← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γένεση 27-28 — με τον Ματθαίο Χένρι

Γένεσις 27-28Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από την περίπλοκη οικογενειακή ιστορία του Ισαάκ, της Ρεβέκκας, του Ησαύ και του Ιακώβ στη Γένεση 27-28. Το σχόλιό του αποκαλύπτει πώς τα ανθρώπινα σχέδια διασταυρώνονται με τους θείους σκοπούς, δείχνοντας τόσο την αδυναμία των σχεδίων μας όσο και τη σταθερότητα του λόγου του Θεού. Καθώς ακολουθούμε την προσεκτική έκθεση του Χένρι, βλέπουμε το πρωτοτόκιο και την ευλογία να περνούν με απροσδόκητους τρόπους, υπενθυμίζοντάς μας ότι η εκλεκτή χάρη του Θεού συχνά ανατρέπει τις φυσικές προσδοκίες. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να ακούσουμε προσεκτικά τις παρατηρήσεις του Χένρι ώστε η αρχαία αφήγηση να μιλήσει φρέσκα στις δικές μας καρδιές και επιλογές σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε στη Γένεση 27 και 28 με ανοιχτή καρδιά. Διαβάστε τα κεφάλαια αργά, παρατηρώντας τις συνομιλίες, τις μεταμφιέσεις, τα δάκρυα και τις υποσχέσεις που εκτείνονται σε γενιές. Αφήστε το κείμενο να ξεδιπλώσει το δράμα του πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι, ώστε το σχόλιό του να φωτίσει αυτό που έχετε ήδη συναντήσει στην Αγία Γραφή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει ερευνώντας την κεντρική σύγκρουση του κεφαλαίου. Σε αυτό το κεφάλαιο επιστρέφουμε στην τυπική ιστορία της πάλης μεταξύ Ησαύ και Ιακώβ. Ο Ησαύ είχε πουλήσει ασεβώς το πρωτοτόκιο στον Ιακώβ· αλλά ο Ησαύ ελπίζει ότι δεν θα γίνει ποτέ φτωχότερος, ούτε ο Ιακώβ πλουσιότερος, εξαιτίας αυτής της συμφωνίας, ενώ διατηρεί το ενδιαφέρον του για τις στοργές του πατέρα του και έτσι εξασφαλίζει την ευλογία. Εδώ λοιπόν βρίσκουμε πώς τιμωρήθηκε δίκαια για την περιφρόνηση του πρωτοτοκίου (από το οποίο στερήθηκε ανόητα τον εαυτό του) με την απώλεια της ευλογίας, από την οποία ο Ιακώβ τον στερεί δολίως. Έτσι αυτή η ιστορία εξηγείται, Εβρ. ιβ΄ 16, 17, 'Επειδή πούλησε το πρωτοτόκιο, όταν θα κληρονομούσε την ευλογία απορρίφθηκε.' Διότι εκείνοι που υποτιμούν το όνομα και την ομολογία της θρησκείας και τα πετούν για ένα ασήμαντο, χάνουν έτσι τις δυνάμεις και τα προνόμιά της. Έχουμε εδώ, Ι. Τον σκοπό του Ισαάκ να μεταβιβάσει την ευλογία στον Ησαύ, εδ. 1-5. ΙΙ. Τη συνωμοσία της Ρεβέκκας για να την εξασφαλίσει για τον Ιακώβ, εδ. 6-17. ΙΙΙ. Την επιτυχή διαχείριση της συνωμοσίας από τον Ιακώβ και την απόκτηση της ευλογίας, εδ. 18-29. IV. Την αγανάκτηση του Ησαύ γι' αυτό, στην οποία, 1. Η μεγάλη επιμονή του προς τον πατέρα του για να λάβει ευλογία, εδ. 30-40. 2. Το μεγάλο μίσος του προς τον αδελφό του επειδή τον απάτησε της πρώτης ευλογίας, εδ. 41 κ.ε. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την πρόθεση του Ισαάκ προς τον Ησαύ. Εδώ είναι, Ι. Το σχέδιο του Ισαάκ να κάνει τη διαθήκη του και να δηλώσει τον Ησαύ κληρονόμο του. Η υπόσχεση του Μεσσία και της γης Χαναάν ήταν μεγάλη εμπιστοσύνη, πρώτα ανατεθειμένη στον Αβραάμ, περιεκτική και τυπική πνευματικών και αιώνιων ευλογιών· αυτή, με θεία καθοδήγηση, τη μετέδωσε στον Ισαάκ. Ο Ισαάκ, όντας τώρα γέρος, και 163 μη γνωρίζοντας, ή μη κατανοώντας, ή μη εξετάζοντας δεόντως, τον θείο χρησμό σχετικά με τους δύο γιους του, ότι ο μεγαλύτερος θα υπηρετούσε τον μικρότερο, αποφασίζει να μεταβιβάσει όλη την τιμή και τη δύναμη που ήταν τυλιγμένες στην υπόσχεση στον Ησαύ τον μεγαλύτερο γιο του. Σε αυτό κυβερνιόταν περισσότερο από φυσική στοργή και την κοινή μέθοδο διακανονισμών, παρά όφειλε, αν γνώριζε (όπως είναι πιθανό να γνώριζε) τις ενδείξεις που ο Θεός είχε δώσει για το θέλημά του σε αυτό το ζήτημα. Σημείωσε, Είμαστε πολύ επιρρεπείς να παίρνουμε τα μέτρα μας μάλλον από τη δική μας λογική παρά από τη θεία αποκάλυψη, και έτσι συχνά χάνουμε τον δρόμο μας· νομίζουμε ότι ο σοφός και ο μορφωμένος, ο ισχυρός και ο ευγενής, πρέπει να κληρονομήσουν την υπόσχεση· αλλά ο Θεός δεν βλέπει όπως βλέπει ο άνθρωπος. Δες Α' Σαμ. ιστ΄ 6, 7. Ο Χένρι στη συνέχεια αναλύει τις αμφισβητήσιμες μεθόδους που χρησιμοποίησε η Ρεβέκκα. ΙΙ. Τα μέσα ήταν κακά και καθόλου δικαιολογήσιμα. Αν δεν ήταν αδικία προς τον Ησαύ να τον στερήσει από την ευλογία (αφού ο ίδιος την είχε χάσει πουλώντας το πρωτοτόκιο), ωστόσο ήταν αδικία προς τον Ισαάκ, εκμεταλλευόμενη την αδυναμία του, για να τον εξαπατήσει· ήταν αδικία και προς τον Ιακώβ, τον οποίο δίδαξε να εξαπατά, βάζοντας ένα ψέμα στο στόμα του, ή τουλάχιστον βάζοντας ένα στο δεξί του χέρι. Θα τον εξέθετε επίσης σε ατελείωτους ενδοιασμούς σχετικά με την ευλογία, αν την αποκτούσε έτσι δολίως, αν θα του στεκόταν ή σε αυτόν ή στους δικούς του σε καμία περίπτωση, ιδιαίτερα αν ο πατέρας του την ανακαλούσε, μετά την ανακάλυψη της απάτης, και ισχυριζόταν, όπως μπορούσε, ότι ακυρώθηκε λόγω λάθους προσώπου. Ο ίδιος επίσης γνώριζε τον κίνδυνο, μήπως (εδ. 12), αν έχανε την ευλογία, όπως πιθανότατα θα μπορούσε να είχε κάνει, φέρει στον εαυτό του την κατάρα του πατέρα του, την οποία φοβόταν πάνω από οτιδήποτε· εκτός αυτού, άνοιξε τον εαυτό του σε εκείνη τη θεία κατάρα που προφέρεται εναντίον εκείνου που κάνει τον τυφλό να περιπλανηθεί έξω από τον δρόμο, Δευτ. κζ΄ 18. Αν η Ρεβέκκα, όταν άκουσε τον Ισαάκ να υπόσχεται την ευλογία στον Ησαύ, είχε πάει, κατά την επιστροφή του από το κυνήγι, στον Ισαάκ, και, με ταπεινοφροσύνη και σοβαρότητα, τον είχε υπενθυμίσει αυτό που ο Θεός είχε πει σχετικά με τους γιους τους, —αν του είχε δείξει περαιτέρω πώς ο Ησαύ είχε χάσει την ευλογία τόσο πουλώντας το πρωτοτόκιο όσο και παντρευόμενος ξένες γυναίκες, είναι πιθανό ότι ο Ισαάκ θα είχε πειστεί γνωρίζοντας και συνειδητά να αποδώσει την ευλογία στον Ιακώβ, και δεν χρειαζόταν έτσι να εξαπατηθεί σε αυτό. Αυτό θα ήταν έντιμο και αξιέπαινο, και θα φαινόταν καλά στην ιστορία· αλλά ο Θεός την άφησε στον εαυτό της, να πάρει αυτόν τον έμμεσο δρόμο, ώστε να έχει τη δόξα να φέρνει το καλό από το κακό, και να υπηρετεί τους δικούς του σκοπούς μέσω των αμαρτιών και των ανοησιών των ανθρώπων, και ώστε να έχουμε την ικανοποίηση να γνωρίζουμε ότι, αν και υπάρχει τόση κακία και δόλος στον κόσμο, ο Θεός τον κυβερνά σύμφωνα με το θέλημά του, προς τον δικό του έπαινο. Δες Ιώβ ιβ΄ 16, Μαζί του είναι δύναμη και σοφία, ο εξαπατημένος και ο εξαπατών είναι δικοί του. Ο Ισαάκ είχε χάσει την αίσθηση της όρασης, η οποία, σε αυτή την περίπτωση, δεν θα μπορούσε να εξαπατηθεί, καθώς η Πρόνοια είχε τόσο θαυμάσια καλά τακτοποιήσει τη διαφορά των χαρακτηριστικών ώστε κανένα δύο πρόσωπα δεν είναι ακριβώς όμοια: η συνομιλία και το εμπόριο δύσκολα θα μπορούσαν να διατηρηθούν αν δεν υπήρχε τέτοια ποικιλία. Επομένως προσπαθεί να εξαπατήσει, 1. Την αίσθηση της γεύσης του, ντύνοντας μερικά εκλεκτά κομμάτια κατσικιού, καρυκεύοντάς τα, σερβίροντάς τα, ώστε να τον κάνει να πιστέψει ότι ήταν κυνήγι: αυτό δεν ήταν δύσκολο να γίνει. Δες την ανοησία εκείνων που είναι λεπτοί και περίεργοι στην όρεξή τους, και υπερηφανεύονται να την ικανοποιούν. Είναι εύκολο να τους εξαπατήσεις με αυτό που προσποιούνται ότι περιφρονούν και αντιπαθούν, τόσο λίγο ίσως διαφέρει από αυτό που δίνουν αποφασιστική προτίμηση. Ο Σολομών μας λέει ότι τα εδέσματα είναι απατηλή τροφή· διότι είναι δυνατόν να εξαπατηθούμε από αυτά με περισσότερους από έναν τρόπους, Παρ. κγ΄ 32. 2. Την αίσθηση της αφής και της όσφρησης. Έβαλε τα ρούχα του Ησαύ στον Ιακώβ, τα καλύτερα ρούχα του, τα οποία, θα μπορούσε να υποτεθεί, ο Ησαύ θα έβαζε, σε ένδειξη χαράς και σεβασμού προς τον πατέρα του, όταν επρόκειτο να λάβει την ευλογία. Ο Ισαάκ γνώριζε αυτά, από το ύφασμα, το σχήμα και τη μυρωδιά, ότι ήταν του Ησαύ. Αν θέλουμε να λάβουμε ευλογία από τον ουράνιο Πατέρα μας, πρέπει να έρθουμε γι' αυτήν με τα ενδύματα του μεγαλύτερου αδελφού μας, ντυμένοι με τη δικαιοσύνη του, ο οποίος είναι ο πρωτότοκος μεταξύ πολλών αδελφών. Μήπως η ομαλότητα και η απαλότητα των χεριών και του λαιμού του Ιακώβ τον προδώσουν, τα σκέπασε, και πιθανώς μέρος του προσώπου του, με τα δέρματα των κατσικιών που ήταν πρόσφατα σκοτωμένα, εδ. 16. Ο Ησαύ ήταν πράγματι τραχύς όταν τίποτα λιγότερο από αυτά δεν θα αρκούσε για να κάνει τον Ιακώβ όμοιό του. Εκείνοι που επηρεάζονται να φαίνονται τραχείς και άξεστοι στη συμπεριφορά τους βάζουν το θηρίο στον άνθρωπο, και πραγματικά ντρέπονται οι ίδιοι, μεταμφιεζόμενοι έτσι. Και, τέλος, ήταν πολύ βιαστικός λόγος αυτός που είπε η Ρεβέκκα, όταν ο Ιακώβ αντέτεινε τον κίνδυνο κατάρας: Επάνω μου ας είναι η κατάρα σου, γιε μου, εδ. 13. Ο Χριστός πράγματι, ο οποίος είναι δυνατός να σώσει, επειδή είναι δυνατός να υποφέρει, έχει πει, Επάνω μου ας είναι η κατάρα, μόνο υπάκουσε στη φωνή μου· αυτός έχει σηκώσει το βάρος της κατάρας, την κατάρα του νόμου, για όλους εκείνους που θα πάρουν επάνω τους τον ζυγό της εντολής, την εντολή του ευαγγελίου. Αλλά είναι πολύ τολμηρό για οποιοδήποτε πλάσμα να πει, Επάνω μου ας είναι η κατάρα, εκτός αν είναι εκείνη η κατάρα χωρίς αιτία που είμαστε βέβαιοι ότι δεν θα έρθει, Παρ. κστ΄ 2. Ο Χένρι προχωρά στην αξιολόγηση της συμπεριφοράς του Ιακώβ στην εκτέλεση του σχεδίου. Παρατήρησε εδώ, Ι. Την τέχνη και την αυτοπεποίθηση με την οποία ο Ιακώβ διαχειρίστηκε αυτή την ίντριγκα. Ποιος θα είχε σκεφτεί ότι αυτός ο απλός άνθρωπος θα μπορούσε να παίξει τον ρόλο του τόσο καλά σε ένα σχέδιο αυτής της φύσης; Η μητέρα του έχοντας τον βάλει στον δρόμο του, και ενθαρρύνοντάς τον σε αυτό, εφάρμοσε επιδέξια τον εαυτό του σε εκείνες τις μεθόδους που δεν είχε συνηθίσει ποτέ, αλλά είχε πάντα συλλάβει αποστροφή γι' αυτές. Σημείωσε, Το ψέμα μαθαίνεται γρήγορα. Ο ψαλμωδός μιλά για εκείνους που, μόλις γεννιούνται, μιλούν ψέματα, Ψαλμ. νη΄ 3· Ιερ. θ΄ 5. Αναρωτιέμαι πώς ο έντιμος Ιακώβ μπορούσε τόσο εύκολα να στρέψει τη γλώσσα του για να πει (εδ. 19), Εγώ είμαι ο Ησαύ ο πρωτότοκός σου· ούτε βλέπω πώς η προσπάθεια μερικών να τον απαλλάξουν με αυτή την ισοδυναμία, Εγώ είμαι ο πρωτότοκος που έγινε, δηλαδή με αγορά, του προσφέρει καμία υπηρεσία· διότι όταν ο πατέρας του τον ρώτησε (εδ. 24), Είσαι αληθινά ο γιος μου ο Ησαύ; είπε, Εγώ είμαι. Πώς μπορούσε να πει, Έχω κάνει όπως μου πρόσταξες, όταν δεν είχε λάβει καμία εντολή από τον πατέρα του, αλλά έκανε όπως τον πρόσταξε η μητέρα του; Πώς μπορούσε να πει, Φάε από το κυνήγι μου, όταν ήξερε ότι δεν προερχόταν από το χωράφι, αλλά από το μαντρί; Αλλά ιδιαίτερα αναρωτιέμαι πώς μπορούσε να έχει την αυτοπεποίθηση να το αποδώσει στον Θεό, και να χρησιμοποιήσει το όνομά του στην απάτη (εδ. 20): Ο Κύριος ο Θεός σου το έφερε σε μένα. Είναι αυτός ο Ιακώβ; Είναι αυτός ο Ισραήλ πράγματι, χωρίς δόλο; Είναι σίγουρα γραμμένο, όχι για μίμησή μας, αλλά για νουθεσία μας. Ας προσέχει εκείνος που νομίζει ότι στέκεται μήπως πέσει. Καλοί άνθρωποι έχουν μερικές φορές αποτύχει στην άσκηση εκείνων των χαρισμάτων για τα οποία ήταν πιο εξέχοντες.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει εξετάζοντας τις διαρκείς συνέπειες για τον Ησαύ. Εδώ είναι, Ι. Η διαθήκη-ευλογία αρνήθηκε στον Ησαύ. Εκείνος που έκανε τόσο ελαφρά το πρωτοτόκιο θα είχε τώρα κληρονομήσει την ευλογία, αλλά απορρίφθηκε, και δεν βρήκε τόπο μετανοίας στον πατέρα του, αν και το ζήτησε προσεκτικά με δάκρυα, Εβρ. ιβ΄ 17. Παρατήρησε, 1. Πόσο προσεκτικά το ζήτησε. Ετοίμασε το νόστιμο φαγητό, όπως τον είχε κατευθύνει ο πατέρας του, και έπειτα ικέτευσε την ευλογία που ο πατέρας του τον είχε ενθαρρύνει να περιμένει, εδ. 31. Όταν κατάλαβε ότι ο Ιακώβ την είχε αποκτήσει κρυφά, έκλαψε με μεγάλη και υπερβολικά πικρή κραυγή, εδ. 34. Κανένας άνθρωπος δεν θα μπορούσε να πάρει την απογοήτευση πιο κοντά στην καρδιά του από ό,τι έκανε αυτός· έκανε τη σκηνή του πατέρα του να αντηχεί με τη θλίψη του, και πάλι (εδ. 38) ύψωσε τη φωνή του και έκλαψε. Σημείωσε, Η ημέρα έρχεται όταν εκείνοι που τώρα υποτιμούν τις ευλογίες της διαθήκης, και πουλούν τον τίτλο τους σε αυτές για ένα τίποτα, θα ζητούν μάταια γι' αυτές. Εκείνοι που δεν θα ρωτήσουν ούτε θα ζητήσουν τώρα θα χτυπήσουν σύντομα, και θα κραυγάσουν, Κύριε, Κύριε. Οι περιφρονητές του Χριστού θα είναι τότε ταπεινοί ικέτες προς αυτόν. 2. Πώς απορρίφθηκε. Ο Ισαάκ, όταν έγινε πρώτα αντιληπτός της επιβολής που είχε ασκηθεί επάνω του, έτρεμε υπερβολικά, εδ. 33. Εκείνοι που ακολουθούν την επιλογή των δικών τους στοργών, μάλλον παρά τις υπαγορεύσεις του θείου θελήματος, εμπλέκονται σε τέτοιες περιπλοκές όπως αυτές. Αλλά σύντομα ανακτά τον εαυτό του, και επικυρώνει την ευλογία που είχε δώσει στον Ιακώβ: Έχω ευλογήσει αυτόν, και θα είναι ευλογημένος· θα μπορούσε, σε πολύ εύλογους λόγους, να την ανακαλέσει, αλλά τώρα, επιτέλους, αντιλαμβάνεται ότι ήταν σε λάθος όταν το σχεδίαζε για τον Ησαύ. Είτε ο ίδιος ανακαλώντας τον θείο χρησμό, ή μάλλον έχοντας βρεθεί περισσότερο από συνήθως γεμάτος με το Άγιο Πνεύμα όταν έδωσε την ευλογία στον Ιακώβ, αντιλήφθηκε ότι ο Θεός, κατά κάποιον τρόπο, είπε Αμήν σε αυτό. Τώρα, (1.) Ο Ιακώβ επιβεβαιώθηκε έτσι στην κατοχή της ευλογίας, και ικανοποιήθηκε άφθονα για την εγκυρότητά της, αν και την απέκτησε δολίως· εξ αυτού επίσης είχε λόγο να ελπίζει ότι ο Θεός με χάρη παρέβλεψε και συγχώρησε την κακή του συμπεριφορά. (2.) Ο Ισαάκ έτσι συμφώνησε με το θέλημα του Θεού, αν και αντέκρουε τις δικές του προσδοκίες και στοργή. Είχε κατά νου να δώσει την ευλογία στον Ησαύ, αλλά, όταν αντιλήφθηκε ότι το θέλημα του Θεού ήταν διαφορετικό, υπέταξε· και αυτό το έκανε με πίστη (Εβρ. ια΄ 20), όπως ο Αβραάμ πριν από αυτόν, όταν είχε ικετεύσει για τον Ισμαήλ. Μήπως ο Θεός δεν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με το δικό του; (3.) Ο Ησαύ έτσι αποκόπηκε από την προσδοκία εκείνης της ειδικής ευλογίας που νόμιζε ότι είχε διατηρήσει για τον εαυτό του όταν πούλησε το πρωτοτόκιο. Εμείς, με αυτό το παράδειγμα, διδασκόμαστε, [1.] Ότι δεν είναι από εκείνον που θέλει, ούτε από εκείνον που τρέχει, αλλά από τον Θεό που δείχνει έλεος, Ρωμ. θ΄ 16. Ο απόστολος φαίνεται να υπαινίσσεται αυτή την ιστορία. Ο Ησαύ είχε καλή θέληση για την ευλογία, και έτρεξε γι' αυτήν· αλλά ο Θεός που έδειξε έλεος την προόρισε για τον Ιακώβ, ώστε ο σκοπός του Θεού σύμφωνα με την εκλογή να σταθεί, εδ. 11. Οι Ιουδαίοι, όπως ο Ησαύ, κυνηγούσαν μετά τον νόμο της δικαιοσύνης (εδ. 31), όμως έχασαν την ευλογία της δικαιοσύνης, επειδή την ζητούσαν με τα έργα του νόμου (εδ. 32)· ενώ οι εθνικοί, που, όπως ο Ιακώβ, την ζητούσαν με πίστη στον χρησμό του Θεού, την απέκτησαν με βία, με εκείνη τη βία που υποφέρει η βασιλεία των ουρανών. Δες Ματθ. ια΄ 12. [2.] Ότι εκείνοι που υποτιμούν το πνευματικό τους πρωτοτόκιο, και μπορούν να αντέξουν να το πουλήσουν για ένα κομμάτι κρέατος, χάνουν πνευματικές ευλογίες, και είναι δίκαιο με τον Θεό να τους αρνηθεί εκείνες τις χάρες για τις οποίες ήταν αδιάφοροι. Εκείνοι που θα χωριστούν από τη σοφία και τη χάρη τους, με την πίστη και την καλή συνείδησή τους, για τις τιμές, τον πλούτο, ή τις απολαύσεις αυτού του κόσμου, όσο κι αν προσποιούνται ζήλο για την ευλογία, έχουν ήδη κρίνει τους εαυτούς τους ανάξιους γι' αυτήν, και έτσι θα είναι η μοίρα τους. [3.] Ότι εκείνοι που υψώνουν χέρια σε οργή τα υψώνουν μάταια. Ο Ησαύ, αντί να μετανοήσει για την ανοησία του, επέπληξε τον αδελφό του, άδικα τον κατηγόρησε ότι πήρε το πρωτοτόκιο που είχε δίκαια πουλήσει σε αυτόν (εδ. 36), και συνέλαβε κακία εναντίον του για αυτό που είχε κάνει τώρα, εδ. 41. Εκείνοι δεν είναι πιθανό να προχωρήσουν στην προσευχή που στρέφουν εκείνες τις αγανακτήσεις στους αδελφούς τους που πρέπει να στρέψουν στους εαυτούς τους, και ρίχνουν την ευθύνη των αποτυχιών τους σε άλλους, όταν πρέπει να πάρουν ντροπή στους εαυτούς τους. [4.] Ότι εκείνοι που δεν ζητούν μέχρι να είναι πολύ αργά θα απορριφθούν. Αυτή ήταν η καταστροφή του Ησαύ, δεν ήρθε εγκαίρως. Όπως υπάρχει αποδεκτός χρόνος, χρόνος που ο Θεός θα βρεθεί, έτσι υπάρχει χρόνος που δεν θα απαντήσει σε εκείνους που τον επικαλούνται, επειδή παραμέλησαν την ορισμένη εποχή. Δες Παρ. α΄ 28. Ο χρόνος της υπομονής του Θεού και της δοκιμασίας μας δεν θα διαρκέσει πάντα· η ημέρα της χάριτος θα έρθει στο τέλος, και η πόρτα θα κλείσει. Τότε πολλοί που τώρα περιφρονούν την ευλογία θα τη ζητήσουν προσεκτικά· διότι τότε θα ξέρουν πώς να την εκτιμήσουν, και θα δουν τους εαυτούς τους χαμένους, για πάντα χαμένους, χωρίς αυτήν, αλλά χωρίς αποτέλεσμα, Λουκ. ιγ΄ 25-27. Ω να γνωρίζαμε λοιπόν, σε αυτή την ημέρα μας, τα πράγματα που ανήκουν στην ειρήνη μας!
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας έχετε πειραχθεί να βοηθήσετε τον Θεό να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του μέσω αμφισβητήσιμων μέσων; Πώς η ιστορία αμφισβητεί την άποψή σας για την ικανότητα του Θεού να εργάζεται παρά την ανθρώπινη αποτυχία; Ποιο βήμα εμπιστοσύνης μπορείτε να κάνετε αυτή την εβδομάδα αντί να αγωνίζεστε να ελέγξετε τα αποτελέσματα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την ειλικρινή καταγραφή των αποτυχιών των υπηρετών σου και για τον τρόπο που οι σκοποί σου ακόμα επικρατούν. Δίδαξέ μας να περιμένουμε τον δικό σου χρόνο αντί να επιβάλλουμε τις δικές μας λύσεις. Φύλαξε τη γλώσσα μας από δόλο και τις καρδιές μας από φθόνο. Ας εκτιμήσουμε το πνευματικό πρωτοτόκιο που προσφέρεις περισσότερο από οποιοδήποτε επίγειο πλεονέκτημα. Ενίσχυσέ μας να ευλογούμε τους άλλους ειλικρινά και να δεχόμαστε τον λόγο σου με ταπεινοφροσύνη. Μέσα από τον Χριστό τον Κύριό μας, αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →