Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος
Έξοδος 31-32 — με τον Barnes
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση του αμερικανικού ευαγγελικού πρεσβυτεριανισμού, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπαρνς για τη Βίβλο για μια ευλαβή εξέταση των κεφαλαίων 31 και 32 της Εξόδου. Ο Μπαρνς καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από τη θεία τάξη της ιερής χειροτεχνίας, τις δεσμευτικές απαιτήσεις του Σαββάτου και την επίσημη κρίση της αποστασίας του Ισραήλ στο Σινά. Η μετρημένη έκθεσή του διατηρεί την εστίαση στον Κύριο της διαθήκης που δίνει χαρίσματα για υπηρεσία και καλεί τον λαό Του πίσω από την ειδωλολατρία μέσω της μεσιτείας του δούλου Του. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να ακούσουμε προσεκτικά καθώς ο Μπαρνς ξεδιπλώνει το κείμενο με ακρίβεια και ποιμαντική φροντίδα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με καρδιές προετοιμασμένες με προσευχή, ας διαβάσουμε την Έξοδο 31 και 32 σε μία μόνο συνεδρία. Προσέξτε τον διορισμό του Κυρίου για ειδικευμένους τεχνίτες, την επίσημη επανάληψη της εντολής του Σαββάτου, την παράδοση των λίθινων πλακών και την ταχεία πτώση του λαού στην ειδωλολατρία με τον χρυσό μόσχο. Σημειώστε τις επανειλημμένες μεσιτείες του Μωυσή και την δαπανηρή ανανέωση της πίστης στη διαθήκη μεταξύ των Λευιτών. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην αφήγηση να διαμορφώσει τόσο τον νου όσο και τη συνείδηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπαρνς ανοίγει θέτοντας τη θεία κλήση του Βεσελεήλ και του Οολιάβ.
Στίχοι 1-11. Έξοδος 35:30-35. Αυτή η επίσημη κλήση του Βεσελεήλ και του Οολιάβ είναι γεμάτη διδασκαλία. Το έργο τους επρόκειτο να είναι μόνο αυτό των χειροτεχνών. Ωστόσο ήταν ο ίδιος ο Γιαχβέ που τους κάλεσε ονομαστικά στα καθήκοντά τους, και οι δυνάμεις που τώρα καλούνταν να ασκήσουν στις αντίστοιχες τέχνες τους δηλώθηκε ότι τους είχαν δοθεί από το Άγιο Πνεύμα. Έτσι κάθε προσπάθεια δεξιότητας, κάθε είδος καλά οργανωμένης εργασίας, όταν κατευθύνεται σε σωστό σκοπό, εισάγεται στην υψηλότερη σφαίρα συσχέτισης. Φαίνεται να υπάρχει επαρκής λόγος για την ταύτιση του Ουρ, του παππού του Βεσελεήλ, με τον Ουρ που βοήθησε τον Ααρών υποστηρίζοντας τα χέρια του Μωυσή κατά τη διάρκεια της μάχης με τον Αμαλήκ στη Ραφιδείμ Έξοδος 17:10, και ο οποίος συνδέθηκε με τον Ααρών στη φροντίδα του λαού ενώ ο Μωυσής ήταν στο βουνό Έξοδος 24:14. Ο Ιώσηπος λέει ότι ήταν ο σύζυγος της Μαριάμ. Έτσι είναι πιθανό ότι ο Βεσελεήλ ήταν συγγενής του Μωυσή.Στη συνέχεια εκθέτει τις ποινικές κυρώσεις που συνδέονται με το Σαββάτο.
Στίχοι 12-17. Ο ποινικός νόμος του Σαββάτου. Έξοδος 35:2-3. Στην τέταρτη εντολή η προτροπή να τηρείται η έβδομη ημέρα απευθύνεται στη συνείδηση του λαού (βλ. σημείωση Έξοδος 20:8): σε αυτό το σημείο, ο σκοπός είναι να δηλωθεί ότι η παράβαση της εντολής είναι κεφαλικό αδίκημα. Τα δύο χωρία στέκονται σε σχέση μεταξύ τους παρόμοια με αυτήν μεταξύ Λευιτικό 18, Λευιτικό 19 και Λευιτικό 20. Φαίνεται πιθανό ότι το ποινικό διάταγμα εισήχθη ιδιαίτερα ως προφύλαξη σε σχέση με την κατασκευή της σκηνής, μήπως ο λαός, στον ζήλο του να προχωρήσει το έργο, πειρασθεί να παραβιάσει τον θείο νόμο για την τήρηση της ημέρας. Έξοδος 31:14 Βλ. Αριθμοί 15:32-36. Η διάκριση μεταξύ της σημασίας των δύο εκφράσεων, «να αποκοπεί από τον λαό», και «να θανατωθεί», υποδεικνύεται εδώ. Αυτός που αποκόπηκε από τον λαό είχε, με το αδίκημά του, βγάλει τον εαυτό του έξω από τους όρους της διαθήκης, και ήταν παράνομος. Σε τέτοιον, και μόνο σε τέτοιον, όταν το αδίκημα ήταν ένα που επηρέαζε την ευημερία του έθνους, όπως ήταν σε αυτή την περίπτωση, ο θάνατος μπορούσε να επιβληθεί από τη δημόσια αρχή. Έξοδος 31:17 Αναζωογονήθηκε - Κυριολεκτικά, «πήρε ανάσα». Συγκρίνετε Έξοδος 23:12· Β' Σαμουήλ 16:14. Η εφαρμογή της λέξης στον Δημιουργό, που δεν εμφανίζεται πουθενά αλλού, είναι αξιοσημείωτη.Στρεφόμενος στο κεφάλαιο 32, ο Μπαρνς αφηγείται τις περιστάσεις του χρυσού μόσχου.
Στίχοι 1-6. Κατά πάσα πιθανότητα αυτά τα τρία κεφάλαια αρχικά αποτελούσαν ξεχωριστή σύνθεση. Τα κύρια περιστατικά που καταγράφονται σε αυτά ακολουθούν με χρονική σειρά, και επομένως βρίσκονται στη σωστή θέση τους όσον αφορά την ιστορική ακολουθία. Ο χρυσός μόσχος - Ο λαός είχε, σε μεγάλο βαθμό, χάσει την πατριαρχική πίστη, και ήταν ανεπαρκώς διδαγμένος στην πραγματικότητα ενός προσωπικού αόρατου Θεού. Απογοητευμένος από τη μακρά απουσία του Μωυσή, φαίνεται να φαντάστηκε ότι αυτός τον είχε εξαπατήσει, και πιθανώς είχε καταστραφεί μέσα στους κεραυνούς του βουνού Έξοδος 24:15-18. Συνεπώς, ενέδωσαν στους δεισιδαίμονες φόβους τους και επέστρεψαν σε εκείνη τη μορφή ειδωλολατρίας που ήταν πιο οικεία σε αυτούς (βλ. σημείωση Έξοδος 32:4). Η αφήγηση των περιστάσεων δίνεται πιο σύντομα από τον Μωυσή σε μεταγενέστερη περίοδο σε μία από τις ομιλίες του προς τον λαό Δευτερονόμιο 9:8-21, Δευτερονόμιο 9:25-29· Δευτερονόμιο 10:1-5, Δευτερονόμιο 10:8-11.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Σχετικά με τη μεσιτεία του Μωυσή, ο Μπαρνς τονίζει την πραγματικότητα της θείας μετάνοιας προς έναν μετανοημένο λαό.
Έξοδος 32:10 Άφησέ με - Αλλά ο Μωυσής δεν άφησε τον Κύριο· πάλεψε, όπως είχε κάνει ο Ιακώβ, μέχρι που, όπως ο Ιακώβ, απέκτησε την ευλογία Γένεση 32:24-29. Έξοδος 32:14 Αυτό δηλώνει ένα γεγονός που δεν αποκαλύφθηκε στον Μωυσή παρά μόνο μετά τη δεύτερη μεσιτεία του όταν είχε κατέβει από το βουνό και είχε δει την αμαρτία του λαού Έξοδος 32:30-34. Τότε του διαβεβαιώθηκε ότι η αγάπη του Κυρίου προς τον αρχαίο λαό Του θα επικρατούσε. Λέγεται ότι ο Θεός, στη γλώσσα της Γραφής, «μετανοεί», όταν η συγχωρητική αγάπη Του φαίνεται από τον άνθρωπο να σβήνει το γράμμα των κρίσεών Του κατά της αμαρτίας (Β' Σαμουήλ 24:16· Ιωήλ 2:13· Ιωνάς 3:10, κ.λπ.)· ή όταν η αμαρτία του ανθρώπου φαίνεται στην ανθρώπινη όραση να έχει απογοητεύσει τους σκοπούς της χάριτος (Γένεση 6:6· Α' Σαμουήλ 15:35, κ.λπ.)
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η προσωπική κλήση των τεχνιτών από τον Κύριο διαμορφώνει τον τρόπο που βλέπετε την καθημερινή σας εργασία; Με ποιους τρόπους η αφήγηση του χρυσού μόσχου αποκαλύπτει τις λεπτές ειδωλολατρίες που ακόμη απειλούν την πίστη στη διαθήκη; Τι σας διδάσκει η δαπανηρή μεσιτεία του Μωυσή σχετικά με το προνόμιο και την ευθύνη του να στέκεστε στο χάσμα για άλλους;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ πολυεύσπλαχνε, πλήρωσόν μας με το Πνεύμα Σου, ώστε να επιτελούμε όλα τα έργα μας προς δόξαν Σου μόνον, όπως ακριβώς εξόπλισες τους δούλους Σου τους παλαιούς. Φύλαξε τις πλανώμενες καρδιές μας από την ειδωλολατρία που αναφύεται όταν η παρουσία Σου φαίνεται να καθυστερεί, και δίδαξέ μας να εκτιμούμε την ανάπαυση του Σαββάτου που μας έχεις δώσει. Αποκατάστησέ μας με το έλεός Σου όταν παρεκκλίνουμε, και κάνε μας σταθερούς στην προσευχή μέχρι να δούμε το πρόσωπό Σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →