη χαρά δείχνει από μόνη της σαφώς στο γεγονός της κλήσης των εθνών. Η αναφορά δεν είναι σε εκείνη τη διακυβέρνηση του Θεού που είναι γενική στη φύση της, αλλά σε εκείνη την ειδική και πνευματική δικαιοδοσία που ασκεί επί της Εκκλησίας, στην οποία δεν μπορεί να ειπωθεί ορθά ότι κυβερνά κανέναν άλλον εκτός από εκείνους που έχει συγκεντρώσει υπό την εξουσία του με τη διδασκαλία του νόμου του. Η λέξη δικαιοσύνη εισάγεται για να επαινέσει τη διακυβέρνησή του. Γλώσσα σχεδόν ταυτόσημη χρησιμοποιείται από τον Ησαΐα και τον Μιχαία όταν μιλούν για τους καιρούς στους οποίους ο λόγος της σωτηρίας θα διαδιδόταν σε όλη τη γη, (Ησαΐας 11:4· Μιχαίας 4:3.)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος συνδέει τούτο με τη χαρά των δικαίων ενώπιον του Θεού.
3 Αλλά οι δίκαιοι θα χαρούν Εδώ υποδηλώνεται από τον Δαβίδ ότι όταν ο Θεός δείχνει τον εαυτό του φοβερό προς τους ασεβείς αυτό γίνεται με σκοπό να εξασφαλίσει την απελευθέρωση της Εκκλησίας του Φαίνεται έμμεσα να αντιπαραβάλλει τη χαρά για την οποία μιλά τώρα με την κατάπτωση και τη λύπη που αισθάνονται οι καλοπροαίρετοι άνθρωποι υπό την βασιλεία του Σαούλ υπονοώντας ότι ο Θεός διαδέχεται μια περίοδο προσωρινής θλίψης με επιστροφές παρηγοριάς για να μην κατακλυσθούν οι άνθρωποί του από απελπισία Μας αφήνει επίσης να συμπεράνουμε ότι ένας λόγος αυτής της χαράς που βιώνουν προέρχεται από το να γνωρίζουν ότι ο Θεός είναι ευμενής προς αυτούς και ενδιαφέρεται για την ασφάλειά τους Οι εβραϊκές λέξεις μπφνυ μιπνε και λφνυ λιπνε επιδέχονται την ίδια σημασία αλλά νομίζω ότι ο Ψαλμωδός σκόπευε να σημειώσει μια διάκριση Οι ασεβείς φεύγουν από την παρουσία του Θεού ως κάτι που τους εμπνέει τρόμο οι δίκαιοι πάλι χαίρονται σε αυτήν επειδή τίποτε δεν τους ευχαριστεί περισσότερο από το να σκέπτονται ότι ο Θεός είναι κοντά τους Όταν σχολιάζουμε το χωρίο Ψαλμός 18:26 είδαμε γιατί η θεία παρουσία τρομάζει μερικούς και παρηγορεί άλλους διότι με τον καθαρό θα δείξει τον εαυτό του καθαρό και με τον στρεβλό θα δείξει τον εαυτό του στρεβλό Μία έκφραση στοιβάζεται από τον Ψαλμωδό πάνω στην άλλη για να δείξει πόσο μεγάλη είναι η χαρά του λαού του Κυρίου και πόσο ολοκληρωτικά κατέχει και απασχολεί τα συναισθήματά τους.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η έμφαση του Καλβίνου στην ελεύθερη εύνοια του Θεού μεταμορφώνει τον τρόπο που προσεύχεστε για ευλογία σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορεί η πρόσκληση για όλους τους λαούς να αινέσουν τον Θεό να διευρύνει τη δική σας λατρεία; Πού αισθάνεστε ότι το Πνεύμα σας καλεί να αναπαυθείτε στη χαρά που ρέει από την εγγύτητα του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν Σου ἐφ’ ἡμᾶς καὶ γνώρισον τὴν σωτηρίαν Σου ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι, ἵνα οἱ λαοὶ αἰνῶσί Σε διὰ τὸν πλοῦτον τῆς κυριαρχικῆς Σου ἐλέους καὶ τῆς διαθηκικῆς Σου πιστότητος. Ἀποδότω ἡ γῆ τὸν καρπὸν αὐτῆς ὑπὸ τὴν δικαίαν Σου βασιλείαν, καὶ δὸς ἵνα πᾶν ἔθνος φοβῆται τὸ ὄνομά Σου καὶ χαίρῃ ἐν τῇ σωτηρίᾳ ἣν δωρεὰν ἐδωρήσω διὰ Χριστοῦ. Διατήρει ἡμᾶς ἀεὶ ἐνθυμουμένους τὴν ἀγάπην Σου τὴν ἀμετάβλητον, ἵνα αἱ ζωαὶ ἡμῶν μεγαλύνωσι μόνην τὴν δόξαν Σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →