← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Όπου η αμαρτία περίσσευσε, η χάρη υπερεπερίσσευσε

Ρωμαίους 5Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

«Άρα δικαιωθέντες εκ πίστεως, ειρήνην έχομεν προς τον Θεόν δια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.» Το πέμπτο κεφάλαιο προς Ρωμαίους συγκεντρώνει την επιχειρηματολογία μέχρι τώρα — ότι γινόμαστε δίκαιοι δια της πίστεως — και δείχνει τους καρπούς της: ειρήνη, πρόσβαση, ελπίδα και αγάπη αποδεδειγμένη στον Σταυρό. «Συνίστησι δε την εαυτού αγάπην εις ημάς ο Θεός, ότι έτι αμαρτωλών όντων ημών Χριστός υπέρ ημών απέθανεν.» Έπειτα ο Παύλος υψώνει το βλέμμα του σε ολόκληρη την ανθρώπινη ιστορία και παραθέτει δύο άνδρες: τον Αδάμ, δια του οποίου εισήλθαν και βασίλευσαν η αμαρτία και ο θάνατος· και τον Χριστό, τον δεύτερο Αδάμ, δια του οποίου η χάρη υπερεπερίσσευσε πολύ πέρα από την καταστροφή. Ο Χρυσόστομος, διαβάζοντας στίχο προς στίχο, επιμένει ότι το δώρο δεν είναι απλώς ίσο με την πληγή αλλά ασύγκριτα μεγαλύτερο: όπου η αμαρτία περίσσευσε, η χάρη «υπερεπερίσσευσε».
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε το πέμπτο κεφάλαιο προς Ρωμαίους — ειρήνη με τον Θεόν και πρόσβαση εις την χάριν· αγαλλίαση εν τη ελπίδι, και μάλιστα καύχηση εν ταις θλίψεσιν, αι οποίαι κατεργάζονται υπομονήν, δοκιμήν και ελπίδα· η αγάπη του Θεού εκχυθείσα εν ταις καρδίαις ημών· η απόδειξις της αγάπης εκείνης — «έτι αμαρτωλών όντων ημών, Χριστός υπέρ ημών απέθανεν»· η καταλλαγή δια του θανάτου αυτού και η σωτηρία δια της ζωής αυτού· και η μεγάλη παραλληλία: δια ενός ανθρώπου, του Αδάμ, αμαρτία και θάνατος· δια ενός ανθρώπου, Ιησού Χριστού, το δωρεάν δώρον της χάριτος και της δικαιοσύνης — «ού δέ επλεόνασεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις».
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χρυσόστομος θαυμάζει πώς ο Παύλος, σαν άριστος ιατρός, ανιχνεύει την σωτηρία μέχρι την ρίζα της αντί να θεραπεύει απλώς ένα σύμπτωμα. Καθάπερ οι άριστοι των ιατρών πολλάς ποιούνται τας σπουδάς, ώστε την πηγήν των νοσημάτων ευρείν, και επί την αυτής του κακού ρίζαν κατέρχονται, ούτω και ο μακάριος Παύλος ποιεί. Και θαυμάζει την ασυμμετρία μεταξύ της καταστροφής του Αδάμ και του δώρου του Χριστού. Η χάρις του Θεού δεν ακύρωσε απλώς την μοναδική αμαρτία του Αδάμ· εξέχεε ζωή και δικαιοσύνη πέρα από κάθε υπολογισμό. Ου γαρ απαλλαγήν μόνον κολάσεως ημίν εχαρίσατο, αλλά και αμαρτιών, και ζωήν. Ο Νόμος, παρεμβληθείς εν τω μεταξύ, πολλαπλασίασε μόνον την παράβαση· η χάρις όμως απάντησε με πλημμύρα δωρεών. Το μεν γαρ προσθήκη της καταδίκης εγένετο, το δε πλεονεξία δωρεών.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Σταθείτε στο κέντρο του κεφαλαίου — «έτι αμαρτωλών όντων ημών, Χριστός υπέρ ημών απέθανεν» — και αισθανθείτε το σκάνδαλο και την δόξα του. Ο Παύλος δεν λέγει ότι ο Χριστός απέθανεν υπέρ των αγαθών, ούτε καν υπέρ των μετανοούντων, αλλά υπέρ αμαρτωλών, εχθρών, ασεβών. Αυτή είναι η απόδειξις αγάπης που δεν περιμένει να αξιωθεί. Και είναι ο άξονας των δύο ιστοριών που παραθέτει ο Παύλος: εν τω Αδάμ, η παρακοή ενός ανθρώπου κατέστησε πολλούς αμαρτωλούς και άφησε τον θάνατον να βασιλεύει· εν τω Χριστώ, η υπακοή ενός ανθρώπου καθιστά πολλούς δικαίους και αφήνει την χάριν να βασιλεύει «δια δικαιοσύνης εις ζωήν αιώνιον». Το σημείον του Χρυσοστόμου είναι ποιμαντικό όσο και δογματικό — η δεύτερη ιστορία είναι η ισχυρότερη. Κανείς δεν χρειάζεται να παραμείνει παγιδευμένος στην κληρονομία του Αδάμ, διότι η κληρονομία του Χριστού «υπερεπερίσσευσε». Η ίδια ανθρωπότης που έπεσε εν ενί ανυψώνεται εν Ενί.
Απαντήστε

Απόκριση

Πιστεύετε ότι η χάρις είναι μεγαλύτερη από την αμαρτία σας; Το πέμπτο κεφάλαιο προς Ρωμαίους γράφεται για την ψυχή που κρυφά φοβάται ότι οι αποτυχίες της έχουν υπερβεί το έλεος του Θεού. Ακούστε την απόφαση: όπου η αμαρτία περίσσευσε — συμπεριλαμβανομένης της ιδικής σας — η χάρις «υπερεπερίσσευσε». Ο Χριστός δεν απέθανεν υπέρ υμών υπό τον όρον της αξιότητός σας· απέθανεν «έτι αμαρτωλών όντων ημών», και αυτό είναι το μέτρο του πόσο ευπρόσδεκτη θα είναι η επιστροφή σας. Παύστε να θρέφετε την πληγή και αφήστε τον Ιατρόν να φθάσει την πηγήν της νόσου. Και μη περιφρονήσετε τας θλίψεις που επιτρέπει ο Θεός: ο Παύλος λέγει ότι «κατεργάζονται υπομονήν· η δε υπομονή δοκιμήν· η δε δοκιμή ελπίδα». Η ειρήνη που υπόσχεται το κεφάλαιο αυτό δεν είναι η απουσία θλίψεως αλλά η παρουσία ενός καταλλαγέντος Θεού — ειρήνη με Αυτόν «δια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού».
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Θεέ, ο συνιστών την εαυτού αγάπην εις ημάς εν τω, έτι αμαρτωλών όντων ημών, Χριστός υπέρ ημών αποθανείν: δός μοι ειρήνην προς Σε δια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και πρόσβασην δια πίστεως εις την χάριν ταύτην εν η εστήκαμεν. Όταν αι αμαρτίαι μου εγείρωνται να με κατηγορήσουν, ας ενθυμούμαι ότι ού δέ επλεόνασεν η αμαρτία, η χάρις Σου υπερεπερίσσευσεν — ότι δεν δίδεις μόνον απαλλαγήν κολάσεως, αλλά ελευθερίαν από αμαρτίας, και ζωήν. Κάμε με να αγάλλομαι και εν θλίψει, ώστε να κατεργάζηται εν εμοί υπομονήν, και δοκιμήν, και ελπίδα μη καταισχύνουσαν. Βασίλευσον εν εμοί δια χάριτος εις ζωήν αιώνιον, ω δεύτερε Αδάμ, μετά του Πατρός και του Αγίου Πνεύματος, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →