← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 53-54 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 53-54Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, σήμερα ανοίγουμε ξανά το The Treasury of David του Τσαρλς Σπέρτζεον, στρεφόμενοι με ευλάβεια στους Ψαλμούς 53 και 54. Αυτά τα δίδυμα άσματα αποκαλύπτουν την καταστροφή του ανθρώπου, ενώ υψώνουν το βλέμμα στον λυτρωτή Θεό που ακούει την κραυγή των δικαίων. Η προσεκτική ερμηνεία του Σπέρτζεον μας καθοδηγεί μέσα από την επαναλαμβανόμενη προειδοποίηση της ανθρώπινης διαφθοράς και την άμεση απάντηση της γεμάτης πίστη προσευχής, όλα για την ενίσχυση των ψυχών μας εν Χριστώ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές ησυχασμένες ενώπιον του Κυρίου, ας διαβάσουμε δυνατά τους Ψαλμούς 53 και 54. Ακούστε την επίσημη διάγνωση της ανθρώπινης καρδιάς και την γεμάτη εμπιστοσύνη έκκληση στο όνομα του Θεού. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να πιέσει τόσο την προειδοποίηση όσο και την υπόσχεση στη συνείδησή σας, ώστε ο λόγος να σας ερευνήσει και μετά να σας παρηγορήσει στον Σωτήρα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ξεκινάει περιγράφοντας τον τίτλο και τις μουσικές οδηγίες που δόθηκαν στον αρχιμουσικό. Εισαγωγή. Τίτλος. Εις τον αρχιμουσικόν. Εάν ο αρχηγός της χορωδίας έχει το προνόμιο να ψάλλει τα jubilates της θείας χάριτος, δεν πρέπει να περιφρονεί να ψάλλει τις δυστυχίες της ανθρώπινης διαφθοράς. Αυτή είναι η δεύτερη φορά που του έχει ανατεθεί ο ίδιος Ψαλμός (βλ. Ψαλμοί 14:0), και πρέπει, επομένως, να είναι πιο προσεκτικός στο ψάλσιμό του. Επί Μαχαλάθ. Εδώ η μελωδία επιλέγεται για τον μουσικό, πιθανώς κάποια πένθιμη επίσημη μελωδία· ή ίσως ένα μουσικό όργανο υποδεικνύεται εδώ, και ο αρχιμουσικός καλείται να το κάνει το κυρίαρχο όργανο στην ορχήστρα· εν πάση περιπτώσει, αυτή είναι μια οδηγία που δεν βρίσκεται στο προηγούμενο αντίγραφο του Ψαλμού, και φαίνεται να απαιτεί μεγαλύτερη προσοχή. Η λέξη 'Μαχαλάθ' φαίνεται να σημαίνει, σε ορισμένες μορφές της, 'ασθένεια', και πράγματι αυτός ο Ψαλμός είναι ΤΟ ΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ — η θανάσιμη, κληρονομική μόλυνση της αμαρτίας. Μασχίλ. Στη συνέχεια εξηγεί τη δήλωση του αφρόνους στην καρδιά του. Στίχος 3. Στίχ. 1. Είπεν άφρων εν καρδία αυτού, Ουκ έστι Θεός. Και αυτό το κάνει επειδή είναι άφρων. Όντας άφρων μιλάει σύμφωνα με τη φύση του· όντας μεγάλος άφρων ανακατεύεται με ένα μεγάλο θέμα, και καταλήγει σε ένα άγριο συμπέρασμα. Ο άθεος είναι, ηθικά όσο και νοητικά, άφρων, άφρων στην καρδιά όσο και στο κεφάλι· άφρων στην ηθική όσο και στη φιλοσοφία. Με την άρνηση του Θεού ως αφετηρία, μπορούμε κάλλιστα να συμπεράνουμε ότι η πρόοδος του αφρόνους είναι μια ταχεία, θορυβώδης, παραληρηματική, καταστροφική. Αυτός που αρχίζει με την ασέβεια είναι έτοιμος για οτιδήποτε. Ουκ έστι Θεός, ερμηνευόμενο, σημαίνει κανένας νόμος, καμία τάξη, κανένας περιορισμός στην επιθυμία, κανένα όριο στο πάθος. Ποιος εκτός από έναν άφρονα θα είχε αυτή τη νοοτροπία; Τι φρενοκομείο, ή μάλλον τι Ακελδαμά, θα γινόταν ο κόσμος αν τέτοιες άνομες αρχές γίνονταν καθολικές! Στρεφόμενος στον επόμενο ψαλμό, ο Σπέρτζεον εισάγει τη μουσική του ρύθμιση και την ιστορική περίσταση. Εισαγωγή. Τίτλος. Εις τον αρχιμουσικόν εν Νεγινώθ. Η μουσική επρόκειτο να είναι αυτή των εγχόρδων οργάνων. Η ποικιλία πρέπει να μελετάται στις μελωδίες μας, και σε όλα τα άλλα θέματα που σχετίζονται με το ιερό άσμα. Η μονοτονία είναι συχνά ο θάνατος της κοινοτικής δοξολογίας. Η πρόνοια είναι ποικίλη, και έτσι πρέπει να είναι και τα άσματα που την καταγράφουν. Μασχίλ. Πρέπει να μαθαίνουμε και να διδάσκουμε με αυτό που ψάλλουμε. Η οικοδομή δεν πρέπει να διαχωρίζεται από την ψαλμωδία. Ψαλμός του Δαβίδ. Οι παραγωγές του Δαβίδ ήταν τόσο άφθονες όσο και ωφέλιμες. Η ποικίλη ζωή του ήταν προς όφελός μας, γιατί από αυτήν αντλούμε αυτούς τους ύμνους, οι οποίοι αυτή την ώρα είναι τόσο φρέσκοι και τόσο πολύτιμοι όσο όταν τους έγραψε. Όταν οι Ζιφαίοι ήρθαν και είπαν στον Σαούλ, Δεν κρύβεται ο Δαβίδ μαζί μας; Για να κερδίσουν την εύνοια του Σαούλ ήταν ένοχοι χονδροειδούς αφιλοξενίας. Τι τους ένοιαζε τι αθώο αίμα χύθηκε αρκεί να κέρδιζαν το χαμόγελο του αχάριστου μονάρχη! Στη συνέχεια αναπτύσσει τις διαιρέσεις της προσευχής και την κίνηση από την ικεσία στον έπαινο. Στίχος 1. Ο Δαβίδ ήρθε ήσυχα ανάμεσά τους, ελπίζοντας σε λίγη ανάπαυση στις πολλές του φυγές, αλλά τον εγκατέλειψαν στην μοναχική του κατοικία, και τον πρόδωσαν. Στρέφεται στον Θεό με προσευχή, και τόσο ισχυρή ήταν η πίστη του που σύντομα τραγούδησε τον εαυτό του σε μια απολαυστική γαλήνη. Διαιρέσεις. Από τους Ψαλμούς 54:1-3, όπου το Σέλαχ κάνει μια παύση για εμάς, ο ψαλμωδός ικετεύει τον Θεό, και στη συνέχεια στο υπόλοιπο του άσματος, αφήνοντας κάθε αμφιβολία, ψάλλει έναν ύμνο χαρούμενου θριάμβου. Η δύναμη της πίστης είναι ο θάνατος του άγχους, και η γέννηση της ασφάλειας.
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον πιέζει την καθολική κατηγορία σε όλο το ανθρώπινο γένος. Στίχος 5. Αυτοί που μιλούν τόσο απεχθώς ώστε να αρνούνται τον Δημιουργό τους θα ενεργούν απεχθώς όταν τους εξυπηρετεί. Είναι η άφθονη άρνηση και λήθη του Θεού μεταξύ των ανθρώπων που είναι η πηγή της αδικίας και του εγκλήματος που βλέπουμε γύρω μας. Αν όλοι οι άνθρωποι δεν είναι εξωτερικά φαύλοι, αυτό οφείλεται στη δύναμη άλλων και καλύτερων αρχών, αλλά αφημένο στον εαυτό του το πνεύμα 'Ουκ έστι Θεός' που είναι τόσο καθολικό στην ανθρωπότητα δεν θα παρήγαγε τίποτα άλλο παρά τις πιο αποκρουστικές πράξεις. Ουκ έστι ποιῶν ἀγαθόν. Ο ένας τυπικός άφρων αναπαράγεται σε όλο το γένος· χωρίς καμία εξαίρεση οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει τον σωστό δρόμο. Αυτή η κατηγορία που γίνεται δύο φορές στον Ψαλμό, και επαναλαμβάνεται τρίτη φορά από τον εμπνευσμένο απόστολο Παύλο, είναι μια κατηγορία εξαιρετικά επίσημη και σαρωτική, αλλά αυτός που την κάνει δεν μπορεί να σφάλλει, ξέρει τι υπάρχει στον άνθρωπο· ούτε θα φορτώσει στον άνθρωπο περισσότερα από όσα μπορεί να αποδείξει. Ολοκληρώνει γιορτάζοντας τη δύναμη της πίστης που σιωπά το άγχος. Στίχος 2. Στίχ. 1. Σώσον με, ο Θεός. Εσύ είσαι ο Σωτήρας μου· γύρω μου είναι οι εχθροί μου και οι πρόθυμοι βοηθοί τους. Κανένα καταφύγιο δεν μου επιτρέπεται. Κάθε γη με απορρίπτει και μου αρνείται την ανάπαυση. Αλλά εσύ, ο Θεός, θα μου δώσεις καταφύγιο, και θα με ελευθερώσεις από όλους τους εχθρούς μου. Εν τω ονόματί σου, εν τη μεγάλη και ένδοξη φύση σου. Χρησιμοποίησε όλα τα χαρακτηριστικά σου για μένα. Ας εργαστεί για μένα κάθε μία από τις τελειότητες που είναι αναμεμειγμένες στο θείο σου όνομα. Δεν είναι η τιμή σου δεσμευμένη για την υπεράσπισή μου; Και κρίνε με εν τη δυνάμει σου. Απόδωσε μου δικαιοσύνη, γιατί κανείς άλλος δεν θα το κάνει ή δεν μπορεί. Εσύ μπορείς να μου δώσεις αποτελεσματική δικαιοσύνη, και να διορθώσεις τις αδικίες μου με την παντοδυναμία σου. Δεν τολμάμε να απευθυνθούμε στον Θεό σε μια κακή υπόθεση, αλλά όταν γνωρίζουμε ότι μπορούμε άφοβα να φέρουμε την υπόθεσή μας ενώπιον της δικαιοσύνης του, μπορούμε κάλλιστα να την αναθέσουμε στη δύναμή του.
Απαντήστε
Πού αισθάνεστε την επίμονη απιστία του αφρόνους να ψιθυρίζει ακόμα στις δικές σας σκέψεις; Πώς σας ωθεί η επαναλαμβανόμενη προειδοποίηση αυτών των ψαλμών σε μεγαλύτερη επαγρύπνηση και μετάνοια; Σε ποια παρούσα δοκιμασία θα ακολουθήσετε το παράδειγμα του Δαβίδ και θα στραφείτε αμέσως στο όνομα και τη δύναμη του Θεού;
Προσευχηθείτε
Κύριε, ἐρεύνησον τὰς καρδίας ἡμῶν καὶ ἀποκάλυψον πᾶσαν ῥίζαν πρακτικοῦ ἀθεϊσμοῦ, ἥτις κρύπτεται ἐν ἡμῖν, ὁδηγῶν ἡμᾶς εἰς τὸ μόνον καταφύγιον τὸ εὑρισκόμενον ἐν τῷ ἀγαπητῷ σου Υἱῷ. Δίδαξον ἡμᾶς νὰ προσευχώμεθα μετὰ τῆς ἁπλότητος καὶ παρρησίας τοῦ Δαβίδ, ἐμπιστευόμενοι τὸ ὄνομά σου καὶ τὴν δύναμίν σου νὰ σώζῃς. Ἄφες τὸν θρίαμβον τῆς πίστεως νὰ ἀνατείλῃ ἐν ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν, ἀκόμη καὶ ὅταν ἐχθροὶ περιβάλλουσιν, καὶ χάρισον ἵνα τὰ ᾄσματά μας ὑψώνωσιν τὸν Χριστὸν μόνον. Ἀμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →