← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ωσηέ

Ωσηέ 13-14 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ωσηέ 13-14Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στον Ωσηέ 13–14 προσφέρει μια σοβαρή αλλά γεμάτη ελπίδα πορεία μέσα από την αυτοπροκαλούμενη καταστροφή του Ισραήλ και το αμείωτο έλεος του Κυρίου. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι η αμαρτία φέρει τις δικές της θανατηφόρες συνέπειες ενώ η χάρη παραμένει διαθέσιμη ακόμη και μετά από επανειλημμένη ανταρσία. Καθώς ανοίγουμε αυτά τα κεφάλαια μαζί, η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας προσκαλεί να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές με ειλικρίνεια και να αναπαυθούμε στον μόνο Σωτήρα που μπορεί να λυτρώσει ό,τι έχουμε καταστρέψει. Ας μιλήσουν αυτά τα αρχαία λόγια φρέσκα στον παρόντα περίπατό μας με τον Θεό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε πλήρως τον Ωσηέ 13 και 14. Ακούστε τις επαναλαμβανόμενες προειδοποιήσεις κατά της ειδωλολατρίας και της υπερηφάνειας, τις τρυφερές υπενθυμίσεις της παρελθούσας φροντίδας του Θεού και την έκπληκτη υπόσχεση λύτρωσης από τον θάνατο. Ας προετοιμάσουν ο επείγων τόνος του προφήτη και οι γνώσεις του σχολιαστή το πνεύμα σας να δεχθεί τόσο την κατάκριση όσο και την παρηγοριά από τον Κύριο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας την πρόνοια του Θεού για να κρατήσει τον Ισραήλ μακριά από την ειδωλολατρία. Ι. Η πρόνοια που έκανε ο Θεός για να αποτρέψει την πτώση τους στην ειδωλολατρία. Αυτή την έχουμε, εδ. 4. Ο Θεός έκανε αυτό που ήταν κατάλληλο να γίνει για να τους κρατήσει κοντά στον εαυτό Του· τι περισσότερο θα μπορούσε να γίνει; 1. Γνωστοποίησε τον εαυτό Του σε αυτούς ως τον Κύριο τον Θεό τους, και τους πήρε να είναι ο λαός Του με ιδιαίτερο τρόπο. Και με τον λόγο Του και με τα έργα Του καθ' όλη τη διάρκεια από τη γη της Αιγύπτου διακήρυξε, Εγώ είμαι ο Κύριος ο Θεός σου· τους το είπε από τον ουρανό στο Όρος Σινά, ότι ήταν ο Κύριος και ο Θεός τους, που τους έβγαλε από τη γη της Αιγύπτου. Αυτό συνέχισε να το διακηρύττει και να το αποδεικνύει σε αυτούς με τους προφήτες Του και με τις προνοίες Του. 2. Τους έδωσε έναν νόμο που απαγόρευε να λατρεύουν οποιονδήποτε άλλον: «Δεν θα γνωρίσεις άλλον Θεό εκτός από εμένα· όχι μόνο δεν θα αναγνωρίσεις και θα λατρεύσεις οποιονδήποτε άλλον, αλλά δεν θα εξοικειωθείς με οποιονδήποτε άλλον, ούτε θα κάνεις τα έθιμα και τις συνήθειες των εθνών οικεία σε εσένα.» Σημείωσε, Είναι μια ευτυχής άγνοια να μην γνωρίζεις αυτό με το οποίο δεν πρέπει να αναμιγνύεσαι. Βρίσκουμε εκείνους επαινεμένους που δεν έχουν γνωρίσει τα βάθη του Σατανά. 3. Τους έδωσε έναν καλό λόγο γι' αυτό: Δεν υπάρχει σωτήρας εκτός από εμένα. Ό,τι παίρνουμε για Θεό μας περιμένουμε να έχουμε για σωτήρα μας, για να μας κάνει ευτυχισμένους εδώ και στο εξής· όπως, όπου έχουμε προστασία, οφείλουμε υποταγή, έτσι όπου έχουμε σωτηρία, και ελπίζουμε γι' αυτήν, οφείλουμε λατρεία. Αυτός στη συνέχεια υπενθυμίζει την τιμή που απολάμβανε κάποτε ο Εφραίμ ενώ παρέμενε καθαρός από είδωλα. ΙΙ. Η τιμή που είχε ο Εφραίμ, ενώ κρατούσε τον εαυτό του καθαρό από την ειδωλολατρία (εδ. 1): Ενώ ο Εφραίμ μιλούσε με τρόμο, ή με τρόμο (δηλαδή, όπως κατανοεί ο Δρ. Πόκοκ, ενώ συμπεριφερόταν προς τον Θεό όπως ο πατέρας του Ιακώβ, με κλάματα και ικεσίες, και δεν μιλούσε υπερήφανα και αυθάδικα εναντίον του Θεού και των προφητών Του, ενώ διατηρούσε έναν άγιο φόβο του Θεού, και τον λάτρευε με αυτόν τον φόβο) τόσο καιρό εξύψωνε τον εαυτό του στον Ισραήλ, δηλαδή ήταν πολύ σημαντικός μεταξύ των φυλών και έκανε εντύπωση. Ο Ιεροβοάμ, που ήταν από αυτή τη φυλή, εξύψωσε τον εαυτό του και την οικογένειά του. Όταν μιλούσε υπήρχε τρόμος, δηλαδή όλοι γύρω του στέκονταν με δέος απέναντί του· έτσι το κατανοούν μερικοί. Σημείωσε, Εκείνοι που ταπεινώνουν τον εαυτό τους, ιδιαίτερα που ταπεινώνουν τον εαυτό τους ενώπιον του Θεού, θα εξυψωθούν. Όταν οι άνθρωποι μιλούν με μετριοφροσύνη και ζήλεια για τον εαυτό τους, με δυσπιστία για τη δική τους κρίση και σεβασμό προς τους άλλους, εξυψώνουν τον εαυτό τους, αποκτούν φήμη. Αλλά όσο για τον Εφραίμ σύντομα έχασε τον εαυτό του: Όταν αμάρτησε στον Βάαλ πέθανε, δηλαδή έχασε τη φήμη του, η τιμή του σύντομα συρρικνώθηκε και βυθίστηκε, και τέθηκε στη σκόνη. Ο Βάαλ τίθεται εδώ για όλη την ειδωλολατρία· όταν ο Εφραίμ εγκατέλειψε τον Θεό, και στράφηκε στη λατρεία εικόνων, το κράτος δέχθηκε τη θανατηφόρα πληγή του και δεν ήταν ποτέ καλό για τίποτα μετά. Σημείωσε, Η εγκατάλειψη του Θεού είναι ο θάνατος οποιουδήποτε προσώπου ή προσώπων. Ο Χένρι στη συνέχεια ανιχνεύει την άφθονη πρόνοια στην έρημο και την αχάριστη απάντηση του Ισραήλ. Μπορούμε να παρατηρήσουμε εδώ, 1. Την άφθονη πρόνοια που είχε κάνει ο Θεός για τον Ισραήλ και τις έγκαιρες προμήθειες με τις οποίες τους είχε ευλογήσει (εδ. 5): «Σε γνώρισα στην έρημο, έλαβα υπόψη την περίπτωσή σου και έκανα πρόνοια για εσένα, ακόμη και σε μια γη μεγάλης ξηρασίας, όταν ήσουν σε ακραία δυσχέρεια, και όταν δεν μπορούσε να βρεθεί ανακούφιση με συνηθισμένο τρόπο.» Δες μια περιγραφή αυτής της ερήμου, Δευτ. η΄ 15, Ιερ. β΄ 6, και πες, Ο Θεός που τους γνώρισε, και τους αναγνώρισε, και τους έτρεφε εκεί, ήταν πράγματι φίλος, γιατί ήταν φίλος σε ανάγκη και παντοδύναμος φίλος, που μπορούσε να εφοδιάσει έναν τόσο τεράστιο στρατό όταν όλοι οι συνηθισμένοι τρόποι προμήθειας είχαν κοπεί, και όπου, αν δεν ήταν τα θαύματα το καθημερινό τους ψωμί, θα είχαν όλοι χαθεί. Σημείωσε, Η βοήθεια σε μια έκτακτη ανάγκη θέτει υπό ιδιαίτερες υποχρεώσεις και δεν πρέπει ποτέ να ξεχαστεί. 2. Η ανάξια αχάριστη κατάχρηση της εύνοιας του Θεού προς αυτούς. Ο Θεός όχι μόνο φρόντισε για αυτούς στην έρημο, αλλά τους έθεσε στην κατοχή της Χαναάν, μιας καλής γης, ενός μεγάλου και παχιού βοσκοτόπου. Και (εδ. 6) σύμφωνα με το βοσκοτόπι τους έτσι γέμισαν. Ο Θεός τους έδωσε και αφθονία και λιχουδιές, και δεν την γλίτωσαν, αλλά, έχοντας περιοριστεί για πολύ καιρό στο μάννα, όταν ήρθαν στη Χαναάν τάισαν τον εαυτό τους μέχρι χορτασμού. Και αυτό δεν ήταν ελπιδοφόρο προμήνυμα· θα φαινόταν καλύτερα, και θα υποσχόταν καλύτερα, αν ήταν πιο μετριοπαθείς και μετρημένοι στη χρήση της αφθονίας τους, και είχαν μάθει να αρνούνται τον εαυτό τους· αλλά ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Γέμισαν, και η καρδιά τους εξυψώθηκε. Η πολυτέλεια και η αισθησιακότητά τους τους έκαναν υπερήφανους, αυθάδικους και ασφαλείς. Το καλύτερο σχόλιο σε αυτό είναι εκείνο του Μωυσή, Δευτ. λβ΄ 13-15. Αλλά ο Ιεσουρούν πάχυνε και κλότσησε. Όταν το σώμα γέμισε με αφθονία η ψυχή φουσκώθηκε με υπερηφάνεια. Τότε άρχισαν να θεωρούν τη θρησκεία τους κάτι κατώτερο από αυτούς, και δεν μπορούσαν να πείσουν τον εαυτό τους να σκύψουν στις υπηρεσίες της. Ο ασεβής, μέσω της υπερηφάνειας του προσώπου του, δεν θα ζητήσει τον Θεό. Όταν ήταν φτωχοί και χωλοί στην έρημο νόμιζαν ότι ήταν απαραίτητο για αυτούς να διατηρούνται σε επαφή με τον Θεό· αλλά όταν αναπληρώθηκαν και εγκαταστάθηκαν στη Χαναάν άρχισαν να νομίζουν ότι δεν είχαν πλέον ανάγκη από Αυτόν: Η καρδιά τους εξυψώθηκε, γι' αυτό με ξέχασαν. Σημείωσε, Η κοσμική ευημερία, όταν τρέφει την υπερηφάνεια των ανθρώπων, τους κάνει λησμονιάρηδες του Θεού· γιατί Τον θυμούνται μόνο όταν Τον χρειάζονται. Όταν ο Ισραήλ γέμισε, τι περισσότερο θα μπορούσε να κάνει ο Παντοδύναμος για αυτούς; Και γι' αυτό του είπαν, Απομακρύνσου από εμάς, Ιώβ κβ΄ 17. Είναι λυπηρό ότι εκείνες οι εύνοιες που πρέπει να μας κάνουν ενθύμους του Θεού, και μελετητικούς για το τι θα αποδώσουμε σε Αυτόν, πρέπει να μας κάνουν ανενθύμους για Αυτόν, και αδιάφορους για το τι κάνουμε εναντίον Του. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ζούμε από τον Θεό όταν ζούμε από την κοινή πρόνοια, αν και δεν ζούμε, όπως ο Ισραήλ στην έρημο, από θαύματα. 3. Η δίκαιη αγανάκτηση του Θεού για την άθλια αχαριστία τους, εδ. 7, 8. Οι κρίσεις που απειλούνται (εδ. 3) υπαινίσσονταν την αποχώρηση κάθε αγαθού από αυτούς. Οι απειλές εδώ προχωρούν περισσότερο, και υπαινίσσονται την εισβολή όλων των κακών επάνω τους· γιατί ο Θεός, που τους είχε φερθεί τόσο φιλικά, τώρα στρέφεται να είναι εχθρός τους και πολεμά εναντίον τους, το οποίο εκφράζεται εδώ πολύ τρομερά: Θα είμαι σε αυτούς ως λέων και ως πάρδαλη. Ο λέων είναι δυνατός, και δεν υπάρχει αντίσταση σε αυτόν. Η πάρδαλη λαμβάνεται εδώ υπόψη ως πονηρή και άγρυπνη: Ως πάρδαλη στον δρόμο θα τους παρατηρήσω. Όπως αυτό το θηρίο της λείας κρύβεται στην άκρη του δρόμου για να πιάσει ταξιδιώτες, και να τους καταβροχθίσει, έτσι ο Θεός με τις κρίσεις Του θα παραφυλάξει επάνω τους για να τους κάνει κακό, όπως είχε παραφυλάξει επάνω τους για να τους κάνει καλό, Ιερ. μδ΄ 27. Καμία ευκαιρία δεν θα αφεθεί να χαθεί που μπορεί να επιταχύνει ή να επιδεινώσει την καταστροφή τους (Ιερ. ε΄ 6): Μια πάρδαλη θα παραφυλάξει τις πόλεις τους. Ένας λύγκας, ή στικτό θηρίο (και τέτοια είναι η πάρδαλη), είναι γνωστός για οξυδέρκεια πάνω από κάθε πλάσμα (λύγκας οράσει—τα μάτια ενός λύγκα), και έτσι υπαινίσσεται ότι όχι μόνο η δύναμη, αλλά η σοφία του Θεού είναι στρατευμένη εναντίον εκείνων με τους οποίους έχει διαμάχη. Μερικοί το διαβάζουν (και το πρωτότυπο το αντέχει), Θα είμαι ως πάρδαλη στον δρόμο της Ασσυρίας. Οι κρίσεις του Θεού θα τους αιφνιδιάσουν ακριβώς όταν πηγαίνουν στους Ασσυρίους για να ζητήσουν προστασία και βοήθεια από αυτούς. Προστίθεται, Θα τους συναντήσω ως αρκούδα που στερήθηκε, και έτσι εξοργίστηκε και έγινε πιο σκληρή (Β΄ Σαμ. ιζ΄ 8, Παρ. κη΄ 15), το οποίο υπαινίσσεται πόσο πολύ προκάλεσε ο Θεός, και θα τους κάνει να το νιώσουν: Θα σχίσει το διάφραγμα της καρδιάς τους. Ο λέων παρατηρείται να στοχεύει στην καρδιά των θηρίων που λεηλατεί, και έτσι ο Θεός θα τους καταβροχθίσει σαν λέων. Θα στείλει τέτοιες κρίσεις επάνω τους που θα λεηλατήσουν τα πνεύματά τους και θα καταναλώσουν τα ζωτικά τους όργανα. Η καρδιά τους εξυψώθηκε (εδ. 6), αλλά ο Θεός θα πάρει αποτελεσματική πορεία για να την κατεβάσει: Το άγριο θηρίο θα τους σκίσει· όχι μόνο ο Θεός θα είναι ως λέων και πάρδαλη σε αυτούς, αλλά η μεταφορά θα εκπληρωθεί κατά γράμμα, γιατί τα βλαβερά θηρία είναι μία από τις τέσσερις οδυνηρές κρίσεις με τις οποίες ο Θεός θα καταστρέψει έναν προκαλούντα λαό, Ιεζ. ιδ΄ 15.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι καταλήγει επιβεβαιώνοντας ότι ο Θεός παραμένει η μόνη βοήθεια του Ισραήλ παρά την αυτοκαταστροφή τους. ΙΙ. Ας δούμε τώρα πώς ο Θεός ήταν η βοήθεια αυτού του αυτοκαταστροφικού λαού, πώς ήταν η μόνη βοήθειά τους (στ. 10): Θα είμαι ο βασιλιάς σου, για να σε κυβερνώ και να σε σώζω. Αν και είχαν αρνηθεί να είναι υπήκοοί Του και είχαν επαναστατήσει εναντίον Του, όμως θα εξακολουθούσε να είναι ο βασιλιάς τους και δεν θα τους εγκατέλειπε. Η εργασία και η φροντίδα ενός καλού βασιλιά είναι να κρατά τον λαό του, όχι μόνο από το να καταστραφεί από ξένους εχθρούς, αλλά από το να καταστρέφει τον εαυτό του και ο ένας τον άλλον. Έτσι ο Θεός θα είναι ακόμη ο βασιλιάς του Ισραήλ, όπως ήταν ο βασιλιάς τους παλαιά. Σημείωσε, Η περίπτωσή μας θα ήταν πράγματι θλιβερή αν ο Θεός δεν ήταν καλύτερος σε εμάς από ό,τι είμαστε εμείς στον εαυτό μας.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού έχω επιτρέψει σε παρελθούσες ευλογίες να καλλιεργήσουν υπερηφάνεια ή λήθη του Θεού; 2. Σε ποιους τομείς καθυστερώ τη μετάνοια, διακινδυνεύοντας τις θλίψεις ενός άφρονα γιου; 3. Πώς η υπόσχεση ότι ο Θεός είναι ακόμη η βοήθειά μου με προσκαλεί να επιστρέψω σε Αυτόν σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, ομολογούμε ότι όπως ο Εφραίμ έχουμε συχνά απομακρυνθεί από τη φροντίδα Σου και εμπιστευθήκαμε σε ό,τι δεν μπορεί να σώσει. Συγχώρησε την ειδωλολατρία της καρδιάς μας και την υπερηφάνεια που λησμονεί τις καθημερινές ελεημοσύνες Σου. Σε ευχαριστούμε που ακόμη και όταν καταστρέφουμε τον εαυτό μας, η βοήθεια βρίσκεται σε Σένα μόνο. Δίδαξέ μας να ταπεινωνόμαστε ενώπιόν Σου, να μετανοούμε γρήγορα, και να δεχόμαστε τη λύτρωση που έχεις παράσχει μέσω του Χριστού. Ας μας κρατήσει το Πνεύμα Σου κοντά, ώστε να σε εξυψώνουμε εσένα και όχι τον εαυτό μας. Εν ονόματι του Ιησού, Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →