← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 27 — με τον Γκιλ

Ματθαίος 27John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής του Ιωάννη Γκιλ. Καθώς στρεφόμαστε στο κεφάλαιο 27 του Ματθαίου, η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ ανοίγει τα σοβαρά γεγονότα της δίκης, της προδοσίας και της καταδίκης με ιστορική ακρίβεια και δογματική σαφήνεια. Η έκθεσή του μας καθοδηγεί μέσα από την βιασύνη του Συνεδρίου, τη μετάνοια του Ιούδα και την προφητική εκπλήρωση γύρω από την τιμή του αθώου αίματος. Ας φωτίσουν τα λόγια του Γκιλ τη σοβαρότητα αυτών των τελευταίων ωρών πριν από τον σταυρό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε έναν ήσυχο χώρο και διαβάστε τον Ματθαίο 27 αργά και προσευχητικά. Αφήστε την αφήγηση της απόφασης του συμβουλίου, της δέσμευσης του Ιησού και του τραγικού τέλους του Ιούδα να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Προσέξτε το βάρος κάθε πράξης και την εκπλήρωση της αρχαίας προφητείας. Επιστρέψτε στο κείμενο μετά την ανάγνωσή σας για να ακούσετε τι τονίζει το Πνεύμα μέσω της έκθεσης του Γκιλ.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά εξετάζοντας τον χρόνο και την επείγουσα ανάγκη της πρωινής συνάθροισης του Συνεδρίου. Στίχος 1. Όταν ήρθε το πρωί,.... Ή, μόλις έγινε ημέρα, όπως λέει ο Λουκάς, Λουκάς 22:66. Το Συνέδριο ήταν ξύπνιο όλη τη νύχτα, την οποία, μετά την κατανάλωση του πασχαλίου, είχαν περάσει συλλαμβάνοντας, δικάζοντας και εξετάζοντας τον Ιησού και τους μάρτυρες εναντίον του· και είχαν καταλήξει σε ομόφωνη ψήφο ότι ήταν ένοχος θανάτου· επ' αυτού είτε έβγαλαν τον Ιησού από το δωμάτιο για λίγο, είτε πήγαν οι ίδιοι σε άλλο, για να συμβουλευτούν ποια περαιτέρω βήματα έπρεπε να ληφθούν· ή αν πήγαν σπίτι τους, πολύ γρήγορα συγκεντρώθηκαν ξανά, και συναντήθηκαν στον ναό, όπου φαίνεται να βρίσκονται, Ματθαίος 27:5, εκτός αν η ιστορία του Ιούδα εισάγεται εδώ προληπτικά· και στην αίθουσα του συμβουλίου τους, όπου οδήγησαν τον Ιησού, και τον εξέτασαν ξανά σχετικά με το ότι είναι ο Υιός του Θεού· βλέπε Λουκάς 22:66, όλα αυτά δείχνουν πόσο αφοσιωμένοι ήταν σε αυτή την υπόθεση, και με τι προθυμία και επιμέλεια την επιδίωξαν· τα πόδια τους έτρεχαν προς το κακό, και έσπευσαν να χύσουν αίμα. Ο Γκιλ στη συνέχεια ιχνηλατεί τη δέσμευση του Ιησού και την παράδοσή του στον Πόντιο Πιλάτο. Στίχος 2. Και όταν τον είχαν δέσει,.... Ο καπετάνιος και οι αξιωματικοί τον έδεσαν όταν τον συνέλαβαν πρώτα, και τον έφεραν στον Άννα, και ο Άννας τον έστειλε δεμένο στον Καϊάφα, Ιωάννης 18:12. Ίσως να είχε λυθεί ενώ εξεταζόταν ενώπιον του αρχιερέα, υπό επίδειξη ελευθερίας να μιλήσει για τον εαυτό του· ή μπορεί να τον έδεσαν πιο σφιχτά τώρα, εν μέρει για μεγαλύτερη ασφάλεια, καθώς περνούσε από τους δρόμους, και εν μέρει για μεγαλύτερη ονειδισμό· επίσης, ώστε να θεωρηθεί αμέσως κακοποιός από τον Ρωμαίο κριτή· τον οδήγησαν μακριά: οι αρχιερείς και οι πρεσβύτεροι του λαού τον οδήγησαν, τουλάχιστον από τους υπηρέτες τους, και οι ίδιοι παρευρέθηκαν προσωπικά, ώστε να αποτρέψουν τον λαό από απόπειρα διάσωσής του, καθώς περνούσαν· και ώστε να επηρεάσουν τον Ρωμαίο κυβερνήτη να τον θανατώσει γρήγορα· και μήπως πεισθεί να τον απελευθερώσει, μέσω της δικής του συμπόνιας, της αθωότητας του Ιησού και της ικεσίας των φίλων του. Ο Γκιλ προχωρά στη στιγμή που ο Ιούδας βλέπει την καταδίκη και επιστρέφει το αργύριο. Στίχος 3. Τότε ο Ιούδας, που τον είχε προδώσει,.... Πριν, περιγράφεται ως αυτός που θα προδώσει ή προδίδει αυτόν· αλλά τώρα έχοντας διαπράξει την φρικτή αμαρτία, ως αυτός που το είχε κάνει. Όταν είδε ότι καταδικάστηκε· δηλαδή ότι ο Ιησούς καταδικάστηκε, όπως διαβάζουν οι Συριακές και Περσικές εκδοχές, είτε από το Ιουδαϊκό Συνέδριο, είτε από τον Πιλάτο, είτε και από τους δύο· διότι αυτή η αφήγηση σχετικά με τον Ιούδα μπορεί να εισαχθεί προφητικά εδώ, αν και το ίδιο το γεγονός δεν συνέβη παρά αργότερα· και η έννοια να είναι, ότι όταν αυτός, είτε παρών κατά τη διάρκεια όλης της διαδικασίας εναντίον του Χριστού· είτε επιστρέφοντας το πρωί αφού είχε λάβει τα χρήματά του, και είχε βρεθεί με τους φίλους του· διαπιστώνοντας ότι ο διδάσκαλός του καταδικάστηκε σε θάνατο από το Συνέδριο, που πίεζαν σκληρά να του αφαιρέσουν τη ζωή· ότι τον είχαν παραδώσει δεμένο στον Ρωμαίο κυβερνήτη· και ότι αυτός, μετά από εξέτασή του, τον είχε παραδώσει στους στρατιώτες για να τον χλευάσουν, να τον μαστιγώσουν και να τον σταυρώσουν· και βλέποντάς τον να οδηγείται στον τόπο εκτέλεσης, μετανόησε: όχι για την αμαρτία, ως διαπραχθείσα κατά του Θεού και του Χριστού· αλλά καθώς έφερε φορτίο παρούσας ενοχής και τρόμου στο νου του, και τον εξέθεσε σε αιώνια τιμωρία· δεν ήταν τέτοια μετάνοια με την οποία έγινε σοφότερος και καλύτερος· αλλά ένας οξύς, βασανιστικός πόνος στο νου του, με τον οποίο έγινε χειρότερος· επομένως χρησιμοποιείται εδώ διαφορετική λέξη από αυτή που συνήθως είναι για αληθινή μετάνοια· δεν ήταν θλίψη κατά Θεόν για αμαρτία, ή θλίψη για αμαρτία, ως διαπραχθείσα κατά του Θεού, που εργάζεται μετάνοια προς σωτηρία που δεν μετανοείται· αλλά θλίψη του κόσμου, που καταλήγει σε θάνατο, όπως έγινε σε αυτόν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Γκιλ αναλογίζεται την ομολογία του αθώου αίματος και τις συνέπειές του. Στίχος 4. Λέγοντας, Αμάρτησα,.... Εδώ υπήρχε ομολογία, και όμως όχι αληθινή μετάνοια· διότι ομολόγησε, αλλά όχι στα σωστά πρόσωπα· όχι στον Θεό, ούτε στον Χριστό, αλλά στους αρχιερείς και πρεσβυτέρους· ούτε πάνω από το κεφάλι του αντιτυπικού τράγου της αποπομπής, μη ζητώντας από τον Χριστό συγχώρεση και καθαρισμό, ούτε ομολόγησε και εγκατέλειψε την αμαρτία, αλλά συνέχισε προσθέτοντας αμαρτία σε αμαρτία, και έτσι δεν βρήκε έλεος. Η ίδια ομολογία έγινε από έναν παρόμοιο σκληραγωγημένο ασεβή, τον Φαραώ, Έξοδος 9:27. Προχωρά και δείχνει το κακό που είχε διαπράξει: ότι πρόδωσα αθώο αίμα, ή «δίκαιο αίμα»· έτσι διαβάζουν η Λατινική Βουλγάτα, και οι Συριακές εκδοχές, και το Εβραϊκό Ευαγγέλιο του Μούνστερ, και μερικά αντίγραφα· δηλαδή, πρόδωσα ένα αθώο και δίκαιο πρόσωπο, και υπήρξα η αιτία να χυθεί το αίμα του, και να πεθάνει άδικα. Ο Γκιλ εξετάζει τον χειρισμό των χρημάτων του αίματος από τους ιερείς και την απόφασή τους σχετικά με το θησαυροφυλάκιο. Στίχος 6. Και οι αρχιερείς πήραν τα αργύρια,.... Από το έδαφος, αφού ο Ιούδας έφυγε, κανείς άλλος δεν τολμούσε να τα αγγίξει· διότι σε οποιονδήποτε άλλο θα θεωρούνταν ιεροσυλία· και αυτοί όντας τα κατάλληλα πρόσωπα να φροντίσουν και να διαθέσουν χρήματα που φέρθηκαν στον ναό· και αν όχι, η φιλάργυρη διάθεσή τους θα τους είχε ωθήσει να σηκώσουν τα χρήματα· και είπαν, ο ένας στον άλλο, δεν είναι νόμιμο να τα βάλουν στο θησαυροφυλάκιο, ή «Κορβανά»· όπως αφήνουν τη λέξη αμετάφραστη οι Λατινική Βουλγάτα και Αιθιοπικές εκδοχές· και που είναι ο τόπος όπου τα προσφορές για την επισκευή και την υπηρεσία του ναού τοποθετούνταν, και είναι το ίδιο στο οποίο ο Χριστός είδε τον λαό να ρίχνει τα χρήματά του, Μάρκος 12:41.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η αμείλικτη πορεία των ενεργειών του Συνεδρίου αμφισβητεί την ίδια σας την άποψη για τον θρησκευτικό ζήλο; Με ποιους τρόπους η μετάνοια του Ιούδα αποκαλύπτει τη διαφορά μεταξύ της κοσμικής λύπης και της αληθινής μετάνοιας; Πού βλέπετε το κυρίαρχο χέρι του Θεού πιο καθαρά στη χρήση των τριάντα αργυρίων;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ, στὶς σκοτεινὲς ὧρες τῆς σταύρωσής Σου βλέπουμε τὸ βάθος τῆς ἁμαρτίας μας καὶ τὸ μεγαλείο τῆς χάριτός Σου. Κράτησέ μας μακριὰ ἀπὸ ρηχὴ μεταμέλεια ποὺ ὁδηγεῖ μόνο σὲ ἀπόγνωση, καὶ ἀντ’ αὐτοῦ τράβηξέ μας σὲ ἀληθινὴ συντριβὴ στὸν σταυρό Σου ὅπου βρίσκουμε καθαρισμὸ καὶ λύτρωση. Ἐνίσχυσε τὴν ἐμπιστοσύνη μας ὅτι κάθε προφητεία ποὺ ἐκπληρώνεται ἀποκαλύπτει τὸν σοφὸ καὶ ἀγαπητὸ ἔλεγχό Σου ἐπὶ πάντων, καὶ εἴθε τὸ τίμημα ποὺ πληρώθηκε γιὰ τὴ σωτηρία μας νὰ μᾶς ταπεινώνει πάντοτε καὶ νὰ μᾶς γεμίζει εὐγνωμοσύνη. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →