← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Φιλιππησίους

Φιλιππησίους 3 — με τον Μακλάρεν

Φιλιππησίους 3Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο κεφάλαιο 3 των Φιλιππησίων. Ο Μακλάρεν μας καθοδηγεί μέσα από το παθιασμένο παρέκβασμα του Παύλου σχετικά με την αληθινή χριστιανική χαρά, τους κινδύνους της τελετουργικής θρησκείας και την ριζική αναδιάταξη της ζωής γύρω από τον Χριστό μόνο. Η έκθεσή του αποκαλύπτει πώς η δυσπιστία προς τον εαυτό ανοίγει τον δρόμο για την καύχηση στον Ιησού και τη λατρεία εν Πνεύματι. Ακούμε για το ίδιο μεταμορφωτικό όραμα που ανέτρεψε τον κόσμο του αποστόλου και εξακολουθεί να μας καλεί σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε το κεφάλαιο 3 των Φιλιππησίων αργά και προσευχητικά. Προσέξτε πώς ο Παύλος μετακινείται από μια απλή πρόσκληση στη χαρά σε μια έντονη προειδοποίηση, και μετά στην προσωπική του ιστορία απώλειας και κέρδους. Αφήστε τα λόγια του αποστόλου να ερευνήσουν την εμπιστοσύνη σας και να διεγείρουν φρέσκον πόθο για τον Χριστό. Διαβάστε το κεφάλαιο δυνατά αν είναι δυνατόν, κάνοντας παύση όπου ο τόνος αλλάζει από ήρεμη χαρά σε επείγουσα μαρτυρία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει εξετάζοντας τις πηγές της χριστιανικής ευφροσύνης. Μια πολύ ελαφριά ματιά στην Επιστολή θα δείξει πόσο συνεχώς χτυπιέται ο τόνος της ευφροσύνης σε αυτήν. Ό,τι στις περιστάσεις του Παύλου ήταν «εχθρικό προς τη χαρά» δεν μπορούσε να σκοτεινιάσει την ηλιόλουστη προοπτική του. Αυτό το πουλί μπορούσε να τραγουδήσει σε ένα σκοτεινιασμένο κλουβί. Αν συγκεντρώναμε τις εκφράσεις της χαράς του σε αυτή την επιστολή, θα μας απέδιδαν μερικά πολύτιμα μαθήματα σχετικά με το τι ήταν οι πηγές της δικής του, και τι μπορεί να είναι οι πηγές της δικής μας. Διατρέχει όλες τις περιπτώσεις στην Επιστολή η υπόδειξη που βγαίνει πιο έντονα στην έντονη προτροπή του, «Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε, και πάλιν λέγω χαίρετε». Η αληθινή πηγή της αληθινής χαράς βρίσκεται στην ένωσή μας με τον Ιησού. Το να είμαστε εν Αυτώ είναι η προϋπόθεση κάθε αγαθού, και, όπως στους προηγούμενους στίχους η «εμπιστοσύνη εν Κυρίω» παρουσιάζεται, έτσι η χαρά που προέρχεται από την εμπιστοσύνη ανιχνεύεται στην ίδια πηγή. Η χαρά που είναι άξια, πραγματική, μόνιμη και σύμμαχος υψηλής προσπάθειας και ευγενών σκέψεων έχει τη ρίζα της στην ένωση με τον Ιησού, πραγματοποιείται στην κοινωνία μαζί Του, έχει Αυτόν ως λόγο ή κίνητρο, και Αυτόν ως φύλαξη ή μέτρο. Όπως δείχνουν τα σχετικά χωρία σε αυτή την Επιστολή, τέτοια χαρά δεν αποκλείει αλλά αγιάζει άλλες πηγές ικανοποίησης. Στην αδυναμία μας η κτιστή αγάπη και καλοσύνη πολύ συχνά μας απομακρύνουν από τη χαρά μας εν Αυτώ. Αλλά με τον Παύλο οι πηγές που εμείς πολύ συχνά βρίσκουμε ανταγωνιστικές εναρμονίζονταν και έρεαν πλάι πλάι στον ίδιο δίαυλο, ώστε μπορούσε να τις εκφράσει και τις δύο με μία φράση, «Εχάρην εν Κυρίω μεγάλως ότι τώρα επιτέλους η φροντίδα σας για εμένα άνθισε πάλι». Ο Μακλάρεν στη συνέχεια προσδιορίζει τα σημάδια της αληθινής περιτομής. Ο Απόστολος εδώ όχι μόνο μας λέει ποιοι είναι οι αληθινά περιτετμημένοι, αλλά ταυτόχρονα μας λέει τι κάνει κάποιον χριστιανό, και δηλώνει τρία σημεία στα οποία, όπως το αντιλαμβάνομαι, ξεκινά από το τέλος και δουλεύει προς τα πίσω στην αρχή. «Εμείς είμαστε η περιτομή που λατρεύουμε εν Πνεύματι Θεού»—αυτό είναι το τελικό αποτέλεσμα—«και καυχόμαστε εν Χριστώ Ιησού»—«και δεν έχουμε εμπιστοσύνη στη σάρκα»—αυτό είναι το σημείο εκκίνησης. Η αρχή όλης της αληθινής χριστιανοσύνης είναι η δυσπιστία προς τον εαυτό. Τι εννοεί ο Παύλος με τη «σάρκα»; Σώμα; Σίγουρα όχι. Ζωική φύση, ή τα πάθη που ριζώνουν σε αυτήν; Όχι μόνο αυτά, όπως φαίνεται σημειώνοντας τον κατάλογο που ακολουθεί των πραγμάτων στη σάρκα, στα οποία θα μπορούσε να είχε εμπιστευθεί. Τι είναι αυτά; Ο Μακλάρεν ιχνηλατεί την κίνηση από τη δυσπιστία προς τον εαυτό στην καύχηση εν Χριστώ Ιησού. Αυτή η δυσπιστία προς τον εαυτό πρέπει να περάσει στην καύχηση εν Χριστώ Ιησού. Αν ένας άνθρωπος έχει μάθει το κενό του θα κοιτάξει γύρω για κάτι να το γεμίσει. Εκτός αν γνωρίζω τον εαυτό μου ότι είμαι υπό καταδίκη εξαιτίας της αμαρτίας μου, και πυρετικός, ταραγμένος και δυστυχής από τις εσωτερικές συνέπειές της που απαγορεύουν την ανάπαυση, τα γλυκύτερα λόγια της ευαγγελικής πρόσκλησης θα περάσουν από εμένα σαν άνεμος που σφυρίζει μέσα από μια αψίδα. Αλλά αν κάποτε έχω διωχθεί από την αυτοπεποίθηση, τότε σαν μουσική από τον ουρανό θα έρθει ο λόγος, «Εμπιστεύσου στον Ιησού». Ο σπόρος που πέφτει στο έδαφος βγάζει ένα βλαστό που πηγαίνει προς τα κάτω, που είναι η ρίζα, και έναν που μεγαλώνει προς τα πάνω, που είναι ο βλαστός. Ο βλαστός που πηγαίνει προς τα κάτω είναι η «μη εμπιστοσύνη στη σάρκα», ο βλαστός που πηγαίνει προς τα πάνω είναι η «καύχηση εν Χριστώ Ιησού».
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν προτρέπει τη συνεχή ανανέωση της αρχικής εκτίμησης κερδών και απωλειών. Ο Παύλος συγκρίνει τον παρόντα εαυτό του με τον πρώην χριστιανικό εαυτό του, και με ένα σφοδρό «Ναι, αληθώς», επιβεβαιώνει την προηγούμενη κρίση του, και την επαναλαμβάνει με ακόμη πιο έμφαση όρους. Είναι συχνά εύκολο να υποτιμήσει κανείς τους θησαυρούς που κατέχει. Μερικές φορές μεγαλώνουν σε αξία καθώς γλιστρούν από τα χέρια μας. Δεν είναι συνηθισμένο για έναν άνθρωπο που «υπέστη την απώλεια όλων των πραγμάτων» να ακολουθήσει την εξαφάνισή τους μετρώντας τα «μόνο σκύβαλα». Η συνεχής επανάληψη σε όλη τη χριστιανική πορεία της υποτιμητικής εκτίμησης των λόγων εμπιστοσύνης είναι σαφώς αναγκαία. Υπάρχουν λεπτοί πειρασμοί προς την αντίθετη πορεία. Είναι δύσκολο να κρατηθεί κανείς εντελώς καθαρός από κάθε οικοδόμηση πάνω στη δική του ακατηγόρητη ζωή ή στη σύνδεσή του με την Χριστιανική Εκκλησία, και έχουμε ανάγκη πάντα να ανανεώνουμε την εκτίμηση που κάποτε ήταν τόσο εποχιακή, και που «κατέρριψε όλες τις φαντασίες και τα υψηλά πράγματα». Αν δεν προσέχουμε προσεκτικά τον εαυτό μας, ο ψιθυριστός πειραστής που σιωπήθηκε θα ανακτήσει την ανάσα του και πάλι, και θα είναι έτοιμος να ρίξει ξανά στα αυτιά μας τις δηλητηριώδεις υποδείξεις του. Πρέπει να καταβάλουμε προσπάθεια και να «προσέχουμε επιμελώς» την αρχική, επαναστατική εκτίμηση, και να δούμε ότι αυτή εφαρμόζεται συνήθως στην καθημερινή μας ζωή. Είναι μια καλή ανταλλαγή όταν μετρούμε «τα πάντα ως ζημία για την υπεροχή της γνώσεως του Χριστού Ιησού του Κυρίου μας».
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στη ζωή σας τοποθετείται ακόμη η εμπιστοσύνη σε διαπιστευτήρια, ηθική ή θρησκευτική επίδοση αντί στον Χριστό μόνο; Πώς μπορεί η καθημερινή πρακτική του να μετράτε τα πάντα ως ζημία να αναδιαμορφώσει τις προτεραιότητές σας αυτή την εβδομάδα; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορείτε να μετακινηθείτε από την περιστασιακή ελπίδα στην σταθερή καύχηση εν Χριστώ που περιγράφει ο Μακλάρεν;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, χάρισέ μας το όραμα που συνέτριψε την προηγούμενη εμπιστοσύνη του Παύλου και αποκάλυψε την υπερέχουσα αξία Σου. Δίδαξέ μας να δυσπιστούμε σε κάθε έδαφος αυτοπεποίθησης και να καυχόμαστε μόνο σε Εσένα. Γέμισε τη λατρεία μας με το Πνεύμα και κάνε την καθημερινή μας ζωή μια συνεχή ιερατική υπηρεσία. Ανανέωσε σε εμάς την επαναστατική εκτίμηση που μετράει όλα τα άλλα ως ζημία για την υπεροχή της γνώσεως Σου, του Κυρίου μας. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →