← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη

Αποκάλυψη 7 — με τον Μακλάρεν

Αποκάλυψη 7Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Expositions of Holy Scripture του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην επεξεργασία του του κεφαλαίου 7 της Αποκάλυψης, ο Μακλάρεν καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από τα οράματα του Βλέποντος σχετικά με τη σφράγιση και το μεγάλο πλήθος, δείχνοντας πώς αυτές οι σκηνές ενισχύουν την πίστη εν μέσω παρόντων δοκιμασιών και δείχνουν προς τη δόξα που βρίσκεται πέρα. Η προσεκτική του έκθεση μας καλεί να παραμείνουμε στους συμβολισμούς των φοινίκων, των ρόμπων και της υπηρεσίας, επιτρέποντας στις υποσχέσεις της Γραφής να σταθεροποιήσουν τις καρδιές μας. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του, είθε το Πνεύμα να ανοίξει τα μάτια μας στην ασφάλεια και τη χαρά που εξασφαλίστηκαν για τον λαό του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στο κεφάλαιο 7 της Αποκάλυψης και διαβάστε ολόκληρο το απόσπασμα αργά. Αφήστε την εικόνα των σφραγισμένων υπηρετών και του πλήθους που φέρει φοίνικες να εγκατασταθεί στο νου σας. Προσέξτε την παύση πριν ακουστούν οι σάλπιγγες και τη διαβεβαίωση που δίνεται σε εκείνους που περνούν μέσα από μεγάλη θλίψη. Διαβάστε το κεφάλαιο δυνατά αν είναι δυνατόν, επιτρέποντας στις υποσχέσεις του για προστασία και μελλοντική χαρά να μιλήσουν άμεσα στις παρούσες περιστάσεις σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει περιγράφοντας την ηρεμία πριν την καταιγίδα και τον σκοπό των δύο οραμάτων. Βλέπει αγγέλους να κρατούν πίσω τους ανέμους, σαν σκύλους σε λουρί, μήπως φυσήξουν, και όλες οι καταστροφικές δυνάμεις είναι ανασταλμένες. Στην παύση πριν την καταιγίδα βλέπει δύο οράματα: ένα, αυτό της σφράγισης των υπηρετών του Θεού, το ενέχυρο ότι, εν μέσω των παγκόσμιων συμφορών, θα είναι ασφαλείς· και ένα, αυτό το όραμα του κειμένου μου, τη διαβεβαίωση ότι πέρα από τις καταιγίδες περιμένει μια ήρεμη περιοχή ζωής και δόξας. Το όραμα προορίζεται να ενισχύσει όλες τις γενιές για τις δοκιμασίες τους, μεγάλες ή μικρές, να τραβήξει την πίστη και την αγάπη προς τα πάνω και προς τα εμπρός, να ηρεμήσει τη λύπη, να μειώσει το μέγεθος του θανάτου και τον πόνο του αποχωρισμού, και να γεννήσει μέσα μας ταπεινές επιθυμίες ότι, όταν έρθει η ώρα μας, εμείς επίσης μπορεί να πάμε να ενωθούμε με εκείνο το μεγάλο πλήθος. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια στρέφεται στην εβραϊκή χρήση του κλάδου φοίνικα στην Εορτή της Σκηνοπηγίας. Τώρα υπήρχε στην εβραϊκή πρακτική μια πολύ σημαντική χρήση των κλάδων φοίνικα, γιατί ήταν η συνταγή του τελετουργικού νόμου ότι αυτοί έπρεπε να χρησιμοποιηθούν στην Εορτή της Σκηνοπηγίας, όταν ο λαός διατασσόταν να πάρει κλάδους φοίνικα και να χαίρεται ενώπιον του Κυρίου επτά ημέρες.' Είναι αυτή η σαφώς εβραϊκή χρήση του κλάδου φοίνικα που φέρεται ενώπιον των νόων μας εδώ, και όχι η ειδωλολατρική της απλής κατάκτησης. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη δεύτερη όψη της εορτής ως ανάμνηση της καθοδήγησης του Θεού. Στραφείτε στην άλλη. Εκείνο το πλήθος που φέρει φοίνικες τηρώντας την Εορτή της Σκηνοπηγίας μας θυμίζει την άλλη όψη της εορτής στην αρχική της πρόθεση, η οποία ήταν η ανάμνηση όλων όσων είχε κάνει ο Θεός για τον λαό καθώς περνούσαν μέσα από την έρημο, και η χαρά, στην εγκατεστημένη κατοικία τους, για 'τον τρόπο με τον οποίο ο Κύριος ο Θεός τους τους είχε οδηγήσει,' και για την ανάπαυση στην οποία τους είχε οδηγήσει. Έτσι βγαίνει η άλλη ιδέα ότι εκείνοι που έχουν περάσει σε εκείνη τη μεγάλη Παρουσία κοιτούν πίσω στο σκοτάδι και την θλίψη, στους αγώνες και την αλλαγή, στην ξηρασία και την έρημο, στους εχθρούς και τους φόβους, και από όλα αυτά βρίσκουν αφορμές για χαρά και λόγους για ευγνωμοσύνη. Δεν μπορεί να υπάρξει προσωπική ταυτότητα χωρίς μνήμη και η μνήμη των θλίψεων αλλάζει σε χαρά όταν ερχόμαστε να δούμε όλο το νόημα και την τάση της θλίψης. Η έρημος ήταν θλιβερή, μοναχική, ξηρή και αποξηραμένη καθώς περνούσαν μέσα από αυτήν. Αλλά όπως κάποια ζοφερή οροσειρά που φαίνεται στο μεταμορφωτικό φως της ανατολής, και από μακρινή απόσταση, όλη η ζοφερότητα αλλάζει σε ομορφιά, και η μακρά θλιβερή έκταση φαίνεται, όταν θεωρείται από μακριά, μια αδιάσπαστη εκδήλωση της θείας αγάπης και παρουσίας. Ό,τι ήταν ζοφερός βράχος και κρύος πάγος όταν ήμασταν κοντά του ντύνεται με τα βιολέτα και τα πορφυρά που φέρνει η απόσταση, και λάμπει πάνω του το φωτίζον και ερμηνευτικό φως του ολοκληρωμένου σκοπού του Θεού. Έτσι η εορτή είναι η εορτή της κληρονομιάς συνεπειών, και η εορτή της ανάμνησης του παρελθόντος.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν καταλήγει αντανακλώντας στην υπηρεσία που αποδίδεται ενώπιον του θρόνου. Αλλά είπα ότι υπήρχε μια άλλη ιδέα εδώ, και αυτή υπονοείται από τα λόγια, στέκονταν ενώπιον του Θρόνου,' και αντλείται περαιτέρω στην επέκταση του κειμένου μου που ακολουθεί ως ερμηνεία: 'Γι' αυτό είναι ενώπιον του Θρόνου του Θεού, και Τον υπηρετούν ημέρα και νύχτα στον Ναό Του.' Τι μπορεί να είναι η φύση της υπηρεσίας δεν ωφελεί να ερευνήσουμε, μόνο ας θυμηθούμε ότι η καρικατούρα του χριστιανικού ουρανού που συχνά έχει ριφθεί στους χριστιανούς ως χλευασμός, δηλαδή ότι είναι μια αιωνιότητα αδράνειας και ψαλμωδίας, δεν έχει θεμέλιο στη Γραφή, επειδή η σύλληψη της Καινής Διαθήκης ενώνει τις δύο σκέψεις του είναι με τον Χριστό και της υπηρεσίας για τον Χριστό. Θυμηθείτε, για παράδειγμα, την παραβολή των μνων και των ταλάντων, στην οποία ο μεγάλος νόμος τίθεται. 'Είσαι πιστός σε λίγα πράγματα· θα σε καταστήσω άρχοντα σε πολλά πράγματα,' και σημειώστε πώς εδώ 'αυτοί . . . που βγήκαν από μεγάλη θλίψη' δεν είναι μόνο στην παρουσία Του, αλλά ενεργοί στην υπηρεσία Του. Έχουμε την ίδια ανάμειξη ακόμη πιο σαφώς εκτεθειμένη στο τελευταίο κεφάλαιο αυτού του βιβλίου, όπου διαβάζουμε για 'εκείνους που Τον υπηρετούν, και βλέπουν το πρόσωπό Του'· όπου οι δύο ιδέες της ζωής της θεωρίας και της έκστασης οράματος, και της ζωής της ενεργού υπηρεσίας και χαρούμενης απασχόλησης ενώνονται ως όχι μόνο όχι ασυμβίβαστες, αλλά απολύτως αναγκαίες για την πληρότητα η μια της άλλης. Τέλος, ο Μακλάρεν στρέφεται στους λευκούς χιτώνες και τον καθαρισμό τους στο αίμα του Αρνίου. 'Το αίμα του Αρνίου' ήταν το μέσο καθαρισμού· τότε ο καθαρισμός δεν ήταν αποτέλεσμα της δικής τους προσπάθειας. Ο καθαρισμός δεν είναι η απλή συγχώρεση, αλλά περιλαμβάνει επίσης την κατασκευή του χαρακτήρα, καθαρού, λευκού, λαμπρού. Και το αίμα του Αρνίου το κάνει αυτό. Διότι ο Χριστός με τον θάνατό Του έχει φέρει σε εμάς συγχώρεση, και ο Χριστός με τη μεταδοθείσα ζωή Του φέρνει σε καθέναν από εμάς, αν θέλουμε, τον καθαρισμό που θα μας εξαγνίσει εντελώς. Μόνο έχουμε κάτι να κάνουμε. Δεν μπορούμε πράγματι να καθαρίσουμε τους εαυτούς μας. Δεν υπάρχει απορρυπαντικό σε κανένα εργοστάσιο σαπουνιών στον κόσμο που θα βγάλει τους λεκέδες από τον χαρακτήρα σας, ή που θα αφαιρέσει την ενοχή του παρελθόντος. Αλλά ο Ιησούς Χριστός με τον θάνατό Του φέρνει συγχώρεση, και με τη ζωή Του που μεταδίδεται σε εμάς, θα αλλάξει την κατεύθυνση ενός χαρακτήρα, και θα μας κάνει σταδιακά καθαρούς. Αυτός 'μας έπλυνε από τις αμαρτίες μας στο ίδιο Του το αίμα.' Εμείς πρέπει να πλύνουμε τους χιτώνες μας, και να τους κάνουμε 'λευκούς στο αίμα του Αρνίου.' Αυτός έχει φέρει τα μέσα· εμείς πρέπει να τα χρησιμοποιήσουμε. Αν το κάνουμε, αν όχι μόνο εμπιστευόμαστε Αυτόν για συγχώρεση, αλλά αποδεχόμαστε Αυτόν για εξαγνισμό, και ημέρα με την ημέρα ειλικρινά προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε μεγαλύτερη και μεγαλύτερη λευκότητα χιτώνων, ο κόπος μας δεν θα είναι μάταιος. Αν, και μόνο αν, το κάνουμε αυτό, και βλέπουμε λεκέ μετά από λεκέ να ξεθωριάζει σταδιακά από τον χιτώνα, κάτω από τα χέρια μας, μπορούμε ταπεινά να ελπίζουμε ότι όταν πεθάνουμε θα προστεθεί ένας ακόμη στο πλήθος που φέρει φοίνικες, με λευκούς χιτώνες, που στέκεται ενώπιον του Θρόνου και ενώπιον του Αρνίου. 'Μακάριοι όσοι πλένουν τους χιτώνες τους για να έχουν δικαίωμα στο Δέντρο της Ζωής,' και να εισέλθουν από την πύλη στην Πόλη.
Απαντήστε

Απόκριση

Ποια παρούσα δοκιμασία μπορεί το όραμα των σφραγισμένων υπηρετών να προορίζεται να σταθεροποιήσει στη ζωή σας σήμερα; Πώς η εικόνα του θερισμού αυτού που σπάρθηκε προκαλεί ή ενθαρρύνει τον τρόπο που ζείτε τώρα; Σε ποια περιοχή ζητάτε από το Αρνίο να συνεχίσει να καθαρίζει τον χιτώνα σας ώστε να μπορείτε να σταθείτε ενώπιον του θρόνου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, σφράγισον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ὡς ἰδικούς Σου καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἀσφαλεῖς ἐν μέσῳ πάσης θυέλλης, ἵνα δυνηθῶμεν νὰ σταθῶμεν ἐνώπιον τοῦ θρόνου Σου μετὰ τοῦ μεγάλου πλήθους τῶν ἐνδεδυμένων λευκά. Πλῦνον ἡμᾶς ἐν τῷ αἵματι τοῦ Ἀρνίου, ἵνα δυνηθῶμεν νὰ Σὲ λατρεύωμεν ἡμέραν καὶ νύκτα ἄνευ φόβου ἢ κηλίδος. Ἐνίσχυσον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν εἰς ἐκείνην τὴν ἐρχομένην ἡμέραν, ὅτε ἡ πεῖνα καὶ τὰ δάκρυα δὲν θὰ ὑπάρχουν πλέον. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →