← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Προς Εβραίους 4 — με τον Μακλάρεν

Εβραίους 4Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για το κεφάλαιο 4 της Προς Εβραίους, ο Μακλάρεν ξεδιπλώνει την παρούσα πραγματικότητα της ανάπαυσης που ανήκει σε εκείνους που εμπιστεύονται τον Χριστό. Η έκθεσή του προχωρά από τη φύση της πίστης στην ενεργό ζωή που παράγει και περαιτέρω στην αιώνια Σάββατο που περιμένει. Καθώς ακολουθούμε τα λόγια του, καλούμαστε να εξετάσουμε αν η δική μας εμπειρία ταιριάζει με την υπόσχεση ότι εμείς που πιστέψαμε εισερχόμαστε στην ανάπαυση. Ας αφήσουμε την προσεκτική ξεδίπλωση της Γραφής από τον Μακλάρεν να σταθεροποιήσει τις καρδιές μας και να εμβαθύνει την εμπιστοσύνη μας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 4 της Προς Εβραίους. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να εισέλθετε στην ανάπαυση του Θεού και την προειδοποίηση κατά της απιστίας. Προσέξτε πώς το απόσπασμα συνδέει το ολοκληρωμένο έργο του Χριστού με την παρούσα πρόσκληση που απευθύνεται σε κάθε πιστό. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στην υπόσχεση της ανάπαυσης να απευθυνθεί τόσο στην κούρασή σας όσο και στην προσπάθειά σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει διευκρινίζοντας την παρούσα φύση της ανάπαυσης της πίστης. 'Εισερχόμαστε' - αλλά σε εκατό επιτύμβιες στήλες θα διαβάσετε 'Εισήλθε στην ανάπαυση' σε τέτοια και τέτοια ημέρα, ως συνώνυμο του 'Απέθανε.' Είναι παράξενο ότι μια έκφραση την οποία ο συγγραφέας αυτής της Επιστολής τονίζει επιμελώς ως αναφερόμενη σε παρούσα εμπειρία, με κοινή συναίνεση στη λαϊκή χρήση, έχει ληφθεί ως μελλοντική ευλογία. Αν οι ονομαστικοί χριστιανοί είχαν βρει συχνότερα ότι η πίστη τους ήταν αρκετά ισχυρή για να παράγει τα φυσικά της αποτελέσματα, δεν θα είχαν παρεξηγήσει τόσο συχνά τον συγγραφέα μας. Δεν λέει, 'Εμείς, όταν πεθάνουμε, θα εισέλθουμε στην ανάπαυση,' αλλά 'Εμείς που πιστέψαμε εισερχόμαστε.' Είναι μια τολμηρή δήλωση, και η εμπειρία του μέσου χριστιανού φαίνεται να την αντικρούει. Αλλά αν ο καρπός της πίστης είναι η ανάπαυση, και αν εμείς που λέμε ότι έχουμε πίστη είμαστε γεμάτοι ανησυχία, το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι όχι να αμφισβητήσουμε τη ρήση, αλλά να κοιτάξουμε λίγο πιο προσεκτικά αν έχουμε εκπληρώσει τις προϋποθέσεις της. Στη συνέχεια δείχνει πώς η εμπιστοσύνη φέρνει ανάπαυση αποκαθιστώντας τη σχέση μας με τον Θεό. Η εμπιστοσύνη φέρνει ανάπαυση, γιατί η εμπιστοσύνη που αρπάζει τον Ιησού Χριστό, όχι μόνο διανοητικά, αλλά με την εξάρτηση ολόκληρης της φύσης επάνω Του για να κάνει για μένα αυτό που η κατανόησή μου πιστεύει ότι θα κάνει - αυτή η εμπιστοσύνη φέρνει ανάπαυση επειδή παρασύρει, όπως ο βόρειος άνεμος τα συσσωρευμένα σύννεφα στον ορίζοντα, όλες τις βαθύτερες αιτίες ανησυχίας. Αυτές είναι η διεστραμμένη σχέση μας με τον Θεό και η αποξένωση των καρδιών μας από Αυτόν. Αδελφέ! δεν υπάρχει ανάπαυση βαθιά όσο η ζωή που δεν ρέει από τη χαρούμενη εμπιστοσύνη στη μεγάλη θυσία του Χριστού με την οποία η ενδότερη πηγή σύγκρουσης και διαταραχής στις ψυχές μας έχει αντιμετωπιστεί. Οι περισσότεροι από εμάς είμαστε ικανοποιημένοι αν υπάρχει μια επιφανειακή εμφάνιση ηρεμίας, σαν το ηλιόλουστο αμπέλι στις πλαγιές ενός ηφαιστείου, ενώ στην καρδιά του θειούχα πυρά βράζουν και θα ξεσπάσουν κάποια μέρα. Ο Μακλάρεν συνεχίζει περιγράφοντας την ενεργό ενέργεια που συνοδεύει την ανάπαυση της πίστης. Αλλά το κύριο χαρακτηριστικό της χριστιανικής πίστης είναι ότι είναι μια ενεργός αρχή, η οποία θέτει σε πιο ζωηρή κίνηση όλους τους τροχούς της αγίας ζωής και εισπνέει μια πιο έντονη καθώς και πιο ήρεμη και πιο αναπαυτική δραστηριότητα σε ολόκληρο τον άνθρωπο. Το έργο της πίστης είναι εξίσου σημαντικό με την ανάπαυση της πίστης. Εργάζεται δια της αγάπης, και η ίδια η ανάπαυση που φέρνει οφείλει να μας κάνει πιο επίμονους στον μόχθο μας. Είμαστε σε θέση να ριχτούμε χωρίς άγχος για τον εαυτό μας, και χωρίς διάσπαση της εσωτερικής μας φύσης, και χωρίς αποδυνάμωση της δύναμης ως συνέπεια της συνείδησης της αμαρτίας, ή της ασυνείδητης αμαρτίας - στα καθήκοντα που μας ανατίθενται, και έτσι να τα κάνουμε με όλη μας τη δύναμη. Ο ποταμός αποσυρμένος από όλα τα διαιρεμένα κανάλια συγκεντρώνεται στην ενιαία κοίτη ώστε να ρέει με δύναμη και να παρασύρει μπροστά του όλες τις ακαθαρσίες. Έτσι ο άνθρωπος που απελευθερώνεται από την ανησυχία ζωογονείται για έργο, και ακόμη 'στην ίδια την κίνησή του υπάρχει ανάπαυση.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει παρουσιάζοντας αυτή την ανάπαυση ως το πρότυπο και την προφητεία της αιώνιας Σάββατο μας. Σε έναν επόμενο στίχο ο συγγραφέας χρησιμοποιεί διαφορετική λέξη από εκείνη του κειμένου μου για να εκφράσει αυτή την ιδέα, και είναι μάλλον ατυχές για την κατανόηση της προόδου της σκέψης ότι η μετάφρασή μας έχει διατηρήσει την ίδια έκφραση και στις δύο περιπτώσεις. 'Απομένει λοιπόν ανάπαυση για τον λαό του Θεού' -που ακολουθεί λίγους στίχους μετά το κείμενό μου - θα ήταν καλύτερα να αποδοθεί, 'Απομένει η τήρηση Σαββάτου για τον λαό του Θεού'· αν και πιθανώς ο συγγραφέας δείχνει στα ίδια γεγονότα εκεί όπως στο κείμενό μου, εντούτοις εισάγει μια μεταφορά που μεταφέρει πιο καθαρά από το κείμενο την ιδέα μιας εποχής ανάπαυσης που ακολουθεί μετά από μια εβδομάδα μόχθου. Έτσι μπορώ να τολμήσω να πω ότι η ανάπαυση της πίστης που βιώνεται εδώ, επειδή οι αιτίες της ανησυχίας αφαιρούνται, και ένας νέος σύμμαχος έρχεται στο πεδίο, και οι θελήσεις μας υποτάσσονται, και οι επιθυμίες μας ικανοποιούνται, δεν είναι παρά το σπέρμα εκείνης της αιώνιας ημέρας Σαββάτου προς την οποία προσβλέπουμε.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην καθημερινή σας ζωή αισθάνεστε την ανησυχία που ο Μακλάρεν λέει ότι η πίστη προορίζεται να ηρεμήσει; Πώς θα μπορούσε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο ολοκληρωμένο έργο του Χριστού να αλλάξει τον τρόπο που προσεγγίζετε τις ευθύνες σας σήμερα; Πώς θα ήταν για εσάς να μοχθήσετε για να εισέλθετε στην ανάπαυση που απομένει για τον λαό του Θεού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, Σε ευχαριστούμε για την ανάπαυση που είναι δική μας μέσω της πίστης στο ολοκληρωμένο έργο Σου. Ηρέμησε τις ανήσυχες καρδιές μας και δίδαξέ μας να Σε εμπιστευόμαστε με εμπιστοσύνη και υπακοή. Ας φυλάξει το ειρήνη που ρέει από τη θυσία Σου τους νόες μας και ας μας ελευθερώσει για ολόψυχη υπηρεσία. Ας γίνει η ίδια ανάπαυση που χαρακτήρισε τη δική Σου ζωή το πρότυπο της δικής μας, μέχρι να εισέλθουμε στην αιώνια Σάββατο που ετοιμάστηκε για εκείνους που πιστεύουν. Ενίσχυσέ μας να μοχθούμε επιμελώς ενώ αναπαυόμαστε σε Σένα. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →