Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 67-68 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο στους Ψαλμούς 67 και 68. Αυτά τα αρχαία άσματα υψώνουν τα μάτια μας από την προσωπική ευλογία στον παγκόσμιο έπαινο του Θεού και από τις νίκες του Ισραήλ στον θρίαμβο του Χριστού επί κάθε εχθρού. Ο σχολιασμός μας καθοδηγεί στίχο προς στίχο, δείχνοντας πώς οι ψαλμωδοί υμνούν την σωτήρια κυριαρχία του Θεού και πώς αυτές οι υμνήσεις βρίσκουν το πληρέστερο νόημά τους στον αναληφθέντα Κύριο. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να διεγείρει πίστη και λατρεία σε κάθε καρδιά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τους Ψαλμούς 67 και 68 δυνατά. Αφήστε τις προσευχές για ευλογία, τις κλήσεις για έπαινο και τις εικόνες της νικηφόρας πορείας του Θεού να σας κατακλύσουν. Παρατηρήστε πώς ο ψαλμωδός κινείται από τη συγκομιδή του Ισραήλ στην ευτυχισμένη υποταγή των εθνών και από τις αρχαίες απελευθερώσεις στην εξύψωση του Κυρίου που λαμβάνει δώρα μεταξύ των ανθρώπων. Διαβάστε αργά και με ευλάβεια, ζητώντας από το Πνεύμα να φυτέψει αυτά τα λόγια στην καρδιά σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ξεκινούν παρουσιάζοντας την εισαγωγή στον Ψαλμό 67.
Εισαγωγή. ΨΑΛΜΟΣ 67 :- . Μια προσευχή ώστε, με την ευλογία του Θεού στον λαό Του, η σωτηρία και ο έπαινός Του να επεκταθούν σε όλη τη γη.Συνεχίζουν με την εισαγωγή στον Ψαλμό 68.
Εισαγωγή. ΨΑΛΜΟΣ 68 :- . Αυτό είναι ένα Ψαλμο-άσμα (βλ. στο :- , τίτλος), ίσως εμπνευσμένο από τις νίκες του Δαβίδ, οι οποίες εξασφάλισαν τον θρόνο του και έδωσαν ανάπαυση στο έθνος. Σε γενικές γραμμές, γιορτάζεται η κρίση του Θεού επί των ασεβών, και η δικαιοσύνη και η αγαθότητα της διακυβέρνησής Του προς τους ευσεβείς. Το συναίσθημα απεικονίζεται με παραδείγματα των πράξεων του Θεού, που αναφέρονται από την εβραϊκή ιστορία και περιγράφονται με εξαιρετικά ποιητικούς όρους. Ως εκ τούτου, ο συγγραφέας υπονοεί μια προσδοκία ίσων και ακόμη μεγαλύτερων θριάμβων και καλεί όλα τα έθνη να ενωθούν στους επαίνους του Θεού του Ισραήλ. Ο Ψαλμός είναι προφανώς τυπικός της σχέσης που ο Θεός, στο πρόσωπο του Υιού Του, διατηρεί με την Εκκλησία (συγκρίνετε :- ).
Σκεφτείτε
Στον στίχο 18 πιέζουν την τυπική σημασία που εκπληρώθηκε στον Χριστό.
Στίχος 18. 18. Από τη σκηνή της κατάκτησης ανεβαίνει στον θρόνο Του, οδηγώντας — αιχμαλωσία αιχμάλωτη — ή, 'πολλούς αιχμαλώτους αιχμάλωτους' ( :- ). έλαβε δώρα για τους ανθρώπους — δεχόμενος τον φόρο τιμής τους, ακόμη και όταν ήταν αναγκαστικός, όπως αυτός των επαναστατών. για να κατοικήσει ο Κύριος ο Θεός — ή κυριολεκτικά, 'να κατοικήσει, Κύριε Θεέ' (συγκρίνετε Ψαλμοί 68:16 ) — δηλαδή, να κάνει αυτόν τον λόφο, τον λαό Του ή την Εκκλησία, την κατοικία Του. Αυτός ο Ψαλμός τυπώνει τις κατακτήσεις της Εκκλησίας υπό τον θείο ηγέτη της, τον Χριστό. Αυτός, πράγματι, 'που ήταν με την Εκκλησία στην έρημο' ( Ψαλμοί 68:16- : ) είναι ο Κύριος, που περιγράφεται σε αυτή την ιδανική ανάληψη. Ως εκ τούτου ο Παύλος ( Εφεσίους 4:8 ) εφαρμόζει αυτή τη γλώσσα για να περιγράψει την πραγματική Του ανάληψη, όταν, έχοντας κατακτήσει την αμαρτία, τον θάνατο και την κόλαση, ο Κύριος της δόξας θριαμβευτικά εισήλθε στον ουρανό, συνοδευόμενος από πλήθη λατρευτικών αγγέλων, για να καθίσει στον θρόνο και να κρατήσει το σκήπτρο μιας αιώνιας κυριαρχίας.Ολοκληρώνουν συμφιλιώνοντας τη διατύπωση του ψαλμωδού με την εφαρμογή του Παύλου.
Η φράση 'έλαβε δώρα για (ή κυριολεκτικά, μεταξύ) ανθρώπων' είναι από τον Παύλο, 'έδωσε δώρα στους ανθρώπους'. Και οι δύο περιγράφουν τις πράξεις ενός κατακτητή, ο οποίος λαμβάνει και διανέμει λάφυρα. Ο Ψαλμωδός χρησιμοποιεί το 'λαμβάνειν' ως απόδειξη της επιτυχίας, ο Παύλος το 'έδωσε' ως την πράξη του κατακτητή, ο οποίος, αφού υπέταξε τους εχθρούς του, προχωρά στην ανταμοιβή των φίλων του. Η ειδική εφαρμογή του χωρίου από τον Παύλο ήταν ως απόδειξη της εξύψωσης του Χριστού. Αυτό που η Παλαιά Διαθήκη αναπαριστά για την κάθοδο και την ανάβασή Του αντιστοιχεί στην ιστορία Του. Αυτός που κατέβηκε είναι ο ίδιος που ανέβηκε. Όπως τότε η ανάληψη ήταν ένα στοιχείο του θριάμβου Του, έτσι είναι και τώρα· και Αυτός, ο οποίος, στην ταπείνωσή Του, πρέπει να αναγνωριστεί ως η αναπληρωματική μας θυσία και ο Αρχιερέας της ομολογίας μας, πρέπει επίσης να λατρευτεί ως Κεφαλή της Εκκλησίας Του και δημιουργός όλων των πνευματικών της ωφελειών.
Απαντήστε
1. Πώς ο πόθος για την ευλογία του Θεού στον λαό Του διεγείρει τις δικές σας προσευχές για τη διάδοση του ευαγγελίου;
2. Με ποιους τρόπους η εικόνα του αναληφθέντος Χριστού που λαμβάνει και δίνει δώρα ενισχύει την εμπιστοσύνη σας σήμερα;
3. Πού μπορεί ο Κύριος να σας καλεί να συμμετάσχετε στον έπαινο που όλα τα έθνη θα προσφέρουν μια μέρα;
Προσευχηθείτε
Θεέ πολυεύσπλαχνε, επίφανον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὸν λαόν σου, ἵνα ἡ ὁδός σου γνωστὴ γένηται ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἡ σωτηρία σου ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι. Ὕψωσον τὸν ἀναληφθέντα σου Υἱόν, ὃς ᾐχμαλώτευσεν αἰχμαλωσίαν, καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός σου πλήρωσον ἡμᾶς τῶν δωρεῶν ἃς διανέμει, ἕως οὗ πᾶν γόνυ κάμψῃ καὶ πᾶσα γλῶσσα ἐξομολογήσηται ὅτι Ἰησοῦς Χριστὸς Κύριος. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →