Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς
Λουκάς 11 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν πάνω στο κεφάλαιο 11 του Λουκά. Ο Μακλάρεν παρακολουθεί τον προσευχόμενο Χριστό μέσα από το τρίτο Ευαγγέλιο, δείχνοντας πώς η ίδια η κοινωνία του Ιησού με τον Πατέρα αποτελεί πρότυπο για κάθε διάσταση μιας ζωής εξάρτησης και μεσιτείας. Στα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε καθώς ανοίγει το αρχείο αυτών των προσευχών, αφήνοντάς τες να διαμορφώσουν τη δική μας πρακτική προσέγγισης του Θεού. Ηρεμήστε την καρδιά σας και προετοιμαστείτε να δεχθείτε τόσο διδασκαλία όσο και πρόσκληση από αυτόν τον έμπιστο ερμηνευτή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε αργά και προσευχητικά το κεφάλαιο 11 του Λουκά. Προσέξτε την Κυριακή Προσευχή, τις παραβολές που ακολουθούν και τις γύρω σκηνές διδασκαλίας και θεραπείας. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας προετοιμάσει να ακούσετε τις γνώσεις του Μακλάρεν για τον προσευχόμενο Χριστό που δίνει και ενσαρκώνει αυτό το πρότυπο κοινωνίας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά εξετάζοντας την αξία των προσευχών του Ιησού.
Σκεφθείτε λοιπόν για μια στιγμή πόσο πολύτιμες είναι οι προσευχές του Ιησού, καθώς τον φέρνουν πολύ κοντά μας στην αληθινή ανθρώπινη φύση του. Υπάρχουν βαθιές και μυστηριώδεις αλήθειες που εμπλέκονται και τις οποίες δεν θίγουμε τώρα. Υπάρχουν όμως και απλές και επιφανειακές αλήθειες που είναι πολύ χρήσιμες και ευλογημένες. Ευχαριστούμε τον Θεό για την ιστορία της κούρασής του όταν καθόταν στο πηγάδι και για τον ύπνο του όταν, εξαντλημένος από μια σκληρή ημέρα εργασίας, κοιμήθηκε στο σκληρό ξύλινο μαξιλάρι στην πρύμνη του αλιευτικού σκάφους ανάμεσα στα δίχτυα και τα σκουπίδια. Μας τον φέρνει κοντά όταν διαβάζουμε ότι διψούσε, και ακόμη πιο κοντά όταν τα αθάνατα λόγια πέφτουν στα απορημένα αυτιά μας, 'Ο Ιησούς έκλαψε'. Αλλά ακόμη πιο πολύτιμη από αυτές τις ενδείξεις της αληθινής συμμετοχής του στις σωματικές ανάγκες και το ανθρώπινο συναίσθημα, είναι η μεγάλη μαρτυρία των προσευχών του, ότι και αυτός έζησε μια ζωή εξάρτησης, κοινωνίας και υποταγής· ότι στη θρησκευτική μας ζωή, όπως σε όλη τη ζωή μας, είναι το πρότυπο και ο πρόδρομός μας.Ο Μακλάρεν στρέφεται στη συνέχεια στην αναγκαιότητα συγκεκριμένων χρόνων προσευχής.
Ένα άλλο σημείο που μπορεί να προταθεί είναι ότι η υψηλότερη, αγιότερη ζωή χρειάζεται συγκεκριμένες πράξεις και χρόνους προσευχής. Μια ορισμένη φανταστική και υπερβολική πνευματικότητα δεν είναι σπάνια, η οποία ισχυρίζεται ότι έχει ξεπεράσει την ανάγκη τέτοιων πτωχών στοιχείων. Κάποια απόχρωση αυτού χρωματίζει τις συνήθειες πολλών ανθρώπων που μόλις συνειδητοποιούν την παρουσία της και τους καθιστά κάπως αδιάφορους ως προς τις μορφές και τους χρόνους της δημόσιας ή της ιδιωτικής λατρείας. Δεν νομίζω ότι κάνω λάθος λέγοντας ότι υπάρχει μια αυξανόμενη χαλαρότητα σε αυτό το θέμα μεταξύ ανθρώπων που πραγματικά προσπαθούν να ζήσουν χριστιανικές ζωές. Μπορούμε κάλλιστα να πάρουμε το μάθημα που μας διδάσκουν οι προσευχές του Χριστού, γιατί όλοι το χρειαζόμαστε, ότι καμία ζωή δεν είναι τόσο υψηλή, τόσο αγία, τόσο γεμάτη συνήθη κοινωνία με τον Θεό, ώστε να μπορεί να αντέξει χωρίς την ώρα της προσευχής, τον μυστικό τόπο, τον προφορικό λόγο. Αν πρόκειται να 'προσευχόμαστε αδιαλείπτως', με τη σταθερή στάση κοινωνίας και τη σταθερή μετατροπή του έργου σε λατρεία, πρέπει οπωσδήποτε να έχουμε, και αναμφίβολα θα επιθυμούμε, ειδικές στιγμές όταν η καθημερινή θυσία του να κάνουμε το καλό περνά στη θυσία των χειλιών μας. Η ευσέβεια που πρόκειται να διαχυθεί στη ζωή μας πρέπει πρώτα να συγκεντρωθεί και να αναπτυχθεί στις προσευχές μας. Αυτά είναι τα σημεία συγκέντρωσης που τροφοδοτούν τον ποταμό. Η ζωή που ήταν όλη μια μακρά προσευχή χρειαζόταν την κορυφή του βουνού και τη νυχτερινή συνομιλία με τον Θεό. Αυτός που μπορούσε να πει, 'Ο Πατέρας δεν με άφησε μόνο, γιατί εγώ κάνω πάντα τα πράγματα που τον ευαρεστούν', ένιωσε ότι έπρεπε επίσης να έχει την ειδική κοινωνία της προφορικής προσευχής. Αυτό που χρειαζόταν ο Χριστός δεν μπορούμε να το παραμελήσουμε.Ο Μακλάρεν εξετάζει στη συνέχεια την προσευχή ως προϋπόθεση για τη λήψη του Πνεύματος.
Υπήρξαν δύο περιστάσεις στη ζωή του Χριστού όταν ορατά σημεία έδειξαν την πλήρη κατοχή του Θείου Πνεύματος και τη λάμψη της ένδοξης φύσης του. Υπάρχουν μεγάλα και περίπλοκα ερωτήματα που συνδέονται και με τα δύο, στα οποία δεν χρειάζεται να εισέλθω. Στη βάπτισή του το Πνεύμα του Θεού κατέβηκε ορατά και έμεινε στον Ιησού. Στη μεταμόρφωσή του το πρόσωπό του έλαμψε ως το φως και τα ενδύματά του ήταν ακτινοβόλα ως χιόνι φωτισμένο από τον ήλιο. Τώρα και στις δύο αυτές περιστάσεις το Ευαγγέλιό μας, και μόνο το δικό μας Ευαγγέλιο, μας λέει ότι ήταν ενώ ο Χριστός ήταν στην πράξη της προσευχής που δόθηκε το σημείο: 'Ο Ιησούς βαπτιζόμενος και προσευχόμενος, ο ουρανός άνοιξε και το Άγιο Πνεύμα κατέβηκε' Λουκ. 3:21 - Λουκ. 3:22. 'Καθώς προσευχόταν, η όψη του προσώπου του άλλαξε και το ένδυμά του έγινε λευκό και λαμπερό' Λουκ. 9:29.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει αντανακλώντας στην προσευχή ως προετοιμασία για τη θλίψη.
Καθώς κοιτάζουμε αυτή την αγωνία και αυτές τις δακρύβρεχτες προσευχές, ας μην κοιτάξουμε μόνο με ευγνωμοσύνη, αλλά ας διδάξει αυτός ο γονατισμένος Σωτήρας ότι μόνο στην προσευχή μπορούμε να προετοιμαστούμε ενάντια στις μικρότερες θλίψεις μας· ότι η δύναμη να υποφέρουμε ρέει στην καρδιά που ανοίγεται σε ικεσία· και ότι μια θλίψη που μας γίνεται δυνατό να υποφέρουμε κατακτάται πιο αληθινά από μια θλίψη που αποφεύγουμε. Όλοι έχουμε έναν σταυρό να σηκώσουμε και ένα στεφάνι από αγκάθια να φορέσουμε. Αν θέλουμε να είμαστε έτοιμοι για τον Γολγοθά μας -μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε αυτό το επίσημο όνομα;- πρέπει να πάμε πρώτα στη Γεθσημανή μας.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στον καθημερινό σας ρυθμό χρειάζεστε περισσότερο το παράδειγμα του προσευχόμενου Χριστού; Πώς μπορεί ο καθορισμός συγκεκριμένων χρόνων προσευχής να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τόσο τις συνηθισμένες εργασίες όσο και τις ξαφνικές δοκιμασίες; Ποιο ένα βήμα θα κάνετε σήμερα για να φέρετε τα σχέδιά σας ή τον πόνο σας στον Πατέρα πρώτα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το πρότυπο του προσευχόμενου Χριστού. Δίδαξέ μας να αναπαυόμαστε σε Σένα μετά από κάθε πράξη υπηρεσίας, να ζητούμε το πρόσωπό Σου πριν από κάθε σημαντικό βήμα και να περιμένουμε το Πνεύμα Σου πριν από κάθε νέα ημέρα. Όταν η θλίψη πλησιάζει, κράτησέ μας στον μυστικό τόπο μέχρι να έρθει η δύναμη από τον ουρανό. Κάνε τις προσευχές μας το σημείο συγκέντρωσης που τροφοδοτεί μια ζωή συνεχούς κοινωνίας. Ας μάθουμε από τον Ιησού να προσευχόμαστε αδιαλείπτως, δια του ιδίου Πνεύματος που αναπαύθηκε επάνω του. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →