← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Κολοσσαείς

Κολοσσαείς 3 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Κολοσσαείς 3Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στο τρίτο κεφάλαιο των Κολοσσαέων προσκαλεί τους πιστούς σε μια βαθύτερη όραση της ζωής κρυμμένης με τον Χριστό. Οι σκέψεις του προχωρούν σταθερά από την πρόσκληση να ζητούμε τα άνω πράγματα μέχρι το πρακτικό έργο της αποβολής της παλαιάς φύσης. Μέσα από προσεκτική προσοχή στα λόγια του αποστόλου, ο Καλβίνος δείχνει πώς η ελπίδα της αναστάσεως μεταμορφώνει την καθημερινή συμπεριφορά. Οι γνώσεις του παραμένουν σταθερός οδηγός για όσους επιθυμούν να ζουν ως πολίτες του ουρανού ενώ βρίσκονται ακόμη στη γη. Σήμερα ακούμε εκ νέου την ερμηνεία του, επιτρέποντάς της να διεγείρει τόσο τον νου όσο και την καρδιά προς μεγαλύτερη συμμόρφωση με τον Χριστό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το τρίτο κεφάλαιο των Κολοσσαέων. Αφήστε τα λόγια του αποστόλου να εγκατασταθούν πριν στραφείτε στην προσεκτική επεξεργασία τους από τον Καλβίνο. Προσέξτε τη μετάβαση από την ταυτότητα εν Χριστώ στην πρόσκληση για μεταμορφωμένη ζωή. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις αλήθειες που ακολουθούν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας τη ζωή της αναστάσεως με τον Χριστό και γράφει: 1. Εάν λοιπόν συναναστήκατε με τον Χριστό. Η ανάληψη ακολουθεί την ανάσταση: επομένως, εάν είμαστε μέλη του Χριστού, πρέπει να αναβούμε στον ουρανό, διότι αυτός, αφού αναστήθηκε από τους νεκρούς, ανελήφθη στον ουρανό, (Μάρκος 16:19,) για να μας σύρει μαζί του. Τώρα, ζητούμε εκείνα που είναι άνω, όταν στο νου μας είμαστε αληθινά ξένοι σε αυτόν τον κόσμο και δεν είμαστε δεμένοι με αυτόν. Η λέξη που αποδίδεται ως σκέπτεσθε εκφράζει μάλλον επιμέλεια και ένταση σκοπού: «Ας είναι όλη η μελέτη σας προς αυτό: σε αυτό να εφαρμόζετε τον νου σας — σε αυτό τον νου σας.» Αλλά εάν οφείλουμε να σκεπτόμαστε τίποτε άλλο παρά τα ουράνια, επειδή ο Χριστός είναι στον ουρανό, πόσο λιγότερο ταιριαστό θα ήταν να ζητούμε τον Χριστό πάνω στη γη. Ας θυμόμαστε λοιπόν ότι εκείνη είναι αληθινή και αγία σκέψη περί του Χριστού, η οποία αμέσως μας ανυψώνει στον ουρανό, ώστε να τον προσκυνούμε εκεί, και ο νους μας να κατοικεί μαζί του. Σχετικά με τη νέκρωση της σαρκός, ο Καλβίνος προχωρεί να εξηγήσει: 5. Νεκρώσατε λοιπόν. Μέχρι τώρα μιλούσε για την περιφρόνηση του κόσμου. Τώρα προχωρεί περαιτέρω και εισέρχεται σε υψηλότερη φιλοσοφία, σχετικά με τη νέκρωση της σαρκός. Για να γίνει αυτό καλύτερα κατανοητό, ας προσέξουμε ότι υπάρχει διπλή νέκρωση. Η πρώτη σχετίζεται με εκείνα που είναι γύρω μας. Για αυτήν έχει μιλήσει μέχρι τώρα. Η άλλη είναι εσωτερική — εκείνη του νου και της θελήσεως, και ολόκληρης της διεφθαρμένης φύσεώς μας. Αναφέρει ορισμένες κακίες τις οποίες ονομάζει, όχι με αυστηρή ακρίβεια, αλλά ταυτόχρονα κομψά, μέλη. Διότι αντιλαμβάνεται τη φύση μας ως ένα είδος μάζας αποτελούμενης από διαφορετικές κακίες. Είναι λοιπόν μέλη μας, καθόσον κατά κάποιον τρόπο προσκολλώνται στενά σε εμάς. Τις ονομάζει επίσης επίγειες, αναφερόμενος σε όσα είχε πει — όχι τα πράγματα που είναι στη γη, (Κολοσσαείς 3:2,) αλλά με διαφορετική έννοια. «Σας προειδοποίησα ότι τα επίγεια πράγματα πρέπει να παραβλέπονται: πρέπει, όμως, να θέσετε ως στόχο να νεκρώσετε εκείνες τις κακίες που σας κρατούν στη γη.» Υπαινίσσεται, ωστόσο, ότι είμαστε επίγειοι, όσο οι κακίες της σαρκός μας είναι ζωηρές μέσα μας, και ότι γινόμαστε ουράνιοι με την ανανέωση του Πνεύματος. Ο Καλβίνος στρέφεται έπειτα στην ανανέωση του νέου ανθρώπου και γράφει: Ο παλαιός άνθρωπος δηλώνει — ό,τι φέρουμε από τη μήτρα της μητέρας μας, και ό,τι είμαστε εκ φύσεως. [438] Αποβάλλεται από όλους όσοι ανανεώνονται από τον Χριστό. Ο νέος άνθρωπος, από την άλλη πλευρά, είναι εκείνος που ανανεώνεται από το Πνεύμα του Χριστού προς την υπακοή της δικαιοσύνης, ή είναι η φύση αποκατεστημένη στην αληθινή της ακεραιότητα από το ίδιο Πνεύμα. Ο παλαιός άνθρωπος, όμως, έρχεται πρώτος κατά σειρά, επειδή γεννιόμαστε πρώτα από τον Αδάμ, και έπειτα γεννιόμαστε εκ νέου δια του Χριστού. Και όπως ό,τι έχουμε από τον Αδάμ γίνεται παλαιό, [439] και τείνει προς την καταστροφή, έτσι ό,τι λαμβάνουμε δια του Χριστού παραμένει για πάντα, και δεν είναι εύθραυστο· αλλά, αντίθετα, τείνει προς την αθανασία. Αυτό το χωρίο είναι άξιο προσοχής, καθόσον μπορεί να συναχθεί από αυτό ένας ορισμός της αναγεννήσεως. Διότι περιέχει δύο μέρη — την αποβολή του παλαιού ανθρώπου, και την ένδυση του νέου, και για αυτά κάνει μνεία εδώ ο Παύλος. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ο παλαιός άνθρωπος διακρίνεται από τα έργα του, όπως ένα δέντρο από τους καρπούς του. Επομένως, έπεται ότι η εκ γενετής διαφθορά που υπάρχει μέσα μας δηλώνεται με τον όρο παλαιός άνθρωπος
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος συνδέει αυτές τις χάριτες με την πηγή τους και γράφει: 14. Εξαιτίας όλων αυτών των πραγμάτων. Η απόδοση που έχει δοθεί από άλλους, «υπεράνω όλων αυτών των πραγμάτων», (πάνω από όλα αυτά τα πράγματα,) αντί για επιπλέον, (πάνω και πέρα,) είναι, κατά τη γνώμη μου, ανεπαρκής. Θα ήταν πιο κατάλληλο να αποδοθεί ως, Πριν από όλα αυτά τα πράγματα. Επέλεξα, ωστόσο, την πιο συνηθισμένη σημασία της λέξης επί. Διότι όπως όλα τα πράγματα που έχει απαριθμήσει μέχρι τώρα πηγάζουν από την αγάπη, τώρα με καλούς λόγους προτρέπει τους Κολοσσαείς να καλλιεργήσουν την αγάπη μεταξύ τους, για χάρη αυτών των πραγμάτων -- ώστε να είναι ελεήμονες, ευγενείς, έτοιμοι να συγχωρούν, σαν να είχε πει, ότι θα είναι τέτοιοι μόνο εάν έχουν αγάπη. Διότι όπου λείπει η αγάπη, όλα αυτά τα πράγματα αναζητούνται μάταια. Για να το συστήσει περισσότερο, την αποκαλεί τον δεσμό της τελειότητας, εννοώντας με αυτό, ότι το στράτευμα όλων των αρετών [444] περιλαμβάνεται υπό αυτήν. Διότι αυτό αληθώς είναι ο κανόνας ολόκληρης της ζωής μας, και όλων των πράξεών μας, ώστε οτιδήποτε δεν ρυθμίζεται σύμφωνα με αυτό είναι ελαττωματικό, όποια ελκυστικότητα και αν έχει διαφορετικά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ονομάζεται εδώ ο δεσμός της τελειότητας· διότι δεν υπάρχει τίποτα στη ζωή μας που να είναι καλά ρυθμισμένο εάν δεν κατευθύνεται προς αυτό, αλλά οτιδήποτε επιχειρούμε είναι απλή σπατάλη.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποια σημεία των καθημερινών σας σκέψεων χρειάζεστε περισσότερο να στρέψετε τον νου σας στα άνω πράγματα; Πώς μπορεί η πρόσκληση να αποβάλουμε τον παλαιό άνθρωπο να διαμορφώσει μία συγκεκριμένη συνήθεια αυτή την εβδομάδα; Σε ποια σχέση σας προσκαλεί ο Κύριος να αφήσετε την αγάπη να υπηρετήσει ως δεσμός της τελειότητος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε που μας ανέστησες με τον Χριστό και μας συνεκάθισες μαζί του στους ουράνιους τόπους. Μόρφωσε μέσα μας σταθερή επιθυμία για τα πράγματα που είναι άνω. Δώσε μας χάρη να νεκρώσουμε κάθε επίγεια στοργή που μας απομακρύνει από εσένα. Ένδυσέ μας με ευσπλαχνία, χρηστότητα, ταπείνωση και υπομονή, και ας ενώσει η αγάπη όλες αυτές τις αρετές μαζί σε τέλεια ενότητα. Είθε η ειρήνη του Χριστού να βασιλεύει στις καρδιές μας καθώς ζούμε κάθε ημέρα για τη δόξα σου. Αμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →